[บ้านพักหมายเลข 10] ห้องใต้หลังคา

ห้องใต้หลังคาสุดหรูของบ้านพักหมายเลข 10 อะโฟร์ไดท์

ถูกตกแต่งโทนสีชมพูอ่อนหวาน จากเหล่าบุตรธิดารุ่นก่อน ๆ สมกับเป็นเทพีแห่งความรัก

ทุกคนในบ้านช่วยกันทำความสะอาดสม่ำเสมอ พวกเขาไม่ปล่อยให้มันสกปรก

หากพูดถึงบ้านที่สะอาด ย่อมไม่พ้นบุตรธิดาอะโฟร์ไดท์ที่รักสะอาดเป็นที่สุด

มุมสุดทางเดินของโถงไต้หลังคามีเทวรูปปั้นเทพีอะโฟร์ไดท์ตั้งตระหง่าน

เปรียบเสมือนแม่คอยเฝ้าดูพวกลูก ๆ ยามที่มานั่งพักผ่อนหย่อนใจบนห้องนี้

[อวยพรวันเกิด]

- โรลเพลย์กับผู้เดินผ่านไปมาห้องโถงแห่งนี้ วันที่ 22/3/2024 @Nereza

- โดยเนื้อหาโรลเพลย์เกี่ยวกับคุณเดินขึ้นมาห้องใต้หลังคา ก่อนเจอแม่ แม่มาอวยพรวันเกิดหญิงสาวและเรียกเธอนั่งโซฟา

ก่อนหยิบของขวัญออกมาให้เธอ บอกว่าเธอจะต้องชอบนิตยสารเล่มนี้

.

- เมื่อจบภารกิจจะได้รับความโปรดปรานจากอะโฟร์ไดท์ นิตยสารหนุ่มเอเชีย ตามสไตล์ที่ลูกสาวชอบ

ได้รับ นิตยสารวงการบันเทิง 1 เล่ม (เกี่ยวกับนิตยสารหนุ่มเอเชีย)

Daemon HEROES

Power first

"Salut, maman" เดม่อนกล่าวสวัสดีแม่เป็นภาษาฝรั่งเศส เขาเพิ่งรู้ว่าสาเหตุที่เขาเก่งภาษานี้เพราะเขาเป็นสายเลือดของแม่ ดูเหมือนตัวบ้านหมายเลข 10 ดูจะออกแบบสมเป็นเทพีแห่งความรัก สีชมพูหวานซะยังกับหลุดมาจากภาพยนต์บาร์บี้ที่เพิ่งเข้าฉายไปไม่กี่เดือนก่อน 

          เดม่อนเดินเข้าไปข้างใน เขาเห็นกระเป๋าของเขามาแล้ว ก่อนเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าขึ้นมา เสียงทักทายจากคนในบ้านที่ลงบันไดมาทักทาย เธอมีผิวละตินอเมริกันแต่ก็สวยมากพอสมควร แหงสิก็ต้องหล่อเท่เหมือนผม ก็พวกเราเป็นลูก ๆ แม่อะโฟร์ไดท์

          "สวัสดีจ้า เธอคงเป็นเดม่อนสินะ ได้ยินมาว่ามีคนมาใหม่ ฉันอลิเชีย อลิเชีย เคอร์เนอตี้" อลิเชียทักทายผม 

          "ผมเดม่อน เดม่อน แคนเนลท์ครับ" เดม่อนทักทาย ก่อนเขามองรอบ ๆ บ้าน "บ้านดูน่ารักดีนะ"

         "ก็เราเป็นบุตรธิดาแห่งอะโฟร์ไดท์นี่น่า ยินดีที่ได้รู้จักนะเดม่อน ตามมาสิเดี๋ยวพาไปห้องนอนที่ว่างอยู่" อลิเชียกล่าวบอกก่อนเธอเดินนำขึ้นบันไดไป

        "อืม อลิเชียมาถึงค่ายนี่นานแล้วเหรอครับ" เดม่อนเดินตามหญิงสาวพลางชวนอีกฝ่ายคุย

        "เพิ่งมาเมื่อสัปดาห์ก่อนเอง ผู้คนที่นี่ทั้งพี่น้องเราและบ้านอื่น ๆ เป็นมิตรกันดีมาก นายจะต้องรักที่นี่แน่" อลิเชียกล่าวตอบชายหนุ่ม 

