[ประเทศญี่ปุ่น] ภูเขาไฟฟูจิ

Mount Fuji, Japan

ภูเขาไฟฟูจิ ประเทศญี่ปุ่น

⋘ คลิกที่ภาพเพื่อตรวจสอบตำแหน่งของภูเขาไฟ ⋙

ภูเขาไฟฟูจิเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในจังหวัดชิซูโอกะและยามานาชิ ใกล้กรุงโตเกียว เป็นภูเขาไฟรูปกรวยสมมาตรที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของโลก และถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของญี่ปุ่น ฟูจิมีความสำคัญทางศาสนาและวัฒนธรรม โดยถูกบูชาเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่ยุคโบราณ มีตำนานและเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องมากมาย

แม้จะสงบนิ่งมาตั้งแต่การปะทุครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1707-1708 แต่ภูเขาไฟฟูจิยังถูกจัดว่าเป็นภูเขาไฟที่อาจกลับมาปะทุได้อีก

ศาลเจ้าฟูจิซัง ฮงงู เซ็นเก็นไทฉะ

「 ตำนานของโคโนฮานะซากุยะฮิเมะ 」

โคโนฮานะซากุยะฮิเมะ มีชื่อแปลว่า "เจ้าหญิงผู้ทำให้ดอกไม้เบ่งบาน"

เธอเป็นเทพีที่งดงามและเป็นที่รักในตำนานญี่ปุ่น และเป็นตัวแทนของชีวิตที่สวยงามและเปราะบาง

ตำนานเล่าว่าเธอได้พบกับ นินิงิ โนะ มิโกโตะ หลานของเทพีอามาเทราสุ
ซึ่งถูกส่งมายังโลกเพื่อสร้างราชวงศ์ญี่ปุ่น
ทั้งสองตกหลุมรักกันทันที และนินิงิได้ขอเธอแต่งงาน

เทพโอยามัตสึมิ บิดาของโคโนฮานะซากุยะฮิเมะซึ่งเป็นเทพแห่งภูเขาและธรรมชาติ
ได้เสนอให้เทพนินิงิแต่งงานกับลูกสาวคนโต อิวานากะฮิเมะ ด้วยเช่นกัน
แต่เนื่องจากอิวานากะฮิเมะไม่ได้งดงาม เทพนินิงิจึงปฏิเสธ และเลือกแต่งงานกับโคโนฮานะซากุยะฮิเมะแทน

บิดาของเธอจึงกล่าวคำสาปไว้ว่า
「ลูกหลานของพวกเขาจะมีชีวิตสั้นเหมือนดอกไม้ที่บานและโรยเร็ว」
ต่างจากอิวานากะฮิเมะที่จะมอบชีวิตยืนยาวเหมือนหิน

ในระหว่างที่เธอตั้งครรภ์ โคโนฮานะซากุยะฮิเมะถูกนินิงิกล่าวหาว่าลูกในครรภ์อาจไม่ใช่ลูกของเขา
เธอจึงต้องการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง

เธอสร้างกระท่อมบนภูเขาไฟฟูจิ และเข้าไปคลอดบุตรขณะจุดไฟเผากระท่อม
เธอกล่าวว่าถ้าลูกในครรภ์เป็นของนินิงิ เธอและลูก ๆ จะรอดชีวิตจากไฟนั้น
ในที่สุดเธอก็คลอดลูกชายทั้งสามคนโดยไม่ได้รับอันตราย และได้พิสูจน์ความซื่อสัตย์ของตนเอง

โคโนฮานะซากุยะฮิเมะได้รับการบูชาในฐานะเทพีแห่งภูเขาไฟที่คอยปกป้องภูเขาฟูจิจากการปะทุ
นอกจากนี้ยังเป็นตัวแทนของความงามแห่งธรรมชาติ
โดยเฉพาะความงดงามของฤดูใบไม้ผลิที่ดอกซากุระเบ่งบาน

เธอได้รับการเคารพบูชาในศาลเจ้าหลายแห่ง เช่น ศาลเจ้าฟูจิซัง ฮงงู เซ็นเก็นไทฉะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ภูเขาไฟฟูจิ

ถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ

ถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจและลึกลับใกล้ภูเขาฟูจิ

เมื่อคุณเดินเข้าไปในถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ สิ่งแรกที่คุณจะสัมผัสได้คือความเย็นที่แตกต่างจากภายนอก

ซึ่งไม่เพียงแค่เป็นลมที่พัดออกมา แต่ยังมีน้ำแข็งที่ก่อตัวอยู่ตามผนังหินภายในถ้ำทุกฤดูกาล

และจะมีน้ำแข็งจับตัวมากในฤดูหนาว น้ำแข็งเหล่านี้จะเพิ่มความงดงามและความลึกลับให้กับถ้ำ

ในบางจุด คุณอาจพบเห็นน้ำแข็งที่แข็งตัวเป็นชั้น ๆ หรือเป็นรูปทรงแปลกตาที่สะท้อนแสงจากไฟภายในถ้ำ

ถ้ำลมฟูจิฟูกะคุมีความสำคัญในทางศาสนาและความเชื่อของชาวญี่ปุ่น

ตามตำนานท้องถิ่น ถ้ำนี้ถูกเชื่อมโยงกับเทพเจ้าฟูจิ ผู้ปกป้องธรรมชาติและพื้นที่โดยรอบ

ความเชื่อนี้ทำให้ถ้ำกลายเป็นสถานที่ที่มีความศักดิ์สิทธิ์ในสายตาของชาวญี่ปุ่น "ลม" ที่พัดออกมาจากภายในถ้ำอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ผู้ที่มาเยือนรู้สึกได้ถึงความสดชื่นและเย็นสบาย นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่า ลมนี้เป็นสัญญาณของการปกป้องจากเทพเจ้า หรือบางครั้งอาจถูกมองว่าเป็นการเตือนภัยจากธรรมชาติ

「 เงื่อนไขสำหรับผู้ที่มาขุดแร่ครั้งแรก 」
(ถ้าเคยมาแล้วไปถวายของกินให้เทพภูเขาไฟจากนั้นไปที่ตัวถ้ำได้เลย)

1. จุดเริ่มต้นคือ ศาลเจ้าฟูจิซัง ฮงงู เซ็นเก็นไทฉะ เดินหาเบาะแสรอบศาลเจ้าอย่างละเอียดจนพบอักษรสลักที่ฐานเจดีย์ เป็นบทกลอนไฮกุที่บอกใบ้พิกัดของถ้ำแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ มันเป็นภาษาญี่ปุ่นแต่มีรอยสลักภาษาอังกฤษเขียนไว้ข้าง ๆ คงเป็นฝีมือเดมิก็อดก่อนหน้าสักคนเขียนคำแปลนี้ไว้ แต่ยังเหลือเนื้อหาที่ต้องตีความ
“กลางป่าแห่งความตาย เยือนถ้ำน้ำแข็งแห่งฟูจิ คารวะเสียงสายลม”

2. เดินทางต่อสู่ ป่าอาโอกิกาฮาระ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นป่าฆ่าตัวตาย ใกล้กันนั้นเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอีกแห่งของภูเขาไฟฟูจิ ถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ เมื่อเดินเข้าไปในถ้ำ สิ่งแรกที่คุณจะสัมผัสได้คือความเย็นที่แตกต่างจากภายนอก ซึ่งไม่เพียงแค่เป็นลมที่พัดออกมา แต่ยังมีน้ำแข็งที่ก่อตัวอยู่ตามผนังหินภายในถ้ำ

3. เดินเข้าไปจนสุดถ้ำ (200 เมตร) จะพบกับศาลเจ้าเล็ก ๆ ตั้งอยู่ ตรงนั้นมีร่องรอยของการเซ่นไหว้อาหาร ส่งอาหารอะไรก็ได้มาที่ไอดี @God เพื่อสักการะสายลมในถ้ำตามการบอกใบ้พร้อมอธิษฐานขอเบาะแสถ้ำแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ

ลมสายลมปริศนาพัดใส่อย่างแผ่วเบาแต่ก็ทำให้คุณจนหนาวสั่นได้ ทว่าในเสียงนั้นกลับมีเสียงร่ายกลอนไฮกุที่เป็นคำใบ้ลอยมาเข้าหู แม้เป็นภาษาญี่ปุ่นแต่คุณเข้าใจได้ด้วยจิต

