Field of Mars ⋘ ทุ่งแห่งมาร์ส ⋙
<div align="center" style="list-style-type: none;">
<style>
#boxsystems01 {
border-radius: 0px;
border: 10px solid #000;
padding: 3px;
box-shadow: #000 0px 0px 3em;
background-attachment:fixed;
background-image: url("https://img2.pic.in.th/pic/image3dd4944fd771111d.png");}
</style>
<style>
#boxsystems02 {
width: 800px;
border-radius: 0px;
border: 2px dotted #444346;
padding: 50px;
box-shadow: #444346 0px 0px 20px;
background-attachment:fixed;
background-image: url("https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/image3e457cf4d59b2ccb.png");}
</style>
<style>
#boxsystems03 {
width: 500px;
border-radius: 0px;
border: 0px double #000;
padding: 50px;
box-shadow: #4d4d4d 5px 5px 10px;
background-image: url("https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/imageb2b09374181da121.png");}
</style>
<style>
#boxsystems04 {
width: 500px;
border-radius: 0px;
border: 0px double #000;
padding: 50px;
box-shadow: #4d4d4d 5px 5px 10px;
background-image: url("https://img2.pic.in.th/pic/image44baa6d018c00335.png");}
</style>
<style>
.shadow {
text-shadow: 1px 1px 5px #5c5c5c;
}
</style>
<div id="boxsystems01">
<p><br></p><p><br></p><p><br></p>
<div id="boxsystems02">
<p><span style="font-family: Georgia;"><font style="" color="#ceb565" size="2"><br></font></span></p><p><span class="shadow" style=""><font face="Georgia" size="7" color="#952d2e"><b style="">The Field of Mars</b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="Sarabun"><br><font size="3">⋘ ทุ่งแห่งมาร์ส - สนามรบศักดิ์สิทธิ์แห่งค่ายจูปิเตอร์ ⋙</font></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="Sarabun" size="3"><br></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="Sarabun" size="3"><br></font><img src="https://img2.pic.in.th/pic/0004d94ef163afc810c4.png" width="600" _height="75" border="0"><font face="Sarabun" size="3"></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="Sarabun" size="2"><br></font></p>
<div class="image-container">
<img src="https://i.imgur.com/WQ2AtJ9.png" class="top" alt="รูปแรก">
<img src="https://i.imgur.com/ETrULUS.png" alt="รูปรอง">
</div>
<p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#696969" face="Sarabun" size="2">⋘ คลิกที่รูปภาพเพื่อเข้าสู่ด้านใน ⋙</font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/0004d94ef163afc810c4.png" width="600" _height="75" border="0"><font face="Sarabun" size="3"><br></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/image-removebg-preview---2025-09-12T184229.513.png" width="350" _height="350" border="0"></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="Sarabun"><span style="white-space-collapse: preserve;"><b style=""><span class="shadow" style=""><font size="6" style="" color="#952d2e">ทุ่งแห่งมาร์ส</font><font size="5" style="color: rgb(52, 52, 52);">
สนามรบศักดิ์สิทธิ์แห่งค่ายจูปิเตอร์</font></span><font size="5" style="color: rgb(52, 52, 52);">
</font><font size="4">
</font></b></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"></p><div style="text-align: left;"><span style="white-space-collapse: preserve; font-family: Sarabun; font-size: medium;"> </span><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">ทุ่งแห่งมาร์สไม่ได้เป็นเพียงผืนดินโล่งกว้างธรรมดา แต่เป็นหัวใจอันดุดันของค่ายจูปิเตอร์ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของ<b>การต่อสู้ เกียรติยศ และโชคชะตา</b> ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของวีอา พรินซิพาลิส สนามแห่งนี้คือเวทีที่เหล่ากึ่งเทพโรมันฝึกฝนและพิสูจน์ความกล้าหาญของตนผ่าน<b>เกมสงคราม (Roman War Games)</b> อันเข้มข้น</span></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">
ในทุกการประลอง ทุ่งแห่งนี้จะกลายเป็นผืนผ้าใบที่แต่งแต้มไปด้วยกลยุทธ์และเสียงคำรามของการต่อสู้ เกมสงครามที่คล้ายกับศึกชิงธงของฮาล์ฟบลัดได้ถูกจัดขึ้นที่นี่ โดยมีทีมก่อสร้างที่รังสรรค์ป้อมปราการอันแข็งแกร่งให้ทีมป้องกัน ในขณะที่ทีมโจมตีกลับมีพันธมิตรที่ไม่ธรรมดาอย่างฮันนิบาล ช้างศึกผู้ยิ่งใหญ่ คอยเป็นกำลังเสริม มันคือการปะทะกันของไหวพริบ ความแข็งแกร่ง และความมุ่งมั่น ที่ผลักดันให้กึ่งเทพแต่ละคนก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง</span></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">
ทุ่งแห่งมาร์สยังเป็นสถานที่ที่ประวัติศาสตร์ถูกจารึกและโชคชะตาถูกกำหนด ในเหตุการณ์สำคัญ มาร์ส เทพแห่งสงคราม ได้ปรากฏกายลงบนสนามแห่งนี้ เพื่อประกาศยอมรับแฟรงก์ จาง ในฐานะบุตรชาย และมอบภารกิจอันยิ่งใหญ่ให้เขา ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งค่ายจูปิเตอร์</span></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">
ในภายหลัง แม้กระทั่งอพอลโล เทพแห่งบทกวีและแสงสว่าง ยังต้องมาเฝ้ารอคอยในทุ่งแห่งนี้ เพื่อออกเดินทางสู่ภารกิจสำคัญกับเฮเซล เลอเวสค์, เม็ก แมคแคฟฟรีย์ และลาวิเนีย อาซิมอฟ ในช่วงเวลาแห่งการรอคอย เขายังได้สนทนากับแฟรงก์ ซึ่งนำฮันนิบาลมาเดินเล่นรับอากาศบริสุทธิ์บนผืนหญ้าแห่งนี้</span></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">
สำหรับอันนาเบ็ธ เชส เธอได้เห็นทุ่งแห่งมาร์สแห่งนี้จากมุมสูง ขณะที่เรืออาร์โก้สองลอยลำเข้าสู่นิวโรม และแม้แต่เหล่าโพรบาชิโอ (Probatio) อย่างคลอเดียและเจนนิซ ก็ได้มีส่วนร่วมในเกมสงครามอันดุเดือดที่จัดขึ้นบนทุ่งแห่งนี้</span></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><span style="white-space-collapse: preserve;">
ทุ่งแห่งมาร์สจึงเป็นมากกว่าแค่สนามประลอง มันคือหัวใจทางจิตวิญญาณและสนามฝึกซ้อมที่หล่อหลอมเหล่านักรบโรมันให้พร้อมสำหรับสงครามที่กำลังจะมาถึง เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยเรื่องราว ความทรงจำ และเป็นจุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่ที่ไม่มีวันจบสิ้น</span></font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><p><font color="#fff" style="">
<font color="#fff" style="">
</font>
</font></p><font color="#fff" style="">
</font></div><font color="#fff" style=""><font face="Kanit"><font size="3"><font color="black"><br><br><br></font></font></font></font></div></div><font color="#fff" style="">
<style type="text/css">BODY{background:url("https://img2.pic.in.th/pic/image85f4acdb06796b68.png"); background-attachment:fixed; }</style>
<style type="text/css">
::-webkit-scrollbar{width:5px; height:5px; }
::-webkit-scrollbar-track-piece:decrement{ background:#170404!important; }
::-webkit-scrollbar-track-piece:increment { background:#170404!important; }