       "นึกไม่ถึงนะเนี่ยว่าแม่ของเราจะมีลูกชายด้วย" อลิเชียกล่าวพลางยิ้ม 

       ระหว่างทางพาผมไปห้องพัก เธอคอยช่วยแนะนำห้องต่าง ๆ ภายในบ้าน และบอกชั้น 1 มีอะไรบ้าง ห้องส่วนตัวจะปรากฎขึ้นมาเมื่อแม่รับรองลูกคนใหม่ เห็นบ้านหลังขนาดกลาง ๆ แต่แท้จริงภายในเป็นเวทมนต์บางอย่างที่มีพื้นที่จับจ่ายใช้สอยกว้างขวางมาก 

        "นี่ห้องของนาย เพิ่งโผล่มาเมื่อเช้านี้ ตอนแรกเราลุ้นกันว่าใครจะเป็นเจ้าของห้องนี้ แม่ยังไม่รับรองนายเลยตอนห้องโผล่" อลิเชียบอก เธอเดินเข้ามาใกล้ "อย่าลืมไปห้องใต้หลังคานะพ่อหนุ่มน้อย เธอน่าจะปลดล็อกพลังบางอย่างได้แล้ว จะได้มีออร่าเปล่งปลั่งสมเป็นบุตรแห่งอะโฟร์ไดท์

         หลังแยกกับอลิเชียผมนำกระเป๋าไปวางก่อนจะเดินไปห้องใต้หลังคา โอ้วว แม่เจ้า ห้องใต้หลังคาแสงแดดส่องทั่วถึงมาก แต่บรรยากาศก็ดี และกระจกใสที่มองเห็นหน้าบ้าน โซฟาสีชมพูหันหลังให้หน้าต่างบานกระจก ฝั่งตรงข้ามมุมห้องมีรูปปั้นเท่าตัวคน ดูจากลักษณะคงเป็นรูปปั้นของแม่ เปลือกหอยที่เสมือนสัญลักษณ์อีกอย่างของแม่ตอนเกิด ผมเดินเข้าไปที่รูปปั้นนั้น 

       ผมเอื้อมมือไปสัมผัสรูปปั้นแม่ "แม่ครับ ผมไม่รู้ว่าแม่ได้ยินผมหรือเปล่า ผมอยากจะบอกว่าพ่อสละชีวิตเพื่อปกป้องผม... ผ..ผมตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่รู้ว่าผมควรจะมีชีวิตหรือเปล่า" 

       เดม่อนยืนอยู่นาน มองใบหน้ารูปปั้นแม่ เขาไม่รู้ว่าถ้าเขาเจอแม่เธอจะมีรูปลักษณ์งดงามเหมือนรูปปั้นนี้หรือเปล่านะ แต่การที่เธอรับรองเขาก็แสดงว่าเธอไม่ได้ทอดทิ้งเขา ตอนแรกเขาก็คิดว่าเธอปล่อยให้พ่อตาย และเขาที่เกือบตาย เขาเคยโทษแม่มาตลอดสองปีที่เร่ร่อนกับพี่อาเธอร์ เขาหลับตาลง

       "ผมรักแม่นะครับ ผมขอโทษที่เคยสงสัยในตัวแม่" สิ้นเสียงพูดของเขาทั่วทั้งห้องเปล่งแสงสว่าง ก่อนเขาค่อย ๆ รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนแปลงไป แม้รู้สึกแข็งแกร่งขึ้น(?) หรือนี่คือสิ่งที่อลิเชียบอกผม 

        

ปลดล็อกพลัง: งามเป็นหนึ่ง
ระดับ: 1
ใช้ตื่นรู้ 1 หน่วย

Denista BELIEVER

MI AMOUR

น่าเสียดายที่ไครอนมาส่งเธอได้ถึงแค่หน้าบ้านเท่านั้น ตลอดทั้งทางเดินจากบ้านใหญ่ เนเรซ่าคิดว่าตัวเองได้ฟังประโยคเยินยออะโฟรไดท์ผู้เป็นมารดาไม่ต่ำไปกว่าสิบนาที และได้ยินถ้อยคำที่เต็มไปด้วยความยินดี รวมไปถึงเฉลิมฉลองที่เธอเป็นทายาทคนแรกในรุ่นการเปิดค่ายครั้งนี้ที่เข้ามาแล้วไม่จำเป็นต้องแวะไปพักที่บ้านเฮอร์มีสเป็นการชั่วคราว

