Enter Camp › กรุงโรมใหม่ › New Rome train station ⋘ สถานีรถไฟนิวโรม ⋙

Eloise โพสต์ 2025-12-1 21:39:36

<div align="center" style="list-style-type: none;">

<style>
#Eloise01 {
    border-radius: 30px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
background-image: url("https://i.imgur.com/rR3KDvy.png");}
</style>

<style>
#Eloise02 {
    width: 800px;
    border-radius: 20px;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<style>
#Eloise03 {
    width: 520px;
    border-radius: 20px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<div id="Eloise01">
   <p>
      
<br><br></p>





<div id="Eloise02">
   <p>


<font face="Kanit"><font size="3"><font color="#fff">
<br></font></font></font></p><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff" face="Kanit" size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><font size="5" style="font-weight: bold;">วันที่ 23 พฤศจิกายน 2025</font><br><font size="5" style=""><b>เวลา 10.35&nbsp;</b></font></font><b style="font-size: x-large; color: rgb(255, 140, 0); font-family: Kanit;">น.</b></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><img src="https://i.imgur.com/HiVVn9A.gif" border="0"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: left;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit"><div style="text-align: left;"><div style=""><div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสใช้เวลาช่วงหนึ่งในการเดินทางบนรถไฟเฮเฟตัสด้วยการหลับตาลงรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวที่เป็นจังหวะของรถไฟไอน้ำที่แล่นด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อและใช้เวลาเพียงไม่นานเมื่อเทียบกับการเดินทางด้วยรถไฟทั่วไป</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">ในที่สุดเสียงของการชะลอความเร็วของหัวรถจักรก็ดังขึ้นอย่างเชื่องช้า ไอระเหยสีขาวขุ่นพวยพุ่งออกมาจากท่อไอน้ำอย่างหนักหน่วง รถไฟเฮเฟตัสได้เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ณ สถานีรถไฟนิวโรม เอโลอิสลืมตาขึ้น เธอยืดตัวและหยิบกระเป๋าสัมภาระผ้าใบของตัวเองที่อยู่บนชั้นเหนือศีรษะลงมาถือไว้ เธอเลือกที่จะไม่เร่งรีบให้เดมิก็อดคนอื่น ๆ ค่อย ๆ ทยอยลงจากรถไฟไปก่อน เพราะเธอรู้ดีว่าการมาถึงนิวโรมครั้งแรกนี้ เธอต้องการเวลาในการสังเกตการณ์ทุกรายละเอียดต่าง ๆ รอบตัวเสียหน่อย</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เมื่อคนเริ่มซาลง เอโลอิสก็เดินตามลงจากรถไฟ ทันทีที่เท้าของเธอสัมผัสกับพื้นชานชาลา กลิ่นอายที่ไม่คุ้นเคยและสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ก็โอบล้อมเธอไว้ทันที สถานีนิวโรมดูน่าตื่นตาตื่นใจไม่แพ้สถานีเฮเฟตัสในแกรนด์เซ็นทรัลเลย เอโลอิสไม่แน่ใจว่าสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างโดยพ่อของเธอหรือเทพฝั่งโรมันกันแน่ แต่ไม่ว่าจะด้วยฝีมือของเทพองค์ใดที่นี่คือผลงานที่สมบูรณ์แบบมาก</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสลงมารวมตัวกับกลุ่มเดมิก็อดจากค่ายฮาล์ฟบลัด เพื่อรอให้รุ่นพี่มิแรนด้าเป็นผู้นำทาง มิแรนด้ากำลังพูดคุยกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมชุดยูนิฟอร์มสีม่วงเข้ม ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นคนของค่ายจูปิเตอร์ ไม่นานนักมินิบัสที่ดูทันสมัยก็แล่นมารอรับพวกเขาอยู่ตรงหน้าสถานี ดูเหมือนว่าชาวค่ายฝั่งโรมันได้เตรียมการทุกอย่างไว้ล่วงหน้าแล้ว</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสเดินขึ้นรถมินิบัสและเลือกที่นั่งริมหน้าต่างอีกครั้ง ไม่นานรถก็เริ่มออกตัว เธอมองดูทิวทัศน์สองข้างทางอย่างละเอียดถี่ถ้วน สิ่งที่เธอเห็นนั้นทำให้เธอต้องทึ่งในใจ นิวโรมแม้จะอยู่ในอเมริกาแต่กลับไม่ได้ดูเหมือนเมืองในอเมริกาเลยแม้แต่น้อย มันดูเหมือนกับว่าเธอถูกวาร์ปมายังยุโรปที่เจริญรุ่งเรืองและสะอาดสะอ้าน อาคารบ้านเรือนถูกสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมันคลาสสิก มีเสา โค้ง และโดมที่ทำจากหินอ่อนสีอ่อนตัดกับหลังคาสีดินเผา</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">พื้นที่ชุมชนดูสงบเงียบ มีสวนสาธารณะขนาดเล็กที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ และผู้คนที่เดินตามท้องถนนก็ดูสุภาพและมีการแต่งกายที่ดูดี ท่าทางของพวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความสงบเสงี่ยม ไม่มีสัญญาณของความวุ่นวายหรือความรีบร้อนแบบที่พบในมหานครนิวยอร์กเลยแม้แต่น้อย</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">รถมินิบัสขับผ่านพื้นที่ชุมชนจนถึงถนนเส้นหลักที่เข้าสู่พื้นที่ที่ดูคล้ายกับศูนย์กลางการทหาร รถมินิบัสจอดลงอย่างนุ่มนวลบริเวณลานกว้างที่ปูด้วยหินอ่อนที่ถูกขัดจนขึ้นเงา มิแรนด้าเดินลงจากรถก่อนและผายมือไปยังอาคารหินอ่อนขนาดใหญ่สองหลังที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font size="3" color="#9932cc">“เอาล่ะทุกคน ถึงที่หมายแล้ว!” </font><font color="#ffffff" size="3">มิแรนด้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่ก็ยังคงความเด็ดขาดอยู่ </font><font size="3" color="#9932cc">“ฉันขอชี้แจงเรื่องที่พักให้ชัดเจนก่อน”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เธอชี้ไปยังอาคารที่ดูเก่าแก่และมั่นคงที่สุด</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font size="3" color="#9932cc">“สำหรับใครที่ต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายและต้องการสัมผัสกับประสบการณ์แบบโรมันอย่างเต็มที่ พวกคุณสามารถไปพักที่กองร้อยที่ 5” มิแรนด้ากล่าวพลางมองหน้าทุกคน “ที่นั่นพักฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย แต่จะอยู่ภายใต้กฎระเบียบของกองร้อย และห้องพักจะเรียบง่ายเหมือนค่ายทหารหน่อย…ส่วนใครที่ต้องการความเป็นส่วนตัวและสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครันกว่า และต้องการที่พักที่ใกล้สถานที่จัดงาน The Grand Brumalia มากกว่า สามารถไปพักที่โรงแรมได้ แต่ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะต้องรับผิดชอบเองนะ”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">มิแรนด้าม้วนคลิปบอร์ดของเธอแล้วเก็บเข้ากระเป๋าอย่างเป็นระเบียบ</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font size="3" color="#9932cc">“เอาล่ะหลังจากนี้ก็พักผ่อนตามอัธยาศัย ใครที่เหนื่อยจากการเดินทางก็ไปพักผ่อนก่อนได้เลย หรือใครที่อยากจะไปชมบรรยากาศของงานเฉลิมฉลองก่อนที่จะมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการก็เชิญตามสบาย เราจะมาพบกันอีกที่วันที่ 18 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันเดินทางกลับค่าย แยกย้ายได้! ”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เหล่าเดมิก็อดเริ่มแยกย้ายกันไปตามทางของตน บางคนรีบตรงไปที่โรงแรมทันทีโดยไม่ลังเล ส่วนอีกหลายคนก็เดินไปที่กองร้อยที่ 5 ด้วยความอยากรู้อยากเห็นหรือเพื่อประหยัดเงิน เอโลอิสยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง กระเป๋าสัมภาระผ้าใบของเธอวางอยู่ข้าง ๆ ดวงตาของเธอมองไปยังอาคาร</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font size="3" color="#ff8c00">“กองร้อยที่ 5...ที่พักฟรีงั้นเหรองั้นก็ไปที่นั่นแหละ ฉันไม่มีเงินโรมันจะไปพักโรงแรมหรอก”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว เอโลอิสหยิบกระเป๋าสัมภาระของเธอขึ้นมา แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังอาคารกองร้อยที่ 5 เพื่อเก็บของก่อนจะไปเดินเที่ยวงานต่อ</font></div></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div></div><div style="font-size: medium;"><br></div></div><div style="font-size: medium; font-weight: bold; text-align: left;"><br></div><font color="#ff0000" size="4"><b>เดินทางถึง</b></font></font><font color="#ff0000" face="Kanit" size="4"><b>สถานีรถไฟนิวโรม</b></font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;">@God&nbsp;</div><p><font size="3" face="Kanit"><font color="#fff"><br></font></font></p>


</div><font size="3"><font color="black" face="Kanit">

<br>

</font></font><p></p></div><font size="3" style=""><font color="black" style=""><b style=""><font face="Kanit">