::-webkit-scrollbar-button{ background:#170404!important; height: 00px!important; }
::-webkit-scrollbar-thumb{ background:#4b0004!important; border-top:5px solid #a1904c;border-bottom:5px solid #a1904c; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover{ background: #952d2e!important; border-top:5px solid #a1904c; border-bottom:5px solid #a1904c; }</style>
</font>
<style>
a:link {
color: #3c3c3c; /* ลิงก์ปกติ */
transition: color 0.4s ease; /* ใส่ transition */
}
a:visited {
color: #3c3c3c; /* ลิงก์ที่เคยกดแล้ว */
transition: color 0.4s ease;
}
a:hover {
color: #8c8c8c; /* สีตอนเมาส์วาง */
}
</style>
<style>
.image-container {
position: relative;
width: 512px; /* ขนาดรูป */
height: 512px;
overflow: hidden;
}
.image-container img {
position: absolute;
top: 0;
left: 0;
width: 100%;
height: 100%;
object-fit: cover;
transition: opacity 1s ease; /* ค่อย ๆ จาง */
}
/* รูปแรกอยู่บนสุด */
.image-container img.top {
z-index: 1;
opacity: 1;
}
/* Hover แล้วรูปแรกค่อย ๆ จางหาย */
.image-container:hover img.top {
opacity: 0;
}
</style>
<style>
/* Response Container */
.response-container {
max-width: 900px;
margin: 30px auto;
background: #fff;
border-radius: 15px;
box-shadow: 0 6px 15px rgba(0, 0, 0, 0.1);
padding: 30px;
border-left: 8px solid #b76e79; /* Soft pastel pink */
border-top: 4px solid #b76e79; /* Soft pastel blue */
}
/* Character Info Section */
.character-info {
display: flex;
align-items: center;
margin-bottom: 20px;
}
.character-info img {
width: 120px;
height: 120px;
border-radius: 50%;
margin-right: 20px;
border: 4px solid #b76e79;
}
.character-info .name {
font-size: 4em;
font-weight: bold;
color: #b76e79; /* Pastel pink */
}
.character-info .status {
font-size: 3em;
color: #777;
font-style: Kanit;
}
/* Dialogue Box */
.dialogue-box {
background: #f5eced; /* Very light pastel blue */
border-radius: 12px;
padding: 80px;
font-size: 3.2em;
line-height: 1.7;
border: 1px solid #b76e79;
box-shadow: inset 0 2px 5px rgba(0, 0, 0, 0.05);
}
.dialogue-box p {
margin: 0;
color: #555;
}
/* Quote Section */
.quotee {
margin: 25px 0;
padding: 20px;
font-style: italic;
color: #a09f9f;
background: #f7f7f7;
border-left: 6px solid #b76e79;
border-radius: 8px;
}
/* Footer */
.footer {
text-align: right;
font-size: 3em;
color: #888;
}
/* Hover effects */
.response-container:hover {
box-shadow: 0 12px 20px rgba(0, 0, 0, 0.15);
}
.dialogue-box:hover {
background: #f9f9f9;
}
</style>
<style>
.profile-card {
width: 400px;
background: #fff;
border: 2px solid #f3d6df;
border-radius: 15px;
box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
padding: 20px;
text-align: center;
}
.profile-card img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
border: 5px solid #f3d6df;
}
.profile-card h1 {
font-size: 28px;
color: #d37a8c;
margin: 15px 0;
}
.profile-card p {
font-size: 14px;
color: #888;
line-height: 1.6;
margin: 20px 0;
}
.profile-card p span {
font-weight: bold;
color: #d37a8c;
}
.button-group {
display: flex;
justify-content: space-around;
margin-top: 20px;
}
.button-group a {
display: inline-block;
padding: 5px 10px;
background: #f3d6df;
color: #d37a8c;
font-size: 14px;
border-radius: 5px;
text-decoration: none;
box-shadow: 0 2px 4px rgba(0, 0, 0, 0.1);
transition: background-color 0.3s, box-shadow 0.3s;
}
.button-group a:hover {
background: #d37a8c;
color: #fff;
box-shadow: 0 4px 6px rgba(0, 0, 0, 0.2);
}
</style>
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Cardo'); Cardo {font-family: 'Cardo';} </style>
<div class="response-container">
<!-- Character Info -->
<div class="character-info">
<img src="https://i.imgur.com/lGHC0Ur.png" alt="Character Avatar">
<div>
<div class="name"><font face="Cardo"><font size="5">DENISTA NORTARA</font></font></div>
<div class="status"><font face="Kanit"><font size="3">Lovers of Pleasure From First Cohort</font></font></div>
</div>
</div>
<!-- Dialogue -->
<div class="dialogue-box"><font face="Kanit"><font size="3">
<p><p style="text-indent: 2.5em;">
เดนิสต้ายังคงยืนยันคำเดิมว่าใครก็ตามที่เป็นคนจัดตารางเรียนให้กับเด็กในค่ายจูปิเตอร์จะต้องบ้าหรือไม่ก็แค้นอะไรมาสักอย่างแน่นอน ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าที่นี่ไม่ใช่ค่ายซัมเมอร์ธรรมดา แต่เป็นถึงค่ายที่ถูกพัฒนาและฝึกสอนเด็กด้วยวิธีการเดียวกันกับหน่วยทหาร แต่เธอก็ยังรู้สึกว่ามันลำบากเกินไปอยู่ดี <font color="#b76e79"><i>‘ ลองนึกภาพว่าถ้าฉันมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ตอนอายุ 12.. เฮ้อ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว ’</font></i> เดนิสต้าคิดพลางยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองช้า ๆ ในระหว่างที่สองเท้าเดินย่ำไปตามพื้นดินขรุขระที่นำไปยังทุ่งสงครามอันโด่งดังของค่าย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
คลาสเรียนสุดท้ายของวันนี้แต่ไม่ใช่แผนการสุดท้ายของเธอ —- เพื่อที่จะไม่เผลอล้มหายตายจากในสถานที่ทุรกันดาน เดนิสต้าลงความเห็นกับตัวเธอเองว่าวิชาเอาชีวิตรอดที่ถูกสอนโดยลาร์ซึ่งมีนามว่าเมาคลีถือเป็นวิชาจำเป็น ดังนั้นเธอจึงได้มาอยู่ที่นี่ท่ามกลางอากาศหนาว ๆ ภายในทุ่งหญ้าที่มีลมพัดเอื่อย ๆ ตรงข้ามกับแสงแดดที่ส่องเปรี้ยงตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#d9915f">“ สวัสดี ” </font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เสียงทุ้มติดสำเนียงต่างประเทศที่ทำให้คนฟังเผลอขมวดคิ้วในคราแรกดังขึ้นจากด้านข้าง ส่งให้เดนิสต้าหันมองตามเสียงที่ลอยมาจนพบเข้ากับร่างโปร่งแสงลำดับที่ 3 ของวันนี้ <b>‘ เมาคลี ’</b> อาจารย์ประจำวิชาเอาตัวรอดที่มีลักษณะภายนอกดูโผงผางซื่อบื้อแต่กลับครอบครองดวงตาเฉียบคมแยบคาย <font color="#b76e79"><i>‘ เอกลักษณ์ของเด็ก ๆ บ้านมาร์สสินะ ’</font></i> ธิดาวีนัสครุ่นคิดกับตนเองพลางหยักยิ้มตามมารยาทและทักทายกลับอย่างมีไมตรี <font color="#b76e79">“ สวัสดีค่ะคุณเมาคลี ”</font> เดนิสต้าได้ยินเสียงถอนหายใจลอดออกมาจากริมฝีปากของลาร์เรสหนุ่ม<i><font size="2"> (ยังหนุ่มเมื่อเทียบกับอายุโดยเฉลี่ยของเหล่าลาร์เรส) </font></i>จนพาลทำให้เธอเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#d9915f">“ ปกติแล้วพวกเด็กผู้หญิงไม่ชื่นชอบข้านัก ”</font> เสียงของเขากลั้วมาพร้อมกับการหัวเราะ แต่กลับเป็นการหัวเราะที่ขมขื่น บุตรชายของเทพแห่งการรบที่พ่ายแพ้จนสิ้นชีวิตถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะหลุบตาลงสบกับนัยน์ตาสีฟ้าราวมณีแห่งดวงจันทร์ที่หม่นแสงของสาวน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า <font color="#d9915f">“ เนื่องจากวิชาของข้าเป็นวิชาที่อันตราย จึงนิยมสอนแบบตัวต่อตัวเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดร้ายแรงใด ๆ ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เพื่อให้ผู้พูดทราบว่าผู้ฟังยังคงตั้งใจ เดนิสต้าพยักหน้าเล็กน้อย ตอนนี้เธอเปลี่ยนมาสวมชุดที่ทะมัดทะแมงขึ้นเหมาะสำหรับเข้าเรียนวิชาเอาชีวิตรอดที่ต้องบุกผจญภายในป่า และยังไม่รวมกับนัดทดสอบปฏิบัติวิชาเพกาซัสที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมง <font color="#b76e79">“ ฉันเคยเดินทางคนเดียวอยู่บ้าง แต่ส่วนมากก็ใช้เส้นทางในเมือง ”</font> สาวสวยจากกองร้อยที่หนึ่งก้าวตามผู้สอนเข้าไปด้านในป่าพลางบอกเล่าประสบการณ์ที่เธอพอจะมีแบบคร่าว ๆ <font color="#b76e79">“ เพราะมันสะดวกกว่า แล้วก็หาปลายทางได้ง่ายกว่า แต่ขอเดาว่าเมื่อเราเป็นครึ่งเทพแล้ว บางครั้งก็จำเป็นต้องเดินทางไปกับธรรมชาติเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายที่ถูกซ่อนไว้สินะคะ? ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#d9915f">“ ใช่แล้ว ”</font> เมาคลีไม่เหมือนกับเฟเบียส ไม่เหมือนกับแจ็ค และก็ไม่ได้เหมือนกับไคลน์ เขามีเอกลักษณ์ด้วยท่าทางซื่อตรงไม่ซับซ้อนแต่ก็แข็งแกร่งในแบบที่เป็นผู้นำให้กับคนอื่นได้ถ้าดูเอาจากเวลานี้ที่เขาเดินนำเธออยู่อย่างมั่นใจแต่ก็ชะลอฝีเท้าลงหลายระดับเพื่อให้เดนิสต้าปรับตัวกับความเร็วรวมไปถึงเพิ่มเวลาให้เขาได้อธิบายสิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นความจำเป็นของวิชารวมไปถึงสิ่งที่เราจะได้หลังจากเรียนจนจบ<font color="#d9915f"> “ วิชาเอาตัวรอดไม่ถือเป็นหลักสูตรตายตัว .. จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงคำแนะนำที่ขึ้นอยู่กับว่านักเรียนจะนำไปประยุกต์ใช้และพัฒตาได้มากน้อยแค่ไหน แต่ในฐานะผู้ที่เฝ้าสอนเด็กใหม่ ๆ มาครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าหวังจริง ๆ ว่าพวกเขาจะสามารถใช้มันให้มีประโยชน์ได้ ไม่ใช่แค่จำเอาไว้จนเสียเปล่า ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79"> “ แล้ว.. ส่วนมากเป็นแบบไหนกัน?”</font> หญิงสาวถามเสียงนุ่มในระหว่างที่โน้มตัวหลบกิ่งไม้อันแหลมคม ดวงตาของเธอกวาดเพื่อสอดส่องไปทั่วป่าสลับกับเฝ้ามองไปที่แผ่นหลังกว้างที่โปร่งบางจนมองทะลุเห็นถึงเส้นทางข้างหน้า เดนิสต้านึกภาพไม่ออกเลยว่าการเป็นลาร์เรสจะทำให้คนเหล่านี้รู้สึกยังไง ภาคภูมิใจ? ผิดหวัง? โศกเศร้า? .. บางทีทั้งหมดนั้นอาจจะสลับซับซ้อนอยู่ในใจพวกเขาที่พ่ายแพ้แก่โชคชะตาจนถูกจองจำไว้กับหน้าที่ฝึกสอนตราบนิจนิรันดร์
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#d9915f">“ ส่วนมากแล้วลูกศิษย์ข้าล้วนโง่เขลา ”</font> คำตอบเชิงทีเล่นทีจริงของเขาช่างสวนทางกับรอยยิ้มเศร้าสร้อยนั้นเหลือเกิน เดนิสต้าเก็บสายตาของตัวเองกลับมาเมื่อรู้สึกว่าการมองต่อไปอาจจะเป็นการละลาบละล้วง หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ แสร้งกระแอมสองสามครั้งเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศในระหว่างที่เมาคลีสาธิตวิธีหาอาหารที่ปลอดภัยภายในป่า
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ โชคดีมาก ที่ลูกศิษย์คนนี้ของคุณค่อนข้างแข็งแกร่ง ” </font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
และนั่นก็ไม่ใช่คำโกหก เมาคลีรู้.. เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันซับซ้อนในตัวของเธอ พลังที่มากกว่านักเรียนโดยทั่วไปที่ทำให้เขาใคร่รู้ในสาเหตุของความสามารถที่อีกฝ่ายมี <font color="#d9915f">“ ถ้าเช่นนั้นข้าก็หวังเพียงว่าจะยังเห็นเจ้าย้อนกลับมาให้แนะนำรุ่นน้องในอนาคต ”</font> สำเนียงอินเดียฟังยากของเขาดูสดชื่นขึ้นมาบ้างทำให้เดนิสต้าพอวางใจขึ้นหลายระดับจนเริ่มทำตัวขี้เล่นไร้แก่นสารเหมือนเคย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ ถ้าสมมุติว่าเราใช้มีดที่ตัดเห็ดพิษหั่นเนื้อสัตว์ที่เราล่ามาได้.. ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#d9915f"> “ เจ้าจะตายตั้งแต่คำแรกที่กินมัน ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
Bruh, that rude.
</p>
</font></font></div>
<!-- Optional Quote -->
<div class="quotee"><font face="Kanit"><font size="3">
รางวัลเข้าชั้นเรียน : +10 EXP , +20 ความกล้า | เข้าเรียนวิชาเอาตัวรอดครั้งที่ 1 <br>
+10 ความสัมพันธ์กับเมาคลี จากสกิลหอมเย้ายวน
</font></font></div>
<!-- Footer -->
<div class="footer">
<p><font face="Kanit">Timeline at [ 14:20 | 07/01/2025 ]</font></p>
</div>
</div>
<style>
/* Response Container */
.response-container {
max-width: 900px;
margin: 30px auto;
background: #fff;
border-radius: 15px;
box-shadow: 0 6px 15px rgba(0, 0, 0, 0.1);
padding: 30px;
border-left: 8px solid #b76e79; /* Soft pastel pink */
border-top: 4px solid #b76e79; /* Soft pastel blue */
}
/* Character Info Section */
.character-info {
display: flex;
align-items: center;
margin-bottom: 20px;
}
.character-info img {
width: 120px;
height: 120px;
border-radius: 50%;
margin-right: 20px;
border: 4px solid #b76e79;
}
.character-info .name {
font-size: 4em;
font-weight: bold;
color: #b76e79; /* Pastel pink */
}
.character-info .status {
font-size: 3em;
color: #777;
font-style: Kanit;
}
/* Dialogue Box */
.dialogue-box {
background: #f5eced; /* Very light pastel blue */
border-radius: 12px;
padding: 80px;
font-size: 3.2em;
line-height: 1.7;
border: 1px solid #b76e79;
box-shadow: inset 0 2px 5px rgba(0, 0, 0, 0.05);
}
.dialogue-box p {
margin: 0;
color: #555;
}
/* Quote Section */
.quotee {
margin: 25px 0;
padding: 20px;
font-style: italic;
color: #a09f9f;
background: #f7f7f7;
border-left: 6px solid #b76e79;
border-radius: 8px;
}
/* Footer */
.footer {
text-align: right;
font-size: 3em;
color: #888;
}
/* Hover effects */
.response-container:hover {
box-shadow: 0 12px 20px rgba(0, 0, 0, 0.15);
}
.dialogue-box:hover {
background: #f9f9f9;
}
</style>
<style>
.profile-card {
width: 400px;
background: #fff;
border: 2px solid #f3d6df;
border-radius: 15px;
box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
padding: 20px;
text-align: center;
}
.profile-card img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
border: 5px solid #f3d6df;
}
.profile-card h1 {
font-size: 28px;
color: #d37a8c;
margin: 15px 0;
}
.profile-card p {
font-size: 14px;
color: #888;
line-height: 1.6;
margin: 20px 0;
}
.profile-card p span {
font-weight: bold;
color: #d37a8c;
}
.button-group {
display: flex;
justify-content: space-around;
margin-top: 20px;
}
.button-group a {
display: inline-block;
padding: 5px 10px;
background: #f3d6df;
color: #d37a8c;
font-size: 14px;
border-radius: 5px;
text-decoration: none;