ทันทีที่ได้มายืนอยู่หน้า เคบินที่ 10 บ้านสำหรับสายเลือดอะโฟรไดท์ที่เปี่ยมไปด้วยความงาม ไครอนก็ส่งไม้ต่อการรับน้องใหม่ไปให้กับ ‘ เจโนวีฟ อีเมอร์สัน ’ หนึ่งในสมาชิกสาวสวยตาน้ำข้าวจากรัสเซียที่ยิ้มแย้มและเข้ามาให้การต้อนรับเธอเป็นอย่างดี

“ นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากกกกกกก ” เธอพูด “ รู้อะไรไหม เมื่อวานเราพึ่งต้อนรับสมาชิกใหม่คนหนึ่งไป เขาเป็นเด็กผู้ชายด้วยล่ะ หายากสุด ๆ ไปเลยในบรรดาบ้านสีชมพูแห่งนี้น่ะนะ ”

เจโนวีฟดูตื่นเต้นเมื่อพูดถึงเด็กชายบ้านอะโฟรไดท์ที่มาใหม่ แต่หลังจากนั้นไม่ทันไร เธอก็รีบปรี่เข้ามาจับมือเนเรซ่าและทำสายตาเป็นประกาย “ จากนั้นก็ ว้าว ฟ้ามาโปรด มีห้องโผล่มาใหม่อีกตั้งหนึ่งห้อง ! ตอนนั้นพวกเราแตกตื่นกันมากที่จะได้ต้อนรับสมาชิกใหม่ติดกันถึงสองคน ถึงขนาดลงพนันกันนิดหน่อยว่ารอบนี้จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชา— อุ๊บ .. ฉันหมายถึง คาดเดากันนิดหน่อย ”

เจโนวีฟขยิบตาเป็นสัญญาณไม่ให้เธอแพร่งพรายเรื่อง การพนันขันต่อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนในบ้าน พร้อมกับขยับเข้ากอดแขนเธอ และลากเนเรซ่าเดินไปดูทั้งซ้ายและขวา ห้องเล็กห้องน้อย ไม่เว้นแม้แต่ห้องน้ำ รวมไปจนถึงสถานที่สุดท้ายอย่าง ‘ ห้องใต้หลังคา ’ ซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวยอดนิยมอันดับหนึ่งของเหล่าทายาทอะโฟรไดท์

“ สวัสดีค่ะแม่ ” สาวอีเมอร์สันถอนสายบัวทักทายเทวรูปเทพีผู้งามหยาดเยิ้มด้วยความอ่อนหวาน ผิดกันกับเนเรซ่าที่เงยหน้าขึ้นมองดวงใบหน้าของผู้เป็นแม่ด้วยแววตาสงบนิ่งจนคนข้างกายนึกสงสัย “ เธอไม่ทักทายท่านเหรอ ”

“ สำหรับบางคน การจะยอมรับบางเรื่องก็ต้องใช้เวลา ” เนเรซ่าระบายยิ้มเบาบาง พลางค่อย ๆ ดึงแขนออกจากการโอบกอดของเจโนวีฟ ธิดาแห่งอะโฟรไดท์สูดหายใจเข้าจนสุดปอด เธอหันหน้าไปหาเพื่อนร่วมบ้าน—- หมายถึง พี่น้อง , ร่วมบ้านที่คงจะให้ความร่วมมืออย่างดีถ้าเธอร้องขอ “ ฉันฝากเธอเอากระเป๋าไปไว้ที่ห้องฉันทีได้ไหม ? ”

แม้จะงุนงงอยู่บ้างแต่เจโนวีฟไม่ใช่คนเขลา เธอถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ ธิดาอะโฟรไดท์อีกรายที่ดูจะสดใสกว่าเธอมากก้มลงหยิบกระเป๋าสัมภาระเล็ก ๆ ของพี่สาวร่วมบ้านคนใหม่ ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินออกไป ทิ้งให้อีกฝ่ายได้ใช้เวลาส่วนตัวอยู่กับรูปปั้นของมารดา

“ Bonjour maman ”

“ Je ne sais pas où tu es. Je ne sais pas ce que tu veux. ” น้ำเสียงเรียบกล่าวออกมาเป็นภาษาฝรั่งเศสอย่างชำนาญและน่าฟัง สมกับที่เป็นธิดาแห่งอะโฟรไดท์ หากมีใครเดินเข้ามาเห็นช่วงเวลานี้คงไม่พ้นต้องตกตะลึงในบรรยากาศเงียบสงบทเจอไว้ด้วยการตัดพ้อ

“ depuis dix-neuf ans Que j'ai vécu sans te connaître ” เนเรซ่าก้าวเท้าเดินเข้าใกล้รูปปั้นขึ้นอีกระดับ เธอช้อนตาขึ้นมองดวงใบหน้าอันแสนงดงามที่เป็นเพียงแค่รูปปั้น —– ตลอดชีวิตของเด็กสาวคนหนึ่ง เธอเคยปรารถนาที่จะพบหน้ามารดา แต่เมื่อมาถึงเวลาที่ได้พบหน้า เนเรซ่ากลับไมได้รู้สึก.. โหยหา หรือ ปลื้มปิติเท่าที่ตัวเองเคยคิดไว้

“ Ce qui ñ'est pas juste du tout. ”

“ Mais ça va, je comprends.”

