SENATE HOUSE ⋘ อาคารสภาเซเนท ⋙

SENATE HOUSE

⋘ อาคารสภาเซเนท ⋙

อาคารสภาเซเนท ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงโรมใหม่ โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมันอันสง่างา ผสมผสานกับกลิ่นอายแห่งยุคสมัยอย่างลงตัว

ตัวอาคารทรงโดมสีขาวสะอาดตา มีลักษณะคล้ายห้องบรรยายขนาดใหญ่ของโรงเรียนมัธยม แต่โอ่อ่าและหรูหรากว่ามาก ภายในมีที่นั่งหลายชั้น เรียงรายเป็นรูปครึ่งวงกลม หันหน้าเข้าหาแท่นตรงกลาง ที่มีโพเดียมสำหรับกล่าวสุนทรพจน์ และเก้าอี้ 2 ตัววางอยู่

เก้าอี้ตัวหนึ่งมีห่อกำมะหยี่ขนาดเล็กวางอยู่บนที่นั่ง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่ง "ประธานสภา" ผู้มีอำนาจสูงสุดในสภาเซเนท

หลังจากยุทธการที่ค่ายจูปิเตอร์ อาคารสภาเซเนทได้รับความเสียหายบางส่วน แต่ก็ถูกบูรณะซ่อมแซมจนกลับมาสวยงามดังเดิม รอยแตกร้าวบนโดมถูกซ่อมแซมด้วยกาวสีเงินที่แวววาวราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า ผนังบางส่วนที่เคยพังทลายถูกฉาบปูนใหม่อย่างเร่งด่วน

แม้จะผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมาแล้ว แต่อาคารสภาเซเนทก็ยังคงความสง่างาม และความสำคัญในฐานะศูนย์กลางแห่งอำนาจ และการตัดสินใจของกรุงโรมใหม่

ที่นี่คือสถานที่ที่เหล่าสมาชิกสภาเซเนทจะมารวมตัวกันเพื่ออภิปราย ถกเถียง และตัดสินใจในเรื่องสำคัญต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อชะตากรรมของค่ายและกรุงโรมใหม่

Moneka HONOR

วันที่ 24 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

ช่วงเช้า เวลา 08.00 น. เป็นต้นไป ณ อาคารสถาเซเนท

ภายในห้องทำงานกึ่งสว่างกึ่งเงาของอาคารสภาเซเนท กลิ่นกระดาษเก่า แกรนิต และความเคร่งครัดแบบโรมันปะปนกันเป็นหนึ่งเดียว โมนีก้าก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าของคนที่เหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลจนแทบล้มทั้งยืน แต่ยังพยายามวางสีหน้าให้เรียบร้อยที่สุดเพราะสถานที่ตรงหน้าคือคลังอำนาจของสาธารณรัฐ ผู้ชายร่างกะทัดรัด ผมหยักศกเข้ม ดวงตานิ่งเฉียบคล้ายเสือที่กำลังพินิจเหยื่อกำลังนั่งค้อมตัวอยู่เหนือโต๊ะเอกสาร เขาคือลูซิอุส คอร์เนลิอุส ฟูสกัส ผู้ดูแลคลังของสภาเซเนท ชื่อที่ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดและประหยัดทรัพยากรจนหลายคนล้อว่าเป็นเทพีไวสาข์กลับชาติมาเกิด

ลูซิอุสเงยหน้าเพียงพอที่แสงจะจับเสี้ยวหน้าเข้มของเขา “คุณบลอสซัม” เสียงทุ้มเรียบเอ่ยช้า ๆ “สภารอรายงานจากคุณอยู่” เสียงทุ้มหนักเอ่ยขึ้นเหมือนจะทดสอบความตรงไปตรงมาของเธอตั้งแต่ประโยคแรก

โมนีก้าสูดลมหายใจและเริ่มเล่า เธอเล่าอย่างเป็นระเบียบที่สุดเท่าที่คนง่วงนอนจะทำได้ ตั้งแต่ตอนที่เรือหลุดเข้าไปในม่านหมอกอาถรรพ์ การพลัดหลงเข้าไปยังนครลับแลทวารกา การหาทางเอาตัวรอดกลางเมืองวายชนม์ที่ไม่ควรมีอยู่บนโลกยุคนี้ จนกระทั่งพบผู้รอดชีวิตหนึ่งคนเท่านั้น ลูกหลานมรดกอีเดอเซียที่แทบหมดเรี่ยวแรง เธอและซูกิช่วยพาออกมาได้สำเร็จ

