Enter Camp › โซนอื่น ๆ › [ตอนเหนือของค่าย] ชายหาด

Nymeria โพสต์ 2025-7-29 01:04:07

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: justify;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>23-07-2025</dato>
                <dato>13.05 PM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><font face="Kanit"><font size="3">
<br>
<br><div style="text-align: left;">ความร้อนระอุจากโรงหลอมเหล็กถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ถูกแทนที่ด้วยกระแสลมที่เย็นสบายของชายหากอีกครั้งหนึ่ง บทเรียนในช่วงเช้ายังคงทิ้งรสชาติของความรู้ดิบเถื่อนไว้ในโสตประสาท แต่ก่อนที่จะได้หยุดพัก ก็มีข่าวมาจากเพื่อนร่วมค่ายว่าวันนี้วิชาอสุรกายศึกษามีการจัดคลาสติวเข้มในช่วงบ่ายต่อทันที</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ให้ตายเถอะ” เสียงของแคลร์ดังขึ้นอย่างอ่อนอกอ่อนใจ “นี่พวกเธอจะเรียนกันจนกว่ารากจะงอกออกมาจากเท้าเลยรึไง นี่มันค่ายฝึกนักรบนะ ไม่ใช่โรงเรียนกวดวิชา”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ความรู้คือเกราะป้องกันที่ดีที่สุด อย่างน้อยมันก็ทำให้เราเลือกได้ว่าจะเสี่ยงชีวิตหรือคิดเอาตัวรอดวิธีอื่นได้” ธิดาแห่งเฮคาทีตอบกลับในใจ ขณะเดินกลับไปยังห้องเรียนธรรมชาติที่คุ้นเคย</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด กำลังยืนรออยู่แล้ว บรรยากาศรอบตัวเขาในครั้งนี้ดูแตกต่างออกไปจากเมื่อเช้า ความประหม่าจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความกระตือรือร้นและความมั่นใจที่ฉายชัดในแววตา เซเทอร์ผู้นี้กำลังจะได้สอนในสิ่งที่เขาถนัดและรักที่สุด</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ดีใจที่ทุกคนยังอยู่กันนะ!” เขากล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มที่กว้างกว่าเดิม “พอดีว่าช่วงบ่ายนี้ฉันว่างพอดี เลยคิดว่าเรามาต่อกันอีกสักคาบดีกว่า ถือเป็นการติวเข้มก่อนที่ใครบางคนในที่นี้จะต้องออกไปเผชิญหน้ากับของจริง” เขาส่งสายตาที่เปี่ยมด้วยความห่วงใยมาให้ไนท์โดยตรง</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“หัวข้อในบ่ายวันนี้คือ ‘เมื่อดาบไม่ใช่คำตอบ’” โกรเวอร์กล่าวต่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหล “พวกเธอส่วนใหญ่ถูกฝึกให้สู้ แต่บางครั้ง การเอาชีวิตรอดที่แท้จริงคือการหลีกเลี่ยงการต่อสู้ต่างหาก”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">บทเรียนเริ่มต้นขึ้นด้วยศิลปะแห่งการหลบหนี เขาไม่ได้สอนให้วิ่งอย่างบ้าคลั่ง แต่สอนให้อ่านสภาพแวดล้อม สอนให้ฟังเสียงกระซิบของสายลม, สังเกตรอยเท้าของสัตว์ป่า, และใช้ประโยชน์จากพุ่มไม้ทุกพุ่มและต้นไม้ทุกต้นเป็นที่กำบัง</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ต่อมาคือจิตวิทยาอสุรกายเบื้องต้น” เขากล่าว “อสูรส่วนใหญ่มันถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณดิบง่ายๆ ใช้ประโยชน์จากมันซะ ยักษ์ไลสโตรโกเนียนหิวง่าย ก็ล่อมันด้วยกลิ่นอาหารปลอมๆ เฮลล์ฮาวนด์จงรักภักดี ก็หันเหความสนใจของมันไปที่เจ้านายแทน”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">จากนั้นก็มาถึงช่วงเวลาที่น่าสนใจที่สุด โกรเวอร์หยิบขลุ่ยต้นอ้อคู่ใจของเขาออกมา มันดูเรียบง่ายและไม่น่าจะมีพิษสงอะไร แต่เมื่อเขายกมันขึ้นจรดริมฝีปากแล้วเริ่มเป่า เสียงที่ดังออกมากลับไม่ใช่ท่วงทำนองที่ไพเราะ แต่เป็นเสียงที่ฟังดูโบราณ, ดิบเถื่อน, และเปี่ยมด้วยพลังแห่งพงไพร เสียงนั้นทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย เถาวัลย์ที่อยู่ใกล้ๆ เริ่มเลื้อยเร็วขึ้น กิ่งไม้โน้มตัวลงมาสานต่อกันจนกลายเป็นกำแพงธรรมชาติที่หนาทึบและยากที่จะผ่านไปได้</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“โอ้โห เก๋ซะไม่มี” แม่ซื้อของไนมีเรียอุทานอย่างประชดประชัน “เขากำลังสอนวิธีสร้างรั้วต้นไม้ที่มีชีวิตให้เธอน่ะ ช่างเป็นการป้องกันที่น่าเกรงขามเสียนี่กระไร”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">เมื่อบทบรรยายสิ้นสุดลง ก็ถึงเวลาของกิจกรรมภาคปฏิบัติ “เอาล่ะ ได้เวลาเล่นซ่อนหากันแล้ว” โกรเวอร์กล่าวด้วยแววตาที่ขี้เล่น “ฉันจะเป็นคนหา ส่วนพวกเธอเป็นคนซ่อน ใครถูกเจอคนสุดท้ายคนนั้นชนะ”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">มันคือเกมที่ดูเหมือนจะง่าย แต่ในป่าแห่งนี้ มันคือบททดสอบทักษะการเอาตัวรอดอย่างแท้จริง ขณะที่คนอื่นๆ พยายามหาที่ซ่อนที่มิดชิดที่สุด สตรีตาคมกลับทำในสิ่งที่แตกต่างออกไป นางไม่ได้ซ่อน แต่กลับปีนขึ้นไปบนต้นไม้สูงที่มองเห็นได้ทั่วทั้งบริเวณ ใช้เงาของใบไม้พรางกาย และสังเกตการณ์จากมุมสูง เรียนรู้จากความผิดพลาดของคนที่ถูกจับได้ทีละคน</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">กิจกรรมสุดท้ายคือการฝึกแยกแยะพืชมีพิษและพืชสมุนไพร โกรเวอร์เดินนำทุกคนเข้าไปในป่าลึก ชี้ให้ดูพืชแต่ละชนิดด้วยความชำนาญราวกับเป็นเพื่อนเก่ากันมานาน</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“นี่คือ ‘หยาดน้ำค้างรัตติกาล’” เขาชี้ไปที่ผลไม้สีดำสนิทที่ดูน่ากิน “สวยงามแต่มีพิษร้ายแรง กินเข้าไปแล้วจะทำให้เกิดภาพหลอนจนแยกไม่ออกระหว่างมิตรกับศัตรู” จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่ใบไม้สีเขียวเข้มที่มีขอบหยักเป็นแฉก “ส่วนนี่คือ ‘ราชันย์ประโลม’เอาไปบดแล้วพอกแผลจะช่วยห้ามเลือดและลดอาการบวมได้ดีนัก”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">มือที่วาดเฮนน่าจนเต็มยื่นออกไปสัมผัสใบไม้แต่ละชนิดอย่างแผ่วเบา ไม่ใช่แค่การมอง แต่คือการจดจำด้วยสัมผัสและกลิ่น นางกำลังสร้างคลังความรู้ทางพฤกษศาสตร์ขึ้นมาในหัว เพื่อใช้เป็นอาวุธและยารักษาโรคในการเดินทางที่กำลังจะมาถึง</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">คลาสเรียนในช่วงบ่ายจบลงพร้อมกับแสงสุดท้ายของวันที่กำลังจะลับขอบฟ้า มันคืออีกหนึ่งวันที่เต็มไปด้วยความรู้และทักษะที่ประเมินค่าไม่ได้ และสำหรับผู้ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่แท้จริงแล้ว มันคือการลงทุนเพื่อซื้อเวลาและโอกาสในการมีชีวิตรอดต่อไป</div>
<div style="text-align: center;"><br>*****</div><div style="text-align: center;"><b>อสุรกายศึกษาครั้งที่ 3/4</b></div><div style="text-align: center;"><b>รางวัลเข้าชั้นเรียน: +10 EXP , +5 ความกล้า</b></div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;"> โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด</div><div style="text-align: left;">โบนัสความสัมพันธ์จากการพูดคุย +5 มอบ</div><div style="text-align: left;">กำไลมิตรประสาน : ทุกครั้งที่สนทนาคู่สนทนาจะรู้สึกถึงออร่าบางอย่างที่ทำให้รู้สึกคุ้นเคยและสนิทสนมกับคุณขึ้นเล็กน้อย ได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (เฉพาะรุ่นพี่และเพื่อนเท่านั้น)<br><div style="text-align: center;">@God&nbsp;</div></div>


<div style="text-align: left;"><br></div>
<div style="text-align: left;"><br></div>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Athiti:wght@200;300;400;500;600;700&amp;f&amp;display=swap" rel="stylesheet">