<br></font><br>

</b></font></font></div>

Xolotl โพสต์ 2025-12-5 05:25:17

<span id="docs-internal-guid-a4bb6b8c-7fff-f041-24f6-f60ff36344f1"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" width="500" _height="140" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 29 เดือน ธันวาคม ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ&nbsp;</font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; font-weight: 700; white-space-collapse: preserve;">สถานีรถไฟนิวโรม</span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">            แสงแดดอ่อนปลายฤดูใบไม้ร่วงยังอบอุ่นอยู่เล็กน้อย แต่ภายในอกของคีอาร์กลับเย็นจัดดุจลมเหนือที่กำลังพุ่งวนอย่างไร้ทิศทาง เธอก้าวเร่งผ่านประตูโค้งหินอ่อนของสถานีรถไฟนิวโรม เหลียวมองป้ายทองคำสลักคำว่า </span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">NEW ROME TRAIN STATION</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ที่ทอดตัวอวดความยิ่งใหญ่เหนือศีรษะผู้โดยสารทุกคน แล้วหันกลับมาก้มหน้ากึ่งเดินกึ่งจ้ำเหมือนคนที่กำลังตำหนิตัวเองอย่างหนัก ความคิดในหัวของเธอรัวเร็วราวเสียงลมกรด</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; font-style: normal;">         </span><font color="#4169e1"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; font-style: normal;">   </span><font face="TH SarabunPSK" size="5">ไม่น่าเลย…ไม่น่าโง่ขนาดนี้ ของสำคัญขนาดนั้นลืมได้ยังไงกัน ควรเตรียมสำรองไว้แล้วแท้ ๆ นี่มันไม่ควรเกิดขึ้นสักนิดเดียว…</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ไม่ใช่เหตุการณ์ในคาเฟ่ ไม่ใช่กาแฟที่เปรอะกระโปรง หรือสายตาหวั่นไหวของบุตรแห่งมาร์ส เธอไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่ทำให้เธอขบฟันแน่นคือความผิดพลาดของตัวเองที่ลืมของสำคัญไว้ที่ค่ายฮาล์ฟบลัด ของที่เธอไม่มีวันใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยได้หากไม่มีมัน เธอถอนหายใจแรงกว่าเดิมนิดหนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้น สถานีรถไฟนิวโรมเบื้องหน้าเธอนั้นงดงามจนแทบลบความหงุดหงิดออกจากอกได้</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เพดานโค้งสูงประดับกระจกสีที่เล่าเรื่องกำเนิดของเทพวัลแคน แสงอาทิตย์ลอดผ่านกระจกเหล่านั้นเป็นประกายคล้ายทองหลอมละลาย บนผนังมีท่อทองแดงสลักลวดลายตำนานเดินเรียงร้อยเชื่อมกับกลไกเวทมนตร์ที่ซ่อนพลังของเทพเจ้าไว้ภายใน ทุกฝีก้าวมีกลิ่นโลหะอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นไอน้ำสะอาดจากขบวนรถไฟที่จอดรออยู่บนชานชาลา เสียงของกลไกเวทและเสียงสัญญาณนุ่มลึกดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทำให้ที่นี่ดูเหมือนเป็นวัดแห่งเทคโนโลยีที่ซ่อนอยู่ในนครเทพนิยาย</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์เดินไปยังเคาน์เตอร์ตั๋วอย่างเงียบ ๆ เธอพูดเพียงประโยคสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบเรื่อยตามแบบฉบับ </font><b style=""><font color="#4169e1">“ขอตั๋วไปแกรนด์เซ็นทรัลค่ะ หนึ่งใบ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ภายในใจของเธอนั้นคิดต่อทันที ทั้งตัดสินใจ ทั้งตำหนิตัวเอง ทั้งวิเคราะห์ทางเลือกอื่นในเวลาเดียวกันราวกับเครื่องจักร แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ เธอต้องกลับไปแค่แป๊บเดียว เอาของให้เสร็จ แล้วกลับนิวโรมทันที</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">มือเรียวของเธอรับตั๋วโลหะสีเงินที่สลักตราสถานีพร้อมอักษรรูน ก่อนหมุนตัวเดินหาที่นั่งรอชานชาลา 3 ซึ่งขบวนรถไฟของเธอจะมาถึงในอีกสิบห้านาที </font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">ถึงแม้จะพยายามทำตัวนิ่ง เธอก็ยังรู้สึกถึงความวุ่นวายเล็กน้อยในหัวใจ อารมณ์ที่ใครอื่นอาจเรียกว่าหงุดหงิดตัวเองจนร้อนรุ่ม แต่สำหรับคีอาร์มันคือเหมือนแรงปะทะของสายลมหนาวกับกำแพงหินแข็งที่เธอพยายามรักษาเอาไว้ไม่ให้พังทลาย</span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ขณะยืนรอ ขบวนรถไฟของเธอก็เคลื่อนเข้าสู่สถานีอย่างเงียบงัน ทว่าทรงพลัง ล้อทองแดงสลักรูนหมุนด้วยเสียงสั่นต่ำ ๆ สะท้อนพลังของเทพช่างผู้สร้างมัน คีอาร์ก้าวขึ้นไปทันทีโดยไม่เสียเวลา มองหาที่นั่งริมหน้าต่างและปล่อยตัวลงนั่งอย่างเงียบ ๆ เธอกอดกระเป๋าของตัวเองแน่นราวกับเป็นเครื่องเตือนใจให้มีสติ หลุบตาลง สูดลมหายใจเพียงครั้งเดียวเพื่อปรับสภาพอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาเย็นเหมือนเดิม</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#4169e1"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">แค่ไปเอาของ แล้วกลับ</span><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></font><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ห้ามทำอะไรทมี่ผิดพลาดอีกเด็ดขาด</span></font></font></p><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; font-style: normal; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" style=""><span style="white-space-collapse: preserve;"><b>เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 2 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า</b></span></font></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; font-style: normal; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;">สถานีต้นทาง : </span></font><span style="background-color: initial; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5">สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; font-style: normal; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;">สถานีปลายทาง : </span></font><span style="background-color: initial; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5">สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; font-style: normal; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" style=""><span style="white-space-collapse: preserve;">(จ่ายแล้วจ้า)</span></font></p></font></span></div></span><p></p>

Clementis โพสต์ 2025-12-5 17:21:25

<link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/zqwy3a65xk154m1usuz9z/lannaissance-clementis.css?rlkey=7pfy762uhusyqhcy07rpeh3by" rel="stylesheet">
<div class="cmt-nrp-b"><div class="cmt-nrp-v"></div><div class="cmt-nrp-h"></div><div class="cmt-nrp-c"></div><div class="cmt-nrp-n"> Clementis <div class="cmt-nrp-sn">Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus</div></div><div class="cmt-nrp-st"><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Place </div><div class="cmt-nrp-i"> สถานีรถไฟนิวโรม </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Date and Time </div><div class="cmt-nrp-i"> วันที่ 3 ธันวาคม 2025 • 07.04 น.</div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Purpose</div><div class="cmt-nrp-i"> ภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> NPC </div><div class="cmt-nrp-i"> <font color="#dea132">วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต</font> </div></div><div class="cmt-nrp-r"><div class="cmt-rp-dl">“รังสรรค์ขึ้นจากมันสมองและฝีมืออันประณีตของเทพเฮเฟตัสหรือวัลแคน..”</div> เสียงนุ่มของทายาทราทิแกนเอ่ยทวนขณะอ่านข้อมูลบนป้ายที่แปะเอาไว้ด้านหน้า ก่อนจะเบนเข็มสายตามองไปยังรอยสัญลักษณ์ที่อยู่ตรงแขนของไกด์นำเที่ยว หากจำไม่ผิดดูเหมือนเทพที่ว่าจะเป็นพ่อของคนตรงหน้านี่ล่ะ <div class="cmt-rp-np">หนังสือเกี่ยวกับลูกเทพที่เคยได้อ่านมาบ้างบอกว่าโดยส่วนมากแล้วรูปร่างหน้าตาของเทพองค์นี้มักจะจัดอยู่ในระดับเฉิ่มไปถึงขี้ริ้วขี้เหล่ คลีเมนทิสรับรู้แต่ไม่เคยคิดถึงมันซ้ำสอง เนื่องเพราะนิสัยที่ชอบมองคนอื่นที่ลักษณะนิสัยและตัวตนมากกว่าจะมานั่งพิจารณาใบหน้าใครว่าแบบไหนงาม แบบไหนไม่งาม</div><div class="cmt-rp-np"> แต่เท่าที่เธอเข้าใจว่าบรรทัดฐานความงามของสังคมเป็นอย่างไร เด็กสาวไม่คิดว่าพี่คนนี้จัดอยู่ในคำจำกัดความที่ว่านั่นหรอก — <i>ลูกหลงล่ะมั้ง ?</i> </div><div class="cmt-rp-dl-vincenzo">“ดูทำหน้าทำตาเข้า พิจารณาอะไรอยู่นั่น”</div> ฝ่ายถูกถามไม่ได้ตอบตามตรงเสียทีเดียว เปลี่ยนเรื่องเข้าสถานีรถไฟนิวโรมแทน <div class="cmt-rp-dl">“มีสถานีปลายทางแทบทุกมุมโลกเลย ทั่วถึงดีจังค่ะ”</div><div class="cmt-rp-dl-vincenzo">“แน่นอน นี่เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของพ่อฉันเชียวล่ะ แต่มีอีกผลงานในกรุงโรมใหม่ที่เจ๋งกว่ารถไฟนี่เยอะ”</div><div class="cmt-rp-dl">“หมายถึงอะไรเหรอคะ”</div> เบอร์กาม็อตโตไม่ได้ตอบด้วยคำพูด กลับกันเขารอจนกว่าคลีเมนทิสจะผินหน้าหา แล้วค่อยชี้ตัวเองเป็นคำตอบแทน เพียงเท่านั้นก็เป็นอันเข้าใจถึงสิ่งที่ต้องการจะสื่อ วินเซนโซกำลังบอกว่าตัวเองต่างหากคือผลงานชิ้นเอกที่เทพวัลแคนผู้เป็นพ่อสรรสร้างเอาไว้บนโลกใบนี้<div class="cmt-rp-np"> บุตรีแห่งจัสติเทียถึงได้กลอกตาใส่เขาเป็นครั้งที่สองของวัน </div></div><div id="cmtqlink" class="cmt-nrp-q"><div class="quote"><blockquote>รางวัลภารกิจ
<ul><li>EXP +15
</li></ul></blockquote></div>
</div></div></div>