“หนูไม่ทราบว่ามีคนรอดมากกว่านี้หรือไม่นะคะ แต่เราพบเธอเพียงคนเดียว” โมนีก้าพูดพลางยกมือขึ้นเสยผมลวก ๆ เหมือนคนพยายามตั้งสติหลังวันยาวนาน

ลูซิอุสฟังเงียบ ๆ ไม่แม้แต่จะกะพริบตา เมื่อโมนีก้าพูดจบ เขาขยับคิ้วนิดเดียวเหมือนกำลังเทียบข้อมูลกับสิ่งที่สภารู้ก่อนหน้า “แล้ว…มีอย่างอื่นอีกไหม?” เขาถามเสียงเรียบ
โมนีก้ากลืนน้ำลายเล็กน้อยก่อนจะถอยหลังหนึ่งก้าว เธอยกมือขึ้นแตะแหวนดาราจรัสเบา ๆ แล้วหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับตั้งสมาธิ “ค่ะ จริง ๆ มีอีกอย่างหนึ่ง…”

แหวนส่องประกายสีฟ้าอ่อนขึ้นในมือของเธอ เสียง "กึก" เบา ๆ ดังขึ้นเหมือนกลไกโบราณถูกปลดล็อก อากาศรอบ ๆ แหวนสั่นสะเทือนเล็กน้อย เสียงเหมือนระลอกคลื่นลึกลับลอดผ่านพื้นหิน และจากนั้น แสงสีทองอบอุ่นก็ท่วมออกมาจากช่องว่างเวทมนตร์ราวกับน้ำพุสวรรค์ ทองคำจักรพรรดิเริ่มไหลออกมาเป็นกอง ๆ จากแหวนดาราจรัสทีละก้อน ทีละก้อน จนก่อเป็นเนินแสงสว่างระยับกลางห้อง สะท้อนบนผนังโดมจนทั้งห้องสุกสว่างราวกับมีดวงตะวันองค์เล็กปรากฏขึ้นตรงหน้า

1 ก้อน… 100 ก้อน… 1000 ก้อน… จนกระทั่งครบ 2000 ก้อนเต็มจำนวน

ลูซิอุสยืนนิ่งสนิท เหมือนรูปสลักที่โดนสายฟ้าผ่าแข็งค้างไว้ เขาไม่ใช่คนที่ตกใจง่าย แต่ชัดเจนว่าในใจเขาเพิ่งตะโกนลั่นจนโดมแตก เพียงแต่ภายนอกยังเป็นน้ำแข็งสนิทตามบุคลิก โมนีก้ายิ้มเก้อ ๆ ยกมือแตะผมตัวเองเบา ๆ

“คะ…คือ นี่ค่ะที่ฉันนำกลับมาได้ แต่ไม่ได้หยิบหรือขโมยมามั่ว ๆ นะคะ” เธอย้ำอย่างร้อนใจ “ฉันได้ยินเหมือนเสียงบอกว่าเอาไปเถิด ทองนี้ถูกสร้างด้วยอำนาจและปาฏิหาริย์ หากปล่อยไว้จะไร้ผู้ใช้ เอาไป และใช้มันเพื่อโลก ฉันเลยคิดว่า…ก็น่าจะหมายถึงให้สภาดูแลค่ะ” 

ลูซิอุสยังคงนิ่งสงบแล้วมองโมนีก้า ก่อนที่ลมหายใจหนัก ๆ จะหลุดออกมาอย่างอดไม่อยู่ “คุณ…โชคดีที่คุณเลือกส่งมอบมัน”

โมนีก้าเลิกคิ้วเล็กน้อยกับคำนั้น? หมายความว่ายังไง? “เอ๊ะ? ยังไงหรอคะ?”