Nanette โพสต์ 2025-8-15 17:24:43

<div class="datosmi-b1"><div class="port-dtsmib1"><b style="background:#DFA9A9; color:#FFF;"><font size="3">Nanette Leblanc</font></b></div><div class="img-dtsmib1" style="border-color:#ddd"><img src="https://i.imgur.com/YTSa3a6.jpeg"></div><div class="content-dtsmib1"><div class="imagenes-mib1"><img src="https://i.imgur.com/ph3yxZw.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/WvvUJWo.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/peGo8kA.jpeg"></div><div class="seccion-mib1" style=""><font color="#dfa9a9" face="EucrosiaUPC" size="5">วิชาอสุรกายศึกษา I (ย้อนเวลา 9.00 น.)</font></div><div class="texto-mib1"><span id="docs-internal-guid-98084719-7fff-a346-b242-46a250c8d11f"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><br></p><span id="docs-internal-guid-98084719-7fff-a346-b242-46a250c8d11f"><font face="EucrosiaUPC" size="5"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">นาแนตต์ถูกปลุกขึ้นมาแต่เช้าด้วยเสียงดัง ๆ ของคนร่วมกระท่อม แม้จะพยายามใช้หมอนปิดหูตัวเองก็แล้ว แต่เสียงก็ยังดังเข้ามารบกวนการนอนอยู่ดี สุดท้ายแล้วเด็กสาวจากบลัวส์ต้องลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวอย่างช่วยไม่ได้</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">พอตื่นขึ้นมาแล้วก็ไม่อยากจะอยู่เฉย ๆ จึงเดินตามเพื่อนคนอื่นมายังบริเวณชายหาด ได้ยินมาว่าวันนี้มีคลาสเรียนอสุรกายศึกษา แค่ได้ยินชื่อเธอก็เบ้หน้าแล้ว</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">“เอ้ามารวมตัวกันตรงนี้” เซเทอร์ที่เธอรู้สึกคุ้นหน้ากำลังยืนอยู่ตรงกลางพลางให้เด็ก ๆ เดินไปล้อมรอบ นาแนตต์ก็เป็นหนึ่งในนั้นและเธอต้องไปยืนอยู่หน้าสุด </span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;"><br></span></p></font><font face="EucrosiaUPC" size="5"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;">“</span><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">เอาล่ะวันนี้เราจะมาเรียนเรื่องอสุรกายศึกษากัน รู้ไหมว่าอะไรสำคัญกว่าดาบ จมูกของเราอย่างไรล่ะ”</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">นาแนตต์ขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครั้ง เธออยากจะค้านจะแย่ว่าอะไรมันจะไปดีกว่าอาวุธที่ต่อสู้ได้กันล่ะ แต่ถึงอย่างนั้นเด็กสาวก็มีมารยาทมากพอที่จะไม่ขัดผู้สอน และเหตุผลที่ว่าจมูกช่วยให้เราดมกลิ่นอสุรกายเพื่อแยกแยะประเภทและคอยระวังมันได้</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">ขอบอกเลยว่าข้อนี้น่ะนาแนตต์ไม่ต้องฝึกเลยซักนิด เพราะแค่มีกลิ่นเหม็นแม้จะเพียงนิดเดียวเธอก็ได้กลิ่นแล้ว</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">นาแนตต์พยักหน้าเบา ๆ ขณะฟังบทเรียนด้วยอย่างตั้งใจ ฟังไปฟังมาแล้วมันก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกันนะ</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p></font><font face="EucrosiaUPC" size="5"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;">“อสุรกายแต่ละตัวจะมีกลิ่นเฉพาะตัว นั่นหมายถึงอาจจะมีการจัดการที่เฉพาะตัวไปด้วย ดังนั้นการแยกกลิ่นของพวกมันได้นั้นเป็นสิ่งจำเป็น ตัวอย่างเช่น</span><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">กลิ่นกำมะถันของอสูรจากยมโลก กลิ่นสาบของสัตว์ป่า, หรือกลิ่นโอโซนของอสูรจักรกล</span></font><span style="color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;">” เซเทอร์เว้นวรรคไปนิดพลางพูดต่อ</span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;"><br></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">“แต่ใช่ว่าจะมีเพียงแค่กลิ่นอย่างเดียวที่สามารถใช้แยกแยะได้ อีกหนึ่งทักษะที่สำคัญไม่แพ้กันเลยก็คือการฟังเสียง เสียงฝีเท้า เสียงลมหายใจ หรือแม้กระทั่งเสียงคำราม มันจะช่วยให้เราระวังตัวและหนีได้ทันเวลาหากต้องทำ เอาล่ะ...</span><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">”</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); white-space-collapse: preserve;"></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);"><br></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">โกรเวอร์ตบฝ่ามือเข้าหากันก่อนจะผายไปทางโต๊ะไม้ด้านหลังซึ่งวางโหลแก้วไว้มากมาย ทำไมเธอเพิ่งจะสังเกตเห็นมันกันเนี่ย</span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);"><br></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">“</span><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">กิจกรรมภาคปฏิบัติของเราในวันนี้ มีอยู่ด้วยกันสองอย่าง หนึ่งคือการทดสอบกลิ่นปริศนาที่อยู่ในโหลแก้วนี้ และสองคือการฟังเสียงอสุรกายจากเทปบันทึก เธอ..</span></font><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">” นาแนตต์ทำตาโตเมื่อเขาชี้มาที่เธอเอง </span><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">“</span><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">เริ่มก่อนเลย</span></font><span style="white-space-collapse: preserve; color: rgb(0, 0, 0);">”</span></p></font><font face="EucrosiaUPC" size="5"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><b style="font-weight:normal;" id="docs-internal-guid-9b21c7a8-7fff-2f2e-03b6-7fc0aa59d39c"><br></b></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(223, 169, 169); background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">“ต้องดมจริง ๆ เหรอ”</span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(223, 169, 169); background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><br></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;">เด็กสาวตระกูลบลังก์เบะปาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินลากเท้าไปหยุดอยู่หน้าโหลแก้วท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนร่วมชั้น คนตัวเล็กโน้มตัวลงน้อย ๆ ใช้มือเกี่ยวปอยผมที่ลงมาปรกหน้าทัดหูก่อนที่โกรเวอร์จะเปิดโหลแก้วให้เธอได้ดม และผลก็คือ...</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="color: rgb(223, 169, 169); background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="color: rgb(223, 169, 169); background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">“แหวะ! เหม็นชะมัด!”</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><span style="white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000">นาแนตต์ถอยออกไปด้านหลังในทันทีพร้อมกับยกมือขึ้นบีบจมูก เหม็น ๆ ๆ ๆ ๆ! อะไรไม่รู้แต่มันเหม็นชะมัด</font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000"><br></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font color="#000000">เซเทอร์หัวเราะกับท่าทางของเด็กสาว ก่อนที่เขาจะเฉลยว่ามันคือกลิ่นของก็อบลินเล่นเอานาแนตต์แทบจะวิ่งไปอาเจียน ไหนจะเหลือการฟังเสียงน่าขนลุกของพวกมันจากเทปอีก ฮือออ</font></p></font><font face="EucrosiaUPC"><p dir="ltr" style="font-size: x-large; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><br></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font color="#000000" size="4"><span style="white-space-collapse: preserve;"><b style="">วิชาอสุรกายศึกษา I (1/4) :+10 EXP และ +5 ความกล้า</b></span></font></p></font></span></span></div></div></div><div class="cred"><a href="http://bettyleg.tumblr.com">bettyleg</a></div>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Play&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<style>.datosmi-b1{width:800px; padding:0px; background:#fff; border:1px solid #ddd; margin:10px auto; font-family: 'Play', sans-serif;} .port-dtsmib1{height:100px; width:800px; border-bottom:1px solid #ddd;} .img-dtsmib1{width:100px; height:100px; border:1px solid #ddd; background:#fff; padding:6px; border-radius:180px; position:absolute; margin-top:-60px; margin-left:40px;} .content-dtsmib1{padding:70px 20px 20px;} .img-dtsmib1 img{width:100px; height:100px; border-radius:180px;} .port-dtsmib1 b{display:block; position:relative; top:87px; float:right; right:20px; background:#ccc; color:#fff; padding:5px 15px; border-radius:10px; font-size:13px;} .imagenes-mib1{display:flex; align-items:center; justify-content:center; margin:10px 0px 20px;} .imagenes-mib1 img{width:100px; height:100px; margin:0px 4px; border:1px solid #ddd; padding:4px;} .seccion-mib1{ text-align:right; border-top:1px solid #ddd; border-bottom:1px solid #ddd; padding:10px 15px; font-size:12px; text-transform:uppercase; font-weight:800;} .texto-mib1{ padding:35px 40px 30px; text-align:justify; font-size:12px; color:#555; line-height:18px;}.cred{margin:0px auto; margin-top:-5px; width:280px; text-align:center;background:#fff;border:1px solid #eee;} .cred a{text-decoration:none; color:#888; text-transform:uppercase; font-size:8px; font-family:arial; letter-spacing:2px;}</style>

Ripley โพสต์ 2025-8-20 09:29:12

<style>
#RIPS01 {
border: 0px double ;
width: 800px;
box-shadow: #FFFFFF 1px 1px 1em;
background-image: url("https://img2.pic.in.th/pic/f25a4e8ff181d79718c5abdd2ed2e4a3c100365011933-ZMDY1F_fw658webp.png");
}
</style>

<style>
#RIPS02 {
    width: 75%;
    border: 0px solid ;
    box-shadow: #FFFFFF 2px 2px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/Rti02oX.png");}
</style>
<style>
#RIPS03 {
    width: 63%;
    border: 0px solid ;
   padding: 50px;
    box-shadow: #FFFFFF 2px 2px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/Rti02oX.png");}
</style>



<div align="center">
<div id="RIPS01">

<br><br>
<div id="RIPS02">
<div style="height: 400px; background-image: url('https://i.imgur.com/qCski30.png');
               background-repeat: no-repeat;
                background-size: cover;"></div>
<div style="margin-top: -250px; margin-right: -150px; text-align: right;">
<img height="500" src="https://i.imgur.com/Kke3enc.png" border="0" alt=""></div>
<br>
<div style="margin-top: -600px; text-align: center;">
<img width="600" src="https://img2.pic.in.th/pic/a8bbb7fc2cffd96a10b216e5f77bbe88.png" border="0" alt=""></div>

<div align="center">

<font face="TH SarabunPSK">
<b>
<span style="text-shadow: #345DA7 0px 0px 0.7px, #345DA7 0px 0px 25px, #345DA7 0px 0px 10px;">
<font color="#ffffff" size="7"> White Swan in The Ocean<br><br> DS I 4/4</font><br>
<font color="#ffffff" size="5">15 th August 20259-11 AM </font>
</span>
</b>
</font></div>
<br><br>

<div style="text-align: left; display: block; width: 80%;">
<font color="#ffffff" face="TH SarabunPSK" size="5">

&emsp;&emsp; ทะเลทอดยาวสุดสายตา แต่วันนี้ไม่มีเสียงขลุ่ย ไม่มีเงาไม้ ไม่มีเสียงหัวเราะแกล้งกันของนักเรียน—มีเพียงโต๊ะไม้ยาวหนึ่งตัวที่ตั้งอยู่กลางเต็นท์ผ้าใบขนาดใหญ่ พร้อมแผนที่เวทมนตร์, ชิ้นส่วนจำลองอสุรกาย และลูกเต๋าสีทองวางเรียงรายราวกับกำลังรอการตัดสินชะตา
<br><br>
&emsp;&emsp; โกรเวอร์ยืนอยู่ตรงหัวโต๊ะ ผูกผ้ากันเปื้อนลาย “World’s Best Satyr DM” พร้อมถือกระดานไม้ที่เต็มไปด้วยบันทึกย่อแบบลายมือหวัด ๆ ของคนไม่ถนัดเขียนตัวอักษร
<br><br>
&emsp;&emsp; “ยินดีต้อนรับสู่ ‘การสู้ที่ไม่ใช่เรื่องของเธอคนเดียว’ ครับทุกคน”
<br><br>
&emsp;&emsp; “เพราะวันนี้ เราจะพูดถึงสิ่งที่พวกเธอ ‘ไม่มีวันล้มได้ลำพัง’—และต้องรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเรียกพวกพ้อง”
<br><br>
&emsp;&emsp; โกรเวอร์เรียกภาพฉายเวทมนตร์ขึ้นมาแต่ละตัว พร้อมเสียงเอฟเฟกต์ประกอบฉากชนิดที่ทำให้พื้นทรายสั่นเบา ๆ อย่างจงใจ
<br><br>
&emsp;&emsp;“ให้ยกตัวอย่างก็—- ไฮดรา (Hydra) อสูรหัวงูหลายหัวที่งอกใหม่ทุกครั้งเมื่อถูกตัด จุดอ่อนมันคือหัวใจที่ซ่อนในช่วงลำตัวกลาง แต่ว่านะเหตุผลที่ห้ามสู้เดี่ยวไม่ใช่แค่ว่ามันมีพลังมหาศาลอย่างเดียวแต่ถ้าไม่มีคนช่วยเผาแผล—หัวจะงอกตลอดนั่นน่ะฝันร้ายสุด ๆ ไปเลยล่ะ”
<br><br>
&emsp;&emsp;“บอสไฟต์ไม่ใช่การพิสูจน์ตัวคนเดียว... แต่คือ ‘การวางกลยุทธ์ร่วมกัน’ ของทีมที่เข้าใจซึ่งกันและกันเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุดและลดการสูญเสียให้มากที่สุด”
<br><br>
&emsp;&emsp; เมื่อนั้นก็ถึงเวลาของการเรียนรู้การทำงนเป็นทีมเพื่อการปราบอสุรกายยักษ์อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด โกรเวอร์วาดภาพเส้นรอบวงบนผืนทราย แบ่งออกเป็นสี่ส่วน เขาเรียกนักเรียนขึ้นมาทีละคนเพื่อยืนในแต่ละช่อง
<br><br>
&emsp;&emsp; “เธอคนหนึ่งอาจเร็ว... แต่อาจบาดเจ็บง่ายอีกคนอาจมีพลังเวท... แต่อ่อนเรื่องการอ่านสถานการณ์หรือบางคนดูไร้ความสามารถ—แต่เป็น ‘ตัวล่อที่ดีที่สุดในแผน’”
<br><br>
&emsp;&emsp; เด็ก ๆ เริ่มมองหน้ากัน บ้างหัวเราะ บ้างเริ่มคิดจริงจัง
<br><br>
&emsp;&emsp; “มนุษย์กึ่งเทพทุกคนมีข้อเสีย แต่ถ้ารู้ข้อดีของกันและกัน—พวกเธอคือฝันร้ายของอสุรกาย”
<br><br>
&emsp;&emsp; “และแน่นอนว่าการที่เราต้องต่อสู้กับพวกน่ากลัวพวกนี้การเตรียมใจย่อมมาเป็นอันดับแรก และการเตรียมตัวให้สำคัญไม่แพ้กันแต่ในเมื่อการเตรียมตัวทั้งสองอย่างนี้มันไม่พอต้องทำยังไง?”
<br><br>
&emsp;&emsp; “ต้องประเมินสถานการณ์ให้ดีเวลาไหนควรขอกำลังเสริม เวลาไหนควรถอยจำไว้การถอยไม่ใช่การพ่ายแพ้ แต่เป็นการตั้งรับเพื่อชนะในไฟต์ต่อไป”
<br><br>
&emsp;&emsp; “แล้วเวลาไหนควรทำอะไร?ถ้าใช้พลังหลักแล้วศัตรูยังไม่ถอย = ขอเสริม
<br>
&emsp;&emsp; ถ้ามีบาดแผลเกิน 3 จุดหลัก = ขอเสริม
<br>
&emsp;&emsp; ถ้ารู้สึกว่า "เราสู้เพื่อเอาชนะ" มากกว่า "สู้เพื่อรอด" = ขอเสริม
<br><br>
&emsp;&emsp; วิธีการส่งสาร: สัญญาณมือ: ชู 3 นิ้วกลางอากาศ = ร้องขอเสริมใช้สิ่งแวดล้อม: ควัน, เสียง, สะท้อนแสง หรือเวทจุดประกาย หรือ ตะโกนชื่อรหัส คาบนี้จะยกตัวอย่างคำว่า “Leaffall!” เป็นคำขอเสริมฉุกเฉินของคาบนี้”
<br><br>
&emsp;&emsp; ต่อไปเป็นการเรียนรู้ภาคปฏิบัติ บนโต๊ะเวทมนตร์แผ่แผนที่จำลองภูมิประเทศหลากหลาย (ป่า, เมือง, โรงเรียน, ท่าเรือ) ลูกเต๋าเรืองแสง, ฟิกเกอร์เล็ก ๆ ของตัวละคร และอสุรกายย่อส่วนโผล่ขึ้นมาจากผืนผ้าใบโดยอัตโนมัติ แต่ละกลุ่มต้องจัดทีมจากนักเรียน 3–4 คน พร้อม “ใบสถานการณ์สมมติ” เช่น พบไฮดราในโรงอาหารโรงเรียนมัธยมถูกเทลคีนล้อมขณะออกฝึกทะเลที่ชายฝั่งเพื่อนบาดเจ็บขณะหลบคามาเอในท่อระบายน้ำ
<br><br>
&emsp;&emsp; ริปลีย์จับได้สถานการณ์ที่ 2 — และวางแผนร่วมกับเพื่อนใช้เสียงเป่าขวดน้ำสะท้อนคลื่นเสียงเพื่อทำให้เทลคีนสับสน แล้วอ้อมเรือเร็วไปรับผู้บาดเจ็บขึ้นฝั่ง
<br><br>
&emsp;&emsp; ช่วงสุดท้าย โกรเวอร์นั่งไขว่ห้างบนโต๊ะอย่างไม่แคร์กฎระเบียบ เปิดช่วงถาม–ตอบแบบ “อะไรก็ได้”
<br><br>
&emsp;&emsp; เด็ก ๆ ยกมือถามกันทั้งคำถามจริงจังอย่าง “ถ้าเผลอสู้กับแลมเพียตัวเดียวจะรอดไหม” ไปจนถึง “เฮลล์ฮาวนด์กลัวแตงกวาจริงไหม”
<br><br>
&emsp;&emsp; “จำไว้เสมอ… ความกลัวไม่ใช่สิ่งที่ควรละอาย แต่ การไม่รู้จักมัน ต่างหากที่อันตราย” โกรเวอร์ยิ้ม ส่งสายตามองเด็ก ๆ รอบวง “และเมื่อเธอรู้ว่าเธอไปต่อไม่ได้…จงกล้าพอที่จะตะโกนว่า ‘ช่วยด้วย!’”