“เพื่อหาแร่เหล็กกล้า ไต่ขึ้นสู่กายาแห่งข้า ตามครรลองสายหลัก”

“เจ็ดร้อยเจ็ดสิบเจ็ดก้าว สามร้อยสามสิบสามก้าว แปดร้อยแปดสิบแปดก้าว”

“ทางแยกจักปรากฎ ออกจากครรลองตามหา สุดเส้นทางเผาไหม้”

“เฝ้ารอเวลาถึง อามาเทราสุส่องกลางหัว เงาบอกทางไป”

(ถ้าจำไฮกุในครั้งเดียวไม่ได้ให้เซ่นไหว้อาหารอีกแล้วสายลมจะบอกใบ้อีกครา)

4. ออกจากถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ ไปสถานีที่ 5 เพื่อเริ่มเดินขึ้นภูเขาไฟฟูจิ นับก้าวตามคำใบ้บอก 777 ก้าว 333 ก้าว 888 ก้าว (รวม 1,998 ก้าว) จะพบทางแยกเล็ก ๆ ให้เปลี่ยนจากเส้นทางหลักเดินไปตามทางเล็กจะเป็นทางวนลงเขา ให้เดินไปเรื่อย ๆ จะพบกับหินก้อนหนึ่งมีเชือกชิเมนาวะพันรอบตั้งอยู่กลางลานกว้าง นั่นคือหินศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านตั้งไว้เพื่อบูชาเทพีโคโนฮานะซากุยะฮิเมะ หากสังเกตดึ ๆ จะเห็นว่าที่พื้นมีรอยไหม้ จุดนี้ก็คือตำแหน่งที่โคโนฮานะซากุยะฮิเมะเผาบ้านตนเองเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์นั่นเอง

5. รอจนถึงเวลาเที่ยงวันที่พระอาทิตย์ตั้งฉาก แสงตะวันส่องไปที่หินก้อนนั้น น่าแปลกที่เงาหักเหผิดธรรมชาติ เมื่อมองตามเงาคุณจะเห็นซอกหลืบหนึ่งข้างหินผามันคือทางเข้าถ้ำแร่หินเหล็กกล้าภูเขาไฟนั่นเอง เทพภูเขาไฟฟูจิจะช่วยส่งสายลมพัดผ่านทำให้กองหินที่ปิดปากถ้ำร่วงลงมาคุณถึงเข้าไปด้านในได้

(ช่วงเวลารัตติกาลสาบสูญไม่ต้องรอเวลาเที่ยงวัน)

หมายเหตุ: ต้องมาบูชาเทพแห่งฟูจิที่ ถ้ำลมฟูจิฟูกะคุ ก่อนทุกครั้ง ไม่อย่างนั้นเทพจะไม่เปิดประตูถ้ำให้

[สูตรดรอปแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ]

((STR + LUK) x เลขไบต์หลักสุดท้าย หากได้เลข 0 จะดูตัวต่อไปแทน) / 100

= จำนวนเหล็กกล้าภูเขาไฟที่ขุดได้

เช่น STR 70 LUK 50 เลขไบต์ 35,290

จะได้ (70 + 50) x 9 / 100 = 10.8 (ปัดเศษขึ้นเป็น 11 ก้อน)

----------❀----------

[เงื่อนไขการขุดแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ]

1) ระดับ (Level): ต้องมีเลเวล 30 ขึ้นไปจึงจะมีความแข็งแกร่งและความชำนาญ เพียงพอในการขุดแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ

2) พละกำลัง (STR): ต้องมีค่า STR 25 ขึ้นไป เพื่อสามารถยกแร่ที่มีน้ำหนัก มาก ได้

3) ต้องมีพลังทนทานไฟ: เพื่อทนต่อความร้อนและสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายภายในภูเขาไฟ

4) ความรู้: ต้องเคยโรลเพลย์ศึกษาและทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะของแร่ เหล็กกล้าภูเขาไฟ และวิธีการขุดที่ถูกต้องมาก่อนอย่างน้อย 1 โรลเพลย์