“ Peu importe ce qui s'est passé dans le passé, ”

บุตรสาวแห่งอะโฟรไดท์ยืนมือเข้าสัมผัสฝ่ามือของรูปปั้นผู้เป็นมารดา เธอหลุบตาลงพร้อมค่อยศีรษะคล้ายกับคนที่กำลังภาวนา ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“ j'espère que nous vivrons encore et j'espère que nous nous reverrons bientôt ”

“ S'il vous plaît, donnez-moi de la force. ”

ปลดล็อคพลัง : งามเป็นหนึ่ง
ระดับ : 1
ใช้ตื่นรู้ 1 หน่วย

[เสียงจากรูปปั้น]

- โรลเพลย์กับผู้เดินผ่านไปมาห้องโถงแห่งนี้ วันที่ 1/3/2024

- โดยเนื้อหาโรลเพลย์เกี่ยวกับคำพูดจากรูปปั้นที่เปล่งวาจาเสียงดังก้องทั่วทั้งโถงและน้ำเสียงที่ทรงพลัง

- เมื่อจบการโหวตจะได้รับความโปรดปรานจากอะโฟร์ไดท์ +15 แต้ม หากเลือกตามประสงค์แม่

ลูกทั้งปวงของแม่ แม้พวกเจ้าจะเลือกฝั่งตรงข้ามแม่ก็ไม่โกรธพวกเจ้า แต่หากเป็นไปได้แม่ขอให้พวกเจ้าสนับสนุนแอรีส แล้วพวกเจ้าจะได้รับความโปรดปรานจากแม่อย่างมาก

Denista BELIEVER

REQUEST FROM HER

ในวันใหม่ที่สดใส เนเรซ่าปรากฏตัวขึ้นที่ห้องใต้หลังคาของเคบินที่สิบด้วยอาการปวดเนื้อปวดตัวเล็กน้อย หลังจากพักผ่อนภายในห้องพักที่ไม่คุ้นชิน , สาวสวยผมบลอนด์ที่ครอบครองร่างเพรียวสูงเดินทอดน่องออกจากห้องพักส่วนตัวมาจนถึงบริเวณห้องใต้หลังคาซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวกันของสายเลือดอะโฟรไดท์

เนเรซ่ากวาดสายตามองเพื่อนร่วมบ้านที่จับกลุ่มกันแต่งตัว หรือไม่ก็สนทนาอย่างออกรส ดูแล้วคงจะมีเพียงเธอที่เลือกจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาสีชมพูแสบตา พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ที่ไร้สัญญาณขึ้นไถดูเพลงที่โหลดเก็บเอาไว้เผื่อว่าจะได้เปิดเปลี่ยนบรรยากาศ

แต่แล้ว ความสงบสุขของบ้านอะโฟรไดท์ก็จำต้องแตกกระจาย เมื่อรัศมีของทวยเทพแห่งความงามส่องประกายออกจากรูปปั้น พร้อมถ้อยวาจาที่ดังก้องออกจากตัวแทนเพียงหนึ่งเดียวของผู้เป็นมารดา

“ ลูกทั้งปวงของแม่ แม้พวกเจ้าจะเลือกฝั่งตรงข้ามแม่ก็ไม่โกรธพวกเจ้า แต่หากเป็นไปได้แม่ขอให้พวกเจ้าสนับสนุนแอรีส แล้วพวกเจ้าจะได้รับความโปรดปรานจากแม่อย่างมาก ”

แทบจะไร้การขยับ เหล่าทายาทอะโฟรไดท์หันมองรูปปั้นอันเป็นต้นทางของเสียงด้วยท่าทีแตกตื่นถึงขนาดที่จบคำก็ยังไม่มีการขยับกันสักแอะ

นาน ๆ ทีแม่จะติดต่อกับพวกเขา , แต่เอาล่ะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

ราวกับกระต่ายที่แตกตื่น หรือไม่ก็นกแตกฝูง ความวุ่นวายกำเนิดขึ้นภายในห้องใต้หลังคาถึงสาเหตุที่ทำให้แม่คนโปรดของพวกเขาออกมาร้องขอความร่วมมือจากบุตรและธิดา เสียงจุกจิกจอแจดังขึ้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“ ฉันได้ยินมาว่าโพไซดอนกับแอรีสกำลังมีความเห็นที่ขัดแย้งกันตรงบอร์ดหินภารกิจเทพ ” ใครสักคนพูดขึ้น

“ ใช่ ฉันเห็นแล้ว โพไซดอนอยากให้มีการอนุรักษ์สัตว์ทะเล แต่แอรีสไม่เห็นด้วยเพราะมันดันมีรายชื่อของฉลามอยู่ในนั้น ” ใครสักคนตอบ

“ เป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตถึงขนาดที่พวกเขาต่างก็ออกมาขอความร่วมมือจากลูก ๆ เลยล่ะ ” และ ใครอีกสักคนที่กำลังผสมโรงให้เรื่องนี้มันสนุกขึ้น

“ และแม่ของเราก็กำลังบอกให้เราไปช่วยเพื่อให้แฟนของเขาชนะในเรื่องไร้สาระนี่ ถูกไหม ? ”

เมื่อจบคำของเนเรซ่า ทุกเสียงก็เงียบลงฉับพลัน ไม่เว้นแม้แต่ตัวผู้พูดที่ชะงักไปและเริ่มที่จะเม้มปากตัวเองเบา ๆ — โอเค ความสัมพันธ์ของอะโฟรไดท์และแอรีสทุกคนก็รู้ดี แต่ ความจริงที่มาแบบกระทันหันก็ทำเอาหลายคนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกพอสมควร

“ ฉันว่าฉันไปข้างนอกก่อนดีกว่า บาย ”

ตัวต้นเรื่องดันตัวขึ้นจากโซฟา ก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากห้องใต้หลังคาไปอย่างไว และแน่นอน เมื่อเงาของผู้เปิดประเด็น ก็กลายเป็นว่าเหล่าทายาทอะโฟรไดท์สวมบทนักซุบซิบมือฉกาจ เฝ้านินทาและพูดถึงประเด็นฉาวนี้กันอย่างออกรสซะอย่างงั้น .

Daemon HEROES

Nereza ตอบกลับเมื่อ 2024-3-1 16:55 แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nereza เมื่อ 2024-3-1 16:56 #boxcorecenter {

order from mom

เดม่อนเพิ่งกลับมาจากข้างนอก เขากำลังจะไปยังห้องพักของเขา ก่อนได้ยินเสียงทรงอำนาจจนผมแทบสะดุ้ง รีบวิ่งไปที่ห้องใต้หลังคา ราวกับมันจะเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น ผมเดินไปถึงทันได้ยินคำสั่งจากแม่ เสียงแม่ครั้งแรกนับตั้งแต่มาอยู่ที่ค่าย ผมเห็นทุกคนอยู่ภายในห้อง ตัวผมที่เพิ่งมาถึงทีหลัง

          “ ลูกทั้งปวงของแม่ แม้พวกเจ้าจะเลือกฝั่งตรงข้ามแม่ก็ไม่โกรธพวกเจ้า แต่หากเป็นไปได้แม่ขอให้พวกเจ้าสนับสนุนแอรีส แล้วพวกเจ้าจะได้รับความโปรดปรานจากแม่อย่างมาก ”

           "คัดค้านแคมเปญรณรงค์สัตว์น้ำและการอนุรักษ์ฉลามงั้นเหรอ..."  แม้เขาจะเสียดายที่ต้องคัดค้านแคมเปญนั้น แต่เขาเองก็ไม่อยากทำให้แม่ไม่พอใจเพราะเรื่องนี้ เดม่อนครุ่นคิดหนัก

            เขาเห็นเนเรซ่ากำลังจะเดินมาทางนี้ ก่อนเดม่อนตัดสินใจเดินออกมาจากประตูห้องใต้หลังคาลงมาด้านล่าง เขาเดินไปหามุมในบ้านสักที่ครุ่นคิด ดูเหมือนนี่จะเป็นทางเลือกครั้งใหญ่ 

             "ในเมื่อแม่ขอแบบนี้ ก็ต้องทำตาม" เดม่อนพูดขึ้น หลังจากเขานั่งคิดมุมห้องได้สิบนาที เพราะเขาเองก็ไม่อยากทำให้ตัวเองต้องลำบากหากแม่ทอดทิ้งเพียงเพราะขัดขืนแม่เรื่องแคมเปญนี้ 