<br><br><div align="center"><img src="https://i.imgur.com/bH3hmBb.png" width="200" _height="200" border="0"></div><br>



</font>
</div>
<div style="margin-top: -580px; "><div style="height: 800px; background-image: url('https://img2.pic.in.th/pic/2fdb742eac38e9e7ea5730ff1b25b4e4fd521a82fcaac-AzsWKK_fw658webp.png');
               background-repeat: no-repeat;
                background-size: cover;"></div></div>
</div>
<br><br>
<div id="RIPS03">
<div style="text-align: left;">
<font color="#ffffff" face="TH SarabunPSK" size="5">

<div align="center"><font size="6"><b>เปิดใช้งานเอฟเฟค</b></font></div>
<br>
<br>
ปฏิสัมพันธ์กับ โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด<br>
+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย<br>
ให้ ราตาตูย แก่ โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ดให้สิ่งที่ชอบที่สุดกับ NPC จะได้รับ +20 แต้มมิตรภาพ<br>
<br>
รางวัลเข้าชั้นเรียน (แนบโรล): +10 EXP<br>
@God
</font></div></div>


<div style="margin-top: -100px; "><div style="height: 200px; background-image: url('https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/5720a3b19bcc91d47431705002cb55aebdda1a8f2df0-jXF7du_fw658webp.png');
               background-repeat: no-repeat;
                background-size: cover;"></div></div>
</div></div>

Parida โพสต์ 2025-9-3 14:45:03

<!-- หนังสือพิมพ์เวทมนตร์สไตล์คลาสสิก -->
<div style="
    font-family: 'Sarabun', sans-serif;
    background-color: #FAF0E6;
    border: 6px solid #4B2E2E;
    border-radius: 10px;
    padding: 30px;
    width: 90%;
    max-width: 1000px;
    margin: 50px auto;
    box-shadow: 0 0 20px #8B4513 inset;
    position: relative;
    overflow: hidden;
">

    <!-- หัวข้อ -->
    <div class="draggable" style="
      font-size: 36px;
      font-weight: bold;
      text-align: center;
      color: #3B3B3B;
      margin-bottom: 10px;
      cursor: move;
    ">ค่ายฮาล์ฟบลัด</div>

    <!-- วันที่ -->
    <div class="draggable" style="
      font-size: 16px;
      color: #3B3B3B;
      text-align: right;
      margin-bottom: 10px;
      cursor: move;
    ">วันที่: 3 กันยายน 2025&nbsp;</div>

    <!-- บันทึกลึกลับ -->
    <div class="draggable" style="
      font-size: 22px;
      font-weight: bold;
      color: #3B3B3B;
      text-align: center;
      margin-bottom: 20px;
      cursor: move;
    ">บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 32</div>

    <!-- คอลัมน์รูปภาพ + ข้อความ พร้อม scroll ทั้งกล่อง -->
    <div style="display: flex; gap: 20px; align-items: flex-start; max-height: 600px; overflow-y: auto; padding-right: 10px;">

      <!-- รูปภาพ -->
      <div class="draggable floating-image" style="flex: 0 0 280px; cursor: move;">
            <img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065558.md.jpg" alt="ภาพลึกลับ" style="width: 100%; border: 4px solid #5D3A66; border-radius: 10px; box-shadow: 0 0 15px #B497BD;">
      </div>

      <!-- เส้นคั่น -->
      <div style="width: 2px; background-color: #4B2E2E;"></div>

      <!-- ข้อความเนื้อหา -->
      <div class="draggable floating-text" style="flex: 1 1 0%; font-size: 18px; line-height: 1.8; cursor: move;">
            <p style="color: rgb(59, 59, 59);">เนื้อหาโรลเพลย์:&nbsp;</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; หลังจากทีน่า แซนโดวาล พาภริดา อารยภักดีเทวราช หรือริดาทัวร์ชมสนามยิงธนูจนทั่ว เธอก็หันไปยิ้มให้ริดาพร้อมกับพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าได้เวลาไปต่อแล้ว</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​“ต่อไป เราจะไปชายหาดของค่ายค่ะ ที่นี่ไม่ใช่แค่ชายหาดธรรมดาๆ แต่ยังเป็นสนามวอลเลย์บอลและสถานที่สำหรับฝึกกิจกรรมทางน้ำด้วยนะ” ทีน่าพูดพร้อมก้าวเดินนำไปอย่างมั่นใจ</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​ริดามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจ ลมทะเลพัดปะทะใบหน้าแผ่วเบา เสียงคลื่นซัดสาดชายฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ผสานกับเสียงหัวเราะและเสียงเชียร์จากกลุ่มนักเรียนที่กำลังซ้อมวอลเลย์บอล ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยชีวิตชีวา</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​เมื่อทั้งคู่เดินมาถึง ริดาสังเกตเห็นสนามวอลเลย์บอลกว้างขวางและสะอาดตา ทรายนุ่มละเอียดจมลงเล็กน้อยทุกครั้งที่ก้าวเดิน ทีน่าหยุดตรงขอบสนามแล้วชี้ไปยังกลุ่มนักเรียนที่ตบลูกวอลเลย์บอลด้วยท่าทางคล่องแคล่ว</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​“ที่นี่ทุกคนจะได้ฝึกทั้งร่างกายและเรียนรู้การทำงานเป็นทีมค่ะ” ทีน่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ “บางคนเล่นเพื่อแข่งขัน บางคนเล่นเพื่อความสนุก แต่ทุกคนจะได้เรียนรู้การประสานงานและความอดทนไปพร้อมๆ กัน”</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​ริดาเดินลงไปบนทรายอย่างสนุกสนาน เธอรู้สึกถึงความนุ่มและความอบอุ่นใต้ฝ่าเท้า แสงแดดอ่อนๆ ตกกระทบผิวให้ความรู้สึกสบายใจ ริดาหันไปหาทีน่าและพูดอย่างสดใส “ที่นี่สวยจังเลยค่ะ รู้สึกเหมือนอยู่ชายหาดจริงๆ เลย”</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​ทีน่าหัวเราะเบาๆ “ใช่ค่ะ และเป็นที่ที่เด็กๆ ชอบมาฝึกซ้อมกันมากที่สุดด้วยนะ ถ้าอยากลองเล่นก็เชิญเลย”</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​ริดาไม่รอช้า เธอก้าวเข้าไปใกล้สนามวอลเลย์บอลมากขึ้นด้วยรอยยิ้มตื่นเต้น เสียงหัวเราะของเด็กๆ และเสียงตบลูกวอลเลย์บอลดังเป็นจังหวะ สร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยพลังงานและความสนุกสนาน</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​.&nbsp; &nbsp; ทีน่ายืนดูริดาอย่างเอ็นดู “อย่าลืมนะ ที่นี่ไม่เพียงแค่เล่นสนุก แต่ยังเป็นการฝึกร่างกายและสมาธิให้แข็งแรงด้วย ริดาจะได้ประสบการณ์ที่ดีแน่นอน”</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; &nbsp;​ริดาพยักหน้าอย่างตื่นเต้นแล้ววิ่งไปยังอีกฝั่งของสนาม เตรียมตัวรับลูกวอลเลย์บอลที่ลอยมา เธอลองตบลูกและกระโดดรับอย่างคล่องแคล่วราวกับนักกีฬาตัวจริง ขณะที่ทีน่ายืนอยู่ข้างสนาม คอยให้คำแนะนำและชื่นชมทุกครั้งที่ริดาทำได้ดี</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; &nbsp;​แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนพื้นทราย สร้างเงาของริดาที่กำลังกระโดดและตบลูกวอลเลย์บอลให้เป็นลวดลายงดงาม ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเสียงคลื่นทะเลที่ซัดสาด ทั้งสองคนรู้สึกได้ถึงความสดชื่นและช่วงเวลาที่มีความสุขนี้</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="text-align: right;"><font color="#8b0000">รับรางวัล +15 EXP</font></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="text-align: right; color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; &nbsp;​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​.&nbsp; &nbsp;&nbsp;</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; &nbsp;​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp;</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);"><br></p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp;</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp; &nbsp; ​</p><p style="color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp;&nbsp;</p><p style="text-align: right; color: rgb(59, 59, 59);">&nbsp;&nbsp;</p>

            <p style="color: rgb(59, 59, 59); text-align: center; margin-top: 30px;"><br></p>

            <p style="color: rgb(59, 59, 59); text-align: center; margin-top: 15px;"><br></p>
      </div>

    </div>

    <!-- คำคมเวทมนตร์ -->
    <div class="draggable floating-text" style="
      font-size: 20px;
      font-style: italic;
      text-align: center;
      margin-top: 30px;
      color: #4B2E2E;
      border-top: 2px solid #4B2E2E;
      padding-top: 10px;
      cursor: move;
    ">
      "ในความมืดมิดยังมีแสงนำทางผู้กล้าแห่งเฮคาที"
    </div>

