[บ้านพักหมายเลข 3] สระว่ายน้ำระบบเกลือ

God โพสต์ 2024-3-9 10:10:02

<div align="center" style="list-style-type: none;">

<style>
#boxposeidon01 {
border-radius: 20px;
border: 0px solid #2e344b;
padding: 3px;
box-shadow: #2e344b 0px 0px 3em;
background-color: #2e344b;}
</style>

<style>
#boxposeidon02 {
width: 600px;
border-radius: 10px;
padding: 3px;
box-shadow: #3f4152 0px 0px 1em;
background-color: #3f4152;}
</style>

<style>
#boxposeidon03 {
width: 520px;
border-radius: 20px;
border: 6px double #0369b3;
padding: 3px;
box-shadow: #0369b3 0px 0px 3em;
background-image: url(" ");}
</style>

<div id="boxposeidon01">
 <img src="https://i.imgur.com/SxVb0tk.png" width="300" _height="297" border="0"> <h1>CAMP HALF-BLOOD POSEIDON CABIN 3 </h1><div><img src="https://i.imgur.com/5Kg2nHm.png" width="500" _height="60" border="0"> </div><div> </div><div> </div>

<img src="https://i.imgur.com/99Xwg3V.png" width="600" _height="400" border="0"> 

<iframe width="600" height="10" src="https://www.youtube.com/embed/NvRzJfuwIIA?si=iFlkg-oZMk-GAjmA&controls=0&autoplay=1" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen=""></iframe> 

 

<div id="boxposeidon02">


<style>
h1
{text-shadow: 0px 0px 10px #add8e6;}
</style>
<h1> </h1><h1>สระว่ายน้ำ</h1>

บ้านหมายเลข 3 : โพไซดอน<img src="https://i.imgur.com/p4NP5Ks.png" width="400" _height="15" border="0"> สระว่ายน้ำสไตล์กรีกที่อยู่หลังกระท่อมหมายเลขสามมีทั้งส่วน Indoor และ Outdoor ซึ่งสามารถจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ริมสระว่ายน้ำได้ ระบบควบคุมความสะอาดด้วยเกลือธรรมชาติทำให้ได้กลิ่นอายของท้องทะเลแม้อยู่ท่ามกลางป่าเขาล้อมรอบ หมายเหตุไม่สามารถใช้สกิล น้ำเยียวยา ได้ในสระว่ายน้ำแห่งนี้เพราะไม่ใช่แหล่งน้ำธรรมชาติ <img src="https://i.imgur.com/p4NP5Ks.png" width="400" _height="15" border="0"> 






</div>

 

</div>

 

</div>

<style type="text/css">BODY{background:url("https://i.imgur.com/fQNZG3N.gif"); background-attachment:fixed; }</style><style type="text/css">.head1 {background-color:none ;}.head2 {background-color:none ;}</style>

<style type="text/css">
::-webkit-scrollbar {width: 5px; height: 0px;}
::-webkit-scrollbar-track-piece {background: #3f4152;}
::-webkit-scrollbar-thumb { background-color: #3f4152; border-radius:5px; }</style>
<style type="text/css">
::-webkit-scrollbar{width:8px;}
::-webkit-scrollbar-track-piece:decrement{ background:#595b6c!important; }
::-webkit-scrollbar-track-piece:increment { background:#2e344b!important; }
::-webkit-scrollbar-button{ background:#fbdc86!important; height: 00px!important; }
::-webkit-scrollbar-thumb{ background: #2e344b!important; border-top:2px solid #2e344b; border-bottom:2px solid #2e344b; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover{ background:#595b6c!important; border-top:2px solid #595b6c;border-radius:5px; border-bottom:2px solid #595b6c;border-radius:5px; }</style>

<style>
h1
{text-shadow: 0px 0px 10px #add8e6;}
</style><style>
h1
{text-shadow: 0px 0px 10px #2fabe0;}
</style>

<style name="captain" type="text/css">
img:hover{
-webkit-transform:scale(0.9);
transform:scale(0.9);
}
img:hover{
overflow:hidden;
}
img{
-webkit-transform:scale(1.0);
transform:scale(1.0);
-webkit-transition: all 1.0s ease;
transition: all 1.0s ease;
}</style>

<style type="text/css"> img{ background:transparent: box-shadow:inset 0 0px 0px none; -webkit-transition: all 0.8s ease-out; -moz-transition: all 0.8s ease-out; transition: all 0.8s ease-out; padding:5px; border:2px none; } img:hover{ box-shadow:inset 100px 0px 1px #595b6c,inset -100px 0px 1px #595b6c;}</style>

<style name="captain" type="text/css">img { filter: alpha
(opacity=100); opacity:1.0;}img:hover { filter: alpha(opacity=70);
opacity:.7 } img {-webkit-transition:0.7s; -moz-transition:0.7s;
-o-transition:0.7s;} </style>

Dean โพสต์ 2024-5-9 08:54:41

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-5-10 02:11

https://lh7-us.googleusercontent.com/36gvaMUClzACEC2z2OMCCI94EkhHSt3fILbdTT1UqqImBT0ur0rUHAPKVfYUW7sJbXRXEjn2RYsowge8k_3MEW9S4y1XcEudJsHRdAbue5BQnKlGbYQ2qtx2Asnz8LTzCCeZENrVNSKFA1O6rWNJT2c125https://lh7-us.googleusercontent.com/brLnoIIuw_5ti5xfrmWXP-uB2RAKGuCpL_g7LqDzsaPfEazCRoSQp8FNR0_2HcwTKiUhmKpTCe89ox088sUIIWLM2Eob1AFNedyZsv_P9O-OPqMZGuH1zggijVluaVJrOuE6Wsz3MBaMfNVI6nMjBakฝึกการสร้างฟองอากาศ
         “หนูสอบคลาสหอกผ่านแล้วค่ะ!”
         “หือ?”
         เป็นเรื่องน่ายินดีที่น้องสาวของเขาสอบวัดระดับคลาสเรียนหอกและโล่ผ่าน แต่ไหงดีนกลับรู้สึกตะหงิด ๆ อย่างไรก็ไม่รู้ว่าเด็กหญิงโกหก เพราะจากบอร์ดรายชื่อผู้มีสิทธิ์สอบวัดระดับเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่มีชื่อของรีชา และตอนนี้ก็อยู่ในช่วงของการพักการเรียนคลาสอาวุธเสียด้วย
         “รีช เธอโกหกพี่หรือเปล่า?” ชายหนุ่มหรี่ตาถาม
         “เอะ.. มะ มะ มะ.. ไม่ได้โกหกนะคะ” เด็กสาวผมเปียพูดติดอ่าง คนโกหกเสสายตาไปทางอื่นไม่กล้าสบตาพี่ชาย ทั้งที่คิดว่าดีนจะต้องเชื้อแท้ ๆ เพราะว่าเขามักจะแสดงความยินดีกับความสำเร็จน้อย ๆ ของเธอเสมอ เมื่อหันกลับไปสบหน้าก็ยังเห็นว่าพี่ชายต่างมารดาหรี่ตาจ้องมองเธออยู่ไม่เลิก จึงส่งเสียงเล็ก ๆ ถาม “พี่รู้ได้ไง”
         “ก็ช่วงนี้ไม่มีคลาสไหนเปิดสอนนี่นา แล้วในบอร์ดผู้ที่มีสิทธิ์สอบก็ไม่มีชื่อเธอด้วย”
         “เฮ้อ..” เด็กหญิงตัวน้อยถอนหายใจทำคอตก ดูเหมือนว่าเธอจะทำภารกิจของเทพโดลอสไม่สำเร็จซะแล้ว
         “แล้วไหงถึงมาอำพี่ล่ะ นี่ไม่ใช่วันเอพริลฟูลนี่นา”
         “ก็แบบว่า.. ภารกิจใหม่ของเทพโดลอสน่ะค่ะ ให้โกหกใครก็ได้ในค่าย แล้วห้าวันต่อมาค่อยไปเฉลย” นิ้วชี้ทั้งสองข้างของเด็กหญิงจิ้มกัน “แต่ดูเหมือนว่าหนูต้องไปหาคนใหม่ให้โกหก”
         “เทพโดลอสเหรอ?”
         ดวงตาสีเปลือกไม้หรี่ลงอย่างใช้ความคิด ทำไมหนึ่งในผู้ต้องหาคดีขโมยตรีศูลถึงได้แจ้งภารกิจให้เหล่าเดมิก็อดในค่ายทำ นี่คือการเย้ยหยั่นหรือไม่รู้เรื่องราววุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้นกันแน่ เทพแห่งโอลิมปัสไม่เปิดประชุมเรื่องนี้กันเหรอ หรือว่ายศศักดิ์ของโดลอสต่ำเกินไปที่จะเข้าร่วมการประชุม แต่จะเพราะอะไรก็ช่าง เขาจะลองดูเชิงกลับบ้างดีไหม?
         “พี่ว่าเธอต้องโกหกในเรื่องที่ดูเป็นธรรมชาติมากกว่านี้ เช่น.. ‘หนูกินผักได้แล้วนะ’” ท้ายประโยคดีนทำเสียงเล็กล้อเลียนน้องสาว ซึ่งมันฟังดูตลกมากจนเขาหัวเราะออกมา
         “อี๊ ไม่เอา!” เด็กหญิงเบ้หน้า เหมือนได้ยินว่าเขาสั่งให้เธอกินผักเสียมากกว่า                      “แค่โกหกเฉย ๆ น่า ไม่ได้ต้องกินผักให้ได้จริง ๆ ซะหน่อย” มือแกร่งวางลงบนศีรษะยัยตัวเล็กแล้วยีอย่างมันเขี้ยว “เอ้อ จะว่าไปเธอว่างไหม? พอดีว่าพี่อยากจะทดสอบอะไรหน่อย ถ้าให้ดีพี่ก็อยากให้รีชช่วย”
         “ทดสอบอะไรเหรอคะ?” ดวงตาสีมรกตกลมโตเป็นประกายขึ้นมาระริกด้วยความอยากรู้อยากเห็น
         “พี่จะทดสอบการสร้างฟองอากาศ กับการควบคุมน้ำน่ะ ถ้ามีคนช่วยจับเวลาแล้วลงบันทึกให้คงดี”
      “ได้ค่ะ หนูว่าง” รีชารีบตอบเร็วจี๋
         “โอเค งั้นเดี๋ยวขอพี่ไปเตรียมตัว ส่วนรีชไปรอพี่ที่สระว่ายน้ำหลังบ้านนะ”
         จากนั้นก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัว ดีนเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงว่ายน้ำ ถอดคอนแทกเลนส์ออกแล้วใส่แว่นตาว่ายน้ำค่าสายตาแปดร้อยเข้าไปแทน จากนั้นก็หยิบเอานาฬิกาจับเวลา สมุดและปากกาติดไปด้วย พอไปถึงสระน้ำก็เห็นน้องสาวคนเล็กกำลังนั่งอยู่ริมขอบสระจุ่มขาทั้งสองข้างจุ่มลงไปในน้ำแล้วแกว่งไปมาจนน้ำในสระกระเพื่อม บนตักมีตุ๊กตารูปม้าน้ำที่ดีนซื้อของฝากจากอควาเรียมเมืองปารีสให้เธอ นับเป็นตุ๊กตาตัวพิเศษที่หน้าตาแตกต่างจากมาสคอตหอไอเฟลที่ซื้อมายกโหล
https://i.imgur.com/596Xo4O.png