            แต่แคมเปญนี้โหวตกันทั่วโลก เขาได้แต่หวังว่าคนธรรมดาส่วนใหญ่จะโหวตเห็นด้วยกับการอนุรักษ์แคมเปญนี้ เดม่อนตัดสินใจได้เขาจึงรีบไปยังบ้านเฮอร์มีสเพื่อเข้าเว็บไซต์โหวตแคมเปญ หวังว่าคะแนนเสียงของบ้านอะโฟร์ไดท์คงไม่ส่งผลต่อภาพรวมแคมเปญมากนักนะ ได้แต่ขอให้แคมเปญเห็นด้วยกับการอนุรักษ์ผ่านแม้เขาไม่ได้โหวต

Daemon HEROES

#boxcorecenter {

Sleep with mom

เดม่อนกลับมาถึงบ้านพักหมายเลข 10 ก่อนเขามองห้องนอนรวม คืนนี้เขาอยากจะไปนอนใกล้แม่ หวังว่าจะได้เจอท่าน และถามหลายอย่าง รวมถึงลูกของท่านจะมีโอกาสฝึกฝนพัฒนากายภาพจนแข็งแกร่งได้ไหม เคยมีใครมาก่อนหรือเปล่า เพราะผมได้ยินชื่อเสียงบ้านอะโฟร์ไดท์ในค่ายฮาล์ฟบลัดไม่เคยเกี่ยวข้องกับนักรบเลยแม้แต่น้อย

         เดม่อนเดินขึ้นไปยังห้องใต้หลังคา เขาเดินไปที่โซฟาก่อนจะหันไปหาแม่ "แม่ครับ คืนนี้ผมมานอนเป็นเพื่อนนะ แม้ไม่รู้ว่ารูปปั้นนี้จะถือเป็นท่านได้ไหม"

         เดม่อนเอ่ยขึ้นก่อนเขาเอนหลังลงบนโซดา เขาหันไปมองทางรูปปั้น  เขานอนพลิกตัวไปมาบนโซดา ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง ปรับท่าเป็นทำสมาธิ ด้วยความสมาธิสั้นของเขาทำให้ยากในการตั้งใจอะไรสักอย่างเมื่อไม่ได้อยู่ในอันตราย โรคนี้มีประโยชน์ในตอนต่อสู้จริง ๆ  

        ในขณะเดม่อนกำลังนอนอยู่นั้น ประตูห้องใต้หลังคาก็เปิดออกก่อนเขาหันไปยังผู้มาใหม่ "ใครน่ะ"

       อลิเซียที่จำเสียงได้เธอเดินเข้ามาในห้องหลังเปิดประตูแล้ว เห็นเดม่อนนอนอยู่ก่อนจะถามไถ่ขึ้น "ทำไมเธอมานอนตรงนี้ล่ะเนี่ย ห้องนอนมีไม่ไปนอน"

        "พอดีผมอยากจะนอนใกล้แม่สักหน่อยน่ะครับ เผื่อเจอท่านผมมีอะไรอยากจะถามสักหน่อย" เดม่อนตอบพี่อลิเซีย ก่อนเธอมองเด็กหนุ่ม เธอรู้สึกว่าเขามีอะไรข้องใจเป็นแน่ "ว่าแต่พี่มาทำอะไรดึกแบบนี้เหรอครับ"

       "ฝันดีนะ เดี๋ยวพี่มาปลดล็อกพลังน่ะ แล้วจะไปนอน" อลิเซียกล่าวตอบเดม่อนก่อนเธอเดินไปที่รูปปั้นทำอย่างเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้รบกวนเดม่อนเกินไปเสร็จแล้วเธอจะรีบไป

     เดม่อนค่อย ๆ หลับเปลือกตาลง เขาก็ได้เข้าสู่ห้วงนิทรา หวังว่าจะได้เจอแม่...