box-shadow: 0 2px 4px rgba(0, 0, 0, 0.1);
transition: background-color 0.3s, box-shadow 0.3s;
}
.button-group a:hover {
background: #d37a8c;
color: #fff;
box-shadow: 0 4px 6px rgba(0, 0, 0, 0.2);
}
</style>
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Cardo'); Cardo {font-family: 'Cardo';} </style>
<div class="response-container">
<!-- Character Info -->
<div class="character-info">
<img src="https://i.imgur.com/lGHC0Ur.png" alt="Character Avatar">
<div>
<div class="name"><font face="Cardo"><font size="5">DENISTA NORTARA</font></font></div>
<div class="status"><font face="Kanit"><font size="3">Lovers of Pleasure From First Cohort</font></font></div>
</div>
</div>
<!-- Dialogue -->
<div class="dialogue-box"><font face="Kanit"><font size="3">
<p><p style="text-indent: 2.5em;">
อันสุดท้ายแล้ว .. หลังจากหนึ่งชั่วโมงเต็มกับมาราธอนเรียนรู้การใช้ชีวิตภายในป่ากับครูพี่เมาคลี ในตอนนี้เดนิสต้าที่ถูกปล่อยตัวออกมาจากป่ากำลังนั่งใช้มือปิดหน้าอยู่ตรงบริเวณบันไดของป้อมปราการแห่งหนึ่งเพื่อรอการมาถึงของแม่ทัพสาวประจำกองพันที่สิบสองอย่างยาสมินผู้เป็นคนฝึกสอนวิชาเพกาซัส <font color="#b76e79"><i>‘ เป็นหนึ่งวันที่เหนื่อยมาก.. แต่บ้าเอ๊ย ยังมีพรุ่งนี้อีกสินะ ’</font></i> ถ้ากรี๊ดได้ป่านนี้เดนิสต้าคงกรี๊ดไปแล้ว น่าเสียดายที่เธอทำไม่ได้ หัวใจของเธอแตกสลายแหลกลงเป็นเสี่ยง ๆ หลังจากตรวจสอบตารางเรียนของวันพรุ่งนี้
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<i><font color="#b76e79">‘ ตารางลำบากยิ่งกว่าวันนี้อีก .. นี่ฉันโยนตัวเองมาเจออะไรกันแน่วะเนี่ย ’</font></i> เธอควรจะพ้นช่วงเวลามาไล่เรียนพิเศษแบบนี้ได้ตั้งนานแล้ว เดนิสต้าถอนหายใจ ความรู้สึกสยองขวัญพลันผุดขึ้นมาทันทีเมื่อคิดได้ว่าคืนนี้เธอจะต้องรับภาระหนักอย่างการเตรียมข้อมูลวิชากลยุทธ์และรวมไปถึงวิชาประวัติศาสตร์โรมัน พร้อมทั้งต้องเข้าเรียนวิชายูนิคอร์น เพกาซัส และ— จบตารางด้วยวิชาเอาชีวิตรอดเหมือนอย่างเคย ชั่วขณะหนึ่งการตัดสินใจยอมรับและปฏิบัติตามตารางเรียนที่บ้าคลั่งนี้เริ่มทำให้เดนิสต้าสงสัย <font color="#b76e79"><i>‘ นี่ฉันรักการเรียนมากเกินไปหรือแค่กลัวว่าตัวเองจะขี้เกียจอีก ’</font></i> แน่นอนว่าคำตอบค่อนไปทางอย่างหลัง
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เสียงถอนลมหายใจจากธิดาของเทพีวีนัสดังขึ้นอีกครั้ง ทว่าหนนี้เธอกลับไม่สามารถทำตัวหมดอาลัยตายยากได้อย่างเต็มที่ เพราะผู้ที่นัดหมายการทดสอบภาคปฏิบัติของวิชาม้ามีปีกได้มาถึงที่นัดหมายแล้ว <font color="#5aa0ad">“ คุณนอร์ทาร่า ”</font> เสียงเรียกของยาสมิน อาเดนดังขึ้นมาจากที่ไกล ๆ ผลักให้เดนิสต้าเงยหน้าขึ้นจากมือของตัวเองอย่างช้า ๆ พร้อมส่งรอยยิ้มแสนสุภาพให้กับอีกฝ่าย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ สวัสดี คุณอาเดน ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
แม่ทัพหญิงประจำกองพันมาที่ทุ่งสงครามพร้อมจูงเพกาซัสสีขาวตัวหนึ่งเดินเข้ามาเพื่อนักเรียนที่เธอนัดหมายให้มาพบในวันนี้ ยาสมินพยักหน้าเป็นการตอบรับทักทายจากเดนิสต้า <font color="#5aa0ad">“ ฉันได้ยินว่าสองวันมานี้คุณวิ่งไปมาทั่วค่ายแล้วก็กรุงโรมใหม่ เป็นไงบ้าง? พอปรับตัวได้หรือยัง? ”</font> หญิงสาวผิวสีช็อคโกแลตถามอย่างมีไมตรีพร้อมลูบศีรษะของเพกาซัสหนุ่มที่สะบัดปีกไปมาด้านข้างเพื่อรอฟังคำตอบไปพลาง ๆ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ ก็ไม่เลว ถึงแม้ว่าฉันจะกำลังทรมาณกับตารางเรียนอยู่ก็ตาม ”</font> เดนิสต้าโคลงศีรษะพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลสวนทางกับเนื้อหาของประโยคที่ทำให้คนถามหลุดหัวเราะ ริมฝีปากของยาสมินเหยียดออกเป็นรอยยิ้มเข้าใจ ในแววตาของเธอคนนั้นแฝงประกายชื่นชมเอาไว้บาง ๆ ก่อนที่จะเริ่มต้นเปลี่ยนประเด็นกลับเข้าสู่เนื้อหาที่ทำให้พวกเขาต้องมาเจอกันในวันนี้
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#5aa0ad">“ อย่างที่บอกไปครั้งก่อน คุณมีพรสวรรค์แล้วก็พื้นฐานที่มากกว่าคนอื่น เราเลยจะมาดูกันว่าพื้นฐานนั้นอยู่ที่ระดับไหน ”</font> ยาสมินยื่นอุปกรณ์ป้องกันอย่างสนับมือ สนับศอก สนับเข่ารวมไปถึงหมวกขี่ม้าให้กับเดนิสต้าเพื่อที่จะลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บหนักหากเกิดข้อผิดพลาดระหว่างบททดสอบ(การบ้าน) ธิดาเนปจูนปล่อยให้นักเรียนผู้มาทำแบบทดสอบได้เตรียมตัวเตรียมใจ ส่วนตัวเธอเองก็หันไปสั่งการรุ่นพี่จากมหาลัยนิวโรมที่ไว้วานให้มาทำหน้าที่สำคัญ <font color="#5aa0ad">“ รบกวนหน่อยนะคะ ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยนิวโรมพยักหน้าก่อนจะเริ่มรังสรรบททดสอบสุดพิศดาร พิศดารยังไง? ก็ดูเอาจากเสาโรมันนับสิบที่ลอยอยู่บนฟ้าเป็นรูปวงแหวนคดเคี้ยวนั่นแล้วกัน ชั่วขณะหนึ่งเดนิสต้าไม่แน่ใจว่าเธอควรตกใจกับอะไรก่อนระหว่างอนาคตที่ดูมืดหม่นจากการบ้านเพกาซัส ความสามารถของนักศึกษานิวโรมหรือสีหน้าพออกพอใจของยาสมินรวมไปถึงคำอธิบายเนื้อหาการบ้านของเธอ <font color="#5aa0ad">“ การบ้านแบบปฏิบัติครั้งนี้ไม่ยากเลยคุณนอร์ทาร่า แค่ลองควบคุมเพกาซัสบนอากาศเหมือนเวลาใช้งานจริง ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ไม่ยากก็บ้าแล้ว
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เดนิสต้าคร่ำครวญเบา ๆ กับตัวเองพลางลุกขึ้นยืนหลังจากสวมอุปกรณ์ป้องกันจนครบทุกชิ้น นัยน์ตาคู่สวยของสาวตาน้ำข้าวจับจ้องไปที่เพกาซัสตัวสีขาวรูปร่างปราดเปรียวด้วยแววตาซับซ้อน <font color="#5aa0ad">“ วันนี้ในคอกฉันถามพวกเขาว่ามีใครอยากให้สาวสวยขี่บ้าง และเขาก็เสนอตัว ”</font> ยาสมินพูดพร้อมใช้มือสางแผงคอของเพกาซัสรูปงาม ธิดาแห่งเนปจูนโน้มลงฟังเสียงกระซิบของมันก่อนจะหัวเราะในลำคอ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#5aa0ad">“ เปเรซบอกว่าคุณสวย ฉันคิดว่าเขาคงชอบคุณ ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ แหม.. เป็นเกียรติจัง ” </font>องค์หญิงน้อยจากครอบครัวนอร์ทาร่าก้าวถอยหลังเพื่อถอนสายบัวอย่างงดงามตามหลักสูตรฉบับโบราณที่สืบทอดกันมาหลายร้อยปี เธอช้อนสายตาขึ้นมองท่าทางของสิ่งมีชีวิตที่ได้ชื่อว่าหาตัวจับได้ยากอย่างเพกาซัสก่อนจะดึงตัวกลับมายืนตรงโดยมีเสียงลมหายใจผสมกับเสียงร้องฮี้ของ <b>‘เปเรซ’</b> ดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะ ๆ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ สวัสดี เปเรซ ฉันเดนิสต้า ”</font> มือของเดนิสต้าเลื่อนขึ้นประคองใบหน้าของเพกาซัสหนุ่มเบา ๆ เพื่อทักทายและทำความรู้จัก ใบหน้าสีขาวโพลนของม้ามีปีกส่ายไปมาเป็นการตอบรับเชิงสำรวจและจบลงด้วยการเคลื่อนคางมาเกยบนไหล่บางของหญิงสาว <font color="#b76e79">“ อืม ฉันไม่ปฏิเสธคำที่คุณบอกว่าเขาชอบฉัน ” </font>ธิดาวีนัสกล่าวพลางกลั้วหัวเราะ มือของเธอตบแปะ ๆ ที่แก้มของเปเรซอีกสองสามครั้งก่อนจะผละตัวออกจากเขา
