ยอดเขาแลสเซน

Lassen Peak

(รัฐแคลิฟอร์เนีย🗻สหรัฐอเมริกา)

ยอดเขาแลสเซน

[ The Sleeper of California ]

เป็นภูเขาไฟที่มีพลังทำลายล้างสูงและเป็นปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ใน อุทยานแห่งชาติภูเขาไฟแลสเซน (Lassen Volcanic National Park) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จัดเป็นภูเขาไฟชนิดโดมลาวา (Lava Dome) ที่ยังคุกรุ่นอยู่ โดยครั้งสุดท้ายที่ปะทุอย่างรุนแรงคือช่วงปี ค.ศ. 1914–1917 ยอดเขาแลสเซนเป็นที่รู้จักในฉายา "ผู้หลับใหลแห่งแคลิฟอร์เนีย" (The Sleeper of California) เนื่องจากความสงบเงียบที่ซ่อนเร้นพลังงานความร้อนใต้พิภพไว้ใต้ยอดเขาหิมะ

🗻🗻🗻

[ทุก ๆ 15 วันหลังถูกพิชิตพวกมันจะก่อรูปร่างในทาร์ทารัสและหาทางกลับมาที่นี่]

ตัวอย่าง ถูกสังหารวันที่ ??/??/2025 มันจะกลับมาในวันที่ ??/??/2025

Moneka HONOR

วันที่ 04 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

ช่วงเช้า เวลา 17.00 น. เป็นต้นไป เมืองซอลต์เลกซิตี้ ไปยัง Lassen Volcanic National Park แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

ยอดเขาแลสเซนทอดตัวสูงสง่าใต้ฟ้าสีครามเข้ม แสงอาทิตย์สะท้อนบนผืนหิมะที่ยังไม่ละลายจนแสบตา ลมหนาวพัดผ่านกลิ่นกำมะถันแผ่วเบา กลิ่นดินร้อนและหินแร่จากปล่องภูเขาไฟเก่าทำให้ที่นี่เหมือนโลกอีกมิติหนึ่งทั้งงดงามและอันตราย

โมนีก้ายืนอยู่ริมถนนคดเคี้ยวที่ลัดเลาะขึ้นสู่ยอดเขา ดวงตาสีเทาเงินสะท้อนภาพภูเขายักษ์เบื้องหน้า ขณะเธอสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าเต็มปอด ความเย็นชื้นของอากาศปะทะผิวจนปลายจมูกขึ้นสีแดงอ่อน เธอรู้ดีว่านี่อาจเป็นจุดสุดท้ายของการเดินทางครั้งนี้ก่อนต้องกลับไปยังค่ายจูปิเตอร์ จุดสิ้นสุดของช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยอันตราย ปาฏิหาริย์ และเสียงหัวเราะจากเทพเจ้าเจ้าปากเก่งคนนั้น เลสเตอร์เดินตามมาช้า ๆ มือข้างหนึ่งถือกล้องถ่ายรูป อีกข้างยัดกระเป๋าโค้ทไว้ “คุณรู้ไหม โมนี่ ผมว่าภูเขานี่มันดูดีเกือบเท่าผมนะ” เขาพูดพร้อมยักคิ้วอย่างคนชื่นชมตัวเอง

“หืม?” เธอหันกลับมามองพลางขมวดคิ้วว่าจะโม้อะไรอีก

“หมายถึง… เกือบนะครับ ยังไม่ถึงระดับเทพแห่งความงามแบบผมหรอก” เขายิ้มกว้างจนรอยบุ๋มข้างแก้มปรากฏ “แต่ผมก็ยอมรับนะ มันมีเสน่ห์แบบสงบ ๆ... เหมือนตอนที่คุณไม่พูดอะไรแล้วยืนมองวิวอยู่แบบนี้” คำพูดนั้นทำให้โมนีก้ายกคิ้วเล็กน้อย เธอแอบยิ้มมุมปากออกมา แต่ก่อนที่เธอจะตอบเขา เสียงกรีดอากาศก็ดังขึ้นเหนือยอดเขา เสียงแหลมต่ำเหมือนเสียงสัตว์พิโรธดังสะท้อนก้องรอบหุบเขา