“สภารู้ตั้งแต่วันที่คุณได้รับสิ่งนี้แล้วว่าคุณพบทองคำจักรพรรดิ” ลูซิอุสพูดด้วยเสียงเรียบแต่หนักแน่น “ถ้าคุณเก็บไว้ ไม่ส่งมอบ…คุณจะต้องถูกลงโทษตามวินัยกองทัพเต็มรูปแบบ” เมื่อได้ฟังแบบนั้นโมนีก้าก็หน้าซีดไปชั่วอึดใจนิดหน่อยแล้วยิ้มเก่อเขิน “โอ้…ดีนะคะที่ฉันไม่โง่ทำอะไรแบบนั้น”

“ใช่ ดีมาก” ลูซิอุสตอบสั้น ๆ ก่อนจะมองทองสองพันก้อนเหมือนประเมินความเสียหายทางการคลังที่เพิ่งพลิกจากลบเป็นบวกในพริบตา “สภาจะเก็บรักษาและแจกจ่ายทองนี้อย่างเหมาะสมตามวัตถุประสงค์ของมัน” โมนีก้าพยักหน้ารับทราบก่อนที่เธอจะล้วงกระเป๋าดึงอะไรบางอย่างออกมา “อ้อ…แล้วก็ อันนี้ค่ะ ฉันแถมให้คุณค่ะ” เธอยื่นแร่สัมฤทธิ์วิเศษหนึ่งชิ้นให้เขาอย่างลอบเกรง 

ลูซิอุสชะงักมองแร่นั้นเขาหันมามองหน้าเธอราวกับตัดสินใจไม่ถูกว่าควรรับอย่างสุภาพ หรือควรห้ามเธอไม่ให้เอาของล้ำค่ามาแถมเหมือนให้คูปองลดราคา “…คุณได้มันมาจากไหน?” ลูซิอุสถามช้า ๆ

“จากสุนัขล่าเนื้อทองคำ-เงินค่ะ” โมนีก้าตอบตามจริง “ฉันกำจัดพวกมันไปแล้ว ได้มาเยอะพอควร ก็เลยแบ่งให้คุณหนึ่งชิ้นค่ะ” ลูซิอุสหรี่ตา คิ้วกระตุกเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดว่า เซนจูเรี่ยนคนนี้…เก่งเกินกว่าที่เขาประเมินไว้มากแม้จะพึ่งเข้าค่ายมาก็ตาม สุดท้ายเขาก็ยื่นมือไปรับแร่สัมฤทธิ์วิเศษอย่างครบถ้วนมารยาท “ขอบคุณครับคุณบลอสซัม สมกับที่เป็นคนที่พรินซิเปียสองคนไว้ใจให้คุณเป็นเซนจูเรี่ยนจริง ๆ แม้ตอนแรกผมจะขัดอยู่บ้างเพราะคุณเด็กเกินไปก็ตาม” เขาหยิบเอกสารและตราประทับมา แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นนิดหนึ่ง “และสภาจะแจ้งให้ทราบ ภายในหนึ่งเดือนเราจะส่งหน่วยสำรวจไปยังเกาะที่คุณค้นพบ ตามพิกัดที่เจ้าหน้าที่ท่าเรือแจ้งแล้ว สภาต้องตรวจสอบข้อมูลทั้งหมด”

โมนีก้าพยักหน้า “ค่ะ ฉันเข้าใจดี”

ลูซิอุสวางตราประทับลงบนเอกสาร ก่อนหยิบซองกำมะหยี่สีม่วงเข้มออกมาหนึ่งซองแล้วยื่นให้เธอ “นี่คือรางวัลของคุณ หนึ่งร้อยดีนาเรียส สำหรับภารกิจที่ทำสำเร็จ และเพราะคุณนำทรัพยากรล้ำค่ากลับมาในปริมาณที่สภาไม่อาจเพิกเฉยได้…นี่คือรางวัลเพิ่มเติม” น้ำเสียงของเขายังคงนิ่ง แต่มีประกายบางอย่างในดวงตา อาจจะเป็นความยอมรับแบบคนหัวรั้นที่ยอมรับใครยากมาก

“คุณทำได้ดีมาก โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม” เขาออกเสียงชื่อเธอชัดถ้อยชัดคำ “ไปพักผ่อนเสียเถอะ คุณมีงานเทศกาลหน้าหนาวต้องเตรียมอีกมาก” โมนีก้ารับซองเงินนั้นแล้วใช้สองมือรับอย่างมีมารยาทเพราะโดนสอนมาดีโดยเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่น “ขอบคุณค่ะคุณลูซิอุส งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ”