    <!-- สถานที่และหัวข้อเพิ่มเติม -->
    <div class="draggable" style="font-size: 16px; margin-top: 15px; cursor: move;">
      <strong>สถานที่:</strong>&nbsp;ชายหาด |&nbsp; <strong>หัวข้อ:</strong>&nbsp;การเดินทางสู่ชายหาดวอลเลย์บอล: จากสนามธนูสู่ความมีชีวิตชีวา</div>

</div>

<!-- CSS สำหรับ Floating Effect และ Scrollbar -->
<style>
@keyframes floatText {
    0% { transform: translateY(0px); }
    50% { transform: translateY(-3px); }
    100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-text {
    animation: floatText 4s ease-in-out infinite;
}

@keyframes floatImage {
    0% { transform: translateY(0px); }
    50% { transform: translateY(-5px); }
    100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-image img {
    animation: floatImage 5s ease-in-out infinite;
}

/* Scrollbar กล่องหลัก */
div::-webkit-scrollbar {
    width: 10px;
}
div::-webkit-scrollbar-track {
    background: #FAF0E6;
}
div::-webkit-scrollbar-thumb {
    background-color: #4B2E2E;
    border-radius: 10px;
    border: 2px solid #FAF0E6;
}
</style>

Bright โพสต์ 2025-9-7 12:51:38

<style>
#system01 {
    border: 2px solid #8BD2EC;
    border-radius: 30px;
    padding: 10px;
    box-shadow: #8BD2EC 0px 0px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/oFokCrj.png");
}
</style>

<style>
#bright02 {
    width: 960px;
    border-radius: 20px;
    padding: 10px;
    box-shadow: #C0E4F6 10px 10px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/oFokCrj.png");}
</style>


<div id="system01">
<div align="center">




<div id="bright02"><br><font style=""><b style="font-family: &quot;Noto Sans Thai&quot;; font-size: large;">◇◆ 01 ◇◆</b><br><br><div style="text-align: left;"><p dir="ltr" style="font-family: &quot;Noto Sans Thai&quot;; font-size: large; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;" id="docs-internal-guid-9dfd4528-7fff-4eb3-208e-5e83b0b07dd4"><br id="docs-internal-guid-d82b5344-7fff-dd50-d0a7-d951bed8e08e"></p><p dir="ltr" style="line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;" id="docs-internal-guid-ad9a7d34-7fff-a8ea-4cd0-781a83f5ea50"><span style="white-space-collapse: preserve;"><font size="5" style="" face="Sarabun"><b>วันที่ 07 เดือนกันยายน 2025
เวลา : 13.00 น.</b>

ไบร์ท เอมส์ รู้สึกเหมือนกำลังเป็นบ้า ไม่สิ แม่งเหี้—ยอะไรวะ!!? ร่างกายของฉันมันหนักอึ้งชนิดที่ว่า “โอ๊ยยย”

แสงสว่างกำลังทำให้ฉันเป็นบ้า ก่อนจะลืมตาขึ้นเพราะแสงมากเกินไป ดวงตาของฉันสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ ชายหนุ่มคนนึงกำลังยืนเบื้องหน้าฉันด้วยสีหน้ากังวล ทั้งความหงุดหงิด หัวร้อนและอีกบลา ๆ ฉันพยายามรวบรวมสติเท่าที่จะทำได้และเพ่งพิจารณาคนตรงหน้า

ก่อนที่จะได้พูดอะไรอีกฝ่ายก็ดันพูดออกมาซะงั้น

เอ้า !!! แย่งบทกันซะได้

“ไบร์ท เอมส์ใช่ไหม” เจโรมถามสีหน้า แก้มกึ่งระหว่างดีใจกับเหมือนคนเห็นผี

“ใช่ นายคือเจโรมเรอะ” เอาจริง ๆ หากนับตามอายุ ฉันโตกว่าเจโรมแน่ ๆ แต่อีกฝ่ายน่ะมาค่ายก่อน จะพูดยังไงดีล่ะ รุ่นพี่ในค่าย ? ไม่สิ ยังไงพวกเราก็เป็นพี่น้องที่มีพ่อเดียวกัน

เดี๋ยวนะบุตรกับธิดาแห่งโพไซดอนมาเจอกัน ที่นี่… เสียงคลื่นทะเล

“ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ” กุมขมับ “มีบุหรี่ไหม” พลางถามเสียงเข้ม

“รู้ไหมว่าเธอหายตัวไปตั้งปีกว่า แล้วเจอหน้ากันถามหาบุหรี่เนี่ยนะ”

“อ้าว ก็คนมันเครียดก็ต้องสูบบุหรี่คลายเครียดดิ” บ่นอุบอิบ “หายไปปีกว่า ได้ไง…จำได้ว่าออกไปทำ คำพยากรณ์แล้วก็สู้กับ….” เลิ่กลั่ก

“สู้กับใคร อย่าบอกนะนอกจากความจำเสื่อม” โจเรมถามย้ำ

“ถ้าความจำเสื่อมก็คงจำใครไม่ได้แล้วล่ะ มันเหมือนกับว่าความทรงจำมันหายไปชั่วคราว เท่าที่จำได้ ก็คือ เจอผู้ชายคนนึงลูกครึ่งอาหรับถึงเคียว แล้วก็เกิดการต่อสู้แบบปะทะกันนัวการนิวยอร์ก” พยายามนึกเท่าที่จะทำได้ “และภาพก็ตัดตอนที่รู้สึกเหมือนจะโดนไอ้หมอนั่นซัดตกทะเล วันนี้วันที่เท่าไหร่”

“7 เดือน 9 ปี 2025”

“ขอบคุณที่ช่วยฉัน นี่ถ้าไม่ได้เป็นธิดาแห่งโพไซดอนบางทีอาจจะตายขึ้นอืดกลางทะเลแน่ ๆ”

อะไรไม่รู้แต่ <i>‘กุแค้นนนนนนน’</i> คิดในใจและกล่าวขอบคุณเจโรมก่อนจะเดินไปทางค่ายด้านใน
</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: &quot;Noto Sans Thai&quot;; font-size: large; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><br><br></p></div></font>



</div><font size="4" face="Noto Sans Thai"><br></font>

<br>



</div></div>

Parida โพสต์ 2025-9-19 21:46:05

<div style="position: relative; font-family: 'Kanit', sans-serif; background: linear-gradient(135deg, #000000 0%, #1a0000 50%, #330000 100%); min-height: 100vh; display: flex; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: center; padding: 20px; overflow-x: hidden;">

<!-- Magical floating particles -->
<div style="position: fixed; top:0; left:0; width:100%; height:100%; pointer-events:none; z-index:1;">
    <div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff0000 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:10%;left:10%;animation:floatParticle 8s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
    <div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff3333 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:20%;left:30%;animation:floatParticle 10s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
    <div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff6666 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:50%;left:70%;animation:floatParticle 12s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
    <style>
      @keyframes floatParticle {
      0% { transform: translateY(100vh) rotate(0deg); opacity:0; }
      10% { opacity:0.7; }
      90% { opacity:0.7; }
      100% { transform: translateY(-100px) rotate(360deg); opacity:0; }
      }
    </style>
</div>

<!-- Top Center Logo -->
<div style="position: relative; z-index: 20; text-align: center; margin-bottom: 20px;">
    <img src="https://img2.pic.in.th/pic/1000065888.md.png" alt="ค่ายฮาล์ฟบลัดโลโก้" style="width:150px; height:auto; border-radius:20px; box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.8),0 0 50px rgba(0,0,0,0.9); background:rgba(0,0,0,0.4); padding:5px;">
</div>

<!-- Main Container -->
<div style="position: relative; z-index: 10; max-width: 1400px; width: 100%; border-radius: 25px; padding: 20px; background: linear-gradient(145deg, #1a1a1a 0%, #0d0d0d 100%); border: 3px solid transparent; box-shadow: 0 0 50px rgba(255,0,0,0.7), inset 0 0 30px rgba(255,0,0,0.2); background-clip: padding-box; display:flex; flex-direction:column; gap:20px;">

    <!-- Magical Header -->
    <div style="text-align:center; position:relative;">
      <h1 style="color:#ff3333;font-size:40px;font-weight:700;text-shadow:0 0 20px #ff0000,0 0 40px #990000,2px 2px 6px rgba(0,0,0,0.9);letter-spacing:3px;margin:0;">
      ค่ายฮาล์ฟบลัด
      </h1>
      <div style="color: #ff9999; font-size:18px; background: rgba(255,0,0,0.15); padding:8px 15px; border-radius:12px; backdrop-filter: blur(10px); border:1px solid rgba(255,0,0,0.3); position:absolute; right:0; top:0;">
      วันที่: 19/09/2025
      </div>
    </div>

    <!-- Main Content Layout -->
    <div style="display:flex; flex-wrap:wrap; gap:30px; align-items:flex-start;">

      <!-- Character Image -->
      <div style="flex:1 1 250px; display:flex; justify-content:center; align-items:flex-start;">
      <div style="width:100%;max-width:350px;border:5px solid transparent;border-radius:20px;background:linear-gradient(145deg,#ff0000,#660000);padding:3px;transition:all 0.3s ease;box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.7);">
          <img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065673.md.jpg" alt="บุตรีเฮคาที" style="width:100%;border-radius:15px;display:block;transition:transform 0.3s ease;">
      </div>
      </div>

      <!-- Scrollable Story Area -->
      <div style="flex:2.5 1 0%; background: rgba(255, 0, 0, 0.08); border: 2px solid #660000; border-radius: 15px; padding: 25px; line-height: 2; font-size: 19px; font-family: Sarabun, sans-serif; box-shadow: rgba(255,0,0,0.3) 0px 0px 30px inset, rgba(255,0,0,0.2) 0px 0px 25px; max-height: 400px; overflow-y: auto; backdrop-filter: blur(6px); position: relative;">
      <div style="position:absolute;top:0;left:0;width:100%;height:5px;background:linear-gradient(90deg,transparent,#ff0000,transparent);"></div>
      