“อย่าบอกนะว่า...” เธอพึมพำ ก่อนจะเงยหน้ามองฟ้า

เลสเตอร์กะพริบตา “อืม... ผมก็อยากจะบอกว่าผมคงหล่อเกินไปจนดึงดูดสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติมาน่ะนะ แต่คราวนี้ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ”

ท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่สะท้อนกับหิมะ มีเงาดำพุ่งทะยานออกจากไอความร้อนของปล่องภูเขาไฟ มันคือ ไนท์แมร์ ม้าปีศาจแห่งราตรี ขนมันลุกเป็นเปลวไฟ และตามมันมาคือ ซาลาแมนเดอร์ไฟ สี่ตัวที่วิ่งพล่านไปทั่วหินภูเขา พ่นไฟใส่ต้นไม้และกล้องของนักท่องเที่ยวที่กำลังตั้งขาตั้งอยู่ไม่ไกล โมนีก้าแทบไม่ต้องคิด เธอสบตาเลสเตอร์เพียงเสี้ยววินาทีก่อนพูดเสียงหนักแน่น “ฉันไปก่อน นายอยู่ดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเข้าใกล้”

“โมนี่ เดี๋ย—” เขาเอื้อมมือหมายจะรั้งเธอไว้ แต่ไม่ทันแล้ว ร่างของโมนีก้านั้นพุ่งออกไปเร็วราวแสงฟ้า เมื่อเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นหิมะ มันกลับไม่จมลงแม้แต่น้อย ดาบสุริยคติเปล่งประกายสีทองจากข้อมือซ้ายของเธอ เสียงโลหะสั่นสะเทือนในอากาศพร้อมแรงกระแทกที่ปล่อยละอองพลังออกมาจากปลายคม ดาบนั้นตวัดเป็นเส้นโค้งที่งดงามเกินกว่าจะเป็นเพียงการต่อสู้

ไนท์แมร์แผดเสียงก้อง มันพุ่งเข้าหาเธอพร้อมร่างที่ลุกเป็นไฟ แต่โมนีก้าก้าวเบาเพียงครั้งเดียว หลบใต้คอของมัน แล้วฟันสวนขึ้นกลางแสงเพลิง เสียงระเบิดของเปลวไฟกระแทกอากาศจนเกิดหมอกควันทองสว่างวาบ ซาลาแมนเดอร์อีกสี่ตัวถาโถมตามมา แต่ถูกเธอฟาดฟันจนกระเด็น ละอองเพลิงสลายกลายเป็นเศษแสงปลิวละล่องบนสายลม ไม่ถึงห้านาที ทุกสิ่งกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบของเธอกับเสียงลมหนาวพัดแผ่ว

“ให้ตายเถอะ...” เธอพึมพำขณะใช้หลังมือเช็ดเหงื่อจากขมับ “พวกนี้ไม่รู้จะว่างหรือไง คนถ่ายรูปเฉย ๆ ก็ยังจะโดนแกล้งอีก” เลสเตอร์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลเดินเข้ามาช้า ๆ พร้อมรอยยิ้มเอ็นดู “ผมว่านะ พวกมันอาจจงใจมาโชว์พลังให้คุณดู พอเห็นว่าคุณสวยกว่าเลยอิจฉาก็ได้”

โมนีก้าหันขวับ “พูดอะไรของนายอีกแล้ว”

“ก็จริงนี่ครับ แม่สาวไลแลคของผม ถ้าผมเป็นไนท์แมร์แล้วเห็นผู้หญิงถือดาบแสงทองยืนกลางหิมะแบบนี้ ผมก็คงยอมสลายกลายเป็นละอองทองโดยไม่ต้องให้คุณลงแรงเลย” โมนีก้าตอนได้ยินก็แทบจะกรอกตาใส่เลสเตอร์ “นายเนี่ยนะ มีแต่คำพูดไร้สาระเต็มหัว” เขายักไหล่ “อาจจะ แต่ผมก็พูดจริงทุกคำ”