“เดินดี ๆ” เขาพูดเสียงเรียบ แต่ฟังดูคล้ายห่วงเล็ก ๆ แบบคนไม่อยากยอมรับ

โมนีก้าที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มบาง ๆ ก่อนหมุนตัวเดินออกจากห้องสภาที่เต็มไปด้วยแสงสะท้อนของทองคำจักรพรรดิที่ยังวางเรียงเป็นภูเขาเล็ก ๆ อยู่ด้านหลัง

และเมื่อร่างของเธอจากไปลูซิอุสเงยหน้ามองตามเธอจนประตูปิด…แล้วค่อยถอนหายใจยาวราวคนเพิ่งเจอภัยพิบัติระดับชาติ “สองพันก้อน…พระเจ้า” เขาพึมพำเบา ๆ “เด็กคนนี้จะทำให้คลังของสภากลับมารุ่งเรืองหรือทำให้ผมหัวหงอกก่อนวัยกันแน่นะ…” แต่รอยยิ้มเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขาอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนที่เขาจะกลับไปจัดการภูเขาทองคำด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้

รางวัลภารกิจ: +1 Levelup (สำหรับคน Level max ได้ 4 Point แทน)

100 ดีนาเรียส, 100 เกียรติยศ, 100 ความกล้าหาญ, ป้ายเกียรติยศ (JP) 20 ป้าย

และเลือกรับ ทองคำจักรพรรดิ 15 ก้อน และ ผลึกไททัน 5 ก้อน

และนำทองคำจักรพรรดิมาได้ 2000 ก้อน = 1,500 ดีนาเรียส

(นำทองคำจักรพรรดิกลับมาได้รับ 15 ดีนาเรียส ต่อ 20 ทองคำจักรพรรดิ)

[NPC-41] ลูซิอุส คอร์เนลิอุส ฟูสกัส

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

มอบ แร่สัมฤทธิ์วิเศษ สิ่งที่ชอบที่สุดของ NPC - เพิ่มความสัมพันธ์ +20

โบนัสจากการทำภารกิจสำเร็จ - เพิ่มความสัมพันธ์ +50

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)

Eloise HEROES

วันที่ 29 พฤศจิกายน 2025
เวลา 10.00 น.

เอโลอิสใช้ชีวิตอยู่ในเทศกาล The Grand Brumalia มาได้ห้าวันเต็มแล้ว ทุกวันของเธอเต็มไปด้วยการสำรวจพื้นที่ต่างๆ ในนิวโรม ในขณะที่เธอเพลิดเพลินกับการเป็นนักท่องเที่ยวความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธออย่างรวดเร็ว เรื่อง ‘การสอบ DSTOMP’

เธอจบไฮสคูลมานานแล้วและกำลังอยู่ในช่วง Gap Year ที่ไม่แน่นอน และจนถึงขณะนี้เธอยังแทบไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยที่ไหนดีระหว่างมหาวิทยาลัยปกติของคนทั่วไป หรือจะลองสมัครเข้า มหาวิทยาลัยนิวโรม ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาสำหรับเดมิก็อดโดยเฉพาะ

“มาไกลถึงที่นี่แล้ว สอบไว้ก็ไม่เสียหาย” เอโลอิสเอ่ยขึ้นขณะกำลังไตร่ตรอง “อย่างน้อยคะแนนสอบ DSTOMP ก็จะเก็บไว้ยื่นเข้ามหาวิทยาลัยนิวโรมได้”

หลักสูตรของมหาวิทยาลัยนิวโรมนั้นน่าสนใจไม่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านวิศวกรรมกลไกและประวัติศาสตร์โบราณ และที่สำคัญที่สุดมันน่าจะปลอดภัยกว่า การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยธรรมดาสำหรับเดมิก็อดอย่างเธอ แม้ว่าค่าเทอมอาจจะเป็นเรื่องน่าหนักใจ แต่สิ่งนั้นมันเอาไว้คิดทีหลังก็ได้นี่!