      <p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ผืนทรายยามสายเปล่งประกายระยิบระยับรับแสงแดด เมื่อ ภริดา อารยภักดีเทวราช หรือ ริดา เดินออกจากแนวป่าสนของธาเลีย หลังจากเสร็จสิ้นการตรวจสอบเขตแดนเวทมนตร์แล้ว เธอก็มุ่งหน้าไปยังชายหาดของ ค่ายฮาล์ฟบลัด ที่วันนี้ถูกจัดเป็นห้องเรียนกลางแจ้งสำหรับวิชา "อสุรกายศึกษา I"</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เวลาในขณะนั้นอยู่ระหว่าง 09.00 - 11.00 น. แสงแดดอุ่น ๆ และลมทะเลพัดเอื่อย ๆ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลาย แต่เสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้าฝั่งเป็นจังหวะกลับยิ่งเสริมความรู้สึกถึงพลังและความท้าทายที่ซ่อนอยู่</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​คาบเรียนที่ 1: "มากกว่าที่ตาเห็น" - การจำแนกอสุรกายด้วยประสาทสัมผัส</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​วัตถุประสงค์:</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ฝึกให้ผู้เรียนใช้ประสาทสัมผัสทุกส่วน โดยเฉพาะ การดมกลิ่น และ การฟังเสียง เพื่อจำแนกประเภทและระดับภัยคุกคามของอสุรกาย ก่อนที่จะเผชิญหน้าหรือปะทะโดยตรง</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ทำไม "จมูก" ถึงสำคัญกว่า "ดาบ"</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ครูผู้สอนยืนอยู่ริมทะเลและกล่าวเปิดบทเรียนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า:</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​“พวกเจ้าอาจคิดว่าดาบหรือหอกคือสิ่งสำคัญที่สุดในการต่อสู้... แต่แท้จริงแล้ว ‘จมูก’ ของเจ้าสำคัญกว่านั้น เพราะกลิ่นสามารถเตือนถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอก (The Mist) ได้เร็วกว่าที่ตาจะมองเห็น"</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​คำพูดนี้สะกิดใจริดาไม่น้อย เธอเข้าใจดีว่าความเฉียบคมทางประสาทสัมผัสจะช่วยชีวิตได้มากกว่าพลังหรืออาวุธใด ๆ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ศาสตร์แห่งกลิ่นอสุรกาย</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​นักเรียนทุกคนต้องจดจำและแยกแยะ กลิ่นเฉพาะตัว ของอสุรกายชนิดต่าง ๆ ครูผู้สอนเปิดโหลแก้วเวทมนตร์ทีละใบ ปลดปล่อยกลิ่นเฉพาะตัวออกมา:</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​กลิ่นกำมะถัน: อสูรจากยมโลก เช่น เซอร์เบรัส หรืองูพิษใต้พิภพ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​กลิ่นสาบสัตว์ป่า: คิมีร่า, มิโนทอร์, หรือสัตว์ครึ่งเทพครึ่งสัตว์</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​กลิ่นโอโซนและเหล็กเผา: อสูรจักรกลหรือสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ที่ถูกปลุกชีพ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ริดาโน้มตัวลงเล็กน้อย สูดลมหายใจลึก ๆ เพื่อซึมซับรายละเอียดของกลิ่น บางกลิ่นทำให้เธอเวียนหัว บางกลิ่นเหม็นจนแทบกลั้นหายใจ แต่เธอก็จดจำมันไว้ทั้งหมด</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เสียงที่ต้องระวัง</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​จากนั้น ครูผู้สอนวาง เทปเวทมนตร์ ลงในเครื่องเล่น เสียงต่าง ๆ ที่ถูกบันทึกโดยนักล่าอสุรกายก็ดังขึ้นกลางหาดทราย:</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เสียงฝีเท้าหนักหน่วงบนหิน: มิโนทอร์</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เสียงเกล็ดเสียดสีกันคล้ายหินครูด: มังกรหรืองูยักษ์</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เสียงลมหายใจแผ่วต่ำแต่ก้องกังวาน: อสูรเฝ้าประตูจากยมโลก</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ริดาหลับตาลงและใช้สมาธิสูงสุด พยายามแยกแยะความต่างของจังหวะ ความถี่ และโทนเสียงที่แฝงความอันตรายไว้</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​กิจกรรมภาคปฏิบัติ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​1. ทดสอบกลิ่นปริศนา</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​นักเรียนแต่ละคนได้รับ โหลแก้วเวทมนตร์ ที่ปิดผนึกด้วยคาถา ภายในบรรจุเศษเสี้ยวกลิ่นของอสุรกายหลายชนิด พวกเขาต้องทายว่าเป็นกลิ่นของอะไรและมีระดับภัยคุกคามแค่ไหน</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​ริดาค่อย ๆ เปิดฝาโหล กลิ่นสาบปนกลิ่นคาวเหล็กตีเข้าจมูก เธอย่นคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น:</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​“คิมีร่า… ระดับภัยคุกคาม: สูง”</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​2. ทดสอบเสียงบันทึก</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​เทปเสียงอีกชุดถูกเปิดขึ้น ริดาหลับตาและตั้งใจฟังอย่างแน่วแน่ ไม่นานเธอก็ได้ยินเสียงเสียดสีกับเสียงกระแทกเป็นจังหวะ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​“นั่นคือ... เสียงเกล็ดขนาดใหญ่เสียดสี มังกร”</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​คำตอบนั้นทำให้ครูผู้สอนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​บรรยากาศริมหาดเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและสมาธิของนักเรียนทุกคน ริดารู้สึกว่าการเรียนครั้งนี้ไม่เพียงแค่ช่วยพัฒนาทักษะการเอาตัวรอด แต่ยังเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับเส้นทางในฐานะ ธิดาแห่งเฮคาที ที่ต้องเผชิญหน้ากับอสุรกายมากมายในอนาคต</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">เข้าเรียนวิชา อสุรกายศึกษา คาบเรียนที่ 1 ตั้งแต่ช่วงเวลา 09.00 - 11.00 นาฬิกา</font></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">รางวัลได้รับ : +10 EXP</font></p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="text-align: right; color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">​</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p>

      <!-- Custom Scrollbar -->
      <style>
          ::-webkit-scrollbar { width:12px; }
          ::-webkit-scrollbar-track { background: rgba(102,0,0,0.3); border-radius:10px; }
          ::-webkit-scrollbar-thumb { background: linear-gradient(180deg,#ff0000,#660000); border-radius:10px; box-shadow:0 0 10px #ff0000,0 0 20px #660000; }
          ::-webkit-scrollbar-thumb:hover { background: linear-gradient(180deg,#ff3333,#990000); box-shadow:0 0 20px #ff3333,0 0 40px #990000; }
      </style>
      </div>
    </div>

    <!-- Magical Footer -->
    <div style="position: sticky; bottom: 0px; width: 100%; display: flex; justify-content: space-around; align-items: center; background: linear-gradient(145deg, #660000, #330000); padding: 15px 20px; border-top: 3px solid #ff0000; border-radius: 0px 0px 25px 25px; box-shadow: rgba(255,0,0,0.5) 0px -5px 20px; font-weight: 600; font-size: 18px; color:#fff;">
      <div>สถานที่: ชายหาด</div>
      <div>หัวข้อ: กลิ่นเลือดและเสียงคำราม: บทเรียนแรกของธิดาแห่งเฮคาที</div>
    </div>
</div>
</div>

Xolotl โพสต์ 2025-11-14 21:14:06

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2025-11-14 21:20 <br /><br /><span id="docs-internal-guid-faf70946-7fff-b9e3-d7a8-c8e5b47b778f"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 12 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาบ่าย เวลา 15.00 - 16.00 น. ณ ชายทะเล</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">         ใต้เงาแสงบ่ายที่ทอดลงบนผืนน้ำของอ่าวลองไอส์แลนด์เป็นประกายสีทอง คีอาร์ก้าวผ่านแนวทรายละเอียดอย่างเงียบงัน ความเย็นตามธรรมชาติของเธอตัดกับอากาศอบอุ่นรอบตัวได้อย่างเด่นชัด ลมทะเลพัดผมสีบลอนด์ทองแดงของเธอไหวเบา ๆ แต่ใบหน้าเรียบนิ่งไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เธอหยุดยืนอยู่บริเวณชายฝั่งที่ปกติจะเต็มไปด้วยลูก ๆ ของอะโฟรไดท์ซึ่งมักจะอาบแดดกันเสียงดัง แต่วันนี้เหมือนทุกคนจะกระจายตัวไปไกล คงเพราะตารางเรียนบ่ายค่อนข้างแน่น</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เสียงอะไรบางอย่างเบา ๆ ดังขึ้นใกล้ ๆ ก่อนโกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด เซเทอร์ผู้มีบุคลิกสดใสแต่แฝงความกังวลตลอดเวลาจะเดินออกมาจากพุ่มไม้ เขายิ้มให้คีอาร์แบบที่คนมองโลกในแง่ดีเท่านั้นจะทำได้ ดวงตาสีน้ำตาลของเขาเปล่งประกายเมื่อต้องสอนอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">      </font><b style=""><font color="#a0522d">   </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#a0522d"><b style="">“สวัสดี ทุกคน! มาทันเวลาเลยนะ คลาสนี้สำคัญมาก โดยเฉพาะสำหรับคนที่ออกภารกิจบ่อย”</b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์พยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดเกินความจำเป็น เธอจัดแว่นกลมบนสันจมูกให้ตรงเฉียบเหมือนเดิม เด็กเดมิก็อดคนอื่น ๆ วิ่งลงมาชายหาดทีละกลุ่มแต่คีอาร์ยังคงนิ่งเหมือนน้ำแข็งที่ไม่หวั่นแม้แดดบ่ายจะสาดแรงแค่ไหน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เมื่อทุกคนรวมตัวกัน โกรเวอร์เคาะกีบกับพื้นทรายเบา ๆ เพื่อเรียกความสนใจของคนในคลาส</font><b style=""><font color="#a0522d"> “โอเค ทุกคน! ยินดีต้อนรับสู่คลาส ‘การจำแนกอสุรกายด้วยประสาทสัมผัส’ วันนี้เราจะใช้จมูกกับหูมากกว่าดาบและโล่นะครับ”</font></b><font color="#696969"> เขายิ้มยกกระปุกโหลแก้วหลายใบขึ้นมา ข้างในล้วนเป็นไอหมอกกลิ่นแปลกประหลาดสลับสี</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“เริ่มกันที่บทนำก่อน ทำไมจมูกถึงสำคัญกว่าดาบ? เพราะ...ถ้าเธอได้กลิ่นกำมะถัน เธอมีเวลาเผ่นก่อนที่อสูรจากยมโลกจะโผล่ ถ้าเธอได้กลิ่นสาบป่าสัตว์ป่า เธอรู้ระดับอันตรายล่วงหน้า และถ้าเป็นกลิ่นโอโซน…ก็เตรียมรับมืออสูรจักรกลของเฮเฟตัสได้เลย!”</font></b><font color="#696969"> เด็กหลายคนหัวเราะกับท่าทางบรรยายประกอบของเขา แต่คีอาร์ยืนนิ่ง ฟังทุกคำด้วยความตั้งใจแบบไม่แสดงออก เธอไม่กลัวอสูรกาย แต่เธอชอบข้อมูลมากกว่า และวิธีการแยกแยะด้วยประสาทสัมผัสถือเป็นข้อมูลเชิงตรรกะชั้นดี</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์ยกนิ้วขึ้นราวกับกำลังจะเผยความลับสำคัญ</font><b style=""><font color="#a0522d"> “ต่อไปคือเสียงที่ต้องระวังนะ เสียงฝีเท้าที่หนักสลับเบา เสียงเกล็ดลากไปกับพื้น เสียงลมหายใจ…บางทีเสียงเดียวอาจช่วยให้เธอรอดจากการถูกซุ่มโจมตีก็ได้” </font></b><font color="#696969">เขาเปิดเทปเสียงอสุรกายชนิดต่าง ๆ ผ่านอุปกรณ์ เสียงแรกคือเสียงคล้ายเกล็ดสีกับหิน เสียงที่สองเป็นเสียงหอบแผ่วแต่มีจังหวะไม่สม่ำเสมอ เด็กบางคนทำหน้าเหยเก แต่คีอาร์เพียงเอียงหู ฟังอย่างวิเคราะห์</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“เสียงแรกคือไฮดร่า เสียงสองคือออร์ธรอส…แต่เสียงสองหายใจลึกกว่าแบบไม่สม่ำเสมอ”</font></b><font color="#696969"> เธอเอ่ยเบา ๆ ราวกับกำลังพูดกับตัวเอง แต่โกรเวอร์ได้ยินจนต้องหันมามองด้วยแววตาชื่นชม</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">          </font><b style=""><font color="#a0522d"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#a0522d"><b style="">“เก่งมาก เด็กลมเหนือ! หูเธอไวจริง ๆ นะ”&nbsp;</b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์ไม่ตอบรับแค่ก้มหน้าทราบแล้วกะพริบตาช้า ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติที่ควรรู้</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">จากนั้นโกรเวอร์ก็หยิบโหลแก้วใบแรกขึ้น โหลสว่างด้วยกลิ่นสีฟ้าอ่อนที่ไม่ใช่ควัน แต่เหมือนละอองพลังงาน</font><b style=""><font color="#a0522d"> “กิจกรรมทดสอบกลิ่นปริศนานะครับ ทุกคนสูดเบา ๆ แล้วบอกฉันว่าคิดว่าเป็นอสุรกายแบบไหน”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เด็กหลายคนลังเล เริ่มสูดอย่างระวัง แต่คีอาร์ยื่นหน้าไปใกล้เพียงเล็กน้อย สูดเบามากจนแทบไม่เห็นว่าเธอหายใจ ก่อนพูดเรียบ ๆ</font><b style=""><font color="#4169e1"> “กลิ่นโอโซนผสมโลหะร้อย…เป็นอสูรจักรกลค่ะ น่าจะเดธแมชีนของเฮเฟตัสหรือวัลแคน ไม่ใช่รถไฟลีเจี้ยนเพราะไม่ได้กลิ่นน้ำมันหรือการเผาไหม้ของถ่านหิน”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์อ้าปากค้าง </font><b style=""><font color="#a0522d">“ใช่เลย! นี่มัน…อ๊ะ ถูกหมดทุกอย่าง เธอแยกได้จากการสูดรวดเดียวเนี่ยนะ?”</font></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์พยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงยังเรียบนิ่ง </font><b style=""><font color="#4169e1">“พลังของสายเลือดบอเรอัส…ช่วยให้แยกกลิ่นอากาศได้ค่ะ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">         </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์ยิ้มกว้างเหมือนคนดีใจแบบสุดขีด </font><b style=""><font color="#a0522d">“ดีมาก! ความสามารถแบบนี้สำคัญมากเวลาเจอมิสต์ปั่นประสาทนะ เธอจะไหวตัวทันก่อนใครแน่นอน!”</font></b><font color="#696969"> คำชมถูกเก็บเข้ากล่องข้อมูลในหัวคีอาร์ ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกภูมิใจ แต่ทำให้เธอคำนวณได้มากขึ้นว่าทักษะนี้จะใช้ต่อยอดอย่างไรในภารกิจภาคสนาม คลื่นทะเลกระทบฝั่งอย่างอ่อนโยน เสียงนกน้ำบินผ่าน เสียงใบไม้เสียดลมเหนือชายป่า ทุกเสียงเหมือนชัดขึ้นในระดับที่ละเอียดโหดเหี้ยมต่อการสังเกต และคีอาร์ยืนนิ่งกลางลมทะเล เหมือนภาพที่ถูกสลักไว้ในน้ำแข็งหนึ่งก้อน แต่ภายในหัวของคีอาร์นั้นเงียบเย็น และมีแต่ตรรกะล้วน ๆ กำลังทำงานอย่างเงียบงันเช่นกัน</font></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><div style="text-align: center;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><span style="white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"><b>วิชาอสุรกายศึกษา I - 01</b></font></span></span></div><div style="text-align: center;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;"><b>รางวัล : +10 EXP และ +5 ความกล้า</b></span></font></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="Sarabun, sans-serif"><span style="font-size: 16px; white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></span></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><b> โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด</b></font></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ NPC +20</font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><span id="docs-internal-guid-2bc9dabf-7fff-7be6-2027-64221b9659a6"></span></font></span></p><p dir="ltr" style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px; white-space-collapse: preserve; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><br></p></span></div></span><p></p>