         ดีนลากเอาโต๊ะเล็กที่อยู่ข้างเก้าอี้อาบแดดมาวางไว้ข้าง ๆ น้องสาวจากนั้นก็อธิบายงานแก่รีชา
         “คืองี้รีช ที่พี่อยากให้ช่วยจดน่ะคือจับเวลาว่าพี่เสกฟองน้ำได้นานแค่ไหน การใช้นาฬิกาจับเวลาก็กดปุ่มนี้ จะหยุดก็กดอีกทีนึง รีเซ็ตก็กดค้าง อ่ะลองทำดู”
         ดีนยื่นนาฬิกาให้เด็กหญิงลองเล่น อธิบายเพิ่มอีกนิดหน่อยเธอก็เป็นงาน
         “โอเคแล้ว ส่วนในสมุดหน้านี้เขียนว่าจับเวลาฟองอากาศ แล้วก็ลงเวลาที่พี่ทำได้ลงในช่อง”
         “ได้ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว”
         “งั้นมาลองกัน พี่ขอยืมแมนนี่หน่อย” แมนนี่ก็คือตุ๊กตาม้าน้ำตัวนั้นแหล่ะ รีชตั้งชื่อให้มันในตอนที่เห็นหน้าครั้งแรกเพียงแค่สามวินาที                   แล้วการทดลองก็เริ่มต้นขึ้น ดีนเสกฟองอากาศจำนวนสามฟอง หนึ่งคลุมหัวตัวเอง สองคลุมหัวรีช และสุดท้ายคลุมให้แมนนี่
         “รีชเธอได้ยินที่พี่พูดไหม?”
         “ได้ยินค่ะ”
         เสียงตอบกลับอู้เล็กน้อยเหมือนตอนที่หูอื้อ อาจต้องพูดเสียงดังขึ้นมาหน่อยเสียงถึงได้ผ่านฟองอากาศเหล่านี้ไปได้
         “นาฬิกา กดด้วย”
         “อุ๊ย หนูลืม”
         เด็กหญิงกดบันทึกเวลาทันทีที่รู้ตัว อาจจะต้องบวกเวลาเพิ่มไปอีกหน่อยประมาณสิบวินาที ซึ่งจากการทดสอบครั้งแรกเขาทำเวลาได้เพียงแค่ห้านาทีก่อนที่ฟองจะแตกออก
         “สามนาทีเองเหรอ จะไปทำอะไรทันเนี่ย” ดีนพึมพำออกมา หรือว่าเขาจะให้ไบร์ทช่วยดีนะ คงต้องลองขอดู
         แต่จะว่าไป เขายังไม่รู้เลยว่าฟองอากาศนี่จะกันกลิ่นของดอกบัวได้จริง
         “น่าจะต้องลองใช้เทียนหอม เดี๋ยวพี่ไปเอามาแป๊บนึงนะ”
         ดีนเดินกลับเข้าไปในบ้านแล้วหยิบเอาเทียนหอมแท่งหนึ่งออกมา ถามว่ามีได้ไงเหรอ ซื้อมาสร้างบรรยากาศการนอนที่ปารีสแล้วมันเหลือ… ชายหนุ่มเสกฟองอากาศคลุมหัวทั้งสามเหมือนเดิมไว้ก่อนแล้วจึงจุดเทียนอะโรม่าดังกล่าว
         “อืม.. กลิ่นไม่เข้ามาจริง ๆ ด้วยแฮะ” แต่พอดีนครุ่นคิดถึงอย่างอื่นไม่ได้โฟกัสกับการสร้างฟองมันก็แตกดังโพละ “เวรเอ๊ย! จะต้องโฟกัสกับไอ้ฟองงี่เง่านี่ตลอดเวลาเลยหรือไง!”
         เขาสบถ สภาพตอนมีฟองครอบหัวเอาไว้ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์อวกาศที่ไม่ได้สวมชุดนักบินอวกาศ หรือไม่ก็คนบ้าที่เอาโหลปลาทองครอบหัว แล้วคนธรรมดาที่ไม่ใช่เดมิก็อดจะเห็นสภาพพวกเขาตอนทำภารกิจเป็นอะไร คงไม่แคล้วกับสองสิ่งนี้หรอก!
         “งื่อ พี่ดีน ใจเย็นสิคะ” รีชาหยิบเอาแมนนี่มากอดทำไหล่ห่อ น้องคงตกใจที่เขาสบถคำไม่สุภาพออกมาเมื่อกี้นี้ ดีนะที่พูดแค่ ‘เวรเอ๊ย!’ ไม่ใช่ ‘-วยเอ๊ย!’
         “ขอโทษรีชลืม ๆ ที่พี่พูดเมื่อกี้ไปซะนะ”
         อยากจะใช้ไฟฉายของแมนอินแบล็คลบความทรงจำน้องสาว ผ้าขาวยังไม่ควรที่จะแปดเปื้อน ถึงเขาจะรู้ว่าอีกหน่อยเดี๋ยวรีชาก็จะต้องเจอคำพวกนี้ เผลอ ๆ จะอุทานคล่องปากกว่าเขาอีก แต่ว่าน้องเพิ่งเป็นเด็กสิบสองขวบไง ถ้าอายุสิบห้าแล้วค่อยว่าไปอย่าง
         “ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็รู้ว่ามันกันกลิ่นได้ ฝึกแค่ให้อึดให้นาน มาลองดูอีกที..”
         ชายหนุ่มสร้างฟองอีกครั้ง แต่คราวนี้กลิ่นหอมลาเวนเดอร์ของเทียนลอยเข้าจมูกเต็ม ๆ
         “หืม?” แล้วฟองที่สร้างก็สลายไปเมื่อเขาวิเคราะห์ “ผิดพลาดตรงไหน ก็เหมือนเมื่อกี้ทุกอย่างเลยนี่หว่า”
         ดีนครุ่นคิด แล้วก็มาเอ๊ะใจได้ว่าตอนนี้อากาศของสระว่ายน้ำเต็มไปด้วยกลิ่นของเทียนหอมลอยอบอวนไปหมด
         “อ๋อ เข้าใจแล้ว”
         ดีนเดินเข้าบ้านไปใหม่ จากนั้นก็สร้างฟองคลุมหัวตัวเองแล้วเดินออกมาที่สระว่ายน้ำ พยายามตั้งจิตให้มั่นโฟกัสกับฟองที่ครอบหัวอยู่ จนผ่านไปราว ๆ แปดนาทีฟองถึงได้แตกออก
         “เจ็ดนาทีสี่สิบห้าวินาทีค่ะ”
         “น่าจะต้องบวกเพิ่มไปอีกสิบวิฯ ตอนที่พี่ออกมาจากบ้าน”
         “อื้อ ๆ” รีชาพยักหน้าเขียนแก้เลขใหม่ เป็นเจ็ดนาทีห้าสิบห้าวินาทีแทน
         “นานสุดได้แค่นี้เองเหรอ?”
         ดีนพึมพำ กอดอก สั่นขายุกยิก ถ้าจำเป็นต้องเข้าไปที่คาสิโนโลตัสแล้วหาตัวซาตานให้เจอภายในแปดนาทีใครจะไปทำได้กันล่ะ แต่ขณะที่คิดเขาก็พบกับเออเร่อหนึ่งจุด
         “เอ๊ะ เมื่อกี้นี้พี่ไม่ได้เสกฟองให้รีชกับแมนนี่นี่นา”
         “ใช่ค่ะ ไม่ได้เสก”
         “โอ้ ให้ตายเถอะ งั้นเอาใหม่ เรื่องทดสอบว่ากลิ่นจะเข้ามาได้ไหมคงไม่ต้องซ้ำแล้ว วัดระยะเวลาอย่างเดียวเลยแล้วกัน”
         ดีนตั้งจิตอีกครั้ง สร้างฟองครอบหัวตัวเอง น้องสาว และตุ๊กตาม้าน้ำ พอต้องใช้สมาธิมากขึ้นเวลาที่ทำได้ก็ลดลงเหลือเพียงแค่สี่นาทีกว่า ๆ เพียงเท่านั้น
         “สี่นาที แย่กว่าเดิมอีก..”
         ชายหนุ่มมองสถิติที่จดได้ ลองมาหลายครั้งก็อยู่ที่สามนาทีบ้าง สี่นาทีบ้างแต่ไม่เคยเกินห้านาทีเลย คงต้องฝึกสมาธิให้ดีกว่านี้ ต้องทำยังไงล่ะ เล่นโยคะเหรอ? ก็ได้อยู่นะ เดี๋ยวเอาไปไปที่บ้านเฮอร์มีสแล้วไปโหลดคลิปโยคะง่าย ๆ แล้วมาทำตามเอา
         “แล้วความแข็งแกร่งของฟองนี่ล่ะ?”
         จู่ ๆ ก็นึกสงสัยขึ้นมา ฟองมักจะแตกตอนสมาธิหลุด หรือไม่ก็อึดอัดจากการเพ่งจนทนไม่ไหว การทดสอบความคงทนของฟองอากาศก็สำคัญ เผื่อมีใครมาชนเข้าจะได้รู้ว่าต้องเลี่ยงหรือไม่จำเป็น ดีนสร้างฟองขึ้นมาอีกครั้งครอบไปที่หัวของรีชา จากนั้นก็ลองใช้นิ้วจิ้มดู ตัวฟองยวบยาบเล็กน้อยแต่ก็แตกโพละไม่ได้คงทนถาวรแต่อย่างใด
      “เหมือนจะแข็งกว่าฟองปกติแต่ก็ไม่มากอยู่ดีงั้นเหรอ? งั้นต่อไปก็ระยะห่าง”
         อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าอยู่ห่างจากเพื่อนแล้วฟองจะยังอยู่ไหม ดีนเสกฟองคลุมหัวรีชาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็เดินออกห่างจากน้องสาวเรื่อย ๆ จนกระทั่งเข้ามาในบ้าน เหมือนว่าพออยู่ในจุดที่ลับสายตาฟองจะแตกออกทันที แปลว่าพวกเขากับเพื่อน ๆ ต้องอยู่ในระยะที่มองเห็น ถ้าไปเข้าห้องน้ำหรือคลาดกันนิดเดียวก็จบ…
         ‘ที่ฝึกไปจะสูญเปล่าหรือเปล่านะ หรือยอม ๆ สูดละอองดอกบัวไปดี?’
         ดีนตาลอย กับเวลาแค่สี่นาทีในการตามหาซาตานในคาสิโนที่มีคนเยอะแยะแถมยังต้องคอยระวังฟองไม่ให้แตกและห้ามละสายตาจากเพื่อนอีก มันยากเกินไปจริง ๆ ที่จะควบคุมพลังให้คงที่อยู่ตลอดเวลา
         ‘จะมีวิธีการใดที่ทำให้ไม่หลงลืมตัวตนได้บ้างนะ?’
         เขาครุ่นคิด สรุปวันนั้นเขาก็คิดหาวิธีรับมือกับความทรงจำของตัวเองจนถึงเย็นโดยไม่ได้แม้แต่จุ่มตัวลงไปในสระว่ายน้ำเลย…
https://lh7-us.googleusercontent.com/_xc3fpgjuOpx_WLDnmkU6PfdU_nO7KccdPrM6zli5HDc2ocdKxt2G0hO-yi13slE9jXcCa61qcnLyHgkn7mFGNPIDLehp-3q86tkjVWUwk691lbqRbSV9e1ddM9NmKfVSNS99ozmtZW1udAlwErjWCs