โมนีก้าถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินกลับไปยังรถ เสียงรองเท้าเธอเคาะกับพื้นถนนหินสลับกับเสียงหิมะกรอบเบา ๆ ข้างเท้า เลสเตอร์เดินตามมาข้างหลังอย่างเงียบ ๆ และเธอไม่เห็นเลยว่า ในแววตาสีน้ำเงินของเขานั้นเต็มไปด้วยบางสิ่งที่เธอไม่เคยรู้ ความห่วงใยปนความกลัวจะเสียเธอไป “โมนี่” เลสเตอร์เอ่ยเรียกเธอแผ่ว ๆ “รู้ไหม ถ้าภูเขานี่คือผู้หลับใหลแห่งแคลิฟอร์เนีย... คุณก็คือคนที่ปลุกผมให้ตื่นจากการเป็นคนที่ไม่มีความรับผิดชอบที่เคยทำ”

“แล้วจะกลับไปหลับอีกไหมล่ะ” เธอถามโดยไม่หันกลับ แต่เสียงหัวเราะเบา ๆ ของเขาก็ดังขึ้น

“ไม่ครับ เพราะถ้าผมหลับอีก ผมคงฝันถึงคุณทั้งคืนแน่”

“อา... เลสเตอร์นายนี้มัน… ” เธอส่ายหน้า แต่รอยยิ้มบาง ๆ ก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเธอที่เป็นสีอ่อน บางครั้งการมาเที่ยวครั้งนี้มันก็เป็นการเรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างที่โมนีก้าไม่เคยรู้เลยสักนิดเดียวเหมือนกันนะ? "เลสเตอร์ฉันดีใจนะที่ได้มาเที่ยวกับนาย" โมนีก้าบอก เลสเตอร์ที่กำลังขึ้นรถก็เหลือบมองเขายังไม่พูดตอนนี้แต่ขึ้นรถพร้อมรอยยิ้ม เบื้องหลังพวกเขา เปลวไฟที่เหลือจากซาลาแมนเดอร์ค่อย ๆ ดับลง ทิ้งไว้เพียงควันขาวลอยเหนือหิมะเหมือนลมหายใจของภูเขาไฟผู้หลับใหล และพระอาทิตย์ในยามสายก็ยังส่องสว่างเหมือนเดิมอุ่นพอจะละลายน้ำแข็งในอากาศ... และในหัวใจของใครบางคน

(กำจัดวันที่ 07/11/2025 จะกลับมาในวันที่ 22/11/2025 - ตามเวลาจริง)

จากการกำจัด ซาลาแมนเดอร์ไฟ

มีค่า LUK 80 หน่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2

มีค่า LUK 120 หน่วย จะได้รับแก่นวิญญาณซาลาแมนเดอร์ x2

ได้รับ เกล็ดซาลาแมนเดอร์ จำนวน 10 ชิ้น 10 x 2 = 20 ชิ้น

ได้รับ ขวดเลือดซาลาแมนเดอร์ จำนวน 1 ชิ้น 1 x 2 = 2 ชิ้น

จากการกำจัดไนท์แมร์

มีค่า LUK 80 หน่่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2

ได้รับ ขนไนท์แมร์ จำนวน 2 ชิ้น 2 x 2 = 4 ชิ้น

สินสงครามพิเศษ มีค่า LUK 100 หน่วย จะได้รับ

เลขไบต์หลักที่สามจากสุดท้าย 9 ได้รับ ดวงตาไนท์แมร์

เลขไบต์หลักที่สามจากสุดท้าย 0 ได้รับ เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์

ได้จำนวนไบต์ 36085 = 0 ได้รับ เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์

สรุป ได้รับ เกล็ดซาลาแมนเดอร์ 10 ชิ้น, ขนไนท์แมร์ 2 ชิ้น, เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์ 1 ชิ้น

[NPC-82] เลสเตอร์ ปาปาโดปูลอส

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)

สรุปรวมค่าความสัมพันธ์ หาร 2 = โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +17.5