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ ขออนุญาตนะ ”</font> เมื่อพูดจบหญิงสาวก็ดันตัวขึ้นนั่งคร่อมบนหลังเพกาซัสตัวโตอย่างรวดเร็วสร้างความตกใจให้กับม้าหนุ่มมีปีกจนสองขาหน้าของเขาดีดขึ้น ลำบากเดนิสต้าต้องรีบโน้มตัวลงมาลูบแผงคอของเปเรซพร้อมกล่อมเสียงเบา <font color="#b76e79">“ ใจเย็น ๆ ใจเย็น.. ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#5aa0ad">“ วนบนฟ้า 5 รอบ คุณนอร์ทาร่า หลบสิ่งกีดขวาง ไม่ตกจากหลังเพกาซัสและอย่าทำให้เขาตื่นตระหนก ”</font> ยาสมินที่ยืนมองอยู่ด้านข้างยกมุมปากขึ้น ก่อนที่จะง้างมือตบบั้นท้ายของเปเรซจนม้าหนุ่มผวาดีดทะยานไปด้านหน้าพร้อมกับสะบัดปีกเพื่อขึ้นบินอย่างรุนแรง <font color="#5aa0ad"><b>“ อะไรก็ได้ แต่อย่าตกลงมา !! เข้าใจไหม??! ”</b></font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<b> ย า ส มิ นอ า เ ด น !!</b>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
สายลมพัดผ่านร่างราวกับโล่ที่กดทับอย่างหนักหน่วงจนตัวแทบลอย เดนิสต้าโน้มตัวลงต่ำ สองมือของเธอกำโคนลำคอของเพกาซัสที่มีนามว่าเปเรซเอาไว้แน่นเพื่อหลีกเลี่ยงจากการเป็นหุ่นไม้มีชีวิตที่ตั้งตรงและถูกลมซัดปลิวไปในท้ายที่สุด ทว่าบททดสอบของเธอไม่ได้มีแค่การประคองตัวเองให้รอดบนหลังม้าที่บินสูงเหนือฟ้าแถมยังเร็วเกือบเท่าการเคลื่อนตัวของรถยนต์ ท่ามกลางสภาวะและสภาพแวดล้อมที่ชวนให้ตื่นตระหนก ความคิดของเดนิสต้ากำลังทำงานอย่างรวดเร็ว สองตาของเธอมองไปยังเสาโรมันกลางฟ้าที่เรียงกันเป็นรูปตัวเอส
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ด้วยการกลั้นหายใจ เดนิสต้ากระชับขาของเธอเล็กน้อยเพื่อให้มั่นใจว่าตัวเองจะไม่ตกลงพื้นระหว่างที่เข้าโค้ง <font color="#b76e79">“ เปเรซ ตั้งสติหน่อย ”</font> ด้วยระดับเสียงที่ดังเกือบจะเท่าการตะโกน แมวสาวจอมซนจากกองร้อยที่หนึ่งพบว่ามันแทบจะไม่ได้ยินเลยเมื่อพวกเขากำลังฝ่าสายลมราวกับกระสุนที่ยิงออกจากปากกระบอกปืน ธิดาวีนัสจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด ตัวเธอในตอนนี้ไม่มีแม้แต่วิธีการที่ดีพอในหัวสำหรับรับมือสิ่งที่เกิดขึ้น—- แต่ไม่ใช่กับสัญชาตญาณ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เพียงเสี้ยววิก่อนที่พวกเขาจะชนเข้ากับเสาโรมัน มือขวาของเดนิสต้าดันเพื่อเบี่ยงองศาศีรษะของเปเรซเช่นเดียวกับตัวเธอที่โน้มลงด้านข้างเพื่อเสริมแรงเลี้ยว ร่างของเพกาซัสหนุ่มทะยานไปบนอากาศโดยมีเทพธิดาผู้งามหมดจดควบขี่และบังคับทิศทางเพื่อให้ตัวของมันเอี้ยวและเลี้ยวหลบเสาครั้งแล้วครั้งเล่า จากที่เคยติดขัดจนน่าหวาดเสียวแต่เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง พวกเขาก็ได้กลายมาเป็นคู่หูที่สมบูรณ์แบบ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79"><i>‘ คิดซะว่าเธอกำลังขี่มอเตอร์ไซค์ เดนิสต้า , มันก็เหมือนกัน ’</font></i> หญิงสาวท่องประโยคนี้ซ้ำ ๆ อยู่ในใจทุกครั้งที่เธอค่อย ๆ โน้มตัวเพื่อนำให้เปเรซเปลี่ยนเส้นทาง จากหนึ่งรอบ ไปสู่รอบที่ 2 และค่อย ๆ วนไปมาจนกระทั่งถึงรอบที่ 5 ถือว่าเป็นพรสวรรค์ชนิดหาตัวจับได้ยากเมื่อเธอไม่มีจังหวะกระเด้งกระดอนตกจากหลังม้าหรือเผอิญพุ่งชนเสาจนเจ็บกันทั้งสองฝ่าย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
และแน่นอนว่านั่นสร้างความประทับใจให้กับยาสมินมากทีเดียว
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#5aa0ad">“ จากที่ดูวันนี้ฉันมั่นใจว่าคงได้เห็นคุณในคลาสของฉันอีกแค่ไม่กี่ครั้งแล้วล่ะ ”</font> แม่ทัพสาวออกปากชมอ้อม ๆ พร้อมรอยยิ้มเมื่อเห็นเปเรซค่อย ๆ ร่อนลงมาโดยมีเดนิสต้าแหมะซบอยู่บนหลังของเขา <font color="#5aa0ad">“ ทำได้ดีมากคุณนอร์ทาร่า ประสบการณ์โรลเลอร์โคสเตอร์เป็นยังไง สนุกไหม? ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#b76e79">“ สนุกจนไม่มีทางลืมเลยล่ะ ”</font>
</p>
</font></font></div>
<!-- Optional Quote -->
<div class="quotee"><font face="Kanit"><font size="3">
+10 ความสัมพันธ์กับยาสมิน อาเดน จากสกิลหอมเย้ายวน<br>
ส่งการบ้านเพกาซัสคาบที่ 3 | +2 LUK
</font></font></div>
<!-- Footer -->
<div class="footer">
<p><font face="Kanit">Timeline at [ 16:00 | 07/01/2025 ]</font></p>
</div>
</div>
<span id="docs-internal-guid-08275077-7fff-d711-8636-74e8c2054612"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 10 เดือน กันยายน ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>ช่วงเช้า เวลา 06.30 - 08.30 น. ณ ทุ่งแห่งมาร์ส ค่ายจูปิเตอร์ (พาฮันนิบาลไปเดินเล่น-พามาเดิน)</b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดลงบนทุ่งมาร์สกว้างใหญ่สุดสายตา พื้นหญ้าเขียวชอุ่มสะท้อนประกายระยับเมื่อสายลมพัดผ่าน ราวกับคลื่นสีเขียวไหวเอน โมนีก้าเดินเคียงข้างฮันนิบาล ช้างศึกผู้สง่างาม งวงใหญ่แกว่งไปมาขณะก้าวเดินอย่างมั่นคง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงดังสะท้อนในท้องทุ่งก้องไปไกล ราวกับระฆังปลุกใจเหล่านักรบแห่งโรม </font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">หญิงสาวหยุดที่ริมลำธารเล็กที่ไหลผ่านทุ่ง เธอวางตะกร้าที่บรรจุอ้อยสดลง ก่อนก้มลงตักน้ำใสใส่ภาชนะหินขัดที่เตรียมไว้ </font><b style=""><font color="#9932cc">“นี่จ้ะ น้ำเย็น ๆ ให้เธอคลายร้อน”</font></b><font color="#696969"> เธอพูดพลางระบายรอยยิ้มสดใส ฮันนิบาลยกงวงรินน้ำเข้าปากอย่างพอใจ ก่อนส่งเสียงร้องต่ำ ๆ ก้องไปทั่วทุ่ง ราวกับจะขอบคุณ โมนีก้าลูบงวงหยาบใหญ่ด้วยสองมืออย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ก็หัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นตาอ่อนโยนของมัน</font><b style=""><font color="#9932cc"> “เธอชอบที่นี่สินะ อากาศดีใช่ไหมล่ะ”</font></b><font color="#696969"> เธอพูดพลางยกอ้อยขึ้นมาป้อนอีกท่อน ฮันนิบาลกัดกร้วมเสียงดัง กินอย่างเอร็ดอร่อยจนหญิงสาวหลุดหัวเราะ </font><b style=""><font color="#9932cc">“ใจเย็นสิ ๆ เดี๋ยวก็หมดตะกร้าพอดี”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">หลังจากปล่อยให้ช้างศึกเดินเล่นไปตามทุ่งหญ้า สูดอากาศยามเช้าอย่างเต็มปอดจนพอใจ โมนีก้าก็เรียกมันกลับมา เธอยกอ้อยท่อนสุดท้ายขึ้นโบกเบา ๆ ฮันนิบาลรีบก้าวเข้ามาหาเหมือนรู้คิว ร่างมหึมาก้มลงดื่มน้ำอีกคำใหญ่ ก่อนรับอ้อยด้วยงวงหมุนกินเข้าไปหมดอย่างรวดเร็ว</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">หญิงสาวถอนหายใจยาวแต่ยิ้มอย่างภูมิใจ </font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#9932cc"><b>“โอเค วันนี้พอแล้วนะ ได้เวลาเดินกลับแล้วล่ะ”</b></font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> เธอพูดพลางเดินนำทางกลับไปยังโรงเลี้ยงช้าง ร่างเล็ก ๆ เคียงข้างสัตว์ยักษ์ผู้ทรงพลัง ท่ามกลางทุ่งมาร์สอันกว้างใหญ่ เป็นภาพที่ทั้งเรียบง่ายแต่ทรงพลังราวกับเป็นหนึ่งในภาพเขียนที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานโรมัน</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"></font></span></p><br></span><p></p> <span id="docs-internal-guid-7cf9a4a8-7fff-f574-c5ae-84fd584a6294"><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><b></b></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><b>วันที่ 14 เดือน กันยายน ปี 2025</b></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>ช่วงเที่ยง เวลา 11.00 - 11.30 น. </b></font></span><b style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;">ณ ทุ่งแห่งมาร์ส ค่ายจูปิเตอร์ </b></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> ลมยามสายถึงเที่ยงบนทุ่งแห่งมาร์สพัดแรงพาเอากลิ่นหญ้าแห้งและเหล็กเก่ามากระทบจมูก เสียงกึกก้องจากการฝึกซ้อมของเหล่าทหารเดมิก็อดดังเป็นระยะ โม นีก้าเดินลัดเลาะไปตามเนินหินที่เต็มไปด้วยร่องรอยการสู้รบ ดวงตาเทาเงินกวาดมองหาทางลงสู่ลานจอดเครื่องบินใต้ดินแต่กลับพบเพียงก้อนศิลาและเสาหินที่ตั้งตระหง่านเหมือนกำแพงปริศนา เธอขมวดคิ้ว เดินวนจนเหงื่อซึมแผ่นหลัง ความกังวลเริ่มก่อตัวเมื่อเวลาผ่านไปเกือบสิบ นาทีโดยไร้ร่องรอยทางเข้า</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#8b0000"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“หลงทางหรือไง”</font></b><font color="#696969"> เสียงทุ้มชัดเจนดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้โมนีก้าหันขวับไปตามสัญชาตญาณ</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ชายหนุ่มในชุดสีกรมท่ายืนอยู่ใต้ร่มเงาเสาหิน ดวงตาสีน้ำผึ้งคมกริบจับจ้องมาทางเธอด้วยแววสงบแต่แฝงอำนาจ แสงแดดยามสายสะท้อนกับผิวโลหะของเข็มกลัด S.P.Q.R. ที่พกไว้ เขาคือบรูตัส แวนเดอร์บิลท์ ผู้พยากรณ์แห่งอะพอลโลและวุฒิสมาชิกของสภาเซเนท</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โมนีก้าสะดุ้งเล็กน้อยก่อนระบายรอยยิ้มตามมารยาท</font><b style=""><font color="#9932cc"> “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณบรูตัส พอดี…กำลังหาทางไปลานจอดเครื่องบินใต้ดิน แต่ดูเหมือนว่าจะหาประตูไม่เจอเลย”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">บรูตัสก้าวออกจากร่มเงามาอย่างสุขุม ใบหน้าคมคายแต้มรอยยิ้มบางที่ดูจริงจังมากกว่าผ่อนคลาย </font><b style=""><font color="#8b0000">“ไม่แปลกใจ ทุ่งนี้ตั้งใจสร้างให้คนภายนอกมองไม่เห็นสิ่งสำคัญ”</font></b><font color="#696969"> เขาผายมือไปยังแนวกำแพงหินที่ดูไร้ช่องทาง </font><b style=""><font color="#8b0000">“ทางเข้าซ่อนอยู่ตรงนั้น ประตูเหล็กหนา มีสัญลักษณ์อินทรีจารึกไว้ ถ้าไม่ก้าวเข้าไปใกล้พอแทบไม่มีใครสังเกตเห็น”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โมนีก้าหันตามทิศที่เขาชี้ ก็พบเพียงผนังหินเรียบที่แฝงเงาโลหะเล็กน้อยจริง ๆ เธอเลิกคิ้วอย่างทึ่ง </font><b style=""><font color="#9932cc">“ถ้าไม่ได้คุณบอก ฉันคงเดินวนไปอีกชั่วโมงแน่ ๆ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#8b0000"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“ก้าวตามผมมา”</font></b><font color="#696969"> บรูตัสพูดสั้น ๆ ก่อนออกเดินนำอย่างมั่นคง เขาหยุดยืนหน้าช่องทางแคบที่แฝงอยู่หลังพุ่มไม้เตี้ยแล้วเอียงศีรษะบอก </font><b style=""><font color="#8b0000">“ผ่านประตูบานนี้ลงไปจะเจอลานจอดเอง อย่าลืมสแกนตราภารกิจที่ป้อมยามด้านใน”</font></b><font color="#696969"> โมนีก้ายกมือประสานเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ</font><b style=""><font color="#9932cc"> “ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ คุณช่วยฉันบ่อยจริง ๆ นะคะเนี้ย ตั้งแต่ครั้งกระเป๋าหล่นทับที่ร้านคราวก่อนแล้ว คราวนี้ยังมาช่วยอีก”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">ดวงตาน้ำผึ้งของบรูตัสคลี่ยิ้มเล็กน้อย </font><b style=""><font color="#8b0000">“โรมยืนอยู่ได้เพราะทุกคนช่วยเหลือกัน จำไว้ว่าไม่ต้องตอบแทนผมหรอก แค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดก็พอ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">หญิงสาวยิ้มรับ รอยแดงระเรื่อบนแก้มเมื่อสบสายตาคมกริบของเขา</font><b style=""><font color="#8b0000"> “ค่ะ…ฉันจะจำไว้” </font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">บรูตัสพยักหน้าเบา ๆ ก่อนถอยกลับไปทางเสาหิน ปล่อยให้โมนีก้ายืนอยู่หน้าประตูเหล็กหนาที่ซ่อนอยู่ใต้เงาทุ่งสงคราม หัวใจเธอเต้นแรงเล็กน้อยขณะก้าวไปสู่ประตูที่นำไปสู่ภารกิจใหญ่ครั้งแรกในชีวิตเดมิก็อดของเธอง</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"></span></div><div><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;"> บรูตัส แวนเดอร์บิลท์</span></font></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)</font></span></p></span></div></span><p></p> <span id="docs-internal-guid-f10f125c-7fff-0dad-49bf-103f3383fc74"><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><b></b></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><b>วันที่ 11 เดือน ตุลาคม ปี 2025</b></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>ช่วงเช้า เวลา 06.00 - 06.30 น. ณ</b></font></span><b style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> ทุ่งแห่งมาร์ส ค่ายจูปิเตอร์ </b></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> แสงอาทิตย์แรกของวันคลี่ลงเหนือทุ่งแห่งมาร์สอย่างอ่อนโยน กลิ่นหญ้าเปียกน้ำค้างและดินสดใหม่ลอยอ้อยอิ่งในอากาศ สายลมเช้าพัดผมของโมนีก้าให้ปลิวเล็กน้อยเมื่อเธอก้าวเท้าลงบนเส้นทางลาดยาวที่ทอดไปสู่ลานบินด้านตะวันตกของค่ายจูปิเตอร์ เธอสวมชุดสำหรับการทำภารกิจ เสียงรองเท้าเหล็กกระทบพื้นดังก้องกังวานในความเงียบของทุ่งโล่ง</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ทุ่งแห่งมาร์สในยามเช้าดูต่างจากยามฝึกซ้อมในตอนสายที่เต็มไปด้วยเสียงกลองและคำสั่งจากแม่ทัพ ตอนนี้มีเพียงแสงแดดอุ่นจัดขอบฟ้ากับหมอกบางที่ลอยเหนือหญ้าสีเขียวอ่อน ๆ เธอสูดลมหายใจลึก พอจะได้กลิ่นดินที่ชุ่มด้วยพลังแห่งเทพสงคราม แต่แล้วเสียงฝีเท้าคนวิ่งก็แทรกเข้ามาแทนความสงบ เสียงนั้นมีจังหวะสม่ำเสมอ เร็วและเบาเหมือนนักเต้นมากกว่านักรบ เธอเงยหน้ามองออกไปข้างหน้าและเห็นเขา</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large; white-space-collapse: preserve;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">มินจุน ชเว</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969"> เดมิก็อดเชื้อสายวีนัส ผมสีทองเปล่งประกายรับแสงอาทิตย์ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายอ่อนโยน เขาวิ่งผ่านร่องทางหญ้าในชุดฝึกสบาย ๆ เหงื่อเกาะแผ่วบนหน้าผาก แต่รอยยิ้มยังอยู่ครบเหมือนเคย </font><b style=""><font color="#8b0000">“อ้าว โมนีก้า!” </font></b><font color="#696969">เขาทักเสียงสดใสเมื่อเห็นเธอยืนอยู่ริมทาง หยุดวิ่งแล้วหอบเล็กน้อย</font><b style=""><font color="#8b0000"> “เช้าขนาดนี้มาทำอะไรน่ะ? หรือว่ามาฝึกเพิ่มอีกแล้ว?”</font></b></span></font></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โมนีก้าเผลอยิ้มกลับทันที</font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#9932cc"><b> “สวัสดีค่ะคุณมินจุน มาวิ่งแต่เช้าเลยนะคะ?”</b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#8b0000"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“ใช่สิ วิ่งตอนเช้าอากาศดีจะตายไป”</font></b><font color="#696969"> เขาวางมือบนเอว หายใจเรียกแรง</font><b style=""><font color="#8b0000"> “แล้วเธอล่ะ มาทำภารกิจเหรอ?”