Dean โพสต์ 2024-10-22 22:16:42

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-12-30 20:20 <span style="font-size:11pt;font-family:Arial,sans-serif;color:#000000;background-color:transparent;font-weight:400;font-style:normal;font-variant:normal;text-decoration:none;vertical-align:baseline;white-space:pre;white-space:pre-wrap;"><img src="https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXdyOdyQK3suKT0CO3ZHitnN1_ZJ7W_FQlJn94m2PWObObJH_bWYKEQbzRLJxigNGVRS7JSTpTOY9AjsIpslGayGTnMCnrszg19QLXZ_42LO2grD1OA6HzepdRjRDWdtn6UC6gZwg4Il3QMzPjjFA8Hn2XOM?key=UqcMlL1_g2MnjldCV8swvw" width="200" height="35" style="margin-left:0px;margin-top:0px;">220<span style="font-size:18pt;font-family:Impact,sans-serif;color:#ff8c00;background-color:transparent;font-weight:700;font-style:normal;font-variant:normal;text-decoration:none;vertical-align:baseline;white-space:pre;white-space:pre-wrap;"><img src="https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfHPsks0DLm0ogPBma9imw6Xx4dgcyBcCzR83z6zq9URxI1WFYT7_ScxmzKoU5RGaR8N-2wMy_p1ZYjYW1JwzqCcAx5v7skOvzthwsnSonQbDzrSQ7RZN-HUtu7RuMqCMcVvPRlPU7memabB8lF0I6IVzM?key=UqcMlL1_g2MnjldCV8swvw" width="200" height="35" style="margin-left:0px;margin-top:0px;"><span style="font-size:10pt;font-family:Sarabun,sans-serif;color:#f5deb3;background-color:transparent;font-weight:400;font-style:italic;font-variant:normal;text-decoration:none;vertical-align:baseline;white-space:pre;white-space:pre-wrap;">ปาร์ตี้ริมสระ <div style="text-align: center;"><iframe width="200" height="50" src="https://www.youtube.com/embed/pDDxrTJ7uVA?autoplay=1&loop=1&playlist=pDDxrTJ7uVA" frameborder="0" allow="autoplay; encrypted-media" allowfullscreen=""></iframe></div>                22/10/2024 — 14.00 น. ~                ปาร์ตี้ริมสระน้ำบ้านโพไซดอนถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ที่มันแสนเรียบง่ายเพราะเกิดขึ้นอย่างกระทันหันเมื่อชั่วโมงก่อน ของกินที่ถูกจัดเลี้ยงจึงไม่มีอะไรมากมายไปกว่าน้ำอัดลมและขนมขบเคี้ยวที่ไม่มีคุณประโยชน์ทางด้านโภชณาการจากร้านสะดวกซื้อ เพลงชิล ๆ สไตล์ฮาวายถูกเปิดขึ้นด้วยเสียงที่ไม่ดังเกินไปจนรบกวนบ้านข้าง ๆ แทนที่จะเป็นเพลงจังหวะตื๊ดให้แดนซ์กันมัน ๆ แต่ปาร์ตี้ของครอบครัวมันก็แบบนี้แหล่ะน่า จะให้มีอะไรหวือหวามากมายไปกว่านี้กันเล่า น่าเสียดายที่ปาร์ตี้นี้ขาดไบร์ท เจโรม และน้องสาวอีกหนึ่งคน                ก่อนหน้าจะลงสระดีนได้มอบของฝากจากไทยแลนด์ให้แก่พ่อ แน่นอนว่าไม่ใช้ปลาร้าที่พ่อเคยบอก แต่เป็นแผ่นเสียงเก่าที่คนขายบอกว่าเคยดังในยุคสี่ศูนย์                “โอ้ นี่เพลงใหม่เมื่อไม่กี่ปีที่แล้วเองนี่นา”                “เมื่อไม่กี่ปีที่แล้วแน่นะพ่อ…”                สำหรับเทพที่อายุยืนยาวเป็นอมตะ ร้อยปีที่แล้วแค่เมื่อวานคงเป็นเรื่องจริง…                .               .               .                รีชาลอยตัวอยู่บนห่วงยางเป่าลมรูปนกฟลามิงโก้สีชมพูแป๋นแหลน ตีขาเล็ก ๆ ไปมาวนเวียนรอบสระ ฝั่งซันซ์ก็ว่ายน้ำอย่างเอาเป็นเอาตายราวกับซ้อมแข่งโอลิมปิกโลกแข่งกับออมเล็ต ลูกสิงโตนีเมียนที่ดีนเลี้ยงไว้ พนันได้เลยว่าถ้าเจ้าหน้าที่รับสมัครรู้ว่าสายเลือดที่แท้จริงเป็นใคร ถ้าไม่ถูกหัวเราะเยาะหาว่าบ้าก็ต้องถูกปรับแพ้ฟาลว์เป็นแน่ ส่วนดีนว่ายน้ำมาเกาะแพยางที่มหาเทพโพไซดอนกำลังนอนอาบแดดอยู่                 “ดื่มหน่อยไหมครับพ่อ” ชายหนุ่มไม่ได้มาเปล่า ในมือเขาถือกระป๋องโคล่าเย็นเจี๊ยบมาด้วย                “ขอบใจเอลวิน กำลังอยากหาอะไรดื่มอยู่พอดี” โพไซดอนยิ้มรับก่อนจะหยิบกระป๋องอลูมิเนียมในมือลูกชายมาถือไว้ก่อนจะดึงสลักเปิดออกจนฟองฟู่ไหลทะลัก “แล้วคนรักของลูกล่ะ ไม่มาด้วยรึ”                “ไม่ยักรู้ว่าพ่ออยากเจอแมคซี่” ดีนกลั้วหัวเราะ “ถ้าผมโทรหากรี๊งเดียวเดี๋ยวเขาก็มา แต่ช่วงนี้น้องชายหมอนั่นไม่ค่อยสบาย ฤดูร้อนยาวนานเกินไปเลยเป็นไข้ฤดูร้อนน่ะครับ แมคซี่เขาเลยต้องอยู่ดูแล แฟนผมเขาน่าจะพยาบาลเก่งจนเป็นคุณหมอได้แล้วมั้ง”                “ก็แค่อยากรู้จักนิดหน่อย แต่ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นไร”                คนเป็นพ่อทำเสียงเข้ม ซึ่งไม่รู้ว่าจะทำเข้มไปทำไมในเมื่อดีนไม่ใช่ลูกสาวที่ต้องคอยหวงแหน บางทีมหาเทพอาจจะอยากมีโมเมนต์หวงลูกสาวอยู่บ้างกระมัง สำหรับสาวแกร่งอย่างไบร์ทไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วง ส่วนรีชาก็ยังเด็กเกินไปที่จะมีผู้ชายมาเกาะแกะ                “งั้นผมไม่เรียกดีกว่า เดี๋ยวคุณพ่อจะกินหัวแฟนผม” ดีนกล่าวขำ ๆ ก่อนจะเงยมองดวงอาทิตย์ยามบ่ายสองที่เขาว่าร้อนแรงมากที่สุดของวัน “จะว่าไป… พ่อรู้ไหมว่าทำไมช่วงนี้โลกกลายเป็นยุโรปเหนือกันหมดครับ”                “ลูกหมายถึง?”                “ที่กลางคืนหายไป มีแต่กลางวันกับพระอาทิตย์ร้อนฉ่ายี่สิบสี่ชั่วโมง”                “ไม่รู้สิ” เทพสมุทรไหวไหล่ด้วยท่าทางไม่ยี่หระ “บางทีอะพอลโล่คงเล่นสนุก เทพวัยรุ่นก็แบบนี้”                “หืม เทพอะพอลโล่เล่นสนุกอ่ะนะ?” ดีนยกคิ้วขึ้นสูงกับท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนของพ่อตัวเอง “เขาทำแบบนี้บ่อยเหรอ?”                “ก็เคยทำ เดี๋ยวเบื่อก็เอาพระอาทิตย์กลับไปนั่นแหล่ะ”                เมื่อได้ยินคำตอบจากบิดาดีนก็พยักหน้าแล้วพยายามทำความเข้าใจกับความซุกซนของเทพวัยรุ่นอายุล้านปี                ‘ถึงจะอยู่มานานแต่ก็ยังซนตามอายุเทพสินะ’                บางทีสิ่งที่ควรกังวลอาจไม่ต้องกังวลมากมายขนาดนั้น นี่สินะคนในค่ายถึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนแรกเขาก็คิดว่าโลกถูกจู่โจมจากเทพชั่วร้ายอย่างโลกิเสียอีก พวกเขาเคยเผชิญหน้ากับเทพจอมเจ้าเล่ห์แห่งนอร์สมาแล้วครั้งหนึ่ง แถมถูกยักษ์น้ำแข็งพยายามล้างแค้นโดยการล้อมค่าย เสกให้ฤดูร้อนกลายเป็นฤดูหนาว จึงไม่แปลกที่คราวนี้ดีนจะคิดว่าเป็นฝีมือของพวกเหล่าโลกิอีก                 “ก็หวังว่าเทพอะพอลโล่จะเบื่อไว ๆ นะครับ ปีนี้อากาศเปลี่ยนหลายรอบเกินไข้จะกินเอา”                ถ้าฤดูร้อนยาวนานจนถึงฤดูหนาวปีนี้คงไม่มีไวท์คริสต์มาสให้เชยชม งานปีใหม่ก็คงแปลก ๆ แต่เขาคงเข้าใจชาวออสเตรเลียมากขึ้นว่าคริสต์มาสฤดูร้อนเป็นอย่างไร ตอนนี้มนุษย์ปรับตัวกันพอได้แล้ว แต่สัตว์โลกอย่างอื่นเนี่ยสิ.. ปะการังจะฟอกขาวเพิ่มขึ้นด้วยไหมนะ                “ว่าไปผมก็มีเรื่องที่อยากจะถามตั้งนานแล้ว พวกเทพเนี่ยมีตั้งหลายกลุ่ม ตำนานการกำเนิดก็แตกต่างกัน อย่าบอกนะครับว่า…” ชายหนุ่มหรี่ตาลงอย่างสงสัย “พ่อเป็นมนุษย์ต่างดาว”                เพียงได้ยินคำถามเจ้าสมุทรก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น                “เอลวิน เจ้าดูหนังมากไป! เอามาจากเรื่อง 'ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า' ใช่ไหม พ่อก็เคยดูนะ”                อ้อใช่ เจ้าสมุทรน่าจะชอบดูหนัง ไม่งั้นคงไม่ตั้งชื่อให้เขาเหมือนเอลฟ์จากมิดการ์ดหรอก                “ก็ใช่ แต่ว่าพ่อหัวเราะแบบนี้แปลว่าผิดสินะ ถ้างั้นทำไมถึง…”                “ทำไมถึงมีเทพจากหลายตำนานสินะ คืออย่างนี้… เราเป็นเทพที่ถือกำเนิดบนโลกอย่างแท้จริง โดยเคออสและนิกซ์ ส่วนเทพตำนานอื่น ๆ นั่นล่ะใช่ พวกเขามีโลกอีกมิติ” โพไซดอนเว้นช่วงไปแป๊บนึงก่อนจะกล่าวต่อราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ “ยกเว้นแผ่นดินทางตะวันออกส่วนนึงที่มีการคุ้มครองจากเทพพวกเขามานับแต่โบราณ เดิมทีแผ่นดินตรงนั้นไม่เคยมีอยู่ แต่ผานกู่ได้ถือกำเนิดและแยกฟ้าที่ปิดผนึกแผ่นดินส่วนนั้นออก”                “เห.. แปลกชะมัด ถ้างั้นพ่อจะบอกว่าเทพบนโลกที่แท้จริงมีแค่สองฝั่งคือเทพกรีก กับเทพตะวันออกงั้นเหรอครับ?”                “ถูกต้อง ฮินดู นอร์ส มายา อียิปต์ บาบิโลน และยะโฮวา พวกเขาล้วนมาจากดาวดวงอื่น บ้างก็แค่มาที่นี่ไม่ได้มาพำนักถิ่นฐานถาวรอย่างนอร์ส”                “มีเทพที่เป็นมนุษย์ต่างดาวจริงด้วยแฮะ.. อย่าบอกนะว่าสแตน ลี, แลร์รี่ ลีเบอร์, แจ็ค เคอร์บี้ หนึ่งในสามคนนี้มีใครสักคนที่เป็นเดมิก็อดที่รู้ความลับของจักรวาลน่ะ”                “ชื่อคุ้น ๆ นะ เหมือนจะมีสักคนที่เป็นบุตรเทพีไอริส”                คำตอบจากพ่อทำเอาดีนอ้าปากเหวอ                “แล้วเขาเอาความลับของเทพมาตีแผ่แบบนี้จะไม่มีปัญหาอะไรเหรอครับ?”                “เอลวินลูกเคยได้ยินสำนวนว่า ‘ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด’ ไหม? เรื่องราวเหนือจินตนาการถูกเขียนในรูปแบบของการ์ตูน ไม่มีมนุษย์คนไหนที่เอะใจคิดว่าเป็นเรื่องจริงหรอก” โพไซดอนกลั้วหัวเราะด้วยท่าทางสบายอารมณ์                “บ้าน่า.. งี้ เจ. เค. โรว์ลิ่งก็มีสิทธิ์..”                เจ้าสมุทรไม่ได้ตอบคำถามเพียงแต่ยิ้มกรุ้มกริ่มที่มุมปากซึ่งไม่ว่าจะมองยังไงก็ต้องใช่แน่ ๆ แล้วถ้ามาผูกโยงแบบนี้เทพเจ้าต้องมีเอี่ยวกับสมาคมลับฟรีเมสันชัวร์ ๆ                .               .               .                ปาร์ตี้ริมสระแบบชิล ๆ ดำเนินไปจนถึงช่วงเย็น ดูเหมือนว่าเพียงแค่ขนมกรุบกรอบจะเอาไม่อยู่จนท้องเริ่มร้องจ๊อก ๆ ดีนจึงออกไปซื้ออาหารเวฟจากร้านสะดวกซื้อมาเป็นมื้อเย็น น่าประหลาดมากที่เจ้าสมุทรไม่ว่าอะไร (คงเพราะแอตแลนติสไม่มีตู้เย็นและไมโครเวฟแน่ ๆ) ระหว่างทางเขาก็เอ่ยชวนคนในค่ายที่เดินผ่านให้มาปาร์ตี้กันที่สระว่ายน้ำบ้านโพไซดอน แน่นอนว่าไม่ลืมจะส่งข้อความหาคุณแฟนต่อให้พ่อจะหยุมหัวแมคเคนซีก็ตามที.. ว่าแต่อีกฝ่ายจะว่างหรือเปล่าเนี่ยสิ <span style="font-size:11pt;font-family:Sarabun,sans-serif;color:#000000;background-color:transparent;font-weight:400;font-style:normal;font-variant:normal;text-decoration:none;vertical-align:baseline;white-space:pre;white-space:pre-wrap;"><img src="https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXdzBJJcAAxk1W1fMW5RwsYyrwh5bkNI4qJyCpd-8O9uNkjJCiaI5YVFv-f170EHpKWiJXKvZY27tV8tK2uwBXElMHigq7rZTiVQd86S-FudbTHjLJ75ABtoxpNpHZ-h6qYTElHSi831gLcLo7cghJDULiPB?key=UqcMlL1_g2MnjldCV8swvw" width="583" height="67" style="margin-left:0px;margin-top:0px;">
ถวาย [แผ่นเสียง] แก่ [โพไซดอน] https://www.youtube.com/watch?v=rjMai_dp0vo HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +25