คิดได้ดังนั้นเอโลอิสจึงตัดสินใจว่าวันนี้จะเป็นวันแห่งการยื่นใบสมัครของเธอ เอโลอิสเดินทางไปยังอาคารสภาเซเนทซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงโรมใหม่ ลักษณะของอาคารนั้นโดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมันอันสง่างาม ตัวอาคารทรงโดมสีขาวสะอาดตา มีลักษณะคล้ายห้องบรรยายขนาดใหญ่ที่โอ่อ่าและหรูหรา ภายในมีที่นั่งหลายชั้นเรียงรายเป็นรูปครึ่งวงกลม หันหน้าเข้าหาแท่นตรงกลาง

เอโลอิสมาหยุดอยู่หน้าอาคารด้วยความสงสัย

“ทำไมต้องสมัครสอบกันในสภาด้วยนะ? ที่นี่ไม่ได้เอาไว้ประชุมการเมืองกันเหรอ?” ความคิดของเธอเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับระบบการบริหารจัดการที่ดูรวมศูนย์ของชาวโรมัน แต่เธอก็ละความคิดนั้นไว้เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าคือการสมัครสอบ

เธอเดินเข้าไปในโถงทางเข้าอย่างเงียบ ๆ ภายในอาคารไม่ได้เต็มไปด้วยเหล่าสมาชิกสภาที่กำลังอภิปรายกันอย่างดุเดือด แต่มีเพียงโต๊ะไม้ที่ถูกจัดวางไว้บริเวณด้านข้างทางเดิน และมีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งนั่งรออยู่

เจ้าหน้าที่คนนั้นสวมชุดเครื่องแบบสีม่วงเข้มอย่างเรียบร้อย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความระมัดระวังและเธอกำลังตรวจทานเอกสารอย่างตั้งใจ เมื่อเห็นเอโลอิสเดินเข้ามา เธอก็เงยหน้าขึ้น

“สวัสดีค่ะ” เจ้าหน้าที่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ “คุณมาติดต่อเรื่องอะไรคะ?”

เอโลอิสเดินเข้าไปใกล้โต๊ะ เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นทางการเท่าที่จะทำได้เพื่อให้สอดคล้องกับบรรยากาศของอาคาร

“สวัสดีค่ะ” เอโลอิสตอบ “ฉัน...คนจากจากค่ายฮาล์ฟบลัดฝั่งกรีกน่ะค่ะ มาจากนิวยอร์ก” เธอหยุดเล็กน้อยเพื่อสังเกตปฏิกิริยาของเจ้าหน้าที่ “ฉันมาเพื่อสมัครสอบ DSTOMP ค่ะ”

เจ้าหน้าที่หญิงยิ้มเล็กน้อย ใบหน้าของเธอผ่อนคลายลงทันทีเมื่อได้ยินคำว่า DSTOMP

“อ้อ! ยินดีต้อนรับค่ะ สหายชาวกรีก” เธอผายมือไปยังเก้าอี้ที่วางอยู่ข้างโต๊ะ “โปรดนั่งลงก่อนค่ะ”

เจ้าหน้าที่หยิบ แบบฟอร์มกระดาษสีครีมหนา ที่มีตราประทับของมหาวิทยาลัยนิวโรมยื่นให้เอโลอิสพร้อมกับปากกาโลหะที่ดูดีมีราคา

“แบบฟอร์มนี้เป็นภาษาอังกฤษนะคะ กรอกข้อมูลส่วนตัวให้ครบถ้วน”

เอโลอิสรับแบบฟอร์มและปากกามาไว้ในมือ เธอเริ่มกรอกข้อมูลอย่างตั้งใจ ช่องว่างบนแบบฟอร์มนั้นละเอียดมาก ตั้งแต่ชื่อบิดามารดา, ปีเกิด, สถานะการศึกษา และอื่น ๆ ซึ่งทำให้เอโลอิสต้องต้องกรอกข้อมูลด้วยความรู้สึกละอายใจเล็กน้อยเพราะเธอดูธรรมดาไปเสียหมดทุกอย่างไม่ค่อยมีทักษะอะไรโดดเด่นมากนัก เมื่อกรอกเสร็จเธอก็ส่งแบบฟอร์มคืนให้เจ้าหน้าที่

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

เจ้าหน้าที่ตรวจทานใบสมัครอย่างรวดเร็ว แต่ละเอียดถี่ถ้วนดวงตาของเธอหยุดอยู่ที่ช่อง 'ค่ายต้นสังกัด' ที่ระบุว่า Camp Half-Blood (Greek)