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย พลางมองเส้นทางที่ทอดไปทางทิศตะวันตก </font><b style=""><font color="#9932cc">“ค่ะ วันนี้มีภารกิจลาดตระเวนน่านฟ้า ต้องไปแต่เช้า ไม่งั้นจะกลับถึงค่ายดึกแน่”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#8b0000"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“ภารกิจอีกแล้วเหรอ”</font></b><font color="#696969"> เขาหัวเราะเบา ๆ ส่ายหัวช้า ๆ ให้กับความขยันของโมนีก้า </font><b style=""><font color="#8b0000">“เธอทำแต่งานเลยนะโมนีก้า ได้พักบ้างไหมเนี่ย?”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เธอหัวเราะนิด ๆ </font><b style=""><font color="#9932cc">“ได้พักค่ะ แค่ไม่ค่อยอยู่นิ่งเท่าไหร่เอง”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">มินจุนยิ้มกว้างขึ้น</font><b style=""><font color="#8b0000"> “ฉันว่าเธอไม่เคยอยู่นิ่งเลยต่างหาก”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โมนีก้าหลุบตาน้อย ๆ แต่รอยยิ้มยังคงอยู่ </font><b style=""><font color="#9932cc">“ไว้พบกันนะคะคุณมินจุน ฉันต้องรีบไปแล้ว”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#8b0000"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#8b0000">“อืม ได้สิ แล้วพบกัน”</font></b><font color="#696969"> เขาพูดพร้อมยกมือโบกให้ เธอก้าวต่อไปทางทิศตะวันตก เสียงรองเท้ากระทบพื้นเบา ๆ สอดคล้องกับเสียงหญ้าที่ปลิวตามแรงลม</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5"><font color="#696969">เมื่อเธอเดินห่างออกไปจนเหลือเพียงเงาเล็ก ๆ ท่ามกลางแสงทองของเช้าวันใหม่ มินจุนถอนหายใจยาว มองตามหลังเธอแล้วยกยิ้มบาง ๆ ราวกับพูดกับตัวเอง </font><b style=""><font color="#8b0000">“เธอนี่... ไม่เคยอยู่นิ่งเลยจริง ๆ แถมยังเอาแต่ทำงานอีก” </font></b><font color="#696969">เขาเงยหน้ามองฟ้าสีครามเหนือทุ่งแห่งมาร์ส ดวงอาทิตย์ลอยขึ้นจนแสงอุ่นแตะปลายผมสีทองของเขา เปล่งประกายระยิบระยับราวกับมีใครขีดเส้นเชื่อมระหว่างความเป็นห่วงเงียบ ๆ ของเขา กับรอยเท้าที่เธอกำลังเดินหายไปสู่ท้องฟ้าไกลโพ้น</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;"> ชเว มินจุน</span></font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969" style="white-space-collapse: preserve;">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969" style="">กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)</font></span></p><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></div></span><p></p> <link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/zqwy3a65xk154m1usuz9z/lannaissance-clementis.css?rlkey=7pfy762uhusyqhcy07rpeh3by" rel="stylesheet">
<style>
.cmt-nrp-b {
background: url("https://iili.io/K3J2tff.png") center/cover, var(--cmt-b);
color: white;
font: 1.2vw Chulabhorn Likit Text;
line-height: 1.7;
width: 100%;
overflow: hidden;
box-sizing: border-box;
padding-bottom: 6vw;
position: relative;
}
.cmt-nrp-v {
background: url("https://iili.io/fBiaQ7p.jpg") center 72%/cover;
width: 100%;
aspect-ratio: 15/5;
mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
-webkit-mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
}
.cmt-nrp-h {
width: 28%;
aspect-ratio: 1/1;
background: url("https://iili.io/fnrIDAu.png") center/cover;
margin: -20vw auto 0 auto;
position: relative;
z-index: 20;
filter: drop-shadow(2px 4px 6px #00000044);
}
.cmt-nrp-c {
width: 130%;
border-radius: 100%;
border: 1.4px solid var(--cmt-l);
aspect-ratio: 1/1;
position: relative;
z-index: 19;
margin-top: -126%;
transform: translateX(-11.6%);
mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
-webkit-mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
user-select: none;
pointer-events: none;
}
.cmt-nrp-st {
width: 75%;
margin: 3vw auto 0 auto;
}
.cmt-nrp-n {
text-align: center;
font: 3.5vw Metamorphous;
color: var(--cmt-tt);
margin-top: -3.5vw;
}
.cmt-nrp-sn {
text-align: center;
font-size: 1.3vw;
}
.cmt-nrp-f {
width: 70%;
margin: 0 auto 0.9vw auto;
display: flex;
gap: 0.6vw;
color: var(--cmt-tt);
justify-content: center;
align-items: center;
}
.cmt-nrp-t {
width: fit-content;
padding: 0 0.4vw;
background: var(--cmt-tt);
color: var(--cmt-b);
font: 1.1vw Metamorphous;
text-align: center;
margin-bottom: auto;
}
.cmt-nrp-i {
width: fit-content;
margin-top: -0.35vw;
}
.cmt-nrp-r {
margin: 3vw 0;
width: auto;
background: radial-gradient(var(--cmt-gd) -50%, transparent 56%);
}
.cmt-nrp-q {
margin-bottom: 2vw;
color: var(--cmt-b);
}
.cmt-rp-dl-vincenzo {
color: #dea132;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-quintus {
color: #7aa4ac;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-yasmin {
color: #83a46f;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-savannah {
color: #6f84a4;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-brutus {
color: #9e8cb5;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-maverick {
color: #8aa9a2;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
.cmt-rp-dl-ella {
color: #cc610a;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
</style>
<div class="cmt-nrp-b"><div class="cmt-nrp-v"></div><div class="cmt-nrp-h"></div><div class="cmt-nrp-c"></div><div class="cmt-nrp-n"> Clementis <div class="cmt-nrp-sn">Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus</div></div><div class="cmt-nrp-st"><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Place </div><div class="cmt-nrp-i"> ทุ่งแห่งมาร์ส </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Date and Time </div><div class="cmt-nrp-i"> วันที่ 3 ธันวาคม 2025 • 11.40 น.</div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Purpose</div><div class="cmt-nrp-i"> ภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> NPC </div><div class="cmt-nrp-i"> <font color="#dea132">วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต</font> </div></div><div class="cmt-nrp-r"> เบอร์กาม็อตโตเพิ่งรับรู้ว่าคลีเมนทิสเป็นประชากรนิวโรมตั้งแต่เกิดก็ตอนที่เหลือเพียงจุดต่าง ๆ ภายในค่ายต้องทัวร์ นั่นหมายความว่าเขาต้องกลับมาทำหน้าที่ไกด์นำเที่ยวให้กับเด็กสาวอยู่ดี <div class="cmt-rp-dl-vincenzo">“เราเรียกที่นี่ว่าทุ่งแห่งมาร์ส นอกเหนือจากเกมสงครามชิงไหวพริบและท้าทายขีดกำจัดของเหล่าเดมิก็อตและลูกหลานโรมันแล้ว มันก็ยังเป็นสถานที่ที่มีเหตุการณ์สำคัญหลากหลายอย่างเกิดขึ้นด้วย”</div> ราทิแกนผินใบหน้ามองสำรวจ กว้างขวางสุดลูกหูลูกตาสมกับที่ถูกเรียกว่า ‘ทุ่ง’ เธอตัดสินใจว่าวันนี้เก็บรายละเอียดผ่านการมองจ้องก่อน วันนี้เธอแวะไปหลากหลายที่ หากต้องลงไปเดินรอบทุ่งแบบนั้นด้วยมีหวังได้ขาลากเป็นแน่ <div class="cmt-rp-dl-vincenzo">“บางครั้งจะมีเหตุให้เทพเทพีปรากฏตัวที่นี่ด้วย อย่างในรุ่นของพวกเรามีโอกาสได้เจอมาร์สและอะพอลโล ไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรแบบนั้นให้เห็นอีกไว ๆ นี้ไหม”</div> คำบอกเล่าคล้ายปลุกกำลังใจทว่าไม่ทำให้สมาชิกกองร้อยที่สองซึ่งควรมีนิสัยทะเยอทะยานและชอบการแข่งขันตั้งความคาดหวังเลยแม้แต่น้อย หากแม่ของเธออย่างจัสติเทียจะมาหาคงทำแบบนั้นตั้งนานแล้ว รวมถึงคลีเมนทิสเองไม่เคยวาดภาพในหัวเอาไว้ว่าตัวเองจะก้าวไปอยู่ในจุดที่ประสบความสำเร็จมากพอจะได้รับเกียรตินั้น <div class="cmt-rp-np"> เพราะแบบนั้นจึงได้เงียบ จนกระทั่งรุ่นพี่เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง </div><div class="cmt-rp-dl-vincenzo">“ตามมาสิ แดร์ อาร์เซนอลรอเราอยู่”</div></div><div id="cmtqlink" class="cmt-nrp-q"><div class="quote"><blockquote>ปฏิสัมพันธ์กับ NPC/TGC