Xolotl โพสต์ 2025-12-9 11:54:35

<span id="docs-internal-guid-2154c79e-7fff-5ca7-3350-1f537023cc66"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 02 เดือน ธันวาคม ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาสาว เวลา 10.30 น. เป็นต้นไป ณ&nbsp;สถานีรถไฟนิวโรม</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">             รถไฟเฮเฟตัสชะลอความเร็วลง เสียงหวีดโลหะก้องสะท้อนในอุโมงค์ก่อนจะเปิดสู่แสงอรุณแห่งกรุงนิวโรม แสงทองยามเช้าทาบผ่านหลังคาแก้วใสของสถานีจนเกิดประกายระยิบระยับเหมือนกล่องดนตรียักษ์ที่เต็มไปด้วยไอร้อนจากเครื่องจักรเวทมนตร์และเสียงคึกคักของผู้คน เมื่อประตูเปิดออกตรงเวลา 10.34 น. ทั้งคีอาร์และเอมีเลียก็เป็นกลุ่มแรก ๆ ที่ก้าวลงมายังชานชาลาหินอ่อนซึ่งเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันขับเคลื่อนด้วยตำนาน กลิ่นโลหะอุ่นผสมกับกลิ่นหอมของพวงมาลัยเทศกาลบรูมาเลียลอยแตะปลายจมูกของทั้งคู่ หญิงสาวทั้งสองเดินเคียงกันออกจากสถานีสู่ถนนหลักที่ทอดตรงไปสู่ใจกลางกรุงนิวโรม เมืองที่มีสถาปัตยกรรมหินอ่อนขาวตัดกับหลังคากระเบื้องแดงและประดับด้วยสายไฟเวทมนตร์สีทองส่องประกายระยิบระยับในอากาศ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#a0522d"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“คึกคักกว่าที่พี่คิดอีกนะ ช่วงเทศกาลนี่คนเยอะกว่าทุกปีเลย”</font></b><font color="#696969"> เอมีเลียพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ดวงตาสีฟ้าเข้มสะท้อนแสงแดดอุ่น </font><b style=""><font color="#a0522d">“บรูมาเลียปีนี้คงดึงคนมาได้ครึ่งค่ายแน่ ๆ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“คงงั้นมั้งคะ รุ่นพี่”</font></b><font color="#696969"> คีอาร์เลยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ดวงตาเทาอมเขียวกวาดมองไปรอบตัวอย่างไม่รู้สึกอะไรนัก ทั้งเสียงหัวเราะเสียงพูดคุย และเสียงเครื่องดนตรีที่ดังอยู่ทั่วบริเวณไม่ได้สร้างความรื่นเริงในใจเธอแม้แต่น้อย มีเพียงความรู้สึกว่ามันเป็นข้อมูลส่วนเกินที่รบกวนสมาธิในใจของเธอเท่านั้น</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#a0522d"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“ว่าแต่—”</font></b><font color="#696969"> เอมีเลียเอี้ยวตัวมาทางเธอ </font><b style=""><font color="#a0522d">“ทีนี้เราจะทำอะไรกันดี พี่เห็นมีตลาด มีการแสดง แล้วก็กิจกรรมด้วยนะ ฟังดูน่าสนุกไม่ใช่เหรอ?”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#4169e1"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“พี่อยากทำอะไรก็เชิญเลยค่ะ หนูทำกิจกรรมช่วงเทศกาลครบหมดแล้ว ตั้งใจจะกลับไปพักที่ห้องรับรองกองร้อยที่ห้าค่ะ”</font></b><font color="#696969"> คีอาร์พูดสุภาพตามมารยาท เธอคิดจะหลบความวุ่นวายเสียให้พ้น เพราะสำหรับเธอ การอยู่ท่ามกลางผู้คนคือความเหนื่อยมากกว่าความเพลิดเพลิน </font></font></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">เมื่อพูดแบบนั้นเอมีเลียก็ชะงักแล้วเดินเข้ามาขวางเส้นทางที่คีอาร์กำลังจะเดินไปแล้วหันมาหัวเราะให้คีอาร์เบา ๆ</font><b style=""><font color="#a0522d"> “เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิคุณหนูลมหนาว ใครกันนะที่เป็นคนชวนพี่มานิวโรม?” </font></b><font color="#696969">คีอาร์นิ่งชะงักไปทันทีแล้วจะพูดตอบ </font><b style="color: rgb(65, 105, 225);">“หนู…” </b><font color="#696969">ทว่าเธอก็ต้องเม้มปากนิดหนึ่งหยุดคำอธิบาย ภาพเมื่อวานย้อนกลับเข้ามาในหัวตอนที่อีกฝ่ายต้อนให้เธอต้องพูด คำพูดนั้นไม่ใช่การเชิญแต่เป็นการหลุดปากเพราะอีกฝ่ายต้อนให้พูดจนจนมุม</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“ก็ใช่น่ะสิ!”</font></b><font color="#696969"> เอมีเลียยิ้มตาเป็นประกายชอบใจแล้วรีบพูดเพราะเธอขุดหลุมให้กับคีอาร์ไปหมดแล้ว </font><b style=""><font color="#a0522d">“ถ้าคีอาร์พูดชวนพี่แล้ว เป็นคนชวนพี่ขนาดนี้จะให้พี่ปล่อยเราไปเฉย ๆ ไม่ได้สิ จะปล่อยให้คนเราชวนมางานมาทิ้งพี่กลางเมืองได้ยังไงล่ะ มันไม่แฟร์นะคีอาร์”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์นิ่งไป เธอพยายามหาคำโต้ที่เข้ากับตรรกะ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้ว่าไม่มี เหมือนอีกฝ่ายรู้จุดบอดของเธอดีเกินไป จุดที่เธอจะไม่ใช้อารมณ์ในการปฏิเสธใครเพราะเธอไม่เห็นคุณค่ามันมากพอจะใช้เป็นข้อโต้แย้ง เธอหรี่ตาเล็กน้อย ริมฝีปากขยับแต่ไม่มีคำใดเล็ดลอดออกมา เธอรู้ว่าการโต้เถียงจะยืดยาวโดยไม่เกิดประโยชน์ในที่สุดก็ได้แต่ถอนหายใจ </font><b style=""><font color="#4169e1">“เข้าใจแล้วค่ะ” </font></b><font color="#696969">คีอาร์ตอบเรียบ </font><b style=""><font color="#4169e1">“พี่อยากไปที่ไหนก่อนล่ะคะ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เอมีเลียทำท่าครุ่นคิด ก่อนยิ้มมุมปากอย่างคนวางแผนไว้แล้ว </font><b style=""><font color="#a0522d">“พี่อยากเที่ยวกับเรานะ แต่ก็อยากได้ที่เงียบ ๆ หน่อย คนน้อย ๆ พอมีไหมที่คุณหนูลมเหนือจะพาพี่ไปได้”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์เลิกคิ้วนิด ๆ คำขอของอีกฝ่ายนั้นฟังดูง่ายแต่ก็ทำให้เธอต้องคิด เธอครุ่นอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบเสียงเรียบ </font><b style=""><font color="#4169e1">“มีค่ะ ฟอรัมใจกลางกรุงนิวโรม ที่นั่นเป็นเหมือนสวนสาธารณะขนาดใหญ่ ช่วงนี้ตกแต่งตามเทศกาลบรูมาเลีย คนจะไม่เยอะเท่าตลาดกลางและส่วนกิจกรรมอื่น ๆ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#a0522d"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“อืม ฟังดูดีแฮะ”</font></b><font color="#696969"> เอมีเลียตอบพร้อมรอยยิ้มอุ่นก่อนเอ่ยเหย่ตัวคีอาร์ไปสักหน่อยหนึ่ง </font><b style=""><font color="#a0522d">“งั้นพาคนแก่คนนี้ไปหน่อยสิ รุ่นน้อง”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#4169e1"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“ค่ะ รุ่นพี่” </font></b><font color="#696969">คีอาร์รับคำเรียบง่ายก่อนเธอหันหลังเดินนำ ในขณะที่เอมีเลียเดินตามด้วยท่าทีสบาย ๆ จังหวะก้าวของทั้งคู่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คีอาร์เดินตรงเป็นเส้นควบคุมทุกก้าวเหมือนกำลังวัดมุมองศา ส่วนเอมีเลียเดินอย่างอิสระราวลมพัด </font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b> เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต</b></font></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex&nbsp; - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5</font></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span id="docs-internal-guid-ab757bf5-7fff-3975-cf07-fffb5d7f6d6f"></span></font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)</font></span></p><br></span><p></p>

Kai โพสต์ 2025-12-13 00:37:41

<link rel="stylesheet" href="https://cdnjs.cloudflare.com/ajax/libs/font-awesome/6.0.0/css/all.min.css"><style>.rp-box-3{max-width:450px;margin:20px auto;font-family:'Sarabun',sans-serif;box-sizing:border-box;line-height:1.8}.rp-top-3{display:flex;align-items:center;margin-bottom:20px;border-bottom:1px solid #333;padding-bottom:10px}.rp-info-3{font-size:12px;font-weight:600;text-transform:uppercase;margin-right:20px}.rp-info-3 i{margin-right:4px;font-style:normal}.rp-images-3{display:grid;grid-template-columns:repeat(3,1fr);gap:6px;margin-bottom:25px}.rp-img-sharp{width:100%;aspect-ratio:1/1;background-size:cover;background-position:center;background-repeat:no-repeat;filter:grayscale(20%)}.rp-content-3{font-size:13px;line-height:1.9;text-align:justify;color:#222;margin-bottom:25px}.rp-note-3{background:#eee;padding:5px 10px;font-size:10px;color:#666;display:inline-block;text-transform:uppercase;letter-spacing:1px}</style><div class="rp-box-3"><div class="rp-top-3"><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-clock"></i> 19:00 น.</span><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-location-dot"></i> สถานีรถไฟนิวโรม (12/12/2025)</span></div><div class="rp-images-3"><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/49/a1/27/49a12767ef47296e821f15af8ac17307.jpg');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://iili.io/f54UjDP.png');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/cf/2b/c4/cf2bc462029cfc4dcf5c1b1f33f32f77.jpg');"></div></div><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3">เสียงหวีดร้องของเครื่องจักรไอน้ำที่ไม่ได้เกิดจากการเผาไหม้ถ่านหินธรรมดา แต่เกิดจากพลังเวทและกลไกอันสลับซับซ้อนของเทพวัลแคน ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงสถานีรถไฟขนาดมหึมา ไคเงยหน้ามองเพดานโค้งสูงที่ประดับด้วยฟันเฟืองทองเหลืองหมุนวนสอดประสานกันอย่างน่าอัศจรรย์ ควันจาง ๆ ที่ลอยอ้อยอิ่งไม่ได้ทำให้รู้สึกสกปรก แต่กลับสร้างบรรยากาศลึกลับน่าค้นหา</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“สถานีนี้เชื่อมต่อกับชานชาลาที่เก้าของแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก”</font></b> โนอาห์เอ่ยขึ้นแข่งกับเสียงระฆังบอกเวลา <b><font color="#8b0000">“เป็นประตูสู่โลกภายนอกที่มนุษย์มองไม่เห็น... งานสร้างของวัลแคน ไม่มีคำว่าธรรมดา”</font></b></div><div class="rp-content-3"><b>“สมบูรณ์แบบ...”</b> ไคพึมพำ สายตาจับจ้องไปที่รางรถไฟที่ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวหายเข้าไปในมิติอื่นที่ปลายอุโมงค์ <b>“กลไกพวกนี้คำนวณมาอย่างแม่นยำมาก ผมเคยอ่านแปลนโครงสร้างคร่าว ๆ ในหอสมุด แต่ของจริงน่าทึ่งกว่ามาก”</b></div><div class="rp-content-3">เสียงท้องร้องโครกครากดังขัดจังหวะการชื่นชมงานศิลปะวิศวกรรม ไคชะงักกึก หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความขัดเขินที่ร่างกายไม่รักดีดันประท้วงขึ้นมาในเวลาที่กำลังเก๊กขรึม โนอาห์หันมามองแล้วระเบิดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ดูเหมือนคุณชายจะแบตหมดเสียแล้ว”</font></b> โนอาห์ตบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ <b><font color="#8b0000">“ความจริงฉันก็เริ่มหิวเหมือนกัน เดินมาตั้งบ่ายสองแล้วนี่นะ... พักยกก่อนดีกว่า แถวนี้มีร้านแซนด์วิชรสเด็ดอยู่ร้านหนึ่ง ไม่หรูเท่าภัตตาคาร แต่รับรองว่าอร่อย”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคพยักหน้าตกลงโดยไม่อิดออด ความหิวทำให้มาตรฐานเรื่องความหรูหราลดลงไปชั่วคราว โนอาห์พาเดินเลี่ยงฝูงชนไปยังร้านอาหารเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ริมชานชาลา มีโต๊ะไม้วางเรียงรายให้เห็นวิวรถไฟเข้าออก</div><div class="rp-content-3">เมื่อได้พานินี่ไส้แฮมชีสอบร้อน ๆ กับน้ำผลไม้คั้นสดมาวางตรงหน้า ไคก็ไม่รอช้าที่จะจัดการมันด้วยมารยาทบนโต๊ะอาหารที่ยังคงเคร่งครัด แม้จะเป็นแค่แซนด์วิช เขาก็ยังใช้กระดาษห่อจับอย่างระมัดระวังไม่ให้ซอสเลอะมือ</div><div class="rp-content-3"><b>“พี่เคยออกไปข้างนอกไหมครับ? หมายถึงนิวยอร์ก”</b> ไคถามขึ้นหลังจากกลืนคำแรก สายตามองไปยังรถไฟขบวนหนึ่งที่กำลังเทียบชานชาลา</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“เคยสิ ฉันมาจากข้างนอกนะ อย่าลืม”</font></b> โนอาห์กัดแซนด์วิชคำโต เคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนจะตอบ <b><font color="#8b0000">“โลกข้างนอกมันวุ่นวาย สกปรก แล้วก็อันตรายกว่าในนี้เยอะ... แต่ในความวุ่นวายมันก็มีเสน่ห์แบบที่นิวโรมไม่มี”</font></b></div><div class="rp-content-3"><b>“ผมเกิดที่นี่ โตที่นี่”</b> ไคสารภาพเสียงเรียบ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิด <b>“โลกของผมมีแค่กำแพงเมืองกับค่ายจูปิเตอร์ บางทีผมก็สงสัยว่า ความวุ่นวายที่ควบคุมไม่ได้มันรสชาติเป็นยังไง”</b></div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“เชื่อฉันเถอะ รสชาติมันขมเหมือนกาแฟดำไหม้ ๆ นั่นแหละ”</font></b> โนอาห์ยิ้มมุมปาก ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ<b><font color="#8b0000"> “แต่นายยังเด็ก ไค มีเวลาอีกเยอะที่จะออกไปเจอโลก ตอนนี้โฟกัสที่การเป็นทหารให้รอดก่อน... กินซะ จะได้มีแรงเดินต่อ อีกไม่กี่ที่ก็จะครบลูปแล้ว เดี๋ยวฉันจะพาไปดูที่เก็บตังค์ของพวกเรา”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคมองรุ่นพี่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอีกเล็กน้อย แม้จะอายุห่างกันไม่มาก จากตอนแรกที่เขาประทับใจในฝีมือ ตอนนี้เริ่มมีความเคารพในประสบการณ์ชีวิตเข้ามาปนอยู่ด้วย เขาพยักหน้า กัดแซนด์วิชคำต่อไป รู้สึกว่าอาหารมื้อธรรมดานี้อร่อยกว่าสเต๊กที่บ้านอย่างบอกไม่ถูก</div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="rp-note-3"><b>รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย</b><br><ul><li>ทัวร์สถานีรถไฟนิวโรม <b>EXP +15</b></li></ul></div></div>