Dean โพสต์ 2024-12-30 19:04:46

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-12-30 19:17

https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXdfNL4HHh8kSAmNTqHJL3CLjOmgB5NSNwYwxMGGsVrqKW4YXJ_fW7CyTIitCLxaDNVDrE9iFoC7gkwOTxuY3EpxqYoLXfx0VqtPZQBwBTiBGDy5P5ElgsWT-QMh-W6CalUo3MU6zg?key=O9H7HSyn5LzMNLR1VpgvIp9T266https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfxbUe_apGI8oRpua7BW6pTiOf5weTuWj02jss7PfDgLVG2bnnhJAC6w_rALqELMPc-NWSbJLwaoujtZlNnkI3EJLlgcTtKBFE5RW_xXPHLMH07OqyjrjqVc1WJm5abeRPW4nFQ?key=O9H7HSyn5LzMNLR1VpgvIp9Tงานคริสต์มาสแบบเอ็กซ์คลูซีฟ!
                           25/12/2024
ดด             เมอร์รี่คริสต์มาส!!
            วันนี้ยังไม่ได้ทำงานสร้างห้องต่อเพราะว่าปูนยังไม่แห้งสนิท วันนี้เลยมีเวลาว่างที่จะเตรียมจัดงานปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่สระว่ายน้ำบ้านโพไซดอน ที่ริปลี่ย์ สวอนสัน น้องสาวคนโตลงทุนทำความสะอาดให้เมื่อวานตอนที่พวกเขากำลังง่วนอยู่กับงานก่อสร้างอยู่ วันนี้สระน้ำจึงเปิดใช้บริการเปิดน้ำเต็มสระ แต่คงไม่มีใครลงไปว่ายอยู่ดีเพราะว่าอากาศวันนี้อยู่ที่ห้าสิบเจ็ดองศาฟาเรนไฮ เว้นแต่ใครอยากจำลองบทแจ็คกับโรสในฉากสุดประทับใจในอุณหภูมิน้ำที่สูงกว่านิดหน่อย
            ตัวบ้านไม่ได้ตกแต่งเข้ากับเทศกาล มีเพียงแค่เตาย่างบาร์บีคิวที่ถูกนำออกมาใช้งาน ดีนแจกหมวกซานต้าให้แก้สมาชิกในบ้านและแขกผู้มาร่วมงานกันคนละใบ
            ตามคาด… เลนน็อคไม่ได้มาปาร์ตี้แม้จะร้องขอ ส่วนแขกที่มางานเลี้ยงเห็นมีเอมีเลีย ธิดาแห่งซุส เชมัส และไอมิสายเลือดจากแอมฟิไทรต์ ทางฝั่งเฮคาทีมากันทั้งบ้าน ส่วนที่น่าประหลาดใจที่สุดเห็นจะเป็นเดม่อน แคนเนลท์ที่จู่ ๆ ก็หายตัวไปอย่างปริศนาอีกแล้ว น่าเสียดายที่ลิเลียน่ากับชาร์ล็อตออกไปทำภารเดินทางด้วยกันทั้งคู่ หากมีสองสาวมาร่วมงานน่าจะได้บรรยากาศคึกคักกว่านี้อีกแน่ ๆ
         “ไม่รู้ว่ามีใครจัดงานเลี้ยงหรือยัง แต่ขอฉลองให้กับคุณเอลี่กับงานใหม่ครับ!”
            ดีนยกแก้วโคล่าขึ้นมาชนกับหญิงสาวรุ่นแม่ แต่ยังคงงามสะพรั่งในแบบของเธอ.. ความงามอันแข็งแกร่งและทรงพลัง
         “ขอบคุณนะดีน ยังไม่มีใครจัดงานเลี้ยงฉลองให้เลย แต่ได้ฉลองพร้อมกับปาร์ตี้คริสต์มาสก็ไม่เลว ถ้าจัดแยกฉันคงเขินแย่” เอมิเลียยิ้มก่อนจะยกแก้วโคล่าขึ้นจิบตามธรรมเนียม ชนแล้วก็ต้องดื่ม
         “แล้วเป็นไงบ้างครับกับงานใหม่ เมื่อไรคุณจะผ่านโปรฝึกงานนะ?”
         “ก็ดีนะ เป็นบทบาทใหม่ที่ไม่ชินเลย ปกติฉันจะอยู่คนเดียวในห้องนักบิน มากหน่อยก็มีผู้ช่วย แต่ตอนนี้.. เด็ก ๆ มาล้อมตอนที่ฉันสอนเต็มไปหมด” หญิงสาวหัวเราะ “แต่มาอยู่ฮาล์ฟบลัดก็ต้องปรับตัวแหล่ะ ฉันไม่มีบ้านอื่นให้กลับไปอีกแล้ว ส่วนเรื่องผ่านโปรคงแล้วแต่คุณไครอนประเมินผลงานนั่นแหล่ะจ้ะ”
         “ก็หวังว่าที่นี่จะเป็นบ้านที่ดีสำหรับคุณนะครับ เอ้าทุกคน ขอกำลังใจให้คุณเอลี่สำหรับการฝึกงานหน่อย!!”
            จากนั้นเสียงเฮก็ดังขึ้น..
            .             .             .
            เจโรม ไทสัน ซันซ์ จับกลุ่มกันร้องคาราโอเกะที่ในตัวบ้าน ดูเหมือนว่าการช่วยกันซ่อมบ้านสองวันที่ผ่านมาจะทำให้ทั้งสามกลายเป็นพี่น้องฝ่ายชายที่ซี้กันปึ้ก
            แขกอย่างไอมิไปประจำอยู่ที่หน้าเตาย่างบาร์บีคิว แล้วแจกจ่ายอาหารแก่ทุกคน ซึ่งฝีมือการปิ้งย่างของเธอบอกได้เลยว่าเพอร์เฟ็ค เนื้อยังคงความชุ่มฉ่ำที่ด้านใน ทว่าสุกพอดีไม่มีไหม้ พอบอกให้เธอไปพักแต่หญิงสาวยืนกรานว่าจะทำต่อ เพราะการทำอาหารคืองานอดิเรกและความสุขของเธอ
            ทางฝั่งเด็กน้อย จูลี่ รีชา และเชมัส จับกลุ่มกันวาดภาพระบายสี โดยมีเอมีเลียเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
            ตอนนี้ดีนหาตัวซิลเวอร์ไม่เจอ บางทีชายคนนี้ก็มีความลับซุกซ่อนไว้มากมายทั้งที่ภายนอกดูเป็นชายที่เปิดเผย แต่ไม่เป็นไร ยังไงทุกคนล้วนมีความลับกันบ้างไม่หนึ่งก็สองอย่าง แต่สุดท้ายพี่ชายคนโตของบ้านเฮคาทีก็กลับมาทันในช่วงที่มอบของขวัญ
            ดีนมองภาพบรรยากาศของกลุ่มคนเล็ก ๆ อย่างอุ่นใจ ทุกคนมีความสุข สนุกสนาน กินอิ่ม นอนหลับ พูดคุยสนทนาอย่างสนิทสนม ร้องเพลงเต้นรำ มอบของขวัญสุดพิเศษให้แก่กัน เขาอยากให้ทุกวันสงบสุขเหมือนอย่างเช่นวันนี้ โดยลืมเลือนทุกความโศกเศร้าที่ผ่านมา…
            .             .             .
            ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขอยู่นั้นเอง ดีนได้ปลีกตัวออกมาจากครอบครัว จูงมือแมคเคนซีเข้าไปในห้องสัตว์เลี้ยงที่ยังไม่ได้ทาสีทว่าปูนแห้งสนิทดีแล้ว ทว่าแสงสว่างในห้องมืดสลัวเพราะยังไม่ได้จัดการกับระบบไฟฟ้า มีเพียงแสงอาทิตย์ไม่รู้จบสาดส่องเข้ามาที่บานหน้าต่างที่แปะหนังสือพิมพ์กันไว้ไม่ให้เลอะเมื่อตอนทาสี
         “ดีน นายมีอะไรเหรอ?”แมคเคนซียังคงงงที่ถูกชายหนุ่มเจ้าของบ้านพาเข้ามาในห้องสัตว์เลี้ยงที่สร้างเสร็จไปเพียงแค่แปดสิบเปอร์เซ็น
         “ฉันก็พานายมาดูห้องสัตว์ตามที่นายขอไงที่รัก” ดีนหัวเราะหยอก จากนั้นเขาก็โดนสันมือของแมคเคนซีตีเข้าที่ต้นแขนไปทีนึง
         “ถ้ามันยังไม่เสร็จฉันก็เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้วไหม?”
            “ฉันไม่รู้นี่ ก็แค่...” ดีนเดินผละออก เขาหยิบสมาร์ทโฟนออกมาเปิดเพลงรักในเพลย์ลิสต์ที่เซฟไว้เมื่อชาติเศษ ๆ อ้าแขนทั้งสองข้างออกมา “อยากเต้นรำจังหวะช้ากับแฟนในตอนที่ไม่เมา”
https://www.youtube.com/watch?v=PB5c-KmxqQw&ab_channel=TheCarpenters-Topic
[เพลงประกอบ กด ► ฟังเพื่อเพิ่มอรรถรส]
            แมคเคนซียิ้มเขิน หวนนึกถึงงานปาร์ตี้ฉลองตอนที่กันค่ายจากยักษ์น้ำแข็งได้สำเร็จ ตอนนั้นดีนก็ขอให้พวกเขาเต้นรำกันแบบนี้ เพียงแต่ว่าวันนั้นดีนดื่มสาเกจากญี่ปุ่นไปเยอะจนทำให้เมาแอ๋แทบไม่ได้สติ
            คู่รักสวมกอดแนบแน่น วางมือไว้บนบ่าและโอวเอวของกันและกันไว้ จากนั้นก็เคลื่อนไหวไปตามบทเพลงจังหวะช้า
https://i.imgur.com/LTnz5xl.png
         “แมคซี่ ฉันรักนาย ฉันขอให้เราได้ฉลองคริสต์มาสแบบนี้ด้วยกันทุกปีได้ไหม?”
         “แน่นอนที่รัก ฉันก็รักนายดีน ไม่ว่าตอนนั้นนายอยู่ที่ไหน ฉันจะรีบบึ่งไปหานายในทันที”
         “ฉันรู้ว่านายต้องมาแน่”
            ไม่ว่าวันคืนจะผ่านไปอีกยาวนานแค่ไหน แต่ฉันสัญญา...
https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfLR1_d32HylOT-g85rHt3Kw0g_yeAwCsE8OQ0QZXWgX0tPIeQdzooCSuBKMlUgbZDXxNfYPaTHKKZndx2Vh2l1glk_e0NV5MSCIVS0LSN--IHcy3PRhxMaYcIdXc7szpp_fF7C2A?key=O9H7HSyn5LzMNLR1VpgvIp9Tแจกของขวัญคริสต์มาสแก่ครอบครัวและแขกที่มาร่วมงาน
มอบ [ขนมขิงนำโชค] ให้ [ไทสัน] [เจโรม ปาร์ค ซึงยอน] และ [เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต] (ความสัมพันธ์ +25)
โบนัสความสนิท +5 จากน้ำหอมยูนิเซ็กส์ (เป็นได้คนละ 30 ความสนิท)
มอบ [หมวกคาวบอย] ให้ [ซันซ์ มาเดิล เคานต์]
มอบ [ตุ๊กตายัดนุ่น] ให้ [รีชา แคมพ์เบลล์]
มอบ [ชุดเครื่องเขียน] ให้ [เชมัส แคตต์]
มอบ [ครีมบำรุงผิว] ให้ [ชิมะบุคุโระ ไอมิ]
มอบ [อุปกรณ์ยกน้ำหนัก] ให้ [ซิลเวอร์ ควินน์]
มอบ [อาหารเสริม] ให้ [จูลี่ เดรค]มอบ [คทาลวงใจจำลอง] ให้ [แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น] (@Mackenzie โอนของแล้ว)
static/image/hrline/line3.png
ถึง @Ripley ถ้ามาร่วมงานเขียนโรลเพลย์เข้าร่วมได้เลยครับ มีของขวัญให้