Moneka HONOR

วันที่ 11 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026

เวลากลางวัน เวลา 07.00 น. เป็นต้นไป ณ ผ่านภูเขาไฟฟูจิ ยามานาชิ

เช้าวันต่อมา บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอเย็นของฤดูหนาวที่พัดผ่านเทือกเขาในจังหวัดยามานาชิ โมนีก้า มารันเธียร์ บลอสซัม นั่งทอดอารมณ์อยู่บนเบาะผู้โดยสารข้างกายแคนทัสที่กำลังประคองพวงมาลัยรถยนต์เช่ารุ่นล่าสุดอย่างอารมณ์ดี ถนนลาดยางทอดยาวคดเคี้ยวไปตามไหล่เขา เผยให้เห็นทัศนียภาพของป่าสนที่ปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ และยอดภูเขาไฟฟูจิที่ตระหง่านอยู่ไกลออกไปดุจภาพวาดพู่กันจีน “พ่อคะ ทำไมเราไม่แวะเที่ยวที่ฟูจิก่อนล่ะคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามพลางปรือดวงตาสีเทาเงินมองยอดเขาหิมะขาวโพลน

แคนทัสเลยหัวเราะเบา ๆ กับคำถามลูกสาวพลางขยับแว่นสายตา “เราจะแวะขากลับลูก ตอนนี้พ่ออยากรีบไปเกียวโตก่อน อยากไปดูวัดน้ำใสเห็นว่ามีของที่ระลึกที่ลูกน่าจะชอบนะ”

ทว่าความสุนทรีย์ของโร้ดทริปกลับถูกขัดจังหวะด้วยแสงไฟวับวาบของรถสายตรวจญี่ปุ่นที่จอดดักอยู่ตรงทางโค้งเปลี่ยวข้างหน้า ชายในชุดเครื่องแบบตำรวจก้าวออกมาขวางถนนพร้อมชูสัญญาณให้หยุดรถ โมนีก้าหรี่ตาลงทันที เนตรแห่งฟีบี้ของเธอเริ่มทำงานจนเห็นรังสีอำนาจที่ผิดแผกไปจากมนุษย์ทั่วไป กลิ่นน้ำมันเครื่องที่ร้อนจัดและความเยือกเย็นอย่างประหลาดแผ่ออกมาจากร่างนั้น “พ่อคะ... ขอตัวแป๊บนึงนะ” เธอถอนหายใจยาวพลางพึมพำกับตัวเองด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถโดยไม่รอให้พ่ออนุญาต

ตำรวจหนุ่มที่ก้าวเดินเข้ามาหาพ่อของเธอนั้นไม่ใช่คน แต่คือเดธแมชชีนอีกแล้ว... เจ้าอสุรกายจักรกลที่แฝงตัวมาอย่างแนบเนียน ใบหน้าของมันเรียบเฉยไร้อารมณ์ประดุจรูปปั้นโลหะ ทันทีที่มันเห็นโมนีก้า แววตาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมเสียงสังเคราะห์ที่แหบพร่า “ข้อผิดพลาดของเฮเฟตัสจะถูกแก้ไข... เดมิก็อด เป้าหมาย”

โมนีก้าจึงสะบัดข้อมือขวาอย่างรวดเร็วจนดาบสุริยคติขยายตัวออกมาจากกำไลในชั่วพริบตา แสงสีทองของแร่สัมฤทธิ์อุกกาบาตส่องสว่างท่ามกลางเงาเขา เธอไม่ปล่อยให้มันได้ตั้งตัวใช้ปืนเลเซอร์ หญิงสาววาดดาบเป็นวงโค้งดูดซับพลังงานไฟฟ้าที่มันพยายามจะปล่อยออกมาแล้วกระแทกกลับไปด้วยคลื่นพลังงานมหาศาล ร่างจักรกลสังหารกระเด็นไปกระแทกกับหน้าผาหินจนเกิดรอยร้าว โมนีก้าไม่รอช้า เธอสั่งการให้รากไม้พุ่งขึ้นจากพื้นดินรัดกุมข้อต่อของมันไว้ ก่อนจะตวัดดาบตัดผ่านจุดจ่ายพลังงานที่ลำคอจนเกิดประกายไฟปะทุ ร่างของเดธแมชชีนล้มตึงและสลายกลายเป็นละอองเหล็กในเวลาไม่ถึงนาที

ก่อนที่หญิงสาวจะกลับขึ้นรถด้วยท่าทางนิ่งสงบประหนึ่งเพิ่งออกไปเก็บขยะ แคนทัสที่มองผ่านกระจกหลังถามด้วยน้ำเสียงกึ่งทึ่งกึ่งชิน “เจอแบบนี้บ่อยเหรอลูก?”