Eloise โพสต์ 2025-12-18 22:49:43

<div align="center" style="list-style-type: none;">

<style>
#Eloise01 {
    border-radius: 30px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
background-image: url("https://i.imgur.com/rR3KDvy.png");}
</style>

<style>
#Eloise02 {
    width: 800px;
    border-radius: 20px;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<style>
#Eloise03 {
    width: 520px;
    border-radius: 20px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<div id="Eloise01">
   <p>
      
<br><br></p>





<div id="Eloise02">
   <p>


<font face="Kanit"><font size="3"><font color="#fff">
<br></font></font></font></p><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff" face="Kanit" size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><font size="5" style="font-weight: bold;">วันที่ 18 ธันวาคม 2025</font><br><font size="5" style=""><b>เวลา 16.00&nbsp;</b></font></font><b style="font-size: x-large; color: rgb(255, 140, 0); font-family: Kanit;">น.</b></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><img src="https://i.imgur.com/HiVVn9A.gif" border="0"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: left;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit"><div style="text-align: left;"><div style=""><div><div><div><font color="#ffffff" size="3">เวลาบ่ายสี่โมงเย็นพอดิบพอดี แสงแดดสีทองแก่ระยิบระยับยามเย็นอาบไล้ไปทั่วกรุงโรมใหม่ สร้างเงาทอดยาวพาดผ่านสถาปัตยกรรมหินอ่อนที่เอโลอิสเริ่มจะคุ้นตา รถมินิบัสรับส่งของค่ายจูปิเตอร์เบรกจนตัวโก่งก่อนจะจอดสนิทหน้าสถานีรถไฟนิวโรม ซึ่งเป็นสถานที่นัดพบสุดท้ายก่อนที่เหล่าอาคันตุกะจากนิวยอร์กจะต้องบอกลาพรมแดนโรมัน</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสก้าวลงจากรถพร้อมกับกระเป๋าสัมภาระที่หนักกว่าขามาอย่างเห็นได้ชัด เธอเงยหน้ามองอาคารสถานีด้วยความรู้สึกทึ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สถานีแห่งนี้ไม่ใช่เพียงสถานีรถไฟธรรมดาทั่วไป แต่มันคือ ผลงานชิ้นเอกที่ถูกรังสรรค์ขึ้นจากมันสมองและฝีมืออันประณีตของเทพเฮเฟตัสบิดาของเธอเอง มันเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญที่ถูกปิดบังจากสายตามนุษย์ธรรมดาอย่างสิ้นเชิง มีเพียงผู้ที่มีสายเลือดเทพหรือชาวนิวโรมเท่านั้นที่จะมองเห็นความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงของมัน</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">สถาปัตยกรรมของสถานีผสานความโอ่อ่าแบบโรมันคลาสสิกเข้ากับกลไกและเทคโนโลยีเวทมนตร์อันซับซ้อนอย่างน่าอัศจรรย์ เสาหินอ่อนทรงพลังรองรับหลังคาโดมขนาดมหึมาที่กรุด้วยกระจกเงาซึ่งสะท้อนแสงอาทิตย์อัสดง ทว่าลึกลงไปในรายละเอียด กลับมีเฟืองทองเหลืองขนาดจิ๋วที่หมุนวนอยู่ตามรอยต่อของหิน และท่อทองแดงที่ลำเลียงพลังงานเวทมนตร์ไปทั่วสถานี เอโลอิสรู้ดีว่าสถานีแห่งนี้เชื่อมต่อไปยัง โซนชานชาลาที่เก้าของสถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์กอย่างแนบเนียน เป็นเส้นทางมิติที่ถูกบงการด้วยพลังเทพเจ้าเพื่อให้การเดินทางราบรื่นและปลอดภัยจากพวกอสุรกาย</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">ที่จุดรวมพลรุ่นพี่มิแรนด้า การ์ดเนอร์ ยืนถือแผ่นรายชื่อ คอยเช็คชื่อเดมิก็อดค่ายฮาล์ฟบลัดอย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางบรรยากาศความคึกคักของเพื่อนร่วมค่ายที่กำลังแลกเปลี่ยนที่อยู่และช่องทางติดต่อ Social Nectar กับเพื่อนใหม่ชาวโรมัน</font></div><div><font size="3" color="#9932cc"><br></font></div><div><font size="3" color="#9932cc">“เอโลอิส เพจ...มาแล้วใช่ไหม?”</font><font color="#ffffff" size="3"> มิแรนด้าขีดชื่อเธอลงบนแผ่นเช็คชื่อ</font><font size="3" color="#9932cc"> “รอพวกที่เหลืออีก 5 นาทีนะ เห็นว่าวิ่งไปซื้อเสบียงนาทีสุดท้ายที่ร้านสะดวกซื้อตรงหัวมุมโน่นแน่ะ”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เมื่อสมาชิกทุกคนมารวมตัวกันจนครบ มิแรนด้าก็นำขบวนเดินผ่านช่องทางลับและกลไกป้องกันอันซับซ้อน มุ่งหน้าสู่ชานชาลาพิเศษ เธอเริ่มแจกจ่ายตั๋วรถไฟให้กับทุกคน</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font size="3" color="#9932cc">“ขากลับเรายังคงเหมาโบกี้พิเศษเหมือนเดิมนะ”</font><font color="#ffffff" size="3"> มิแรนด้าย้ำ </font><font size="3" color="#9932cc">“จัดของให้เข้าที่แล้วนั่งตามที่ระบุ อย่าให้วุ่นวายล่ะ”</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสรับตั๋วมาและเดินขึ้นสู่ขบวนรถไฟที่ดูราวกับอสุรกายโลหะที่หลับใหล หัวรถจักรไอน้ำส่งเสียงฟู่ของแรงดันน้ำออกมาเป็นระยะ กลิ่นน้ำมันเครื่องและไอน้ำร้อน ๆ ทำให้เอโลอิสรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด มันคือกลิ่นที่ย้ำเตือนว่าเธอกำลังจะได้กลับไปสู่ถิ่นของบิดา ภายในโบกี้เหมาลำถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเบาะกำมะหยี่สีแดงเข้มและโต๊ะไม้ขัดเงา ทุกอย่างถูกออกแบบมาเพื่อรองรับการเดินทางที่ต้องใช้ความเร็วสูง</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เมื่อทุกคนขึ้นประจำที่เรียบร้อย เสียงนกหวีดรถไฟดังสนั่นก้องไปทั่วชานชาลา เป็นสัญญาณบอกลาอย่างเป็นทางการ&nbsp;</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><b><i>ฉึก... ฉึก... ครืนนนน!&nbsp;</i></b></font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">หัวรถจักรเริ่มทำงาน ลูกสูบขนาดมหึมาขับเคลื่อนล้อเหล็กให้เริ่มหมุนวน ขบวนรถค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากสถานีนิวโรมอย่างช้า ๆ</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสพิงศีรษะลงกับเบาะนุ่มริมหน้าต่างบานใหญ่ มองดูทัศนียภาพของนิวโรมที่ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไปอย่างอาลัย เธอเห็นหลังคาโดมของวิหารและยอดเสาโคลอสเซียมที่เธอเพิ่งจากมาไกลออกไปเรื่อย ๆ บรรยากาศภายในโบกี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เพื่อน ๆ หลายคนเริ่มเอาของฝากที่ซื้อจากนิวโรมออกมาอวดกัน บ้างก็จับกลุ่มคุยเรื่องคะแนนสอบที่เพิ่งประกาศไป หรือวิจารณ์ความหล่อของพระเอกในซีรีส์เพอร์ซีย์ แจ็คสันที่เพิ่งดูกันมา เสียงล้อเหล็กกระทบกับรางดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับเป็นเสียงดนตรีประกอบการเดินทาง</font></div><div><font color="#ffffff" size="3"><br></font></div><div><font color="#ffffff" size="3">เอโลอิสหลับตาลงเล็กน้อย สูดกลิ่นอายของไม้โอ๊คและกำมะหยี่ภายในรถไฟ เธอรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกล รถไฟขบวนนี้จะไปส่งพวกเธอที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก ก่อนที่ทุกคนจะต้องขนสัมภาระไปต่อรถบัสเพื่อเดินทางต่อมุ่งหน้าสู่ลองไอส์แลนด์ แต่ในตอนนี้ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนที่นุ่มนวลของขบวนรถไฟเหมาโบกี้ที่กำลังเดินทาง เอโลอิสขอเลือกที่จะซึมซับความสงบเงียบนี้ไว้ ขบวนรถไฟยังคงมุ่งหน้าต่อไปทิ้งเรื่องราวที่นิวโรมไว้เบื้องหลัง เพื่อมุ่งหน้ากลับสู่บ้านที่แท้จริงของเธอ</font></div></div></div><div><br></div><div><br></div></div><div style="font-size: medium;"><br></div></div><div style="font-size: medium; font-weight: bold; text-align: left;"><br></div><font color="#ff0000" size="4"><b>เดินทางไป</b></font></font><font color="#ff0000" face="Kanit" size="4"><b>สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล (ตั๋วฟรี)</b></font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit">@God&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div>


</div><font size="3"><font color="black" face="Kanit">

<br>

</font></font><p></p></div><font size="3" style=""><font color="black" style=""><b style=""><font face="Kanit">