Xolotl โพสต์ 2025-11-20 13:41:48

<span id="docs-internal-guid-d270f9b0-7fff-cd9f-41fa-28170f12c65d"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 17 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาบ่าย เวลา 13.00 - 15.00 น. ณ ชายทะเล (เรียนกับโกรเวอร์)</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="3" color="#696969">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">             ช่วงบ่ายที่ลมทะเลเย็นจัดพัดมาปะทะผิวราวกับกำลังเตือนว่าฤดูหนาวใกล้เข้ามาเต็มที คีอาร์ก้าวเท้าลงสู่ผืนทรายละเอียดที่ทอดตัวยาวริมชายฝั่งของค่ายฮาล์ฟบลัด เสียงคลื่นซัดเบา ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอคล้ายบทเรียนที่รอให้เธอรับฟังอย่างอดทน วันนี้คือคาบที่สองของวิชาอสุรกายศึกษา และเหมือนทุกครั้ง สถานที่สอนคือชายทะเลอันกว้างใหญ่ที่ดูเหมือนจะเป็นห้องเรียนตามธรรมชาติของโกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โกรเวอร์ยืนอยู่ด้านหน้าอย่างสดใสเหมือนเดิม ขาแพะของเขาจมลงในทรายปุย ๆ ส่วนมือก็กำขลุ่ยต้นกกไว้ตามนิสัยประจำตัวที่มักถือมันเสมอแม้ไม่เป่า </font></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><b style=""><font color="#a0522d">“สวัสดีทุกคน! วันนี้เราจะทำความรู้จักกับอสุรกายที่พวกเธอมีโอกาสเจอบ่อยที่สุดนะ”</font></b><font color="#696969"> เขาพูดพลางยิ้มกว้าง ดวงตาสีน้ำตาลเป็นประกายแบบเด็กที่กำลังภูมิใจกับสิ่งที่กำลังสอนเหลือเกิน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์ยืนแถวหลังสุดอย่างเงียบ ๆ เธอไม่ชอบความวุ่นวาย และยิ่งไม่ชอบอยู่กลางฝูงชน แต่ข้อดีของการอยู่หลังสุดคือไม่มีใครมายุ่งมากนัก เธอสามารถวิเคราะห์บทเรียนในระยะปลอดภัยของตัวเองได้ตามชอบใจ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์ดีดปากกาชี้ไปยังลูกแก้วฉายภาพขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนแท่นหิน ก่อนภาพของร่างมหึมาสีดำสนิทจะปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงคำรามต่ำ ๆ ที่ถูกบันทึกไว้ก้องกังวานจนเด็กคนหนึ่งข้างหน้าเผลอสะดุ้ง</font><b style=""><font color="#a0522d"> “นี่คือเฮลล์ฮาวนด์ หรือที่บางที่เรียกว่าการ์มร์ แบล็กชัค คูน อานูน หรืออะไรก็ตามตามวัฒนธรรม… แต่รับรองได้เลยว่าทุกชื่อหมายถึงอะไรบางอย่างที่คุณไม่อยากเจอในซอกหลืบมืด ๆ ของสุสาน” </font></b><font color="#696969">โกรเวอร์อธิบายพลางทำตาโตประกอบอย่างจริงจัง</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์ฟังอย่างตั้งใจ เธอไม่ตื่นกลัว แต่ประเมินข้อมูลอย่างมีเหตุผล </font></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-style: italic; white-space-collapse: preserve;"><font color="#4169e1">ขนสีดำสนิท… ดวงตาเรืองแดงในความมืด… ทนไฟ… ควบคุมไฟได้บางส่วน… </font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-style: italic; white-space-collapse: preserve;">หน้าที่คือผู้เฝ้าประตูโลกใต้พิภพ</span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">ทั้งหมดนี้ถูกจัดหมวดหมู่ในสมองของเธออย่างรวดเร็วราวกับคอลเลกชันวิเคราะห์ลมที่คุ้นเคย</span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์เล่าไปเรื่อย ๆ ทั้งตำนาน ประวัติ ความหมายเชิงวัฒนธรรม การพบเจอในโลกจริง และอธิบายเทคนิคการเอาตัวรอดเป็นระยะ สีหน้าจริงจังอย่างน่ารัก เขาบอกว่า</font><b style=""><font color="#a0522d"> “อย่าลืม! ถ้าเจอเฮลล์ฮาวนด์ อย่าสบตานานนะ เดี๋ยวจะถูกมันมองเป็นอาหารว่าง”</font></b><font color="#696969"> คลื่นซัดเข้าฝั่งอีกครั้ง คีอาร์ผมปลิวเล็กน้อย เธอไม่หวั่น เรียนรู้ทุกอย่างอย่างสงบ ราวกับสายลมที่ไม่มีวันกลัวเปลวไฟ</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์ฉายภาพต่อไป ตัวเมียท่อนบนมนุษย์ ท่อนล่างเป็นงูเลื้อยยาว ขนาดใหญ่จนทำให้เด็กใหม่บางคนยกแขนขึ้นกอดตัวเองอย่างหวาดกลัว </font><b style=""><font color="#a0522d">“แดรคีเน หรือแดรกคีเน คือสตรีงู” </font></b><font color="#696969">เขาเริ่มอธิบาย </font><b style=""><font color="#a0522d">“พวกเธอจะพบพวกนี้บ่อยมากกว่าที่คิด และมันไม่ได้โจมตีแบบสุ่มนะ พวกมันซื่อสัตย์ต่อไกอามากกว่าที่ลูกครึ่งบางคนซื่อสัตย์ต่อกระท่อมตัวเองซะอีก!”</font></b><font color="#696969"> เสียงหัวเราะเบา ๆ กระจายไปทั่วบริเวณ มีเพียงคีอาร์ที่ยังยืนนิ่งราวกับลมหนาวเป็นเพียงอากาศอุ่น ๆ โกรเวอร์พูดต่ออย่างตื่นเต้น </font><b style=""><font color="#a0522d">“พวกเธอเคลื่อนไหวเร็วมากแม้ไม่มีขา พ่นพิษได้ มีคำสาปเสียงงูที่ทำให้เคลื่อนไหวช้าลง และที่สำคัญที่สุด ถ้ามันฟื้นจากทาร์ทารัสเมื่อไหร่ ก็จะตามล่าพวกเธอจนกว่าจะพอใจ!”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เด็กบางคนกลืนน้ำลายดังชัดเจน คีอาร์เพียงกะพริบตาช้า ๆ</font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#4169e1"> </font></span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-style: italic; white-space-collapse: preserve;"><font color="#4169e1">ความเร็วสูง… พิษ… เสียงสาป… ผู้จงรักภักดีต่อไกอา… เป็นกำลังรบหลักในตำนาน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์จดจำอย่างเป็นระบบโดยไม่รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ นี่คือเพียงข้อมูลเหมือนตัวเลขอุณหภูมิในอากาศ หรือแรงลมก่อนพายุ สายลมยามบ่ายปะทะผิวทะเลจนเกิดระลอกคลื่นสีเงินทอดยาวไปสุดสายตา เหล่าลูกครึ่งเทพยังคงยืนล้อมเป็นวงกว้างบนผืนทราย ชุดเกราะเบา ๆ สะท้อนแสงแดดอ่อน ๆ ของเดือนพฤศจิกายน ขณะที่โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ดยืนอยู่ตรงกลางด้วยท่าทางกระตือรือร้นเหมือนเด็กกำลังจะเล่าเรื่องโปรดของตัวเองต่อ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#a0522d"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#a0522d">“ต่อไปคือยักษ์ไลสโครโกเนียน!”</font></b><font color="#696969"> โกรเวอร์ประกาศเสียงดังพร้อมตบฝ่ามือลงบนแท่นหินเบา ๆ ภาพฉายเหนือศีรษะเปลี่ยนเป็นร่างอสุรกายยักษ์ตัวสูงยิ่งกว่าตึก ขนสีฟ้าซีดปกคลุมบางส่วน ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งจ้องตรงมาด้วยแววหิวกระหายจนเด็กหลายคนขยับถอยหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว </font></font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">คีอาร์มองภาพตรงหน้าอย่างสงบนิ่งตามสไตล์ของเธอ ใบหน้าขาวซีดสะท้อนสีฟ้าของหน้าจอเหมือนประติมากรรมอ่อนชื้นถูกแกะสลักด้วยความเย็นชา&nbsp;</span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โกรเวอร์เริ่มอธิบายอย่างละเอียดถึงแหล่งกำเนิดของไลสโครโกเนียน ประวัติที่เกี่ยวโยงกับอดีตของโอดิสซิอุส อาหารโปรดของพวกมันที่ไม่ควรถูกเอ่ยถึงก่อนมื้อกลางวัน พฤติกรรมการล่า จุดอ่อนบริเวณดวงตา และวิธีรอดชีวิตเมื่อเจอมันในเมืองใหญ่ ทุกคำพูดเหมือนบทเพลงที่เขาภูมิใจจะถ่ายทอดเมื่ออธิบายจบก็กระตุ้นให้ทุกคนในคลาสเรียนล้อมวงกัน</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">         </font><b style=""><font color="#a0522d"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#a0522d"><b style="">“เอาล่ะ! ภาคปฏิบัติแบบเบา ๆ วันนี้คือการอภิปราย หัวข้อว่า ถ้าเจออสุรกายในเมือง จะทำยังไงดีแต่ห้ามซ้ำประเภทกันนะครับ!” </b></font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที เด็กหลายคนรีบยกมือแย่งกันเอาอสุรกายง่าย ๆ อย่างไซคลอปส์ เมดูซา มิโนทอร์ แฮร์ปี หรือแม้แต่ไฮดร่าไปอย่างไว คีอาร์ยืนฟังอย่างเงียบ ๆ ไม่รีบร้อน </span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; font-style: italic; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#4169e1">พวกนี้… เลือกตามอารมณ์มากกว่าเหตุผลอีกแล้ว</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">ในที่สุดตัวเลือกก็เหลือน้อยจนทุกคนเริ่มมองหาสิ่งที่ตนไม่คุ้น คีอาร์จึงขยับตัวเล็กน้อย สายตาสีเทาอมเขียวหรี่ลงอย่างพิจารณาก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มแต่มั่นคง</font><b style=""><font color="#4169e1"> “ฉันจะอภิปรายเรื่องกริมาลคินค่ะ”</font></b><font color="#696969"> ทันทีที่คำว่า กริมาลคิน หลุดออกไป เด็กหลายคนกะพริบตาปริบ ๆ บางคนกระซิบถามว่าคืออะไร บางคนแกล้งทำหน้าเหมือนนึกออกแต่จริง ๆ ไม่มีความรู้แม้แต่นิดเดียว</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์ก้าวออกมาหนึ่งก้าว ผมสีบลอนด์ทองแดงพริ้วเบา ๆ ตามแรงลมทะเล เธอยืนหลังตรงราวกับกำลังอ่านประกาศเกียรติคุณในโบสถ์โบราณ </font><b style=""><font color="#4169e1">“กริมาลคินเป็นอสุรกายในตำนานเคลติกค่ะ เป็นภูตประจำตัวของแม่มดดำและเป็นสัตว์รับใช้ของเทพีเฮคาที หากเห็นมันในเมืองโดยไม่ตั้งใจ… ทางที่ดีที่สุดคืออย่าเข้าไปยุ่งค่ะ”</font></b><font color="#696969"> เธอเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่เนื้อหากลับคมชัดเหมือนมีดผ่าพิสูจน์ศพ</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><font color="#696969">            </font><b style=""><font color="#4169e1"> </font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“ในยุโรปยุคกลางเชื่อว่าแม่มดมีสิ่งที่เรียกว่า Familiar สิ่งมีชีวิตที่ช่วยเหลือในการทำพิธี และกริมาลคินก็คือหนึ่งในสิ่งนั้น มันทำหน้าที่ส่งคำสาป ทำหน้าที่เป็นสายลับ เชื่อมโลกมนุษย์กับโลกเหนือธรรมชาติ หากได้ยินเสียงแมวดำกลางคืนผิดปกติ นั่นอาจเป็นสัญญาณ”</font></b><font color="#696969"> เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังขึ้นราวกับขับเน้นคำพูดของเธอ</font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">คีอาร์พูดต่อโดยไม่เร่ง ไม่ช้า เหมือนสายลมเย็นที่ไหลสม่ำเสมอ</font><b style=""><font color="#4169e1"> “แต่มันไม่ใช่อสุรกายที่อันตรายโดยไร้เหตุผลนะคะ กริมาลคินเป็นสิ่งมีชีวิตที่ภักดี ระหว่างมันกับเจ้าของมีสายสัมพันธ์ลึกซึ้งมาก หากสร้างความผูกพันได้ มันจะปกป้องจนลมหายใจสุดท้าย แม้ตัวเองจะหนีได้ก็ตาม” </font></b><font color="#696969">เธอหยุดเล็กน้อย ดวงตาไล่มองเพื่อนร่วมชั้นทีละคน</font><b style=""><font color="#4169e1"> “ดังนั้น หากเจอในเมือง… อย่าโจมตีค่ะ ผูกมิตรจะดีกว่า เผื่อบางครั้งมันจะเลือกเดินตามเราเอง และถ้าทำได้ ก็ถือว่าโชคดีมากค่ะ”</font></b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">โกรเวอร์พยักหน้าแรงจนขนแพะพลิ้ว </font><b style=""><font color="#a0522d">“ยอดเยี่ยมมากสาวบอเรอัส! รู้ลึกดีจริง ๆ นะเนี่ย”</font></b><font color="#696969"> </font></font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">เพื่อนบางคนมองเธอด้วยแววทึ่ง ส่วนบางคนก็จดบันทึกกันแทบไม่ทัน แต่คีอาร์เพียงตอบกลับด้วยการพยักหน้าเบา ๆ ไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้แสดงท่าทีภูมิใจ สำหรับเธอ นี่คือการรายงานข้อมูลตามความจริง ไม่มากกว่านั้น</span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">             </span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#696969">เมื่อกิจกรรมจบ โกรเวอร์ประกาศเลิกคาบพร้อมรอยยิ้มกว้าง</font><b style=""><font color="#a0522d"> “ไปพักผ่อนกันเถอะทุกคน! เจอกันคาบหน้า แล้วอย่าลืมดูแลตัวเองดี ๆ นะ!”</font></b><font color="#696969"> เด็กนักเรียนแตกกลุ่มกันทั้งที่ยังคุยคึกคักเกี่ยวกับอสุรกายต่าง ๆ ขณะที่คีอาร์เก็บของเงียบ ๆ แล้วเดินออกจากชายฝั่งด้วยท่วงท่าที่สงบเย็นราวกับไม่มีอะไรในบทเรียนนี้ทำให้หัวใจเต้นไวกว่าปกติเลยแม้แต่น้อย </font></font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เพราะในความคิดของเธอ</span><font color="#4169e1"><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; font-style: italic; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อสุรกายก็คือข้อมูล ที่ต้องทำความเข้าใจเท่านั้นเอง ไม่ใช่สิ่งที่ต้องรู้สึกอะไรด้วยเลย</span></font></p><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><span style="white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>วิชาอสุรกายศึกษา I - 02</b></font></span></span></div><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="white-space-collapse: preserve;"><b>รางวัล : +10 EXP และ +5 ความกล้า</b></span></font></div><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="Sarabun, sans-serif"><span style="font-size: 16px; white-space-collapse: preserve;"><br></span></font></span></div><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, &quot;sans-serif&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;, SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, &quot;Microsoft YaHei Light&quot;, &quot;Microsoft YaHei&quot;; font-size: 5px;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><font color="#696969" face="TH SarabunPSK" size="5"><b> โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด</b></font></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5</font></span></p><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; line-height: 1.38;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ NPC +20</font></span></p></span></div></div></span><p></p>