Ripley โพสต์ 2025-6-29 01:10:31

Ripley โพสต์ 2025-6-29 20:43:29

Dean โพสต์ 2026-2-10 22:55:47

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2026-2-12 00:54

https://i.imgur.com/ZmPLSo3.png391https://i.imgur.com/ZmPLSo3.pngสัตว์เลี้ยงวุ่นวายกับเจ้านายจิบชา
         (MON) 19/01/2026 เวลา 14.56 น.
            เป็นอีกหนึ่งวันที่ปล่อยให้ตัวเองเฉื่อยแฉะ ไม่มีคาบเรียนที่สนใจในวันนี้ ไม่มีภารกิจพิเศษหรืองานให้ทำ ดีนเลยใช้เวลาว่างในการจิบชานมไข่มุกหวานสองร้อยเปอร์เซ็นต์ ทอดสายตามองสระว่ายน้ำบ้านโพไซดอนที่แห้งเหือดด้วยสายตาเหม่อลอย
            ซู้ดดดดด (เสียงดูดชา)
            ก่อนหน้านี้สักหนึ่งอาทิตย์ จู่ ๆ น้ำในแหล่งน้ำทั่วโลกก็กลายเป็นสีเขียวดูสกปรกไปหมด ไม่ว่าจะเปลี่ยนน้ำในสระ ทำความสะอาดไปมากเท่าไร มันก็กลับมาเน่าเละเหมือนเดิม เขาจึงแก้ปัญหาเฉพาะหน้าโดยการถ่ายน้ำออกทั้งหมดให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่า
            ตอนแรกดีนคิดว่าอาจเป็นแพลงตอนในน้ำที่มากเกินไปทำปฏิกิริยากับแสงแดดจัด หรือมีปริมาณไนโตรเจนและฟอสฟอรัสสูงผิดปกติไปตามหลักวิทยาศาสตร์ แต่เมื่อวิเคราะห์แล้วทุกสิ่งอย่างดูจะไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ปริมาณสารอาหารในสระว่ายน้ำไม่ได้มีมากเกินไปเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่บ่อเลี้ยงปลา (แม้จะมีกัปปะของรีชาอาศัยอยู่บริเวณนี้ก็ตาม) อีกทั้งสภาพอากาศของนิวยอร์กขมุกขมัว ไอความหนาวเย็นและเมฆครึ้มไม่เคยหมดไปแม้พายุหิมะได้จากไปแล้ว แสงแดดจึงไม่สามารถทำปฏิกิริยากับสารประกอบภายในสระได้อย่างแน่นอน
            ดังนั้นสิ่งเดียวที่พอจะนึกออกนั่นคือ ‘โลกถูกใครสักคนทำให้โกลาหลอีกแล้ว!’ แต่ไม่รู้จะเกิดขึ้นจากตัวร้ายในภารกิจไหน เพราะตอนนี้มีคนออกไปทำภารกิจนอกค่ายมากมายเหลือเกิน ทั้งเดม่อนที่ต้องออกเดินทางไปทำภารกิจเกี่ยวกับแหวนของเธซีอุส (และอาจมีคธูลฮูมาเอี่ยว) หรือของเอียนที่ต้องไปเกาะปีศาจกับรุ่นพี่ไพเพอร์ ซึ่งล้วนแต่เกี่ยวข้องกับทะเลทั้งนั้น
            “อุก!”
            จู่ ๆ ‘คาระคาระวารุ’ กัปปะของรีชาก็ล้มลงแล้วกลิ้งขลุกลงไปอยู่ก้นสระว่ายน้ำที่แห้งเหือด ดีนอุทานร้อง “เฮ้ย!!” ออกมาในทันทีแล้วรีบกระโดดลงไปดูอาการของกัปปะตนนั่น จานบนหัวของมันแห้งสนิทไม่มีน้ำเลยสักหยด ร่างกายของอสุรกายน้ำสีเขียวค่อย ๆ แห้งฟีบเหมือนลอร์ดโวลเดมอร์ในหนังแฮรี่ พ็อตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี แล้วเขาต้องช่วยมันยังไงล่ะเนี่ย!
            “ดะ.. ดีนโดโนะ ขะ..ข้าน้อยขอนามุขอรับปุ”
            “นามุ.. นายหมายถึงน้ำงั้นเหรอ!?”
            เป็นไปได้ว่าอสุรกายจะขาดน้ำอย่างหนักจนแห้งตาย ดีนอุ้มร่างที่หดเล็กลงเป็นเต่าตากแห้งไว้ในอ้อมอก ก่อนจะปีนขึ้นสระว่ายน้ำวิ่งไปเอาน้ำดื่มในตู้เย็นมาเทราดกัปปะ คืนชีวิตให้มันอีกครั้ง เมื่อจานบนหัวของคาระคาระวารุเต็มไปด้วยน้ำอีก เนื้อตัวแห้งซีดก็กลับมาชุ่มฉ่ำเต่งตึงเหมือนเคย คาระคาระวารุแทบจะก้มลงคำนับดีนผู้มีพระคุณช่วยเหลือชีวิตมันเอาไว้
            “ข้าน้อยขบปุคุงขอรับปุ”
            “ไม่ต้องก้มน่า เดี๋ยวน้ำก็หกจนตัวเหี่ยวอีกหรอก”
            เริ่มแรกเดิมทีอสุรกายจากแดนอาทิตย์อุทัยเป็นกัปปะปกป้องบ่อน้ำในศาลเจ้าซึกิโยมิโนะมิยะ ของเทพีซึคุโยมิ โนะ มิโคโตะ ซึ่งเป็นเทพีแห่งดวงจันทร์ของชาวญี่ปุ่น ทว่าคลาร่าธิดาแห่งอะธีน่าได้ประลองปัญญากับมันจนชนะ แล้วได้อสุรกายตนนี้ติดตามรับใช้ แต่ไปทำอีท่าไหนก็ไม่รู้ให้จานบนหัวของเจ้ากัปปะเหือดแห้งหมด ซึ่งคนที่เติมน้ำช่วยชีวิตมันคือ รีชา แคมพ์เบลล์ จากนั้นกัปปะก็เปลี่ยนเจ้านายผู้ติดตาม ซึ่งคลาร่าก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะว่าเธอเองก็ไม่คิดจะเลี้ยงสัตว์อยู่แล้ว ตอนแรกคาระคาระวารุ (ไม่ใช่ชื่อจริงแต่ชาวอเมริกันออกเสียงได้แค่นี้) พูดได้แค่ภาษาญี่ปุ่น แต่หลังจากที่มันหยิบเอาหนังสือเรียนวิชาภาษาอังกฤษระดับเกรดเจ็ดของน้องสาวมาอ่าน มันก็สามารถเรียนรู้ภาษาอังกฤษได้อย่างรวดเร็ว เหลือแค่เพียงสำเนียงติดลิ้นแบบชาวตะวันออกที่ยังปรับได้ไม่สนิท
            เมื่อกี้จานบนหัวของกัปปะเพิ่งแห้งไปและคนที่เติมน้ำลงไปใหม่คือดีน แบบนี้ก็เท่ากับว่าชายหนุ่มกลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของมันแล้วสินะ
         ‘จะบอกน้องยังไงดีล่ะทีนี้’
            เขาเหลือบมองไปยังดวงตาสีดำสนิทของคาระคาระวารุที่ส่งสายตาเทิดทูนบูชามาให้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบัดนี้มันได้เปลี่ยนเจ้านายใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
            “ดีนโดโนะ ต่อจากนี้ไป ทั่นคือนัยทั่นคงใหม่ของข้าน้อย”
            นั่นไงล่ะ ว่าแล้วเชียว… แต่เอาเข้าจริงไม่ว่าอสุรกายในบ้านจะเป็นของใครพวกมันก็ถูกเลี้ยงรวมกันหมด (ยกเว้นออมเล็ตและวูล์ฟเฟียที่อยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะไข่เหลืองจะจับไข่ผำกินเป็นอาหารน่ะสิ!) และทุกคนในบ้านให้ความรักแก่พวกมันมากพอ ๆ กัน ควรเรียกว่าสัตว์เลี้ยงของครอบครัวอาจจะถูกกว่าของใครคนใดคนหนึ่ง
            “ถึงฉันจะเป็นนายท่านคนใหม่ของนาย แต่ก็อย่าลืมรีชซะล่ะ” ฝ่ามือหนาวางบนไหล่เล็ก ๆ ของคาระคาระวารุก่อนจะตบลงเบา ๆ “อ้อ อย่างนึง จะให้ฉันเป็นเจ้านาย นายคงพร้อมที่จะถูกเรียกว่า ‘ไข่เต่า’ แล้วใช่ไหม? แบบว่าชื่อเดิมเรียกยากเกิ้น พูดทีไรลิ้นพันกันทุกที”
            คาระคาระวารุเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเดมิก็อดต่างแดนถึงชอบเปลี่ยนชื่อให้มันนัก เดิมทีนามกัปปะคือ ‘คาวะคุระมารุ’ ต่างหาก แต่รีชาก็เรียกมันว่าคาระคาระวารุ แล้วไหนจะถูกนายท่านคนใหม่ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ‘ไข่เต่า’ อีก แต่ด้วยสายเลือดบูชิโดแล้ว นายท่านสั่งให้ทำอะไร หรืออยากให้มันเป็นอะไรก็ต้องเป็นตามนั้นไม่บิดพริ้วโดยเด็ดขาด
            “ข้าน้อยไม่มีทังลืมคุงหนูรีชุอย่างแน่นองขอรับปุ รวมถุงทั่นหญิงคารุระที่พาข้าน้อยมาที่นี่ด้วยขอรับปุ จากนี้นามุของข้าคือ ไข่เถ่า ตามที่นายทั่นบังชาขอรับปุ”
            “ดีมาก ทำความเข้าใจไวดี ถึงสำเนียงนายจะฟังยากไปหน่อย แต่แบบนี้ก็โอเค ฉันชอบ” ดีนยิ้มกว้างก่อนจะออกคำสั่งใหม่ให้แก่มัน “เอางี้นะไข่เต่า ตอนนี้สระว่ายน้ำบ้านเราน่าจะไม่มีน้ำไปอีกนาน ถ้านายอยากใช้น้ำหรือแช่น้ำล่ะก็ ใช้อ่างอาบน้ำของห้องน้ำชายแช่ตัวได้เลยเพราะยังไงก็ไม่มีคนอยู่บ้านอยู่แล้วน่ะ ฉันอนุญาต”
            ถึงแม้ว่าจะมีสายเลือดโพไซดอนเพศชายยืนหัวโด่ตรงนี้อยู่ตั้งคนนึง แต่ดีนไปอยู่อาศัยที่กระท่อมยี่สิบเป็นหลักอยู่ดี
            “ขอบปุพุระคุงดีนโดโนะมั่กขอรับปุ”
            “ดูแลตัวเองด้วยล่ะไข่เต่า ฉันนั่งเล่นที่บ้านอีกแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับแล้วล่ะ”
            ดีนกล่าว จากนั้นเขาก็ปล่อยให้กัปปะได้ไปทำในสิ่งที่มันอยากทำได้โดยอิสระ ส่วนตัวเองเปลี่ยนที่นั่งเล่นมาเป็นโซฟายาวในโถงรับแขกของบ้าน ชายหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนเดดาลัสเครื่องใหม่ขึ้นมาไถดูข่าวคราวเสียหน่อย
            “สวัสดีค่ะ สำนักข่าวบีบีซีรายงานด่วนจากสหรัฐอเมริกา กับเหตุการณ์ความไม่สงบที่สั่นคลอนความมั่นคงและสร้างความตื่นตระหนกไปทั่วรัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อทางหลวงสายหลัก ไอ-แปดศูนย์ กลายเป็นสมรภูมิของกลุ่มบุคคลปริศนาที่ก่อเหตุโจมตีประชาชนอย่างอุกอาจ และมีพฤติกรรมที่ยากจะหาคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ได้”
            ในขณะที่นักข่าวสาวกำลังรายงาน ภาพในหน้าจอสมาร์ทโฟนมิดไนท์สติกซ์ก็ฉายภาพกลุ่มคนยุคหินกำลังทุบรถ นอกจากนั้นยังมีบุคคลที่น่าสงสัยอีกสองคนที่ใส่ชุดปิดบังใบหน้ามิดชิด
            “อะไรวะเนี่ย คราวนี้กาลเวลาถุยครอบครัวฟลินท์สโตนออกมาเหรอ!?!”
            ชายหนุ่มดูข่าวนี้ไปพร้อมกับทำคิ้วขมวด จากนั้นเลื่อนขึ้นไปจนเห็นวันที่ตรงกับวันคริสต์มาส แสดงว่านี่คือข่าวเก่าที่เกิดขึ้นก่อนมิติเวลาจะคืนอีธานและจูลี่กลับมา ในคอมเมนต์ด้านล่างผู้คนต่างแสดงความคิดเห็นกันไปต่าง ๆ นานา
            @หิวแสงยามดึก・25 วันที่แล้ว             เดี๋ยวนี้ BBC ตกต่ำถึงขนาดเอาภาพ AI มาทำข่าวแล้วเหรอ กรองนิดนึง