<br></font><br>

</b></font></font></div>

Xolotl โพสต์ 2025-12-31 00:06:11

<span id="docs-internal-guid-4f19c421-7fff-afad-a647-8e9aad7532dd"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 23 เดือน ธันวาคม ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม กรุงโรมใหม่</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">            บ่ายแก่ของวัน แสงแดดส่องผ่านยอดโดมของเมืองนิวโรมเป็นลำ เส้นทองสะท้อนกับหลังคากระเบื้องหินสีอ่อนของอาคารเรียงรายที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมโรมันโบราณกับโลกปัจจุบันได้อย่างประหลาดตา เสียงพูดคุยของผู้คนดังประปรายในภาษาอังกฤษปนละติน กลิ่นขนมอบใหม่จากร้านริมทางลอยมาแตะจมูก สลับกับกลิ่นควันจากเตาหลอมของร้านช่างตีเหล็ก เดมิก็อดวัยรุ่นในชุดเกราะเบาผสมเสื้อฮู้ดเดินปะปนกับคนสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ทุกคนดูใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนในเมืองที่โลกมนุษย์ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์เดินเรียบตามทางหินอ่อนที่ทอดเข้าสู่ใจกลางเมือง ดวงตาสีเทาอมเขียวกวาดมองบรรยากาศโดยรอบอย่างเงียบ ๆ เธอไม่ได้รีบ แต่ก็ก้าวเท้าแน่วแน่ตามจังหวะที่แน่นอน เส้นผมสีบลอนด์ทองแดงสะท้อนแสงแดดราวเส้นไหม เธอสวมโค้ทผ้าขนสัตว์สีครีมกับกระโปรงสั้นสีเทาและถุงเท้ายาวเหนือเข่า ทำให้เธอดูเหมือนนักเรียนจากยุโรปหลงเข้ามาในเมืองเก่า ไม่ใช่เดมิก็อดที่เดินทางมาจากอีกซีกหนึ่งของประเทศ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เมื่อมาถึงอาคารขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านตรงหน้า ป้ายทองเหลืองบนโค้งหินเหนือประตูเขียนไว้ว่า NEW ROME TRAIN STATION ตัวอักษรคมชัดในแสงยามเย็น เสาโครินเธียนเรียงรายสองฝั่งประตูสลักลวดลายเทพเจ้าและล้อเฟืองผสมเข้าด้วยกัน กลิ่นเหล็กอุ่น ๆ ลอยอยู่ในอากาศ เสียงเครื่องจักรทำงานเบา ๆ เหมือนลมหายใจของสิ่งมีชีวิตโบราณ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์เดินผ่านประตูเข้าไปเงียบ ๆ ข้างในสถานีเปิดกว้างและสูงราวกับมหาวิหาร แสงอาทิตย์สาดผ่านกระจกสีบนหน้าต่างสูง ทำให้พื้นหินอ่อนกลายเป็นลวดลายหลากสีราวกับผลงานจิตรกรรมที่มีชีวิต กลไกทองแดงขนาดใหญ่เคลื่อนไหวช้า ๆ อยู่เหนือศีรษะ เส้นท่อและล้อหมุนส่องแสงวาวจากพลังงานเวทที่ไหลผ่าน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ที่ชานชาลา มีขบวนรถไฟสีดำสลับทองจอดนิ่งอยู่ เหมือนหลับรอคำสั่ง เสียงประกาศเบา ๆ ในละตินแปลได้ว่า</span><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#4169e1"> ขบวนไปยังนิวยอร์กจะออกในอีกสิบห้านาที?</font></span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#4169e1"> เ</font><font color="#696969">ธอเดินไปยังเคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋ว พนักงานหญิงในเครื่องแบบโรมันประยุกต์ยกสายตาขึ้นเมื่อเห็นเธอ </font><font color="#a0522d">“ต้องการเดินทางไปที่ไหนคะ?”</font></span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์ตอบเสียงนุ่ม </font><b style=""><font color="#4169e1">“นิวยอร์กค่ะ ชั้นประหยัด”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">             </font><b style=""><font color="#a0522d"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#a0522d"><b style="">“ห้าดรักม่า ขบวนหมายเลขเจ็ดกำลังเตรียมออกพอดีค่ะ”</b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">คีอาร์หยิบเหรียญดรักม่าห้าชิ้นจากกระเป๋าเงินโลหะวาว ส่งให้โดยไม่ลังเล เหรียญตกกระทบเคาน์เตอร์ดัง </span><span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">กริ๊ก</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969"> เบา ๆ ก่อนถูกเก็บเข้ากล่อง พนักงานส่งตั๋วสีทองอ่อนมาให้ เธอรับแล้วพยักหน้าเล็กน้อย</font><b style=""><font color="#4169e1"> “ขอบคุณค่ะ” </font></b><font color="#696969">จากนั้นเธอเดินไปยังชานชาลาที่สอง เสียงรองเท้ากระทบพื้นโลหะดังสะท้อนในอาคาร เธอมองไปรอบ ๆ เห็นกลุ่มเดมิก็อดหนุ่มสาวบางคนกำลังหัวเราะคุยกัน บางคนถือหอก บางคนหอบกระเป๋าเป้ขนาดใหญ่ ทุกคนเหมือนมีที่ไป มีจุดหมาย และมีใครสักคนรออยู่ปลายทาง</font></span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">แต่สำหรับคีอาร์ ทุกอย่างเป็นเพียงเส้นทางที่ต้องผ่านเท่านั้น</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เธอขึ้นรถไฟจากทางประตูด้านท้าย ห้องโดยสารชั้นประหยัดมีที่นั่งเรียงสองแถว หุ้มหนังสีน้ำตาลเข้ม มีช่องหน้าต่างวงกลมที่สะท้อนแสงอาทิตย์สุดท้ายของวัน เธอเลือกนั่งริมหน้าต่าง วางกระเป๋าไว้บนตัก และปล่อยมือแตะกระจกเย็น ๆ อย่างเผลอตัว เสียงลมหายใจของเครื่องยนต์ผสานกับเสียงโลหะขบกันเป็นจังหวะดนตรีแปลกประหลาด </font><b style=""><font color="#4169e1">“อุณหภูมิคงที่… แรงดันลมดี”</font></b><font color="#696969"> เธอพึมพำเบา ๆ ราวกับพูดกับตัวเอง หรือบางทีอาจพูดกับลมที่ยังซึมผ่านปลายนิ้ว</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เมื่อรถไฟเริ่มสั่นเล็กน้อย คีอาร์เอนหลังพิงเบาะ หยิบลูกอมแตงโมจากกระเป๋าเสื้อออกมาแกะ หอมหวานเย็นเฉียบแตะปลายลิ้น เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นทิวทัศน์ของเมืองนิวโรมค่อย ๆ ถอยห่าง เสาโรมันกับตึกกระจกสมัยใหม่หลอมรวมกันจนดูเหมือนภาพในฝัน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; font-style: normal;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#4169e1">กลับไปที่ลองไอส์แลนด์…</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">ขบวนรถไฟค่อย ๆ เคลื่อนออกจากชานชาลา กลไกทองแดงบนเพดานหมุนตามจังหวะ ม่านแสงกระจกสีสะท้อนบนผมเธอเป็นประกายทองอมชมพู ล้อเหล็กเริ่มกระทบกับราง เสียงนั้นแผ่วแต่ชัดเจน คีอาร์หลับตาลงเล็กน้อย ลมหายใจสม่ำเสมอเหมือนเครื่องจักรที่เพิ่งเข้าสู่จังหวะนิ่งสมบูรณ์ รถไฟแห่งนิวโรมเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างมั่นคง มุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก</font></span></p><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></div></span><p></p><hr style="border: none; border-top: 2px solid #BEBEBE; width: 100%;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b>เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 1 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า&nbsp;</b></div></font><div style="text-align: center;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>&nbsp;สถานีต้นทาง :</b> สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>&nbsp;สถานีปลายทาง : สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก
</b></font></div>

Dean โพสต์ 2025-12-31 20:59:43

https://i.imgur.com/ZmPLSo3.png380https://i.imgur.com/ZmPLSo3.pngอ่านข่าวเฮอร์มีสบนรถไฟเฮเฟตัส