“ขอบคุณค่ะคุณเอโลอิส เพจ” เจ้าหน้าที่กล่าว “การสอบ DSTOMP จะจัดขึ้นในวันที่ 5 ธันวาคม ซึ่งจะทำให้คุณมีเวลาเตรียมตัวอีกประมาณ 5-6 วัน หากมีข้อสงสัยใด ๆ เพิ่มเติมสามารถติดต่อที่สำนักงานใหญ่ของมหาวิทยาลัยนิวโรมได้ตลอดเวลา”

“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”

เอโลอิสโค้งคำนับเล็กน้อย แล้วเดินออกจากอาคารสภาเซเนทด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้นและกังวลผสมปนเปกัน ตอนนี้เธอได้ยื่นใบสมัครไปแล้ว ไม่มีทางถอยหลัง เห็นทีว่าการมาเที่ยวเทศกาลครั้งนี้จะต้องเพิ่มแผนการแทรกในการเตรียมตัวสอบเข้ามาด้วยแล้วล่ะ จากนั้นเธอก็กลับไปที่กองร้อยที่ 5 เพื่อเตรียมตัวรับมือกับการสอบที่จะเริ่มอีกไม่กี่วันนี้…

สมัครสอบ DSTOMP (The Demigod Standard Test of Mad Powers)

@God 

Clementis HONOR

Clementis

Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus

Place

อาคารสภาเซเนท

Date and Time

วันที่ 3 ธันวาคม 2025 • 09.40 น.

Purpose

ภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย

NPC

วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต

อาจเพราะเพิ่งเดินเล่นรับบรรยากาศผ่อนคลายของฟอรัมจึงไม่ได้คาดเดาเอาไว้ว่าสถานที่ถัดไปจะให้บรรยากาศต่างกันขขนาดนั้น เด็กสาววัยสิบห้าปีเงยหน้าขึ้นมองอาคารที่ตั้งโดดเด่นเป็นสง่าอีกแห่งหนึ่ง

“การตัดสินใจทางกฎหมายที่สำคัญที่สุดเกิดขึ้นเกิดขึ้นที่นี่ — อาคารสภาเซเนทอยู่แล้ว”

คลีเมนทิสกวาดตาสำรวจสถาปัตยกรรมตรงหน้าอย่างสนอกสนใจเป็นพิเศษ แน่นอนว่าเหตุผลส่วนหนึ่งเพราะเกี่ยวข้องกับรากเหง้าของตระกูลราทิแกนที่เป็นชนชั้นนักกฎหมาย

“ว่าแล้วว่าเธอต้องชอบ สมกับที่เป็นลูกสาวของเทพีแห่งความยุติธรรมจริง ๆ”

“แล้วก็เป็นลูกหลานของเทพแห่งคำสัญญาด้วยค่ะ รุ่นพี่ลืมไปอีกเรื่องนะ”

วินเซนโซทำเพียงหัวเราะก่อนนำเธอเข้าไป ภายในอาคารทรงโดมมีที่นั่งหลายชั้นเรียงรายเป็นรูปครึ่งวงกลม หันหน้าเข้าหาแท่นตรงกลางที่มีโพเดียมสำหรับกล่าวสุนทรพจน์พร้อมเก้าอี้สองตัว

“เห็นห่อกำมะหยี่ที่วางอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นมั้ย นั่นเป็นสัญลักษณ์ของประธานสภา มีอำนาจสูงสุดในสภาเซเนท”

ใบหน้าพริ้มเพราหันตามทิศทางดังกล่าวก่อนจะกดศีรษะลงหนึ่งจังหวะเป็นการรับรู้

“สมาชิกสภาเซเนทจะมารวมตัวกันที่นี่เพื่ออภิปราย ถกเถียง และตัดสินใจในเรื่องสำคัญต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อชะตากรรมของค่ายและกรุงโรมใหม่ มันคือศูนย์กลางที่กำหนดความเป็นไปของพวกเราทุกคนเลยล่ะ”

ปฏิสัมพันธ์กับ NPC

• ค่าความสัมพันธ์กับ วินเซนโซ เบอร์ก้าม็อตโต +5

รางวัลภารกิจ

• EXP +15

Kai -

09:00 น. อาคารสภาเซเนท (13/12/2025)