            @The_Global_Observer・25 วันที่แล้ว             พวกลัทธิก่อความวุ่นวายในคืนคริสต์มาสหรือเปล่า แต่ทำไมต้องแต่งตัวแบบมนุษย์หิน ลองมาวิเคราะห์กันครับ

            @Just_Ethan・25 วันที่แล้ว             คนบ้าหลุดออกจากโรงพยาบาลพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

            @ฟ้ารักพ่อ・25 วันที่แล้ว             ลุงข้างบ้านฉันอยู่ในเหตุการณ์ เขาบอกว่าเป็นเรื่องจริง

            @Midnight_Rider_01・25 วันที่แล้ว             ถ่ายหนังหรือเปล่า? หรือพวกทำคอนเทนต์ลงติ๊กต่อก?

            @Lunar_Eclipse_99・25 วันที่แล้ว             พวกผู้อพยพสินะ น่ารังเกียจจริง ๆ
            และอื่น ๆ อีกมากมาย แต่เมื่อถามความเห็นจากเดมิก็อดที่รู้ว่าตอนนี้กระแสเวลากำลังปั่นป่วน บอกได้เลยว่า… ก็ต้องโพสต์ปั่นสักหนึ่งข้อความสิครับ
            @Dean-ea-Neal・1 วินาทีที่แล้ว             ทุกคนต้องระวังนะ รอยแยกแห่งมิติกำลังเปิด กาลเวลาปั่นป่วน โครนอสกำลังจะบุกโลกกกกก 😱😱😱
            เอาให้พอหอมปากหอมคอ… พอคนจากพี่น้องร่วมค่ายกลับมาได้อย่างปลอดภัยแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจวิกฤตนั้นอีกเพราะคิดว่าภารกิจปราบโครนอสน่าจะจบไปแล้ว จากนั้นดีนก็เลื่อนดูข่าวอื่น ๆ รวมถึงอัปเดทข่าวสารวงการลูกเทพอีกต่อหนึ่ง
            “สายเลือดแห่งแอรีสผงาด! ห้าพี่น้องฝ่าพายุหิมะ ล้างบางอิธากาเยือกแข็ง พิสูจน์ความโหดต่อหน้าเทพสงคราม! อื้ม” ดีนอ่านหัวข้อข่าวออกเสียงเหมือนกับนักพากย์ตัวอย่างภาพยนตร์ “นี่หรือเปล่านะ สาเหตุของพายุหิมะที่ถล่มนิวยอร์ก”
            ทว่าเมื่อเห็นวันที่ของภารกิจก็ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่เพราะเป็นคนละช่วงเวลาแม้จะใกล้เคียงกันก็ตาม แสดงว่าพายุหิมะที่ถล่มนิวยอร์กเมื่อสิ้นปีเป็นภัยธรรมชาติไม่ได้เกี่ยวกับการเล่นแผลง ๆ ของทวยเทพตัวร้าย โล่งอกไปที… ซะเมื่อไรล่ะ หลังจากนั้นดีนจึงอ่านข่าวนี้โดยไม่คาดหวังถึงความเชื่อมโยง ซึ่งถ้าไม่อ่านข่าวก็คงไม่รู้เลยว่ามีเดมิก็อดกลุ่มหนึ่งต้องออกไปทำภารกิจสุดแสนอันตราย แถมภาพกิจที่ว่ายังเป็นบททดสอบจากเทพเจ้าซาดิสม์ที่เลี้ยงลูกด้วยลำแข้งอย่างแอรีสอีก เมื่อไรที่เทพเจ้าผู้บ้าคลั่งองค์นั้นจะเลิกนำความเดือดร้อนมาสู่ลูกหลานได้สักทีก็ไม่ทราบ
            “อ่านข่าวนี้ต่อดีกว่า… ว้าว! ด่วน คู่หูพี่เลี้ยงเด็กตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส! คุณอาเอาอีกแล้วสินะ”
            ดีนยิ้มเจื่อนเพราะเมื่อมหาเทพสูงสุดมีบ้านเล็กบ้านน้อยทีไร มักจะมีคนซวยโดยที่ไม่รู้ตัวทุกที ชายหนุ่มคาดเดาตอนจบของข่าวนี้ว่าคือข่าวฆาตกร แต่ผิดคาด เพราะเทพเจ้าสายฟ้าไม่ใช่ซุสแต่เป็น ‘ธอร์’ เทพสายฟ้าแห่งนอร์ส เนี่ยสิ... ไม่สนุกเลย
         “เฮอร์มีสพาดหัวข่าวคลิกเบ็ตมาก ไร้จรรยาบรรณสื่อได้เสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ”
            หรือบางทีเทพแห่งข่าวสารอาจจะยังไม่เข็ดจากตอนที่รุ่นพี่แอนนาเบ็ธ เชสฟ้องร้องโทษฐานหมิ่นประมาททำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง
         “ข่าวต่อไปเลยเถอะ… น่ารักไม่ไหว! ‘โมบายเปลือกหอย’ ฝีมือสายใยแห่งท้องทะเลที่ไร้พรมแดน เปลี่ยนวิหารสุดหลอนให้กลายเป็นจุดเช็กอินสุดชิค อุ๊! นี่มันข่าวฉันตอนไปเที่ยวนิวโรมนี่นา”
            ดีนไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นข่าวได้เพราะว่ามันช่างเป็นเรื่องเล็กน้อยเหลือเกินกับการที่ลูกเทพจะทำอะไรแก่ผู้ให้กำเนิดของตนเอง แต่ในเมื่อถูกนำมาลงข่าวแสดงว่าผู้คนให้ความสนใจ อาจเพราะก่อนหน้านี้วิหารเนปจูนมีสภาพเป็นศาลร้างวิญญาณหลอนจนชวนเข้าใจผิดว่าเป็นห้องเก็บของหรือไม่ก็ส้วมสาธารณะในยุคกลาง จนเมื่อถูกแปลงโฉมเสียใหม่จนใสกิ๊กปรับภาพลักษณ์ของเทพเนปจูนให้เข้าถึงง่ายและเชิญชวนให้คนมาแวะบูชา จนกลายเป็นอีกหนึ่งศาลเจ้าแนะนำดึงดูดนักท่องเที่ยวก็ได้มั้ง ในฐานะบุตรแห่งโพไซดอนและมีชื่อปรากฏอยู่ในข่าวนี้ด้วย หวังว่าเทวสถานเนปจูนจะอยู่ในสภาพสวยงามไปตลอดไม่กลับมารกร้างอีกครั้ง
            ข่าวต่อไป…                            “ด่วน! สภาเซเนทลุกเป็นไฟ! ‘เทพอิออน’ ปรากฏกายกลางที่ประชุม เตือนภัยคืบคลาน... โครนอสกำลังจะกลับมา! ……กลับมาเป็นเรื่องเดือดอีกแล้วแฮะ”
            เขาเห็นภาพตัวเองรีบลุกจากโซฟาแล้ววิ่งหน้าตั้งไปหาแมคเคนซีพร้อมกับยื่นข่าวนี้ไปให้คนรักดูแน่ ๆ หากรับรู้ข่าวนี้ก่อนที่จูลี่และอีธานจะกลับมา แต่เมื่อทุกอย่างคลี่คลายชายหนุ่มจึงยังสามารถรับข่าวสารได้อย่างใจเย็น
         ‘แปลว่านี่คือภารกิจที่กำลังมีคนทำอยู่’
            อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าคนที่แก้ปัญหานี้คือ ‘โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม’ เด็กสาวคนดังจากค่ายจูปิเตอร์ที่เคยคอมเมนต์ตอบเน็คทาร์กันในบางครั้ง
         “แต่ไม่ระบุวันที่กลับแฮะ หรือว่าภารกิจนี้ยังไม่จบ?”
            ถึงจะแปลกไปเสียหน่อยที่ตัวประกันถูกปลดปล่อยกลับมาก่อนภารกิจจะสิ้นสุด หรือเป็นไปได้อีกทางหนึ่งก็คือ เทพเฮอร์มีสลงข่าวช้า…
            นิ้วหัวแม่มือของดีนไถหน้าจอข่าวขึ้นไปอีกเรื่อย ๆ “วินาศกรรมห้องนั่งเล่น! เอโลอีส เพจ ที่ปรึกษาบ้านหมายเลขเก้าช็อก เจอเพลิงกรีกถล่มบ้านฝีมือเด็กแอรีส ก่อนถูกเรียกพบที่ป่าต้องห้ามไป 'รับรางวัล' ปริศนา เอ่อ… บ้านเฮเฟตัสพังอีกแล้วสินะ” ไม่รู้ว่าด้วยเคราะห์กรรมอันใดถึงทำให้เกิดอุบัติเหตุกับกระท่อมหมายเลขเก้าบ่อยครั้ง ส่วนหนึ่งอาจเพราะบ้านหลังนี้เก็บอุปกรณ์การผลิตมากไปด้วยมั้งจึงกลายเป็นเชื้อเพลิงอย่างดี บางทีจะต้องสังคายนาบ้านครั้งใหญ่
            แล้วก็ต่อด้วยข่าวของเด็กบ้านเฮเฟตัสอีกข่าวทันที
         “จากโพสต์เดียวสู่สมรภูมิจริง! 'เอโลอิส' ทรุดกลางโคลนดูด 'แคลรีส' เปลี่ยนรางวัลเป็นคอร์สนรก สั่งสอนรุ่นน้องปากแจ๋ว!... ซวยซ้ำซวยซ้อนจริง ๆ เลยแฮะ พวกแอรีสรวมหัวกันกลั่นแกล้งแน่ ๆ”
            บางทีเขาก็ควรต้องระวังไว้ด้วยเพราะตนยิ่งถูกเด็กแอรีสเพ่งเล็งได้ง่ายอีก…
            “แล้วก็ข่าวนี้ที่คุณเดดาลัสบอกตอนไปซื้อมือถือ…. นวัตกรรมเขย่าวงการ! เดดาลัส ‘มิดไนท์สติกซ์’ เอดิชั่น สมาร์ทโฟนที่เทพยังดักฟังไม่ได้! พร้อมฟีเจอร์ ‘คู่รัก’ ที่คนมีกิ๊กต้องผวา! ขนาดนั้นเลย…” ดีนหัวเราะ แต่มันก็จริงแหล่ะ หน้าจอแสดงตำแหน่งคู่รักตลอดเวลา ถ้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงคงไม่รู้สึกดีนักกับฟังก์ชั่นนี้ ดีที่แมคเคนซีโอเคกับมัน แม้อีกฝ่ายจะชอบเก็บตัวก็เถอะถึงกระนั่นก็ยังยกเว้นกับแฟน ไม่แน่อีกฝ่ายอาจจะกำลังจ้องจุดสีทองของเขาบนหน้าจอสมาร์ทโฟนของตัวเองก็ได้
            “ปิดตำนาน สี่ร้อยห้าสิบแปดวันที่โลกไร้ค่ำคืน! มหากาพย์กู้โลกจาก อีเทอร์นัล ซันไชน์ สู่ แบล็กซัน บทสรุปการทวงคืนความมืดมิดที่สาบสูญ! ข่าวนี้เพิ่งมาลงวันที่สิบเอ็ดเองเหรอ เฮอร์มีสนี่ลงข่าวช้าแฮะ หรือว่าตอนนั้นบ้านกำลังแตกเพราะข่าวเทพสายฟ้ากันนะ”
            ก็ไม่อยากจะคิดว่าตอนนั้นโอลิมปัสจะสั่นคลอนแค่ไหนเมื่อแม่ใหญ่อย่างเทพีเฮร่าออกโรง เทพเฮอร์มีสก็เลยดองข่าวนานจนมาโพสต์ในอีกสิบวันให้หลัง
            “เจาะลึกภัยเงียบ เมื่อรัตติกาลคืนกลับ แต่ ‘ความบ้าคลั่ง’ เริ่มขยับในเงามืด! เสียงกระซิบจากคธูลฮูระลอกใหม่… โอ๊ะ! ข่าวนี้น่ากลัวจังแฮะ มันคือภารกิจของเดมี่นี่นา”