               (TUE) 23/12/2025 เวลา 15.00 น.
               หลังจากที่ใช้ชีวิตแบบกินอยู่ฟรี ท่องเที่ยว ร่วมงานเทศกาล ช่วยพี่ชายทำงาน ที่นิวโรมเป็นเวลาสิบวัน ดีนและแมคเคนซีแทบจะสำรวจส่วนต่าง ๆ ของกรุงโรมใหม่จนทั่ว ได้ทำสิ่งที่อยากทำจนเกือบครบ สิ่งเดียวที่พวกเขาพลาดจากทริปซานฟานซิสโกคราวนี้เห็นทีคงเป็น ‘ไม่ได้ไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์’ แบบที่ดีนเคยวาดฝันเอาไว้หากมาเยือนแคลิฟอร์เนีย (ใช่ ดีนมาแคลิฟอร์เนียเป็นครั้งที่สองแล้ว และใช่ นิวโรมไม่มีดิสนีย์แลนด์)
               เมื่อคืนที่ร้านหนังสือไซคลอปส์และคำทำนายและแมวสีส้มเลี้ยงส่งดีนและแมคเคนซีรวมถึงฉลองคริสต์มาสล่วงหน้าให้แก่ทั้งสองคนด้วย ความอิ่มจากไก่งวงยักษ์ตัวอ้วนพีอบจนฉ่ำยังคงตกค้างมาจนถึงตอนเช้าจนไม่ต้องกินมื้อเช้ากันก็ได้ แต่เพื่อรักษานิสัยที่ดีต่อสุขภาพและไม่ให้ร่างกายรวนกับตารางเวลาเดิม มื้อเช้าของวันจึงเป็นอะไรง่าย ๆ อย่างเครื่องดื่มร้อนสักแก้วและขนมปังปิ้งหอม ๆ กับเนยคุณภาพดีคนละแผ่นสองแผ่น
               และเมื่อใกล้ถึงเวลาที่รถไฟเฮเฟตัสสายนิวโรม-แกรนด์เซนทรัลใกล้เทียบชานชาลาในเวลาสิบหกนาฬิกาสิบห้านาที ดีนและแมคเคนซีก็ออกจากร้านหนังสือก่อนประมาณหนึ่งชั่วโมงเพื่อไม่ให้ไปถึงสถานีรถไฟในเวลากระชั้นชิดเกินไปแล้วรีบจนล่ก
             “ขอบคุณนะไทสัน เอลล่าที่ให้ที่พักกับพวกเรา มาเที่ยวนิวโรมครั้งนี้พวกเราสนุกกันมากเลย ไว้มีโอกาสพวกเราจะมาเยี่ยมอีกแน่ ๆ”
             “ถึงเวลานั้นพวกเราก็ยินดีต้อนรับนะน้องชาย” ไทสันยิ้มให้ “ว่าแต่พวกนายถือของกันถนัดนะ ให้ฉันไปส่งที่สถานีนิวโรมไหม?”
             “ไม่เป็นไร แค่นี้ไม่หนักหนาหรอก เดี๋ยวให้แอนซิลอสบินตามไปแล้วพวกเราค่อยจัดการกับสัตว์เลี้ยงที่หน้าชานชาลากันอีกที”
               กล่าวจบแมคเคนซีก็ปล่อยให้อินทรีแห่งซุสทะยานขึ้นสู่ฟ้าโบยบินให้สบายใจก่อนที่มันจะต้องเข้าไปอยู่ในกรงแคบ ๆ อีกหลายชั่วโมง เขาเก็บกรงของไข่ซุสใส่ไว้ในแหวน เมื่อเดินทางไปถึงสถานีนิวโรมค่อยเรียกมันมาอีกที หวังว่าเจ้าแห่งท้องนภาอย่างมันจะไม่ติดใจนิวโรมเสียจนไม่อยากกลับไปที่นิวยอร์กด้วยกัน ส่วนลูกแมวผีสองตัวถูกเก็บอยู่ในกระเป๋าสัตว์เลี้ยงที่สะพายหลังเพื่อไม่ให้มันเอาแต่เดินพันขาจนวุ่นวาย
             “พวกเรามีของที่ระลึกมาให้พวกนายด้วย เก็บเอาไว้แล้วนึกถึงพวกฉันกันนะ” เมื่อพูดจบดีนก็ยื่นช่อดอกกุหลาบสีน้ำเงินที่จัดช่ออย่างสวยงามสามดอกด้วยกัน ให้แก่ไทสันที่เป็นตัวแทนรับของ “ดอกหนึ่งของนาย อีกดอกของเอลล่า และดอกสุดท้ายให้เจ้าหนูออเร”
             “ขอบคุณนะคะดีน แมคเคนซี เอลล่าชอบมาก ๆ เลย ออเร ขอบคุณคุณอาเขาสิจ๊ะ” ฮาร์ปี้ผมแดงยิ้มหน้าบาน เธออุ้มลูกน้อยอยู่ในอ้อมแขนยกมือเด็กน้อยโบกให้พวกคุณอาของเขา
             “อ้อแอ้!” ออเรทำท่าจะยกมือคว้าจับดอกกุหลาบสีน้ำเงินที่มีละลองสีทองลอยฟุ้งอย่างน่าอัศจรรย์ใจ เจ้าตัวน้อยคงเพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรกล่ะมั้ง ซึ่งความงามของบุปผาแห่งทวยเทพแม้แต่เด็กเล็กยังรู้สึกได้ถึงสิ่งนั้น
             “ออเรรู้จักชอบกุหลาบสวย ๆ ของเทพีวีนัสตั้งแต่เด็กเลยเหรอลูก ตาถึงนี่นาเรา” เอลล่ากล่าวจากนั้นหอมแก้มลูกของเธอด้วยความรักใคร่เอ็นดู ซึ่งดีนเองก็อยากทำแบบนั้นกับเจ้าตัวเล็กบ้าง แต่ติดที่กลัวว่าตอหนวดแหลม ๆ ของเขาจะทำให้ผิวแก้มใสละคายเคือง
               “เอาไว้รอบหน้าอาดีนจะเอามาให้ช่อโต ๆ เลยนะ ตอนนี้ก็ดูเล่นในแจกันไปก่อน”
             “อ้อแอ้!” ลูกครึ่งฮาร์ปี้ไซคลอปส์ขานรับคล้ายกับรู้ความ
             “ถ้างั้นพวกเราไปก่อน แล้วเจอกันใหม่ โชคดีนะไทสัน เอลล่า ออเร”
             “โชคดีครับทุกคน ถ้ามีโอกาสไว้เจอกันใหม่”
               “เดินทางปลอดภัยนะ ดีน แมค กลับถึงค่ายแล้วส่งข้อความมาบอกด้วยล่ะ” ไทสันโบกมือใหญ่ ๆ ของเขาไปมาเป็นการบอกลา
               .               .               .
               ดีแล้วที่พวกเขาเผื่อเวลาเอาไว้ก่อนมาถึงสถานี กว่าจะจัดการกับสัตว์เลี้ยง รับตั๋วรถไฟที่จองไว้ และเข้าห้องน้ำก่อนออกเดินทางก็เหลือเวลาไม่มากที่รถไฟจะมาถึง รถไฟแบบประหยัดแทบไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่เคยโดยสารไปลอนดอนหรือประเทศไทย มันวิ่งด้วยความเร็วที่เทียบเท่ากับเครื่องบินพาณิชย์ ที่นั่งและห้องส่วนตัวที่พวกเขาจองไว้เหมือนเดิมทุกอย่างที่เป็นมา เมื่อถึงห้องพิเศษแมวผีนำโชคถึงได้ออกจากกระเป๋าสัตว์เลี้ยงมาวิ่งเล่น แกว่งหางสีม่วงเรืองแสงไปมาขณะจ้องมองแอนซิลอสในกรงด้วยสัญชาตญาณนักล่าที่ยังไม่หมดไปโดยสิ้นเชิง
             “กว่าจะไปถึงนิวยอร์กพวกเราจะทำอะไรดีนะ”
               ดีนตั้งคำถามหลังจากมองวิวนอกหน้าต่างที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วเกินไปจนน่าปวดหัว เขาปิดผ้าม่านลงเพื่อกันแสงรบกวนจากด้านนอกขบวนรถไฟที่สาดเข้ามาด้านใน
             “แปดชั่วโมงสินะ พวกเรามีเวลานอนแล้วตื่นได้หลายรอบ” แมคเคนซีตอบขณะบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน
             “นายจะนอนแล้วเหรอ นี่เพิ่งบ่ายสี่เอง จะว่าไปเมื่อคืนทำอะไรถึงนอนดึก” ดีนตั้งคำถาม หลังจากกินเลี้ยงส่งเมื่อคืนแม้เข้านอนพร้อมกันแต่ดูเหมือนว่าดีนจะหลับไปก่อนหลายชั่วโมง
               “อ่านหนังสือน่ะ คุณอริสโตเฟนส์แนะนำให้ฉันมาเล่มนึง แต่เขาให้แค่ยืมอ่าน ฉันเลยต้องรีบอ่านให้จบ” หนุ่มอังกฤษตอบก่อนจะเอนหัวพิงขอบหน้าต่างแล้วหลับตา มาทรงนี้อีกฝ่ายอ่านหนังสืออะไรนั่นถึงเช้าแน่ ๆ
             “มันสนุกจนถึงขนาดที่นายต้องยอมอดนอนเลยเหรอที่รัก?”
             “ไม่เชิง” แมคเคนซีตอบทั้งที่ยังคงหลับตา “หนังสือ ‘ว่าด้วยขีดจำกัดเชิงปฏิบัติของคำพยากรณ์’ เป็นหนังสือแนวปรัชญาที่สอนการตีความคำพยากรณ์ และเกร็ดอื่น ๆ สอดแทรก ไม่ได้สนุกขนาดนั้น แต่กลายเป็นว่าพอจะเลิกอ่านกลับวางไม่ลง”
               คล้ายกับว่าเป็นจุดแข็งของผู้เขียนก็ได้ที่สามารถเขียนให้หลักปรัชญาที่เข้าใจยากและน่าเบื่อมีจุดชวนให้ติดตามแล้วอ่านต่อจนจบเล่ม
             “ฉันคิดว่าควรจะศึกษาเอาไว้หน่อย เผื่อกลับไปค่ายแล้วมีคำพยากรณ์เด้งอัดหน้าอีก เรื่องจูลี่..ฉันยังไม่ตัดใจหรอกนะ จนกว่าจะมีใครรับภารกิจเดินทางและไปช่วยน้องกลับมาได้”
               ดีนกำลังคิด… บางทีสิ่งที่ทำให้แมคเคนซีวางหนังสือเล่มนั้นไม่ลงคงเป็นเพราะเรื่องของ ‘จูลี่ เดรค’ ที่หายตัวไปนี่แหละ ตอนนั้นซันซ์อาสาไปรับคำทำนาย ทว่ากลับถูกเดลฟีปฏิเสธ เขายังคงจำคำนี้ได้จากใครสักคนที่เอ่ยมันออกมา ‘คำพยากรณ์เลือกวีรบุรุษ’ ซึ่งวีรบุรุษในการณ์นั้นจะเป็นใครกันล่ะ ถ้าไม่ใช่ซันซ์แล้วจะเป็นเขาไหม แล้วแมคเคนซีจะใช่หรือเปล่า? บุตรแห่งโพไซดอนไม่รู้เลยว่ามันจะออกมาในทางไหน เขาทำได้เพียงแค่กุมมือคนรักไว้เพื่อให้กำลังใจ และพูดติดตลก
             “ถ้าคำพยากรณ์เรื่องจูลี่น่ะพร้อมเสมอ แต่เรื่องอื่นฉันไม่เอานะ”
             “นายก็รู้ว่าพวกเราเลี่ยงได้เสียที่ไหน” แมคเคนซีหัวเราะเบา ๆ ด้วยความง่วงเต็มแก่
               “แน่ล่ะสิ เหมือนกับนายที่เลี่ยงความง่วงไม่ได้ไงล่ะ ถ้างั้นก็หลับไปก่อน แต่นายคงไม่หลับยาวถึงแปดชั่วโมงหรอกนะ ไม่งั้นฉันเหงาตายเลย”
             “ถ้านอนแปดชั่วโมง คืนนี้ก็ไม่ต้องนอนกันแล้วน่ะสิ” แมคเคนซีลืมตาขึ้นมามองข้างหนึ่ง “หรือคืนนี้พวกเราจะทำอะไรที่ไม่ได้นอนกันดี”
               “อุ..” หนุ่มเท็กซัสอมยิ้มอย่างรู้ทันตามประสาคนที่ศีลเสมอกัน “ฉันว่าไม่เกี่ยวกับที่นอนไม่หลับแล้ว คนแบบนายนายทำแบบนั้นได้ตลอดเวลานั่นแหละ จะนอนหรือยังล่ะ หรือว่าจะให้ฉันร้องเพลงกล่อม?”
               “น่าสน แต่ไม่เอาดีกว่า ขอเป็นหนุนตักแทน”
             “โอเคที่รัก งั้นมาเลย”
               ดีนขยับตัวให้ชิดมุมยิ่งกว่าเดิม จากนั้นตบตักของตัวเอง แมคเคนซีขยับมาอีกฝั่งอย่างว่าง่าย จากนั้นใช้หน้าขาของดีนแทนหมอน บุตรแห่งโพไซดอนสอดนิ้วไปตามเรือนผมสีน้ำตาลที่เริ่มยาวขึ้นด้วยความเอ็นดู ไม่ว่าจะด้วยความง่วง ความสบาย หรือไออุ่น ทำให้บุตรแห่งเฮคาทีหลับใหลไปในเวลาไม่นาน
               แล้วคนที่ยังตื่นอยู่ล่ะทำอะไรดี?
               ในครึ่งชั่วโมงแรกคนอยู่ไม่สุขอย่างดีนพยายามไม่กระดุกกระดิกเคลื่อนไหว ทำมากสุดก็แค่สไลด์มือถือดูคลิปสัตว์โลกน่ารักเปิดเสียงให้เบาที่สุด แต่ทำได้ไม่เท่าไรเขาก็เริ่มเบื่อ จนมือซนสอดเข้าไปหาช่องเสียบคู่มือการใช้งานรถไฟเฮเฟตัสข้างที่นั่งที่เขาทำเองกับมือ ทว่าในนั้นไม่ได้มีแค่คู่มือน่ะสิ แต่ยังมีหนังสือพิมพ์เฮอร์มีสฉบับเก่า ๆ สอดอยู่ด้วย ไม่รู้ว่ามีคนลืมทิ้งไว้หรือว่านี่คือบริการเสริมของรถไฟกันแน่
             ‘ของนิวโรมเป็นสำนักพิมพ์เมอร์คิวรี่แฮะ ว่าแต่… ฉบับเดือนกรกฎาฯ เนี่ยนะ? โคตรเก่า!’
               แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรทำ อัปเดตข่าวสารสักนิดนึงละกัน
               บอกตามตรงว่าข่าวช่วงเดือนนั้นยังหาสาระไม่ได้เหมือนกับที่เขาเคยอ่านเมื่อปลายปีที่แล้วเป๊ะ ส่วนใหญ่มีแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ซึ่งมักจะเป็นการใส่สีตีไข่แบบที่นิตยสารกอสซิปชอบทำกัน แล้วดูเหมือนว่าเหยื่อที่ถูกเล่นเสียเยอะจะเป็น ‘เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์’ บุตรแห่งแอรีสที่มีความหล่อเหลาและมัดกล้ามอันเลื่องลือจนตกเป็นข่าวกับสาว ๆ หลายนาง
             ‘ลงข่าวแบบนี้บ้านแตกกันพอดี ตัวจริงเขาไม่ฟ้องก็บุญแค่ไหนแล้ว’
               ถึงสาวเจ้าของหัวใจหนุ่มแอรีสตัวจริงจะไม่ฟ้องร้องสำนักข่าวของเทพสื่อสารแต่ ‘แอนนาเบ็ธ เชส’ พี่สาวทูนหัวของใครหลาย ๆ คนในค่ายฟ้องสภาโอลิมปัสเรียกค่าเสียหายจากเทพสื่อสารได้เงินมาแจกน้อง ๆ หลายดรักม่า ว่าไปก็เจอพอดี ข่าวเรื่องเกมปริศนาของเธอ นับว่าเป็นข่าวที่มีประโยชน์กว่าข่าวในช่วงนั้นจนโดดเด่นขึ้นมา ดีนเคยเอาใจช่วยแมคเคนซีถอดรหัสคริปโตแกรมอยู่หลายครั้ง ส่วนตัวเขาเองเคยส่งเกมลากเส้นที่ง่ายกว่าถอดรหัส แต่หาเลขยากจนตาแทบหลุด บอกได้ว่าช่วยฝึกสมาธิได้ดี แต่ก็ทำลายสายตาด้วยเช่นกัน น่าเสียดายที่ตอนนี้รุ่นพี่แอ็นนาเบ็ธหายออกไปจากไทม์ไลน์ด้วยงานที่รัดตัวจึงไม่พบเธอลงเกมแบบนั้นอีก
             ‘ว่าไปมีเรื่องที่ต้องคุยกับพี่เขาด้วยนี่นะ…แล้วจะได้คุยกันตัวต่อตัวหรือเปล่าเนี่ย’
               บางทีเขาอาจจะลองนัดอีกฝ่ายในเนคทาร์… แต่เอาไว้หลังปีใหม่เลยก็แล้วกัน
               หนังสือพิมพ์ที่ดีนพบอยู่ข้างที่นั่งไม่ได้มีเพียงแค่หนังสือพิมพ์ฉบับเดือนกรกฎาคม แต่ยังพบกับเล่มใหม่ที่แจกจ่ายในเร็ว ๆ นี้อีกด้วย ลองดูสิว่ามีข่าวไหนที่น่าสนใจแล้วเขายังไม่รู้บ้าง
             ‘ข่าวเทพเวสเปอร์กลับมา อันนี้รู้แล้ว…ต่อไปข่าวเทพีเฮคาทีพิโรธที่บุตรสาวถวายเดรสลายเสือ เอิ่ม...’
               นอกจากเล่นข่าวคู่รักแล้วดูเหมือนว่าเทพแห่งการสื่อสารจะเล่นเรื่องส่วนตัวอย่างการถวายของอีกด้วย แบบนี้เขาควรต้องระวังคำพูดคำจาเวลาถวายอะไรให้เทพด้วยสินะ นี่ไม่ใช่แค่เทพเฮอร์มีสรู้หรือโอลิมปัสรู้ แต่นี่มันรู้ไปไกลถึงเดมิก็อดทั่วโลก!
               ‘จะว่าไป เทพีเฮคาทีไม่ชอบอะไรที่ดูฉูดฉาดสินะ แต่ถวายให้แต่ของดำน่าเบื่อแย่ เธอเป็นเทพีขวัญใจชาวก็อธกับเด็กอีโมหรือไง’
               แอบนินทาแม่แฟนในใจคงไม่ดี ถ้ายังไปข่าวต่อไปเลยแล้วกัน… ซึ่งมีข่าวคู่รักปะปนมาอยู่เรื่อย ๆ เหมือนเป็นงานถนัดของสำนักนี้ แม้กระทั้งเขากับแมคเคนซีเองก็ตกเป็นข่าว ว่าแล้วเชียวว่าเทพเฮอร์มีสแอบมาดูพวกเขาจู๋จี๋กันในห้องนอน!
             ‘ช็อก! ข่าวลือเป็นจริง! เอลลิส เวคฟิลด์... กลับมาจากเอลลิเซียม! เปิดรับสมัครเดมิก็อดสายเปย์ ส่ง 'พีเอสไฟฟ์โปร' ถึงยมโลก!’
               ถึงข่าวนี้บุตรเจ้าสมุทรก็เม้มปาก เขาควรจะดีใจที่รู้ว่าวิญญาณของเอลลิสยังสบายดีในเอลิเซียม แต่รู้สึกหนาวสันหลังยังไงก็ไม่รู้ที่หมอนั่นชวนให้เขามาส่งเครื่องเล่นเกมที่ปรโลก เอาเป็นว่าใครจะไปก็ไป แต่ ‘ไกไม่ปู’ แล้วคนนึง
             ‘ด่วน! ตลาดมืดสะเทือน! ประมูล 'ลูกหมาเฮลฮาวนด์' สุดน่ารัก (แต่ดุ!) เหล่าเดมิก็อดแห่ปั่นราคาจนโซเชียลเนคทาร์แทบค้าง!’
               เป็นอีกหนึ่งข่าวที่ดีนรู้อยู่แล้วจากโซเชียลเน็คทาร์ เพราะว่าเขาได้เห็นการประมูลอันดุเดือดด้วยสายตาของตัวเอง หากคู่แข่งไม่เยอะเขาต้องลงดรักม่าประมูลลูกหมาจากนรกของ ‘อลาบาสเตอร์ ซี. ทอร์ริงตัน’ พี่ชายของแมคเคนซีด้วยแล้วแน่ ๆ แต่ว่าดรักม่ามีน้อย ต้องใช้สอยอย่างประหยัด เขายังต้องกันเงินส่วนนี้ไปจ่ายค่าจ้างสาวบ้านเฮเฟตัสทำอุปกรณ์อีกจำนวนนึงเลยทีเดียว เห็นแล้วก็เสียดาย
               “หมดแล้วสินะ..”
               บุตรเจ้าสมุทรพึมพำออกมาเบา ๆ ก่อนจะเก็บหนังสือพิมพ์เฮอร์มีสลงที่เดิม เท่าที่ดูข่าวสารที่อยู่ในหนังสือพิมพ์ก็ไม่ได้เป็นข่าวใหม่ล่าสุดเท่าไรแถมหากินในโซเชียลเน็คทาร์เสียเยอะด้วย จนพาคิดได้ว่า
             ‘เดี๋ยวนี้ไม่ว่าสื่อจริงหรือสื่อเทพก็หากินกับโซเชียลกันไปหมดเลยแฮะ’
               ดีนหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะยอมรับว่า แม้แต่เทพเจ้าเองก็ยังหนีอัลกอริทึมไม่พ้น