“บ่อยค่ะพ่อ... ชินแล้วล่ะ” เธอตอบสั้น ๆ พลางเก็บดาบเข้าสู่กำไล

การเดินทางดำเนินต่อไปได้ไม่นาน ท้องฟ้าเหนือหุบเขาก็พลันมืดครึ้มพร้อมกับกลิ่นกรดพิษที่เหม็นแสบจมูก มันคือไฮดร้าแห่งเลอร์เนียขนาดยักษ์เลื้อยคลานออกมาจากป่าทึบข้างทาง หัวทั้งเก้าของมันพ่นไอพิษจนต้นไม้รอบข้างเหี่ยวเฉา แคนทัสเหยียบเบรกจนตัวโก่งพลางอุทาน “โอ้... ตัวนี้ในตำนานของจริงเลยนี่นา!”

ส่วนตอนนี้โมนีก้าทำอะไรน่ะหรอ…

เธอต้องเปิดประตูรถอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่แม้แต่จะเปลี่ยนสีหน้า “ตัวตึงทั้งนั้นเลยนะวันนี้...” เธอพึมพำอย่างหัวเสีย หญิงสาวใช้พลังการควบคุมพืชขั้นสูงเร่งหนามยักษ์ให้พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินตรึงร่างเลื้อยคลานนั้นไว้กับที่ เปลวเพลิงสีทองจากดาบสุริยคติถูกจุดขึ้นเพื่อป้องกันการงอกใหม่ของหัวที่ถูกตัด เธอขยับกายหลบหลีกไอพิษและคมเข็มของมันอย่างพลิ้วไหวประดุจเต้นรำ แม้ไฮดร้าจะพยายามโจมตีเพียงใด แต่มันกลับไม่สามารถแม้แต่จะสัมผัสชายเสื้อเบลเซอร์ของเธอได้เลย โมนีก้าใช้เวลาเพียงครู่เดียวสยบอสุรกายเก้าหัวจนมันระเหยกลายเป็นไอหายไป

เมื่อโมนีก้ากลับเข้าประจำที่นั่ง แคนทัสก็ขับรถออกตัวไปต่ออย่างใจเย็น “พ่อเริ่มคิดแล้วล่ะว่า ลูกสาวพ่อเนี่ยเก่งกว่าพวกอเวนเจอร์สในหนังอีกนะเนี้ย” เขาเอ่ยหยอกลูกสาวอย่างโมนีก้าเล่นขำ ๆ จนโมนีก้าหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อยพลางมองทิวทัศน์ของฟูจิที่ค่อย ๆ ลับตาไป “ก็แค่ไม่อยากให้พวกมันมาขัดทริปของเราน่ะค่ะพ่อ... ที่ค่ายมีคนเก่งกว่าหนูเยอะแยะ... อ้อ ๆ คืนนี้ที่เกียวโต หนูขอเป็นคนเลือกร้านราเมงเองนะคะ เพราะพ่อชอบเลือกร้านต่อแถวยาว ๆ”

✿ บันทึกสรุปโน้ต ✿

โมนีก้าเที่ยวญี่ปุ่นกับพ่อจ้า

[ดันเจี้ยน]

กำจัด เดธแมชชีน 2 ตัว (คู่หูดูโอ้: เดธแมชชีน)

กำจัด ไฮดร้าแห่งเลอร์เนีย 1 ตัว (มีค่า LUK 60+ หน่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2) ได้รับ เกล็ดไฮดร้า 8 ชิ้น ขวดเลือดไฮดร้า 1 ชิ้น