Eloise โพสต์ 2025-11-30 22:22:36

<div align="center" style="list-style-type: none;">

<style>
#Eloise01 {
    border-radius: 30px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
background-image: url("https://i.imgur.com/rR3KDvy.png");}
</style>

<style>
#Eloise02 {
    width: 800px;
    border-radius: 20px;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 1em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<style>
#Eloise03 {
    width: 520px;
    border-radius: 20px;
    border: 6px double #000000;
    padding: 3px;
    box-shadow: #000000 0px 0px 3em;
    background-image: url("https://i.imgur.com/O01jmYP.png");}
</style>   


<div id="Eloise01">
   <p>
      
<br><br></p>





<div id="Eloise02">
   <p>


<font face="Kanit"><font size="3"><font color="#fff">
<br></font></font></font></p><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff" face="Kanit" size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><font size="5" style="font-weight: bold;">วันที่ 1 พฤษภาคม 2025</font><br><font size="5" style=""><b>เวลา 10:30 -&nbsp;</b></font></font><font color="#ff8c00" face="Kanit" size="5"><b>15:30</b></font><b style="font-size: x-large; color: rgb(255, 140, 0); font-family: Kanit;">&nbsp;น.</b></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff8c00" face="Kanit"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><img src="https://i.imgur.com/HiVVn9A.gif" border="0"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: left;"><font size="3" face="Kanit" color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="3"><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">หลังจากการปะทะกับนกสติมฟาเลียนสิ้นสุดลง เรือมินิบานาน่าสีนีออนก็กลับมาพุ่งทะยานอีกครั้งด้วยความเร็ว 150 นอต แต่คราวนี้มีเพียงสัญชาตญาณของป้าคาเรนเท่านั้นที่เป็นเข็มทิศนำทางให้พวกเขากลับค่าย</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ใช้เวลาประมาณเจ็ดชั่วโมงครึ่ง ผืนน้ำก็เปลี่ยนจากสีน้ำเงินเข้มจัเป็นสีฟ้าอ่อนจาง แรงลมที่ปะทะหน้าจนชาด้านตั้งแต่ต้นก็เริ่มลดความรุนแรงลงตามระยะทางที่เข้าใกล้แผ่นดินใหญ่ เอโลอิสกัดฟันแน่น มือทั้งสองจับกระบอกไว้แน่นจนข้อขาวโพลน ผมสีแดงเพลิงของเธอปลิวสะบัดเป็นเส้นสายราวกับแส้ในสายลม ขณะที่เธอกวาดสายตามองไปยังขอบฟ้าเบื้องหน้าอย่างไม่ลดละ แจสเปอร์เองก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน แม้จะเป็นบุตรแห่งเทพสงคราม แต่ร่างกายก็อ่อนล้าจากการต่อสู้และการเกร็งตัวต้านแรงมหาศาลตลอดเวลา</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#48d1cc">“รู้สึกเหมือนวิ่งมาราธอนสามรอบติดกันโดยไม่ได้หยุดหายใจเลยนะเนี่ย”</font><font color="#ffffff"> แจสเปอร์บ่นอุบอิบขณะพยายามนวดไหล่ที่แข็งเกร็ง</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“อย่าบ่นเลย”</font><font color="#ffffff"> เอโลอิสตอบกลับโดยไม่ได้หันไปมอง</font><font color="#ff8c00"> “เราใกล้จะถึงแล้วล่ะ…คิดว่านะ…”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ขณะที่เรือล่องไปเรื่อย ๆ ด้วยความเร็ว คนที่เห็นฝั่งก่อนใครนั่นคือ ป้าคาเรน ดวงตาของเธอฉายแววของความดีใจ ป้าแกซึ่งเป็นคนแก่ที่มีสายตายาวกว่าใครเพื่อน (และดวงดีกว่าใครในเรือลำนี้) จ้องมองผ่านอากาศที่สั่นสะท้านจากความเร็วเรือไปยังขอบฟ้าที่ปรากฏเป็นริ้วสีเขียวเข้มทอดยาว</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff">“เอโลอิส ชะลอเรือ…ชะลอเดี๋ยวนี้! ฉันเห็นแผ่นดินแล้ว! แผ่นดินใหญ่! แผ่นดินอเมริกาแน่ ๆ <i>กรี๊ดดดดด!</i>”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความดีใจของป้าคาเรนไม่เหมือนเสียงกรีดร้องหวาดกลัวแบบเมื่อตอนเจอนกสติมฟาเลียน เธอชี้นิ้วไปยังทิศทางเบื้องหน้าอย่างตื่นเต้น</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เอโลอิสไม่รอให้บอกซ้ำ เธอตัดสินใจโยนกระบอกบรรจุลมสี่ทิศกระบอกสุดท้ายทิ้งลงทะเลไปอย่างไม่ลังเล เสียงคำรามอันบ้าคลั่งของลมยุติลงอย่างฉับพลันอีกครั้ง เรือมินิบานาน่ากระชากตัวอย่างรุนแรงจนทุกคนเกือบจะเซถลาอีกรอบ แต่ความเร็วที่ลดลงอย่างรวดเร็วก็ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนเพิ่งได้กลับมาหายใจอีกครั้ง ความเร็วของเรือลดลงสู่ 12 นอต ซึ่งเป็นความเร็วที่ปลอดภัยสำหรับการแล่นในน่านน้ำปกติ แผ่นดินใหญ่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้าอย่างยิ่งใหญ่ แต่เอโลอิสรู้ดีว่านั่นยังไม่ใช่จุดหมายสุดท้ายของพวกเขา</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“ขอบคุณค่ะป้า ดวงของป้านี่ช่วยเราไว้จริง ๆ”</font><font color="#ffffff"> เอโลอิสพึมพำ </font><font color="#ff8c00">“แต่ตอนนี้เราต้องเข้าสู่โหมดออโต้ไพลอต แล้วนะ เราต้องขับเข้าไปในช่องแคบลองไอส์แลนด์ซาวด์ค่ะ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เรือมินิบานาน่ากลับเข้าสู่โหมดขับขี่อัตโนมัติแล่นด้วยความเร็วคงที่ 12 นอต มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามที่ป้าคาเรนชี้ทางไว้ก่อนหน้านี้ พวกเขายังคงต้องใช้เวลาเดินทางอีกประมาณห้าชั่วโมงเพื่อผ่านช่องแคบอันคดเคี้ยวสู่หาดที่ซ่อนเร้นของค่ายฮาล์ฟบลัด</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ห้าชั่วโมงนั้นดำเนินไปอย่างเนิบนาบผิดกับช่วงเจ็ดชั่วโมงครึ่งก่อนหน้า ท้องฟ้าแม้จะไม่เคยมืดลงเป็นเวลาหลายเดือนแล้วแต่ก็พอจะเดาได้ว่าอยู่ในช่วงบ่ายแก่เต็มที ลำเรือมินิบานาน่าที่ตอนนี้แล่นช้าลงจนคลื่นน้ำกระแทกกาบเรือเพียงเบา ๆ ทำให้พวกเขามองเห็นทิวทัศน์สองฝั่งของช่องแคบที่เต็มไปด้วยบ้านเรือนบนเกาะลองไอส์แลนด์และคอนเนตทิคัต</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ในที่สุด...เมื่อผ่านไปครบห้าชั่วโมง พวกเขาก็ล่วงเข้าสู่น่านน้ำที่คุ้นเคย กลิ่นหอมของสนซีดาร์และน้ำทะเลที่คุ้นเคยลอยมาปะทะจมูก</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“โน่นไง!” </font><font color="#ffffff">เอโลอิสชี้ไปยังทิศทางเบื้องหน้าหาดทรายขาวละเอียดของค่ายฮาล์ฟบลัด&nbsp;</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เรือมินิบานาน่าลดความเร็วลงอย่างนุ่มนวลก่อนจะ ไถลขึ้นสู่ผืนทรายได้อย่างปลอดภัย ทุกคนแทบจะพุ่งออกจากเรือทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นทราย ป้าคาเรนเป็นคนแรกที่คุกเข่าลงแล้วก้มกราบผืนดินด้วยความปิติยินดีอย่างที่สุด</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff">“แผ่นดิน!!! ฉันรอดตายแล้ว!”&nbsp;</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">แจสเปอร์ทิ้งตัวลงนอนบนผืนทรายอย่างหมดแรง ง้าวเยี่ยนหยาในมือร่วงลงข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ </font><font color="#48d1cc">“ให้ตายสิ...นี่มันเป็นหนึ่งในการเดินทางที่บ้าคลั่งที่สุดในชีวิตผมเลย”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เอโลอิสยืนมองเพื่อนร่วมเดินทางทั้งสองที่อยู่ในสภาพไม่ต่างจากตัวเอง ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนคราบเกลือและเหงื่อ แต่รอยยิ้มแห่งความโล่งอกก็ปรากฏขึ้น เคอร์ติสบินมาเกาะบนไหล่ของเอโลอิสแล้วพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffff00"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffff00">“ขอบคุณเหล่าทวยเทพที่ทำให้พวกเรากลับสู่ค่ายอย่างปลอดภัย ถ้าไม่ได้พวกท่านแล้วพึ่งแต่คุณเอโลอิสพวกเราต้องตายตั้งแต่ออกเดินทางวันแรกแน่ ๆ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“หุบปากไปเลยเคอร์ติส!”</font><font color="#ffffff"> เอโลอิสถลึงตาใส่เจ้านกกระทาขี้บ่นที่เกาะอยู่บนไหล่ของเธออย่างไม่จริงจังนัก ขณะที่มันพ่นคำวิจารณ์ถึงความสามารถในการนำทางของเธอไม่หยุดหย่อน เธอยกมือลูบหัวเคอร์ติสเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองเพื่อนร่วมทีมที่กำลังทิ้งตัวอยู่บนหาดทรายของค่ายฮาล์ฟบลัด</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ป้าคาเรนที่เพิ่งลุกขึ้นจากการกราบผืนดินก็ปัดเศษทรายออกจากเสื้อของเธออย่างประณีต ดวงตาของเธอฉายแววถึงความอิ่มเอมใจอย่างที่สุด</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff">“อืมมมม...กลิ่นของหาดทรายค่ายฮาล์ฟบลัดนี่แหละที่หอมชื่นใจที่สุด” </font><font color="#ffffff">ป้าคาเรนสูดหายใจเข้าเต็มปอดราวกับเพิ่งได้รับยาอายุวัฒนะ</font><font color="#ff00ff"> “เอาล่ะ พวกเธอทุกคนก็ลุกขึ้นมาได้แล้ว ถึงเวลาที่เราควรจะไปพักผ่อนกันจริง ๆ จัง ๆ สักที เราเดินทางกันมานานมาก...”