https://i.imgur.com/KH6drOM.pngปฎิสัมพันธ์กับ ไทสัน+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]static/image/hrline/line3.png
ปฎิสัมพันธ์กับ เอลล่า (ฮาร์ปี้)+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]
static/image/hrline/line3.png
ปฎิสัมพันธ์กับ ออเร+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]static/image/hrline/line3.png
โรลเพลย์อ่านข่าว
   1. ข่าวดี! แอนนาเบ็ธ เชส: รุ่นพี่สายสติปัญญาผู้ห่วงใย กำลังฝึกสมอง (และมอบดรักม่า) ให้ชาวค่ายวัยรุ่น Nectar!   2. ช็อก! ข่าวลือเป็นจริง! เอลลิส เวคฟิลด์... กลับมาจากเอลลิเซียม! เปิดรับสมัครเดมิก็อดสายเปย์ ส่ง PS5 Pro ถึงยมโลก!   3. 🔥 ด่วน! ตลาดมืดสะเทือน! ประมูลลูกหมา "เฮลฮาวนด์" สุดน่ารัก (แต่ดุ!) เหล่าเดมิก็อดแห่ปั่นราคาจนโซเชียลเนคทาร์แทบค้าง! 🔥
+3 Pointstatic/image/hrline/line3.png
จ่ายค่ารถไฟเฮเฟตัสตั๋วห้อง VIP 30 ดรักม่า
(พบกับโรลเพลย์ตอนต่อของ @Mackenzie ที่สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล)

Moneka โพสต์ 2026-2-12 05:19:43

<span id="docs-internal-guid-05fc54d9-7fff-2237-c3ad-a771ec125911"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 08 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ&nbsp;สถานีรถไฟนิวโรม</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">             บรรยากาศภายใน</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">สถานีรถไฟนิวโรม</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ยามบ่ายสี่โมงช่างดูขลังและทรงพลังประหนึ่งหลุดออกมาจากภาพวาดที่มีชีวิต แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านกระจกสีสเตนกลาสที่ประดับอยู่ตามหน้าต่างโค้งสูง ปรากฏเป็นลวดลายประณีตบนพื้นหินอ่อนขัดเงาที่เต็มไปด้วยอักขระรูนโบราณของเทพวัลแคน เสียงเฟืองจักรกลไกเวทมนตร์จากเครื่องชาร์จพลังงานสัมฤทธิ์วิเศษดังประสานกับเสียงไอน้ำจาง ๆ สร้างบรรยากาศกึ่งคลาสสิกกึ่งอนาคตที่สะกดสายตาผู้มาเยือนได้เสมอ</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">โมนีก้า</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เดินอย่างเรียบ ๆ เข้ามาในโถงสถานีพร้อมตั๋วรถไฟสายด่วนมุ่งหน้าสู่นิวยอร์กในมือ ขณะที่เธอกำลังกวาดสายตามองหาชานชาลาที่ถูกต้อง แววตาสีเทาเงินของเธอก็พลันไปสบเข้ากับร่างสูงกำยำที่พยายามหดตัวลีบอยู่หลังเสาหินอ่อนต้นใหญ่ นั้นคือชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีอำพันและผมสีเข้มผู้มีบุคลิกเด็ดเดี่ยวอย่าง </span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">มาเวอริค วอห์น</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> บุตรแห่งมาร์สและไอดอลคนดังแห่งวง GETS!X กำลังมีสีหน้ากระสับกระส่ายราวกับนักรบที่ตกอยู่ในวงล้อมของข้าศึก...</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ซึ่งในที่นี้คือกลุ่มแฟนคลับสาว ๆ ที่กำลังเดินตามหาเขาอยู่ไม่ไกล…</font></span></p><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#9932cc"></font></b></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><b style=""><font color="#9932cc">“อะไรละนั้น…”</font></b><font color="#696969"> โมนีก้ายิ้มแห้ง ๆ ส่งไปให้รุ่นพี่ทหารผ่านศึกที่เธอคุ้นเคยดีจากการพบกันบ่อยครั้งที่วิหารมาร์ส </font><b style=""><font color="#9932cc">“หลบอะไรอยู่ตรงนั้นคะคุณมาเวอริค?”</font></b></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><br></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เสียงของโมนีก้าทำให้มาเวอริคสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบทำนิ้วจุ๊ปาก</font><b style=""><font color="#8b0000"> “ชู่ว... โมนีก้า อย่าบอกใครนะว่าเจอพี่ที่นี่ แฟนคลับกลุ่มนั้นกัดไม่ปล่อยเลยจริง ๆ”</font></b><font color="#696969"> เขาถอนหายใจยาวก่อนจะพินิจมองหญิงสาวรุ่นน้องตรงหน้าด้วยความฉงนเพราะไม่ได้พบกันนาน </font><b style=""><font color="#8b0000">“เอ้อ! แล้วเราล่ะ หายหน้าไปนานเลยนะ ไปทำภารกิจหรือไปแอบหลบที่ไหนมา ช่วงนี้ไม่เห็นไปเวรที่วิหารพ่อพี่เลย สบายดีไหม?”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#9932cc"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#9932cc">“ช่วงนี้ฉันขอลาพักยาวค่ะ” </font></b><font color="#696969">หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายขึ้นกว่าแต่ก่อน</font><b style=""><font color="#9932cc"> “ส่วนตอนนี้กะว่าจะไปหาคุณพ่อแล้วไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกันสักพักค่ะ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เมื่อโมนีก้าบอกว่าจะเที่ยวพักผ่อนมาเวอริคก็เบิกตาคว้างพลางแค่นหัวเราะจากสิ่งที่โมนีก้าเล่า </font><b style=""><font color="#8b0000">“หะ! โลกต้องแตกแน่ ๆ ที่เห็นโมนีก้า มารันเธียร์ รู้จักคำว่าพักผ่อนกับเขาบ้าง ปกติพี่เห็นเราบ้างานยิ่งกว่าทหารกองร้อยที่หนึ่งเสียอีกนะเนี้ย”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#9932cc"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#9932cc">“โธ่… คนเราก็ต้องมีช่วงพักชาร์จแบตกันบ้างสิคะ”</font></b><font color="#696969"> เธอหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหันไปเห็นกลุ่มซาแซงที่เริ่มขยับเข้ามาใกล้ โมนีก้าจึงรีบล้วงเอาไดเอทโค้กขวดเย็นเจี๊ยบออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา </font><b style=""><font color="#9932cc">“ให้ค่ะ จะได้มีแรงวิ่งหนีต่อ ฉันไปก่อนนะคะรถไฟมาพอดี”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#8b0000"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“ขอบใจมากนะ! เที่ยวให้สนุกล่ะ” </font></b><font color="#696969">มาเวอริครับกระป๋องน้ำโค้กมาด้วยความรวดเร็วก่อนจะมุดหายไปในช่องทางลับของสถานีทันที และไม่นานเสียงหวูดรถไฟดังกังวานกึกก้องไปทั่วสถานีประดุจเสียงคำรามของเทพเจ้า ขบวนรถไฟสีดำขลับที่สลักลวดลายทองคำของวัลแคนเคลื่อนตัวเข้ามาเทียบชานชาลาอย่างนุ่มนวล โมนีก้าก้าวขึ้นรถไฟพร้อมกับสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ซ่อนตัวอยู่อย่างแนบเนียน ทิ้งเบื้องหลังของกรุงโรมใหม่ไว้ในเงาของกาลเวลาเพื่อมุ่งหน้าสู่มหานครนิวยอร์กและดินแดนอาทิตย์อุทัยที่กำลังรอเธออยู่</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> มาเวอริค วอห์น</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">มอบ ไดเอทโค้ก - เพิ่มความสัมพันธ์ +20</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span id="docs-internal-guid-3e589ec3-7fff-b2b1-dcec-ebb8375e3183"></span></font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; color: rgb(105, 105, 105); text-align: center; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;"><b>เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 1 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า</b></span></font></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; color: rgb(105, 105, 105); text-align: center; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;">สถานีต้นทาง : </span></font><span style="background-color: initial; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5">สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; color: rgb(105, 105, 105); text-align: center; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;">สถานีปลายทาง : </span></font><span style="background-color: initial; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5">สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; color: rgb(105, 105, 105); text-align: center; font-family: Mali, system-ui, -apple-system, sans-serif; font-size: 17px; line-height: 1.38;"><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;">(จ่ายแล้วจ้า)</span></font></p></span><p></p>