ได้รับ เกล็ดไฮดร้า 8 ชิ้น ขวดเลือดไฮดร้า 1 ชิ้น

— ลงชื่อ Moneka M. Blossom

Moneka HONOR

วันที่ 13 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026

เวลากลางวัน เวลา 08.00 น. เป็นต้นไป ณ ภูเขาไฟฟูจิ จังหวัดชิสึโอกะ

เช้าวันที่ 13 กุมภาพันธ์ (ตามเวลาท้องถิ่นนะจ๊ะ) บรรยากาศรอบกายถูกโอบล้อมด้วยไอเย็นเยือกของฤดูหนาวที่ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อรถยนต์เคลื่อนเข้าใกล้เขตภูเขาไฟฟูจิ ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ตระหง่านอยู่เบื้องหน้าในชุดสีขาวโพลนของหิมะที่ปกคลุมหนาแน่นตัดกับสีครามจัดของแผ่นฟ้า ทะเลสาบคาวากุจิโกะเบื้องล่างสะท้อนภาพเงาของภูเขาไฟที่สมบูรณ์แบบที่สุดในโลกประดุจกระจกเงาบานยักษ์ โมนีก้าก็ลดกระจกรถลงเล็กน้อยเพื่อสัมผัสกลิ่นอายบริสุทธิ์ของป่าสนและน้ำแข็ง เธอมองเห็นพ่อของเธอที่ดูจะตื่นเต้นกับการหามุมถ่ายรูปคู่กับลูกสาวเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกก่อนการลาจากที่จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

“มาเถอะโมนี่ มุมนี้แหละเห็นฟูจิซังชัดที่สุดเลย!” แคนทัสกวักมือเรียกพลางจัดแจงตั้งกล้อง โมนีก้าขยับยิ้มบางเบาขณะเดินไปยืนเคียงข้างพ่อ แม้ใจหนึ่งจะยังพะวงกับเส้นทาง แต่ความสงบของทัศนียภาพตรงหน้าก็ช่วยให้เธอผ่อนคลายลงได้บ้าง

ทว่าความสงบนั้นสั้นนัก เมื่อรถยนต์ของทั้งคู่ต้องชะลอตัวลงเพราะสิ่งกีดขวางกลางถนน ร่างสีเขียวตะคุ่มของกัปปะตัวหนึ่งกำลังนอนพุงพลุ้ยแห้งกรังขวางทางจราจรอยู่ มันดูเหมือนจะพยายามตะเกียกตะกายหาทางกลับลงน้ำแต่ดันเมาแตงกวาจนหลงทิศ โมนีก้าพ่นลมหายใจอย่างระอา เธอเดินลงจากรถไปหยิบกระดองหลังของพรายน้ำตัวแสบขึ้นมาด้วยมือเดียว ก่อนจะเหวี่ยงมันลงสู่ลำธารข้างทางดัง ตูม! อย่างแม่นยำ 

“ไปเมาที่อื่นไป” เธอพึมพำพลางปัดมือและเดินกลับขึ้นรถท่ามกลางสายตาทึ่ง ๆ ของพ่อ

แต่บททดสอบของจริงรออยู่ตรงทางโค้งออกจากโซนภูเขาไฟ เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังกัมปนาทจนแผ่นดินสั่นสะเทือน พร้อมกับไอร้อนระอุที่พุ่งออกมาจากป่าข้างทาง วัวโคลคีสร่างยักษ์ที่ทำจากทองสัมฤทธิ์แวววาว ดวงตาทับทิมสีแดงฉานจ้องเขม็งมาที่รถเช่าของพวกเขา ลมหายใจที่พ่นออกมาคือเปลวเพลิงบริสุทธิ์ที่แผดเผาหญ้าแห้งรอบข้างจนมอดไหม้

“เอ้ยยย! พ่อคะ จอดรถ! ถอยหลังไปไกล ๆ เลย!” โมนีก้าตะโกนสั่งพ่อพลางพุ่งตัวออกจากรถก่อนที่วัวจักรกลจะพุ่งเข้าชน เธอรู้ดีว่าหากปล่อยให้มันปะทะ รถคันนี้จะกลายเป็นเพียงเศษเหล็กในพริบตา 