            ‘เจ้านี่อันตรายชะมัด ถ้าตอนนั้นโลกิไม่เก็บมันไปก่อนพวกเราจะรับมือกับมันได้ยังไงกันนะ…’
            ความน่าพรั่นพรึงของคธูลฮูยังคงหลอนทุกครั้งที่คิดถึง เขาคงได้แต่ส่งกำลังใจไปให้เดม่อนจากระยะไกล
            “ก้าวล้ำไปอีกขั้น! โลกเดมิก็อดเปิดใช้งานระบบ สตาบิไลซิ่ง ลิงก์ เชื่อมฐานข้อมูลอสุรกายออนไลน์และระบบปรึกษารุ่นพี่ผ่านโครงข่ายเนคทาร์! เห.. ระบบใหม่ของเน็คทาร์สินะ พี่แอนนาเบ็ธก็ขยันชะมัดเลย คอยพิมพ์แชทบอกข้อมูลให้น้อง ๆ ตลอดด้วย”
            หรือบางทีที่เธอทำแบบนั้นอาจเป็นเพราะเดมิก็อดถูกกำหนดให้ออกไปทำภารกิจมากไปจนไครอนรับมือไม่ไหวจึงต้องให้รุ่นพี่มาช่วยแบ่งเบาภาระออกไปในบางส่วน
         “เหวอ!”
            ขณะที่บุตรแห่งโพไซดอนกำลังไถหน้าจอไล่ขึ้นไป เห็นข่าวคอนเสิร์ตอะพอลโล่ในคืนคริสต์มาสอีฟแว้บ ๆเขากลับทำโทรศัพท์มือถือหลุดมือ ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ร่วงฟาดหน้า และดีที่มิดไนท์สติกซ์ทนทานต่อแรงกระแทกได้อย่างน่าเหลือเชื่อจึงไม่มีริ้วรอยปรากฏ และเมื่อดีนพลิกหน้าจอกลับมา สมาร์ทโฟนก็ได้แสดงที่ข้ามไป ส่วนเรื่องอะพอลโล่ไม่ต้องอ่านก็ได้เพราะว่าประสบพบเจอมาด้วยตนเองจนสมองเกือบบิน
            “ช็อกวงการ! ‘เฟเรีย’ กับพร (หรือคำสาป?) แห่งรักจากเทพีเฮคาที! ทุกย่างก้าวคือสนามรบ อา… แม่นายแกล้งเด็กอีกแล้วสินะแมคซี่”
            ได้แต่ถอนหายใจหนัก ๆ เมื่อเห็นข่าวเทพเจ้าคอยรังควานลูกเทพที่เผลอลบหลู่โดยไม่ได้ตั้งใจ จะด่าก็ได้ไม่เต็มปาก เพราะว่าเทพีเฮคาทีเป็นแม่ของคนรักเสียด้วย ไม่มีปัญหากับนางคงเป็นการดีที่สุด
            “ช็อกทั้งกระท่อม! ‘อีธาน ซาง’ ไม่ได้หายสาบสูญอย่างที่คิด! พบแอบกบดานนอนอู้ในชั้นใต้ดินกระท่อมหมายเลขสิบเอ็ด มาโดยตลอด!” ข่าวนี้สอบถามมาจากเจ้าตัวเองแล้วจึงเลื่อนผ่านได้อย่างรวดเร็ว จนไปข่าว… “วิกฤตการณ์ ‘สมุทรสีมรกต’ คลื่นปริศนาย้อมชายฝั่งเป็นสีเขียวเน่าเฟะ มนุษย์แตกตื่น—ผู้เชี่ยวชาญชี้เป็นเพียงปรากฏการณ์สาหร่ายสะสม!”
            นี่เอง สาเหตุที่ทำให้สระว่ายน้ำหลังบ้านกลายเป็นสีเขียว แต่โชคดีชะมัดเลยที่เขาทำความสะอาดมันทิ้งก่อนที่จะทันได้ถูกพลังชั่วร้ายของคธูลฮูครอบงำ และผู้ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงไม่พ้นเจ้าไข่เต่าอย่างแน่นอน
            “บรื๋อ ขนลุก ไปข่าวต่อไปเลยเถอะ… พ่อซุสสั่งลุย! บททดสอบ ‘อัสนีเย้ยฟ้า’ ณ ทราเวลเลอร์ส ทาวเวอร์: เมื่อมหาเทพยอมรับ ‘คู่หู’ ผู้อยู่เคียงข้างธิดาเอมีเลีย! คุณเอลี่เป็นข่าวอีกแล้วจริง ๆ ด้วยแฮะ สรุปแล้วเด็กคนนั้นเป็นแค่คู่หูเหรอเนี่ย”
            สำหรับเพื่อนสาวต่างวัยอาจจะอกหักดังเป๊าะ ที่ได้แค่สถานะคู่หูไม่ใช่คนรัก แต่ก็พูดยาก ด้วยวัยของทั้งสองเป็นอุปสรรคความรักในหลาย ๆ เรื่อง ทั้งแนวความคิด และเรื่องของกฎหมาย บางทีสำหรับคู่นี้อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักหน่อยล่ะมั้ง และเขารู้ว่านิสัยอย่างเอมีเลีย แม้ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่าย ๆ แต่เธอก็มีความอดทนในการรอคอยความสำเร็จได้เป็นอย่างดี                         “ต่อไป… บทเรียนราคาแพงจากโลกิ เพอร์ซีย์ แจ็คสัน รอดตายจากเกาะร้าง แต่ไม่พ้นมือภรรยาที่เตรียมกวดขันวินัยชุดใหญ่! พรูดดดด ให้ตายสิ!”
            นี่สินะที่เขาว่า ไม่ว่าวีรบุรุษจะยิ่งใหญ่สักแค่ไหนแต่สุดท้ายก็แพ้มนุษย์เมีย ถือว่าเป็นข่าวเบาสมองอีกข่าวก่อนจะเลื่อนไปถึงข่าวสุดท้าย
            “นักรบผู้โดดเดี่ยว! เลเวอเรทท์ ประกาศกร้าว 'ดวงไม่แข็งอย่ามารับ' สรุปชาวค่ายดวงไม่แข็งหรือแค่ดูไม่ทัน? อะไรหว่า?”
            ดีนกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความงุนงงกับหัวข้อข่าว จนกระทั่งเข้าไปอ่านข้างในถึงกับขำก๊าก ว่าไงดี เขาเห็นข้อความที่รุ่นพี่เลเวอร์เรทท์ประกาศรับสมาชิกไปจัดการลาเมียนะ แต่บอกตามตรงเลยว่าเขาไม่สนใจเอาตัวไปเสี่ยงอันตราย ทั้งจากอสุรกายและจากรุ่นพี่บ้านแอรีส อีกอย่างแมคเคนซีต้องไม่ปลื้มแน่ ๆ เพราะลาเมียบางส่วนคือลูกเฮคาทีถูกจับไปทดลอง ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าอสุรกายคลั่งไร้สติจะเคยมีอดีตแบบไหนมาก่อน
            “เฮ้อ.. หมดจนได้” อ่านข่าวจนปวดตา ดีนยกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วตัวเอง จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงขนหยาบ ๆ ของสัตว์ตัวใหญ่มาป้วนเปี้ยนที่ขา
         “อ๊าว”
            ออมเล็ตในคราบสิงโตวัยรุ่นแผงคอขึ้นหรอมแหรมเข้ามาออเซาะใช้หัวถูไถออดอ้อนแบบที่มันชอบทำตอนยังเป็นเด็ก แต่บอกตามตรงว่าถึงแม้ว่ามันจะโตขึ้นมากแต่นิสัยน่ารักขี้อ้อนยังไม่เปลี่ยนไปเลย
         “ว่าไงไข่เหลือง อยากออกไปเดินเล่นหรือว่า…”
         โครกกกก
            เสียงเครื่องยนต์ชีวภาพในกระเพาะของสิงโตหนุ่มคำรามเป็นคำตอบก่อนที่ดีนจะทันได้ถามจบ เจ้าสิงห์หนุ่มนั่งลงก่อนจะมองสบดีนตาใส
            “--จะหิว… เฮ้อ ยังไม่ถึงเวลาอาหารเลย ช่วงนี้แกกินจุชะมัด” ดีนมองไข่เหลืองพยายามใจแข็ง เขาอยากให้อาหารสัตว์เลี้ยงเป็นเวลาให้พวกมันมีวินัย แต่สุดท้ายดูเหมือนจะใจอ่อน “งั้นรออาหารก่อนนะเด็กดี”
            ฝ่ามือหยาบวางลงบนแผงคออันน้อยนิดก่อนจะลูบอย่างมันมือ ดีนลุกจากโซฟาตรงไปที่ห้องครัวน้อยของบ้านที่ตุนเนื้อสเต็กไว้อย่างเหลือเฟือ ไม่ใช่วัตถุดิบทำอาหารที่ซื้อไว้กินเองเพราะครัวบ้านโพไซดอนมีขนาดเล็กจนไม่สามารถประกอบอาหารใหญ่ได้ แต่ว่ามันคืออาหาร ‘บาร์ฟ’ สำหรับสิงโตวัยหนุ่มต่างหาก (แต่ใครจะมาหยิบไปทำชาบูหม้อไฟก็ไม่ว่านะ)
            เนื้อจำนวนหลายแพ็คถูกหยิบออกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ ดีนหันมันเป็นชิ้นพอดีคำสำหรับสิงโตวัยหนุ่ม คลุกเคล้าไปกับซุปเนื้อสูตรพิเศษสำหรับบำรุงสัตว์พร้อมกับโรยผงวิตามินอย่างดี จากนั้นเทใส่ถาดอาหารขนาดใหญ่แล้วยกไปให้ไข่เหลืองในห้องสัตว์เลี้ยง เปิดเพลงดิสนีย์ที่มันชอบ จากนั้นเจ้าสิงโตหนุ่มที่ตามมาคลอเคลียก็โยกหัวไปตามจังหวะเพลงพร้อมกับหม่ำเนื้อกองใหญ่ด้วยความเอร็ดอร่อย
            ดีนมองภาพตรงหน้าแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ นึกถึงวันแรกที่ราชสีห์นีเมียนตัวน้อยเพิ่งฟักออกจากไข่ (ถึงจะประหลาดไปหน่อยแต่มันคือเรื่องจริง!) ตัวของมันพอ ๆ กับสุนัขขนาดกลางแต่ดูตอนนี้สิ อีกนิดก็จะเดินผ่านบานประตูไม่ได้แล้ว ห้องสัตว์เลี้ยงที่ต่อเติมเมื่อปีที่แล้วดูเล็กไปถนัดตาเมื่อใช้ขังแมวใหญ่ที่ใหญ่เกินสิงโตทั่วไป
            “อ๊าว~”
            ออมเล็ตหันกลับมาส่งเสียงไร้เดียงสาแต่ไม่เล็กแหลมเหมือนตอนที่มันยังเป็นเด็ก คล้ายกับเชิญชวนให้ดีนมากินของอร่อยด้วยกันกับโดยมีดวงตาสีเหลืองสองคู่จากแมวผีนำโชคจ้องมองลงมาจากชั้นปีนป่ายด้านบน แม้ว่าไข่เหลืองจะเข้ากับไข่ผำไม่ได้ แต่อย่างน้อยมันก็เข้ากับสัตว์ตระกูลเดียวกันอย่างไข่หอยเม่นและแอนโทสได้ดี
         “ไม่เป็นไรกินเลยไข่เหลือง กินให้อร่อยนะเจ้าเด็กยักษ์”
            ดีนกล่าวกับมันก่อนจะกลับไปเอกเขนกบนโซฟารอน้องสาวกลับมาจากโรงเรียน
https://i.imgur.com/KH6drOM.pngปลดล็อคสกิลให้ [ไข่เต่า]
(อ้างอิงจากข้อมูลกัปปะ)