Moneka โพสต์ 2026-2-15 13:57:04

<span id="docs-internal-guid-5fd68db4-7fff-0b2e-9871-9d39ec8cbcc9"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 13 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลากลางวัน เวลา 07.02 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">            เสียงหวูดรถไฟพลังงานไอน้ำแผดก้องยาวนานเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่ขบวนรถไฟสีดำขลับประดับลวดลายเฟืองจักรสีทองจะค่อย ๆ ชะลอความเร็วลงและเข้าเทียบชานชาลาสถานีนิวโรมอย่างนุ่มนวลในเวลาประมาณ 10 โมงเช้า โมนีก้าได้เวลาที่จะต้องก้าวเท้าออกจากประตูรถไฟอีกครั้ง ผิวพรรณของเธอพกพาความสดใสจากสายลมหนาวของญี่ปุ่นติดตัวกลับมาด้วย เธอเดินทอดน่องผ่านซุ้มประตูหินอ่อนที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจงมุ่งหน้าออกจากสถานีที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของประวัติศาสตร์โรมันอันรุ่งโรจน์</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ทันทีที่พ้นเขตชานชาลา แววตาสีเทาเงินของเธอก็สบเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่อย่างสงบนิ่งท่ามกลางกลุ่มคน </span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">หยาน</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">บุตรแห่งอะพอลโลผู้มีใบหน้าเรียบเฉยทว่าเปี่ยมไปด้วยความสุขุมในแบบที่เธอคุ้นเคย โมนีก้าชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อนึกถึงความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีให้เขาในอดีต แต่บัดนี้มันถูกแทนที่ด้วยความเคารพในฐานะมิตรแท้ไปเสียแล้ว </span></font><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><b style=""><font color="#9932cc">“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพี่หยาน”</font></b><font color="#696969"> โมนีก้าเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มบางเบาที่ดูผ่อนคลายกว่าทุกครั้ง</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">หยานหันมามองตามเสียงทักทาย นัยน์ตาที่ดูเก็บตัวของเขามีประกายวูบหนึ่งที่แสดงถึงความประหลาดใจ</font><b style=""><font color="#696969"> </font><font color="#8b0000">“โมนีก้า... ไม่เจอกันนานจริง ๆ ดูเหมือนใบหน้าคุณจะดูผ่องใสขึ้นเยอะเลยนะ ไปทำอะไรมาล่ะ?”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#9932cc"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#9932cc">“อ้อ... หนูไปพักผ่อนกับครอบครัวที่ญี่ปุ่นมาน่ะค่ะ”</font></b><font color="#696969"> หญิงสาวตอบพลางขยับกระชับกระเป๋าสะพายข้าง</font></font></span></p><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">       </font><b style=""><font color="#8b0000">   </font></b></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><b style=""><font color="#8b0000">“งั้นเหรอ ทริปนั้นคงเป็นทริปที่ดีมากสินะ”</font></b><font color="#696969"> ชายหนุ่มชาวฮ่องกงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและสุภาพตามแบบฉบับของเขา</font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><br></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">          </font><b style=""><font color="#9932cc"></font></b></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><b style=""><font color="#9932cc">“เป็นทริปที่ดีมาก ๆ เลยค่ะพี่ นาน ๆ ทีหนูจะได้ไป”</font></b><font color="#696969"> โมนีก้าพยักหน้ายืนยัน ก่อนจะหยิบเอา</font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ใบไม้วิเศษ</span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">สีเขียวเรืองรองที่ได้มาจากการสยบบาเกะดานูกิยื่นให้เขา</font><b style=""><font color="#9932cc"> “อันนี้หนูให้ค่ะ ไม่แน่ใจว่าพี่จะชอบไหม แต่เห็นว่ามันเป็นของหายากจากทางฝั่งนู้น”</font></b></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><br></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">            </span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">หยานรับใบไม้ใบนั้นไปพินิจดูอย่างละเอียดด้วยความสนใจ </font><b style=""><font color="#8b0000">“ใบไม้วิเศษ... ผมชอบมันมาก ขอบคุณนะโมนีก้า คุณเองก็อย่าลืมหาเวลาพักผ่อนให้เยอะ ๆ ล่ะ อย่าโหมงานหนักเหมือนเมื่อก่อน”</font></b></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"><br></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">          </font><b style=""><font color="#9932cc"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#9932cc">“เข้าใจแล้วค่ะพี่ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ แต่หนูพักยาวเลยค่ะตอนนี้ ลาออกจากตำแหน่งเซนจูเรี่ยนแล้วด้วย กะว่าจะใช้ชีวิตช่วงพักร้อนให้เต็มที่เสียหน่อย”</font></b><font color="#696969"> โมนีก้าตอบพลางหัวเราะเบา ๆ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูนุ่มนวลขึ้นอย่างประหลาด คำนั้นทำให้หยานพยักหน้าอย่างช้า ๆ แววตาแสดงความยินดีที่เห็นเพื่อนร่วมสมรภูมิรู้จักหาความสุขให้ตัวเองบ้าง </font><b style=""><font color="#8b0000">“เข้าใจแล้ว ดีแล้วล่ะ พักผ่อนเถอะ” </font></b><font color="#696969">เขากล่าวทิ้งท้ายก่อนที่ทั้งสองจะแยกทางกัน โดยที่หยานไม่ได้ล่วงรู้เลยว่า หัวใจของเด็กสาวที่เคยแอบปลื้มเขาในวันวาน บัดนี้ได้ถูกมอบให้แก่บิดาเทพเจ้าของเขาอย่างอะพอลโลไปเสียแล้ว</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">            </span><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">ก่อนที่โมนีก้าจะเดินเลี่ยงออกมาจากการทักทายกันและมุ่งหน้าสู่เขตค่ายจูปิเตอร์ด้วยหัวใจที่ปลอดโปร่ง เธอเดินผ่านอาคารหินแกรนิตของเทวสถานเจนัสที่มีประตูเชื่อมต่อระหว่างอดีตและอนาคต แสงแดดยามสายที่อาบทาลงบนทางเดินหินอ่อนทำให้เธอนึกถึงรัศมีของเลสเตอร์ที่คงกำลังเตรียมแผนเดทสุดอลังการรอเธออยู่ ความทรงจำเกี่ยวกับญี่ปุ่นและความสงบที่ได้รับมากลายเป็นเกราะป้องกันจิตใจชั้นดี</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"></span></p></span><p></p>
<link rel="preconnect" href="https://fonts.googleapis.com">
<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com" crossorigin="">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Playpen+Sans+Thai:wght@300;400;500;600;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">

<style>
:root {
    --note-width: 650px;       /* ความกว้างของกรอบ */
    --note-min-height: 300px;   /* ความสูงขั้นต่ำ (จะขยายตามข้อความ) */
    --note-text-size: 13px;    /* ขนาดตัวอักษร */
    --note-text-color: #a87439; /* สีตัวอักษร (ปรับให้เข้ากับภาพ) */
   
    /* การปรับรูปพื้นหลัง */
    --bg-url: url('https://iili.io/qHFeMl9.png');
    --bg-fit: cover;         /* cover = เต็มกรอบพอดี, contain = เห็นครบทั้งรูป */
    --bg-opacity: 1;         /* ความชัดของภาพ 0 ถึง 1 */
}

.sn-wrapper {
    display: flex;
    justify-content: center;
    padding: 20px;
    background: transparent; /* พื้นหลังข้างนอกกรอบ */
}

.sn-container {
    font-family: 'Playpen Sans Thai', cursive !important;
    width: 100%;
    max-width: var(--note-width);
    min-height: var(--note-min-height);
   
    position: relative;
    border-radius: 20px;
    overflow: hidden;
    box-shadow: 0 10px 30px rgba(0,0,0,0.15);
    display: flex;
    flex-direction: column;
    color: var(--note-text-color);
}

/* เลเยอร์ภาพพื้นหลัง */
.sn-background {
    position: absolute;
    inset: 0;
    background-image: var(--bg-url);
    background-size: var(--bg-fit);
    background-position: center;
    opacity: var(--bg-opacity);
    z-index: 1;
    pointer-events: none; /* เพื่อให้คลุมดำข้อความได้ */
}

/* เลเยอร์เนื้อหา */
.sn-content {
    position: relative;
    z-index: 2;
    padding: 40px;
    line-height: 1.6;
    font-size: var(--note-text-size);
    /* เพิ่มพื้นหลังโปร่งแสงเล็กน้อยให้อ่านง่ายขึ้น ถ้าภาพพื้นหลังลายตา */
    background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
    flex-grow: 1;
}

/* ส่วนหัวสรุป */
.sn-header {
    font-weight: 700;
    font-size: calc(var(--note-text-size) + 6px);
    margin-bottom: 15px;
    display: flex;
    align-items: center;
    gap: 10px;
    border-bottom: 2px dashed rgba(0,0,0,0.1);
    padding-bottom: 10px;
}

/* สำหรับมือถือ */
@media (max-width: 600px) {
    :root {
      --note-width: 95%;
      --note-min-height: 250px;
    }
    .sn-content { padding: 25px; }
}
</style>

<div class="sn-wrapper">
    <div class="sn-container">
      <!-- เลเยอร์ภาพ -->
      <div class="sn-background"></div>

      <!-- ส่วนเนื้อหา -->
      <div class="sn-content">
            <div class="sn-header">
                <span>✿</span> บันทึกสรุปโน้ต <span>✿</span></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;">โมนีก้ากลับนิวโรม 101</div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: right;"><p style="line-height: 30px; text-indent: 2em;"></p><div style="text-align: center;"><span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><b> หยาน</b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="docs-internal-guid-9a4d0ba8-7fff-6b61-46b1-9e105283cff6"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">พูดคุยกับ TGC ความสนิทสนม +7</span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="docs-internal-guid-63de355f-7fff-a400-ea6d-4f699aa50dd9"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ TGC +5</span></span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"></span></div><div style="text-align: center;"><span id="docs-internal-guid-dd5739d4-7fff-fd16-6244-b66cf2dc4a86"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">มอบ<b> ใบไม้วิเศษ</b> สิ่งที่ชอบที่สุดของ TGC - เพิ่มความสัมพันธ์ +20</span></span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"></span></div><div><span id="docs-internal-guid-9e050125-7fff-e23e-fdac-e239cbefb15c"><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +3</span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font size="1">(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)</font></span></p><div></div><p></p></span></div></div></div>

            <!-- ส่วนท้าย (ถ้ามี) -->
            <div style="text-align: right; margin-top: 30px; opacity: 0.7;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;— ลงชื่อ Moneka M. Blossom
            </div>
      </div>
    </div>
</div>

ดูในรูปแบบกติ: New Rome train station ⋘ สถานีรถไฟนิวโรม ⋙