<ul><li>ค่าความสัมพันธ์กับ วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต +5
</li></ul>
รางวัลภารกิจ
<ul><li>EXP +15
</li></ul>
ผลประโยชน์จากชื่อเสียง • คนมีเกียรติ (Honor)
<ul><li>โบนัสความสัมพันธ์ต่อ TGC +5 • วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต
</li></ul></blockquote></div>
</div></div></div>
<link rel="stylesheet" href="https://cdnjs.cloudflare.com/ajax/libs/font-awesome/6.0.0/css/all.min.css"><style>.rp-box-3{max-width:450px;margin:20px auto;font-family:'Sarabun',sans-serif;box-sizing:border-box;line-height:1.8}.rp-top-3{display:flex;align-items:center;margin-bottom:20px;border-bottom:1px solid #333;padding-bottom:10px}.rp-info-3{font-size:12px;font-weight:600;text-transform:uppercase;margin-right:20px}.rp-info-3 i{margin-right:4px;font-style:normal}.rp-images-3{display:grid;grid-template-columns:repeat(3,1fr);gap:6px;margin-bottom:25px}.rp-img-sharp{width:100%;aspect-ratio:1/1;background-size:cover;background-position:center;background-repeat:no-repeat;filter:grayscale(20%)}.rp-content-3{font-size:13px;line-height:1.9;text-align:justify;color:#222;margin-bottom:25px}.rp-note-3{background:#eee;padding:5px 10px;font-size:10px;color:#666;display:inline-block;text-transform:uppercase;letter-spacing:1px}</style><div class="rp-box-3"><div class="rp-top-3"><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-clock"></i><font face="Font Awesome 6 Free">11:30</font> น.</span><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-location-dot"></i>ขอบสนามทุ่งแห่งมาร์ส (13/12/2025)</span></div><div class="rp-images-3"><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/49/a1/27/49a12767ef47296e821f15af8ac17307.jpg');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://iili.io/f54UjDP.png');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/cf/2b/c4/cf2bc462029cfc4dcf5c1b1f33f32f77.jpg');"></div></div><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3">แดดเที่ยงวันของแคลิฟอร์เนียแผดเผาลงมาอย่างไม่ปรานีเมื่อพวกเขาเดินลงมาจากเนินเขาเขียวขจีสู่ที่ราบกว้างใหญ่ไพศาลที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ เนินดิน และซากปรักหักพังของป้อมปราการจำลอง <i>‘ทุ่งแห่งมาร์ส’ </i>แผ่ขยายออกไปสุดลูกหูลูกตา ไอร้อนระยับเต้นเร่าอยู่เหนือพื้นดินที่แห้งผาก ฝุ่นสีแดงตลบฟุ้งตามแรงลม กลิ่นของดินปืนจาง ๆ และกลิ่นเหงื่อเก่าเก็บที่ฝังแน่นอยู่ในผืนดินทำให้ไคต้องย่นจมูกเล็กน้อย</div><div class="rp-content-3">นี่ไม่ใช่สวนสวยงามหรือวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่มันคือสนามเด็กเล่นของปีศาจ</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ยินดีต้อนรับสู่กระดานหมากรุกที่มีชีวิต... และเปื้อนโคลนที่สุดในค่าย”</font></b> โนอาห์ยืนเท้าเอว หรี่ตาสู้แดดมองไปยังสนามรบอันคุ้นเคย <b><font color="#8b0000">“ที่นี่แหละที่ตำนานเกิดขึ้น... หรือไม่ก็จมโคลนหายไป”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคกวาดสายตาคมกริบไปทั่วพื้นที่ สมองของเขาเริ่มทำงานหนักทันที แทนที่จะเห็นแค่กองดินและหลุมพราง เขากลับเห็นเส้นกริดทางยุทธวิธีซ้อนทับอยู่บนทิวทัศน์จริง</div><div class="rp-content-3"><b>“ชัยภูมิเปิดโล่ง...”</b> ไควิเคราะห์เสียงเครียด <b>“เหมาะกับการใช้ทหารม้าเข้าชาร์จ แต่เนินดินพวกนั้นเป็นจุดบอดที่พลธนูสามารถซุ่มโจมตีได้... ถ้าทีมป้องกันสร้างป้อมตรงทิศเหนือ พวกเขาจะได้เปรียบเรื่องแสงอาทิตย์ช่วงบ่าย”</b></div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ตาไวใช้ได้”</font></b> โนอาห์พยักหน้าอย่างพอใจ<b><font color="#8b0000"> “เกมสงครามที่นี่ไม่มีกฎตายตัว บางครั้งเราต้องสู้กับช้าง... ใช่ ช้างตัวเป็น ๆ ชื่อฮันนิบาลที่นายเห็นในโรงเลี้ยงนั่นแหละ แฟรงก์ จาง เคยใช้มันถล่มป้อมจนราบมาแล้ว”</font></b></div><div class="rp-content-3"><b>“การใช้สัตว์สงครามเป็นตัวทะลวงแนวป้องกัน...”</b> ไคพึมพำ มือข้างหนึ่งยกขึ้นบังแดด เหงื่อเริ่มซึมตามไรผม <b>“ฟังดูบ้าบิ่น แต่ได้ผล... ผมรอไม่ไหวแล้วที่จะได้ลงสนามนี้”</b></div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ระวังชุดสวย ๆ ของนายจะเละตุ้มเป๊ะก็แล้วกัน”</font></b> โนอาห์หัวเราะลงคอ ชี้ไปที่ร่องรอยของคูน้ำที่แห้งขอด<b><font color="#8b0000"> “เวลาเล่นเกมสงครามเราเล่นกันถึงเลือดถึงเนื้อ ไม่มีใครสนหรอกว่านายเป็นลูกใคร ถ้ามัวแต่ห่วงหล่อ นายโดนหอกซัดปักอกแน่”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคหันมาสบตาโนอาห์ แววตาที่มักจะเรียบเฉยตอนนี้ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความทะเยอทะยาน <b>“ผมไม่กลัวเปื้อนหรอกครับพี่โนอาห์... ถ้ามันแลกมาด้วยชัยชนะ”</b> เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย <b>“และสักวัน ผมจะเป็นคนบัญชาการกองร้อยที่หนึ่ง ให้คว้าธงชัยชนะบนทุ่งแห่งนี้ ด้วยแผนการที่สมบูรณ์แบบจนศัตรูต้องร้องขอชีวิต”</b></div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ฮะๆๆ ชอบความมั่นหน้านี้ชะมัด”</font></b> โนอาห์ตบหลังรุ่นน้องแรง ๆ จนไคเซถลาไปข้างหน้าเล็กน้อย <b><font color="#8b0000">“งั้นก็จำความร้อนของวันนี้ไว้ ทุ่งแห่งมาร์สไม่เคยปรานีคนอ่อนแอ... ไปกันต่อเถอะ ก่อนที่นายจะเป็นลมแดดไปซะก่อน ที่ต่อไปเย็นสบายกว่านี้เยอะ... ลงไปใต้ดินกัน”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคพยักหน้า รับคำท้าทายนั้นไว้ในใจ เขาปัดฝุ่นที่เกาะไหล่เสื้อออก ลอบมองสนามรบนี้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินตามโนอาห์ไป สัญญากับตัวเองว่าครั้งหน้าเมื่อเขากลับมาที่นี่ เขาจะไม่ใช่แค่ผู้เยี่ยมชม แต่จะเป็น<i> ‘ผู้ชนะ’</i></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="rp-note-3"><b>รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย</b>
<ul><li>ทัวร์ทุ่งแห่งมาร์ส EXP +15
</li></ul></div></div>
หน้า:
[1]