Daemon HEROES

Unlock power

หลังเขาได้เจอรุ่นพี่ที่จะมาอยู่ค่ายสักระยะหนึ่งอย่าง ออสติน อ๋าว และออกไปวิ่งออกกำลังรอบนอกค่าย โชคดีที่เช้านี้เขาไม่ค่อยเจออสุรกายก็เลยผ่านมาอย่างสบาย แวะกินแฮมเบอร์เกอร์ที่ตลาดลองไอส์แลนด์ก่อนกลับมาค่ายก็ไม่เลว

เดม่อนรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นระดับหนึ่งแล้ว จากเหตุการณ์ทั้งหมดที่เขาพบเจอมาในช่วงหลายวันนี้ เดม่อนเดินกลับมายังบ้านพัก ก่อนเขาเดินขึ้นไปห้องใต้หลังคา

"ไง เดม่อน น้องชายสุดหล่อ" เสียงของ เจโนวีฟ อีเมอร์สัน ทักขึ้น เขาแทบไม่เคยได้เจอเธอเป็นการส่วนตัวเลย เธอดูสมเป็นธิดาอะโฟร์ไดท์ ไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งเห็นเธอไปควงกับรุ่นพี่บ้านไอริสบริเวณหอสมุด 

"สวัสดีครับพี่เจโนวีฟ ไม่คิดว่าพี่จะอยู่บ้านตอนนี้" เดม่อนทักทายโต้ตอบหญิงสาวที่ดูจะมีอายุห่างกับตนสองปี

เจโนวีฟยกเรียวนิ้วขึ้นมาที่ปลายคางของผม "ว่าไงน้องชาย ตอนนี้เธอกำลังคั่วอยู่กับธิดาอะธีน่างั้นเหรอ"

"ห๋า เดี๋ยวก่อน พี่เจโนวีฟเข้าใจผิดแล้ว ผมกับลิเลียน่าไม่ได้มีอะไรเกินเลยนะครับ เราเป็นแค่เพื่อนกัน!" ผมรีบส่ายหน้าและพูดแย้งปฏิเสธอีกฝ่าย

"จุ๊ ๆ ไม่เอาไม่พูด พี่เข้าใจ" เจโนวีฟลูบปลายนิ้วบนใบหน้าผม ก่อนเธอจะยื่นปากมากระซิบข้างหู "พี่เข้าใจนะ คนสวยหล่ออย่างเราย่อมชอบคนฉลาด"

"ปัีดโถ่ว ผมก็บอกว่าไม่ใช่ไงครับ พี่เจโนวีฟกำลังเข้าใจผิดอย่างแรง!" ผมพูดแย้งอีกฝ่ายก่อนเดินเปิดประตูเข้าไปในห้องใต้หลังคา 

"เข้าใจผิดงั้นเหรอ พี่จะรอดู" เจโนวีฟพูดก่อนมองประตูที่ปิดลง เธอเดินไปยิ้มไปลงไปข้างล่าง

เดม่อนเดินมาถึงห้องใต้หลังคา เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องเดินหนีมาแบบนั้นด้วย ทั้งที่เขาพูดก็ไม่ผิด ใช่ ใช่ ผมกับลิเลียน่าเป็นเพื่อนกันเท่านั้น เดม่อนหลับตาก่อนค่อย ๆ หายใจเข้าออกก่อนลืมตาเดินไปที่รูปปั้นแม่

"แม่ครับ แม่คิดว่าผมแข็งแกร่งขึ้นบ้างไหมตอนนี้" เดม่อนพูดขึ้นในขณะยกมือสัมผัสรูปปั้นแม่

"ผมไม่รู้สิ แต่ผมเจออะไรมาเยอะในช่วงนี้ อีกทั้งรอดจากโทรลล์มาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ หรือแม่จะคุ้มครองผมนะตอนนั้น..." ผมพูดกับรูปปั้นแม่ โดยหวังว่าเธอจะได้ยิน 

"แม่รู้ไหม เพราะผมวู่วามไปเผชิญหน้ากับโทรลล์ ทำให้ผมโดนลิเลียน่าดุเลย แต่แม่อย่าโกรธเธอนะครับ เธอดุก็เพราะเป็นห่วงผม นิสัยของผมชอบหาเรื่องเกินมือตัวเอง... ถ้าไม่มีเธอคอยปรามผมคงเจออะไรมากกว่านี้อีกแน่" เดม่อนพูดขึ้นก่อนเขาหลับตา ขอเพียงได้ใกล้ชิดแม่ก็ทำให้เขารู้สึกมีกำลังใจ แม่เป็นครอบครัวคนเดียวของเขานอกจากพี่น้องในบ้าน เพราะเขาไม่มีพ่ออีกแล้วตอนนี้

"ผมดีใจนะครับที่มาถึงค่ายนี้ ทุกคนที่นี่เป็นมิตรกันมาก" เดม่อนพูดขึ้นในขณะหลับตา เขารู้สึกมีไออุ่นบางอย่างโอบกอดเขา และพลังบางอย่างในร่างกายที่ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มแข็งแกร่ง จากสิ่งนี้แสดงว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ

 ปลดล็อกพลัง: หอมเย้ายวน
ระดับ: 5
ใช้ตื่นรู้ 1 หน่วย

++++++++++++++++++

ปลดล็อกพลัง: ตาหลากสี
ระดับ: 10
ใช้ตื่นรู้ 1 หน่วย

Daemon HEROES

Unlock power

หลังจากเขาทำงานช่วยคาเฟ่เสร็จ เขาก็เดินกลับมายังบ้านพัก เขาเดินขึ้นไปบนห้องใต้หลังคา เดม่อนเดินไปเลื่อนผ้าม่านลงมาหน่อย แสงแดดจ้าเกินไป เขาคิดว่าแม่คงไม่พอใจนัก

เดม่อนเปลี่ยนสีตาเป็นฟ้าทองเช่นเดิมก่อนจะเดินไปยังรูปปั้น 

"แม่ครับ เป็นอีกวันที่ผมมาหาแม่ หลังจากเมื่อวาน"

"ไม่รู้สิ ผมรู้สึกหลังจากออกจากห้องนี้ไป ได้ฝึกฝนอะไรเล็กน้อยเหมือนพลังในตัวผมจะเพิ่มขึ้น" เดม่อนระบายความรู้สึกออกมาก่อนเขาจะยื่นมือไปแตะรูปปั้นแม่

เดม่อนหลับตาก่อน เขารู้สึกว่าเสื้อผ้าของเขามีบางอย่างแปลก ๆ เมื่อเขาลืมตาพบว่ามันเปล่งแสงก่อนเปลี่ยนเป็นชุดวัยเด็กที่พ่อเคยทำให้เขา ก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นชุดคาวบอย ชุดผูกเนกไท และชุดต่าง ๆ ก่อนเปลี่ยนกลับมาชุดเดิม ผมผละออกจากรูปปั้นก้มมองตัวเองงง ๆ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับผม หรือแม่กำลังสื่อสารกับผมงั้นเหรอ

อลิเซียที่เดินขึ้นมาเห็นเหตุการณ์พอดี ก่อนเธอพูดขึ้นเพราะผมทำสีหน้าไม่เข้าใจ "นั่นเป็นหนึ่งในพลังพวกเรา พวกเราเรียกกันว่าเปลี่ยนชุดดั่งใจปรารถนา เป็นพลังที่เราจะมีรูปลักษณ์เสื้อผ้าเป็นชุดตามจินตนาการที่เรานึกน่ะ เดม่อน แต่เมื่อเธอขาดสมาธิหรือหมดสติชุดเธอก็จะกลับคืนขุดเดิมน่ะ"

"หมายถึงถ้าผมคิดถึงขุดไหน ชุดที่ผมใส่จะเปลี่ยนรูปลักษณ์มันงั้นเหรอ" เดม่อนพูดขึ้น เขาครุ่นคิดแบบนี้หากเขาเป็นสายลับย่อมทำงานสะดวก แต่เขาแอบสงสัยนะว่ามนุษย์จะเห็นเป็นยังไง ถ้าเขาเกิดเปลี่ยนชุดกลางฝูงชน "แล้วมนุษย์จะเห็นตามชุดที่เปลี่ยนไปหรือเปล่า"

"ใช่จ้า มนุษย์จะเห็นเช่นนั้นเลย ถ้าเดม่อนจะหมายถึงตอนเปลี่ยนกลางฝูงชน พี่เองก็อธิบายไม่ถูก แต่มนุษย์จะจำไม่ได้ว่าก่อนหน้านั้นเดม่อนใส่เสื้อสีส้ม แต่พวกเขาจะเห็นและจำได้ว่าเดม่อนใส่ชุดที่เปลี่ยนรูปลักษณ์จากพลังน่ะ" อลิเซียค่อย ๆ อธิบาย เพราะมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เธอเองก็ไม่ค่อยชัวร๋์เท่าไหร่ เพราะความคิดมนุษย์ธรรมดามันมองมนต์บังตาตามความเข้าใจพวกเขา

"โอเค ผมพอเข้าใจขึ้นนิดหน่อยอะพี่" เดม่อนพูดตอบอีกฝ่ายก่อนจะขอบคุณที่อธิบายให้ฟัง ก่อนเขากับอลิเซียพูดคุยกันอีกเล็กน้อยและผมขอไปพักที่ห้องนอนก่อน

 ปลดล็อกพลัง: เปลี่ยนชุดใจปรารถนา
ระดับ: 15
ใช้ตื่นรู้ 2 หน่วย