https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/kappa1.pngLevel 60 - นักปราชญ์ใต้น้ำ
(ใช้ 700 พลังน้ำใจ) https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/kappa2.png
Level 80 - ขโมยผ่านมะเขือม่วง
(ใช้ 1,000 พลังน้ำใจ) https://img2.pic.in.th/kappa3.png
Level 100 - ควบคุมน้ำ
(ใช้ +3 ตื่นรู้)

static/image/hrline/line3.png

ให้อาหารประเภทเนื้อแก่ [ออมเล็ต AKA. ไข่เหลือง]
สเต็ก 25 ea และ สตูว์เนื้อ 25 ea
+2 Point ให้ [ออมเล็ต AKA. ไข่เหลือง]
อ้างอิงรางวัลใต้โพสต์นี้ LINK
static/image/hrline/line3.png

โรลเพลย์ดู + อ่านข่าว
1. ข่าวประเด็นร้อนใน Facebook (+2 Point)
อ้างอิงรางวัลจากประกาศใน Telegram
ข่าวอื่น ๆ ใน Olympus Insider1. สายเลือดแห่งแอรีสผงาด! 5 พี่น้องฝ่าพายุหิมะ ล้างบางอิธากาเยือกแข็ง พิสูจน์ความโหดต่อหน้าเทพสงคราม! 🔥
2. ด่วน! คู่หู "พี่เลี้ยงเด็ก" ตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส!
3. ✨ น่ารักไม่ไหว! "โมบายเปลือกหอย" ฝีมือสายใยแห่งท้องทะเลที่ไร้พรมแดน🔱🌊 เปลี่ยนวิหารสุดหลอนให้กลายเป็นจุดเช็กอินสุดชิค 🐚🎶
4. ด่วน! คู่หู "พี่เลี้ยงเด็ก" ตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส!🔥 ด่วน! สภาเซเนทลุกเป็นไฟ! "เทพอิออน" ปรากฏกายกลางที่ประชุม เตือนภัยคืบคลาน... โครนอสกำลังจะกลับมา! 🔥5. วินาศกรรมห้องนั่งเล่น! เอโลอีส เพจ ที่ปรึกษาบ้านหมายเลข 9 ช็อก เจอเพลิงกรีกถล่มบ้านฝีมือเด็กแอรีส ก่อนถูกเรียกพบที่ป่าต้องห้ามไป 'รับรางวัล' ปริศนา 🏚️🔥⚡️6. 🔥จากโพสต์เดียวสู่สมรภูมิจริง! 💥🚫 'เอโลอิส' ทรุดกลางโคลนดูด 💥 'แคลรีส' เปลี่ยนรางวัลเป็นคอร์สนรก ⚡️ สั่งสอนรุ่นน้องปากแจ๋ว! 🛡️💢7. 📱 นวัตกรรมเขย่าวงการ! Daedalus "Midnight Styx" Edition สมาร์ทโฟนที่เทพยังดักฟังไม่ได้! พร้อมฟีเจอร์ "คู่รัก" ที่คนมีกิ๊กต้องผวา!8. 🌑 ปิดตำนาน 458 วันที่โลกไร้ค่ำคืน! มหากาพย์กู้โลกจาก Eternal Sunshine สู่ Black Sun: บทสรุปการทวงคืนความมืดมิดที่สาบสูญ!9. 🌑 เจาะลึกภัยเงียบ: เมื่อรัตติกาลคืนกลับ แต่ "ความบ้าคลั่ง" เริ่มขยับในเงามืด! เสียงกระซิบจากคธูลูระลอกใหม่!10. ⚡️ ก้าวล้ำไปอีกขั้น! โลกเดมิก็อดเปิดใช้งานระบบ Stabilizing Link 🔗 เชื่อมฐานข้อมูลอสุรกายออนไลน์และระบบปรึกษารุ่นพี่ผ่านโครงข่ายเนคทาร์! 📖👾11. 🔥 ช็อกวงการ! "เฟเรีย" กับพร (หรือคำสาป?) แห่งรักจากเทพีเฮคาที! ทุกย่างก้าวคือสนามรบ ⚔️✨12. 🔥 ช็อกทั้งกระท่อม! "อีธาน ซาง" ไม่ได้หายสาบสูญอย่างที่คิด! พบแอบกบดานนอนอู้ในชั้นใต้ดินกระท่อมหมายเลข 11 มาโดยตลอด! 🔥13. 🌊 วิกฤตการณ์ "สมุทรสีมรกต": คลื่นปริศนาย้อมชายฝั่งเป็นสีเขียวเน่าเฟะ มนุษย์แตกตื่น—ผู้เชี่ยวชาญชี้เป็นเพียงปรากฏการณ์สาหร่ายสะสม!14. ⚡️ พ่อซุสสั่งลุย! บททดสอบ "อัสนีเย้ยฟ้า" ณ Travelers Tower: เมื่อมหาเทพยอมรับ "คู่หู" ผู้อยู่เคียงข้างธิดาเอมีเลีย!15. 🔱 บทเรียนราคาแพงจากโลกิ: เพอร์ซีย์ แจ็คสัน รอดตายจากเกาะร้าง แต่ไม่พ้นมือภรรยาที่เตรียมกวดขันวินัยชุดใหญ่! 🔱16. ⚔️ นักรบผู้โดดเดี่ยว! เลเวอเรทท์ ประกาศกร้าว 'ดวงไม่แข็งอย่ามารับ' สรุปชาวค่ายดวงไม่แข็งหรือแค่ดูไม่ทัน?
รวม +18 Point

หน้า: [1]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver

[บ้านพักหมายเลข 3] สระว่ายน้ำระบบเกลือ