ก่อนที่หญิงสาวจะสะบัดข้อมือเรียกดาบสุริยคติออกมาวาดเป็นวงโค้ง แสงสีทองจากดาบปะทะกับลมหายใจเพลิงของอสุรกายเหล็ก โมนีก้าอาศัยความคล่องตัวที่เหนือกว่าพุ่งเข้าหาจุดเชื่อมต่อฟันเฟืองที่ลำคอ ตวัดดาบตัดผ่านโลหะร้อนจัดจนเกิดประกายไฟพุ่งปรี๊ด ก่อนจะใช้พลังจีโอคิเนซิสบีบอัดพื้นดินใต้เท้าของมันให้ทรุดตัวลงจนร่างทองสัมฤทธิ์ล้มตึงสลายกลายเป็นละอองทอง ก่อนเธอกลับขึ้นรถด้วยท่าทางนิ่งสงบประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขณะที่แคนทัสพยายามควบคุมสติและออกรถมุ่งหน้าสู่โตเกียวอีกครั้ง “เมื่อกี้มัน... วัวทองคำเหรอลูก?”

“ประมาณนั้นค่ะพ่อ แต่เจ้านี่มันดุกว่าในนิทานเยอะนะพ่อ หนูโดนมันชนรถเช่ายุบไปอย่างเยอะ” โมนีก้าตอบพลางพิงหลังกับเบาะ นัยน์ตาสีเทาเงินทอดมองถนนที่เริ่มเข้าสู่เขตเมืองหลวง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความอยากรู้ 

“ถามจริง ๆ นะคะพ่อ... ถ้าวันหนึ่งหนูเกิดมีแฟนขึ้นมา พ่ออยากได้ลูกเขยแบบไหนคะ? หรือมีสเปกแบบไหนที่พ่อจะปลื้มเป็นพิเศษไหม?”

คำถามนั้นทำเอาแคนทัสชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะร่วน แววตาของเขามีร่องรอยของการล้อเลียน “โห… มาถามอะไรตอนนี้เนี่ยลูก? แต่ถ้าถามพ่อ... พ่อคงอยากได้คนที่ดูแลลูกได้ คนที่ไม่ตกใจเวลาเห็นลูกเสกป่าหรือฆ่าวัวเหล็ก และที่สำคัญที่สุด พ่อขอคนที่ปกติกว่าสิ่งที่ลูกเจออยู่ทุกวันก็พอ แต่ถ้าเขาชอบต่อกันดั้มเหมือนพ่อ พ่อจะพิจารณาเป็นพิเศษเลยนะ!”

โมนีก้าเหวอไปชั่วขณะกับคำตอบของพ่อ เธอนึกภาพเลสเตอร์ที่กำลังขับรถมาเซราติสีเชอร์รี่พร้อมกับสวมแว่นกันแดดแบรนด์เนมราคาแพงขยับยักคิวแบบสาว ๆ หนุ่ม ๆ กรี๊ดสลบ แล้วจินตนาการว่าเขาจะนั่งต่อกันดั้มกับพ่อได้จริง ๆ หรือเปล่า รอยยิ้มแห้ง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโมนีก้าขณะที่เธอพึมพำเบา ๆ “ปกติเหรอคะ... พ่อคะ สเปกพ่อเนี่ย ยากเอาเรื่องนะคะ” สองพ่อลูกพูดคุยสลับกับเสียงหัวเราะไปตลอดทางยามบ่าย ทิ้งภาพภูเขาไฟฟูจิไว้เบื้องหลังเพื่อมุ่งหน้าสู่สถานีรถไฟโตเกียว ที่ซึ่งการเดินทางครั้งสำคัญและการนัดหมายในวันวาเลนไทน์กำลังรอเธออยู่

✿ บันทึกสรุปโน้ต ✿

มนกแย๊บถามพ่อเรื่องแฟน กรี๊ดด พ่อขอคนธรรมดา เลสเตอร์หน้าตาธรรมดานะพ่อ

[ดันเจี้ยน]

กำจัด กัปปะ 1 ตัว (มีค่า LUK 80+ หน่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2) ได้รับ แตงกวาหรรษา 3 ชิ้น

กำจัด วัวโคลคีส 1 ตัว (มีค่า LUK 90+ หน่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2) ไม่ได้รับสินสงคราม

(ทำไมทานุกิถึงไม่โผล่สักทีนะ แม่งงง 55+ หายากชิบหาย)

ได้รับ แตงกวาหรรษา 3 ชิ้น

— ลงชื่อ Moneka M. Blossom