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">แจสเปอร์ลุกขึ้นยืนอย่างอิดโรย เขาหยิบง้าวเยี่ยนหยาคู่ใจที่ตกอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาถือไว้ แล้วยิ้มให้กับเอโลอิสด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่ภาคภูมิใจ</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#48d1cc">“จริงของป้าคาเรน”</font><font color="#ffffff"> แจสเปอร์รับคำ</font><font color="#48d1cc"> “เราออกไปนานจนเกือบจะลืมไปแล้วว่าการนอนบนเตียงนุ่ม ๆ มันรู้สึกยังไง พวกเราทุกคนควรจะพักยาว ๆ ได้แล้ว”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เอโลอิสเดินเข้าไปใกล้เพื่อนร่วมภารกิจ เธอตบไหล่แจสเปอร์เบา ๆ และจับมือของป้าคาเรนด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างแท้จริง</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“ขอบคุณทุกคนมากจริง ๆ ที่ไปช่วยภารกิจนี้”</font><font color="#ffffff"> เอโลอิสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนผิดปกติ</font><font color="#ff8c00"> “ถ้าไม่ได้แจสเปอร์ช่วยจัดการกับพวกอสุรกาย และถ้าไม่ได้ดวงดี ๆ ของป้าคาเรนฉันว่าเราคงทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">แจสเปอร์ผายมืออย่างเปิดเผย </font><font color="#48d1cc">“ยินดีมากเลยพี่สาว นี่คือหนึ่งในประสบการณ์ที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้รับมาเลยนะ” </font><font color="#ffffff">ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น </font><font color="#48d1cc">“ผมได้ใช้ทักษะการต่อสู้ ได้เห็นโลกภายนอกที่ไม่เคยเห็น ถ้ามีภารกิจอื่น ๆ อีก ผมก็ยินดีที่จะร่วมเดินทางเสมอ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">ป้าคาเรนเบ้ปากเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff">“ฮึ่ม! ไม่ต้องมาพูดจาดีเลยพ่อหนุ่ม! ไม่ต้องมาพาฉันไปลำบากแบบนี้อีกแล้วนะ!”</font><font color="#ffffff"> ป้าคาเรนทำเสียงฮึดฮัด </font><font color="#ff00ff">“ให้ฉันได้อยู่ค่ายแบบสงบ ๆ ไปอีกสิบปีเถอะ การเดินทางครั้งนี้มัน...มันก็เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีอยู่หรอกนะ แต่คนอายุอานามเท่าฉันจะให้ไปทำแบบนี้บ่อย ๆ ก็คงไม่ไหวเหมือนกัน”&nbsp;</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“ไม่ต้องห่วงค่ะป้า หนูก็คงพักภารกิจไปสักพักเลยล่ะ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#48d1cc"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#48d1cc">“เอาล่ะ! ได้เวลาแยกย้ายกันไปพักผ่อนแล้วล่ะ”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">เอโลอิสพยักหน้า เธอจัดการทำให้เรือมินิบานาน่าสีนีออนกลับไปเป็นผ้าเช็ดปากสีเหลืองผืนเล็ก ๆ แล้วเก็บมันใส่ในกระเป๋าคาดเอว</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff8c00">“ไว้เจอกันใหม่นะคะทุกคน”</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ffffff">แล้วทั้งสามคน (และหนึ่งนกกระทา) ก็เริ่มเดินแยกย้ายกันไปตามทางเดินแคบ ๆ ที่นำไปสู่โซนกระท่อมพักของแต่ละคน</font></div><div style="font-weight: bold; text-align: left;"><br></div><br><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff0000" face="Kanit" size="3"><b><br></b></font></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><font color="#808080"><br></font></div></div><p>@God&nbsp;<font size="3" face="Kanit"><font color="#fff"><br><br>

</font>

</font></p>


</div><font size="3"><font color="black" face="Kanit">

<br>

</font></font><p></p></div><font size="3" style=""><font color="black" style=""><b style=""><font face="Kanit">

<br></font><br>

</b></font></font></div>

Daemon โพสต์ 2026-1-1 12:30:01

<div align="center"><br>
<div class="waves">
<div class="wvtop">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,85.3C640,75,800,53,960,64C1120,75,1280,117,1360,138.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,58.7C640,43,800,53,960,48C1120,43,1280,21,1360,10.7L1440,0L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,288L80,277.3C160,267,320,245,480,250.7C640,256,800,288,960,277.3C1120,267,1280,213,1360,186.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,128L80,144C160,160,320,192,480,192C640,192,800,160,960,149.3C1120,139,1280,149,1360,154.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path></svg>
</div>
<div class="wvicon"><img src="https://i.imgur.com/Uyj2Bee.gif/100"></div>
<div class="wvhead">
<strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong>
<em><br></em>
</div>
<div class="wvtext"><div class="wvtext"><div style="text-align: center;"><span style="color: transparent; font-size: 30px; font-style: italic; font-weight: 900; letter-spacing: -1.5px; -webkit-text-stroke: 1px var(--accent); text-align: start; font-family: Poppins;">Daemon&nbsp; Kannel</span></div><span style="text-align: start; text-transform: uppercase; font-weight: 700; font-size: large; font-family: Kanit; color: var(--text);"><div style="text-align: center;"><span style="color: var(--text);"><br>1 · มกราคม · 2026</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">· 11.30</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">น.&nbsp;&nbsp;</span></div></span></div><div class="wvtext"><div class="wvtext"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">&nbsp; &nbsp; &nbsp;แดดส่องลงมากระทบผิวน้ำทะเลเบื้องหลังค่ายฮาล์ฟบลัด แม้ที่นี่จะยังดูใสสะอาดและสะท้อนแสงระยิบระยับเป็นปกติ แต่บรรยากาศกลับหนักอึ้งอย่างประหลาด เดม่อนก้าวเท้าลงบนผืนทรายร้อนระอุ สายตาจับจ้องไปที่ ดีน ซึ่งยืนนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่ริมชายฝั่ง แผ่นหลังกำยำของบุตรแห่งโพไซดอนดูเครียดเขม็งกว่าทุกวัน</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนเดินเข้าไปหยุดยืนข้างๆ ความเงียบปกคลุมคนทั้งคู่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;<b> &nbsp;</b></span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"ผมเห็นนิมิตบางอย่างมา ดีน... จากแหวนวงนี้"</b> เดม่อนชูนิ้วที่มีแหวนเธซีอุสให้ดู <b>"มันไม่ใช่เรื่องดีเลย"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><span id="kM0.880400967516309">@<span id="kM0.36824705361337073">@<span id="kM0.09626367027130966">@Dean&nbsp;</span></span></span></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนนิ่งไป คำบอกเล่าของดีนยืนยันสิ่งที่เขาเห็นในนิมิตร่วมกับลิเลียน่าได้อย่างไร้ที่ติ ความวิปลาสที่เขากลัวไม่ใช่แค่เรื่องเพ้อฝัน แต่มันกำลังกัดกินโลกจากที่ไกลๆ และกำลังรุกรานเข้ามา</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"ดูเหมือนคำพยากรณ์นั่นจะหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ" </b>เดม่อนถอนหายใจยาว <b>"ผมกะว่าจะคิดดูอีกทีเรื่องที่จะไปหาเรเชล แต่มาถึงขั้นนี้คงไม่ต้องคิดแล้วล่ะ ผมต้องรู้ให้ได้ว่าเรากำลังรับมือกับอะไรกันแน่"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;<span id="kM0.0012385029729418129">@<span id="kM0.0478580094458505">@<span id="kM0.27807045217214865">@Dean&nbsp;</span></span></span></span></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><br></div></div></font></div></div></div></div></div><div class="wvtext"><br></div>
<div class="wvbot">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,122.7C640,149,800,203,960,202.7C1120,203,1280,149,1360,122.7L1440,96L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,128C160,160,320,224,480,245.3C640,267,800,245,960,202.7C1120,160,1280,96,1360,64L1440,32L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,32L80,53.3C160,75,320,117,480,133.3C640,149,800,139,960,149.3C1120,160,1280,192,1360,208L1440,224L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,85.3C640,96,800,160,960,197.3C1120,235,1280,245,1360,250.7L1440,256L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path></svg>
</div>
</div>
<a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit"></a><a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit" style="display: inline !important;">NC</a>

<style>.waves { --accent: #b7011f; --accent1-25: #b7011f; --accent2-25: #fdc4e2; --accent3-25: #b7011f; --accent4-25: #b7011f; --text:#666; --bckg:#fff; }</style><link rel="stylesheet" href="https://dl.dropboxusercontent.com/scl/fi/50ognhvddbgrdql71m9ys/waves.css?rlkey=zzfy7ubvad00156x4dydsxjv6&amp;st=r13bibt5&amp;dl=0"></div>

ดูในรูปแบบกติ: [ตอนเหนือของค่าย] ชายหาด