ออกมาจากความสงบของฟอรัม ทั้งคู่ก็มาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าอาคารทรงโดมสีขาวสะอาดที่ดูคุ้นตาสำหรับไคเป็นอย่างดี ‘สภาเซเนท’... สถานที่ทำงานแห่งที่สองของแม่เขา และเป็นสถานที่ที่ไคเคยถูกลากมานั่งฟังการอภิปรายน่าเบื่อ ๆ ตั้งแต่ยังเด็ก

พวกเขาเดินเข้าไปด้านในซึ่งตอนนี้ยังไม่มีการประชุม ที่นั่งหลายร้อยตัวที่เรียงรายเป็นรูปครึ่งวงกลมจึงว่างเปล่า แสงแดดสาดส่องลงมาจากรอยซ่อมแซมสีเงินบนเพดานโดมซึ่งเป็นหลักฐานของสงครามครั้งล่าสุด ทำให้บรรยากาศดูขลังและเปี่ยมด้วยประวัติศาสตร์

“ที่แห่งวาทศิลป์และการเมือง...” โนอาห์กวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาเรียบเฉย “ดาบที่นี่คือลิ้น หอกคือคำพูด และโล่คือเล่ห์เหลี่ยม... ไม่ใช่สนามรบที่ฉันถนัดนัก”

“แต่สำหรับผม... ที่นี่คือสนามรบที่น่าสนใจที่สุด” ไคเดินลงไปยังแท่นกลางโถง สายตาจับจ้องไปที่เก้าอี้สองตัวที่ตั้งอยู่ตรงนั้น ตัวหนึ่งมีห่อกำมะหยี่ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประธานสภาวางอยู่ 

“แม่ผมบอกเสมอว่า สงครามที่แท้จริงไม่ได้ตัดสินกันในสนามรบ แต่อยู่ที่ห้องประชุมแห่งนี้ การโน้มน้าวใจคนให้ทำตามเป้าหมายของเราโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ คือสุดยอดแห่งกลยุทธ์”

“ฟังดูเหมือนพวกขี้ขลาดที่ไม่อยากเปื้อนเลือด” โนอาห์แย้งเบา ๆ เดินลงมาสมทบ

“ไม่ใช่ขี้ขลาดครับ” ไคหันมาสบตา “แต่คือประสิทธิภาพ ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตทหารถ้าเราสามารถใช้การทูตหรือกฎหมายบีบให้ศัตรูยอมจำนนได้? ที่นี่คือที่ที่อนาคตของค่ายถูกกำหนด ไม่ว่าพี่จะรบชนะมาอีกกี่ครั้ง แต่ถ้าสภาแห่งนี้ลงมติไม่เห็นด้วย... ชัยชนะของพี่ก็ไร้ความหมาย”

โนอาห์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ายอมรับช้า ๆ “จริงของนาย... แต่กว่าจะมานั่งตรงนี้ได้ คงต้องผ่านอะไรมาเยอะน่าดู”

“แน่นอนครับ” ไคยิ้มมุมปาก เดินไปหยุดข้างเก้าอี้ประธานสภา ปลายนิ้วเกือบจะสัมผัสพนักเก้าอี้แต่ก็ยั้งไว้เสียก่อน “ที่นี่ตัดสินกันด้วยอาวุโส ประสบการณ์ และที่สำคัญที่สุด... อิทธิพลทางการเมือง ตระกูลเชมเบอร์เลนสั่งสมมันมาหลายชั่วอายุคน และผมก็ตั้งใจจะสานต่อ”

“งั้นฉันคงต้องฝากเนื้อฝากตัวกับวุฒิสมาชิกในอนาคตไว้ล่วงหน้าเลยสิ” โนอาห์พูดทีเล่นทีจริง แต่ในแววตากลับมีความชื่นชมซ่อนอยู่ “เอาเถอะ ไปกันต่อ ก่อนที่นายจะเผลอขึ้นไปนั่งเก้าอี้นั่นแล้วประกาศกฎอัยการศึกขึ้นมาจริง ๆ... ที่ต่อไปเป็นที่ของพ่อฉันเอง”

รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย

• ทัวร์อาคารสภาเซเนท EXP +15