Enter Camp › โซนอื่น ๆ › [ใกล้กับสนามฝึก] อัฒจันทร์

Nymeria โพสต์ 2025-7-13 05:16:07

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: justify;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>12-07-2025</dato>
                <dato>18.00 PM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><font face="Kanit"><font size="3">
<br>
<br><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ลานฝึกซ้อมดินอัดแน่นถูกเนรมิตให้กลายเป็นสมรภูมิจำลองอีกครั้งในเย็นวันนี้ กองฟางที่ถูกจัดวางเป็นแนวกำบังและเสาไม้ที่ปักระเกะระกะสร้างเงาทอดยาวซับซ้อนภายใต้แสงสีส้มของดวงอาทิตย์ที่ไม่ยอมลับฟ้า บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเหนื่อยล้าสะสม แต่ก็แฝงไปด้วยความคาดหวังที่เข้มข้นยิ่งกว่าทุกวัน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">วันนี้บุตรแห่งแอรีสผู้เป็นครูฝึกดูแปลกไป เขาไม่ได้เริ่มต้นด้วยการตะคอกสั่งวอร์มอัพสุดโหด แต่กลับปล่อยให้ทุกคนยืดเส้นยืดสายกันเองตามอัธยาศัย สายตาของเขาไม่ได้กวาดมองอย่างจับผิดเหมือนทุกที แต่กลับดูเหม่อลอยไปไกล ราวกับมีบางอย่างที่สำคัญกว่าการฝึกฝนกำลังครอบงำความคิดของเขาอยู่</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><i style=""><font color="#808080">“ดูท่าทางอารมณ์ดีผิดปกตินะ พ่อรูปหล่อน้ำแข็งเดินได้ของเธอ” </font></i><font color="#000000">เสียงของคลาริสซ่าดังขึ้นในหัวอย่างเย้ยหยัน </font><i style=""><font color="#808080">“สงสัยเมื่อคืนคงฝันดีว่าได้ไปเผากรุงโรมล่ะมั้ง”</font></i></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“หรือบางที เขาก็แค่วางแผนจะหาเรื่องปวดหัวใหม่ๆ ให้ฉันก็ได้”</font><font color="#000000"> สตรีตาคมตอบกลับในใจ พลางสังเกตท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขาอย่างไม่วางใจ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“เอาล่ะ วันนี้เราจะฝึกในสถานการณ์จำลอง”</font><font color="#000000"> เลเวอเรทท์กล่าวขึ้นในที่สุด น้ำเสียงของเขาดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย</font><font color="#8b0000"> “เป้าหมายคือการตัดสินใจภายใต้แรงกดดันและการใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์ จับคู่ประลอง กติกาเหมือนเดิม ห้ามใช้พลังสายเลือด”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขาเริ่มขานชื่อจับคู่ให้เดมิก็อดคนอื่นๆ ก่อนที่สายตาจะมาหยุดลงที่ไนมีเรีย</font><font color="#8b0000"><b> “เฮนลาดิส คู่ของเธอวันนี้คือ ไลซานเดอร์ เรธมอร์”</b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ร่างอรชรหันไปมองคู่ต่อสู้คนใหม่ของเธอ เด็กหนุ่มชาวอังกฤษร่างสูงโปร่ง เรือนผมสีจินเจอร์ดูเหมือนเปลวไฟอ่อนๆ และดวงตาสีฮาเซลที่ดูเป็นมิตรเกินกว่าจะเป็นนักรบ เขาดูไม่เหมือนคนที่ถึกทนไม้ทนมือ แต่ดูเหมือนตัวละครเอกจากนิทานแฟนตาซีมากกว่า</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไลซานเดอร์เดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยท่วงท่าที่ดูโอ่อ่าเกินจริง เขาค้อมตัวลงอย่างสง่างามราวกับอัศวินในราชสำนัก</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#800080"><b>“ข้าคือเซอร์ไลซานเดอร์ ผู้พิทักษ์แห่งรัตติกาล!”</b></font><font color="#000000"> เขาประกาศด้วยสำเนียงอังกฤษที่ชัดเจน แววตาของเขาเปล่งประกายอย่างจริงจัง</font><font color="#800080"> “และข้าขอท้าประลองกับท่าน ราชินีนักรบผู้เลอโฉม!”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#808080"><i>“เจ้าเด็กนี่มันหลุดออกมาจากนิทานก่อนนอนรึไง”</i></font><font color="#000000"> วิญญาณแม่มดสาวแทบจะสำลักเสียงหัวเราะ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียยิ้มมุมปาก เธอย่อตัวลงถอนสายบัวอย่างงดงามรับบทละครนั้นอย่างเต็มใจ</font><font color="#9932cc"> “ถ้างั้นราชินีนักรบอย่างฉันก็คงต้องขอรับคำท้าจากอัศวินผู้กล้าแล้วล่ะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">การประลองเริ่มต้นขึ้น และมันก็กลายเป็นมหรสพที่สร้างความบันเทิงให้กับทุกคนในสนามฝึกทันที</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไลซานเดอร์ไม่ได้แค่ต่อสู้ เขาทำการแสดง! ทุกครั้งที่เขาจะโจมตี เขาจะต้องประกาศชื่อท่าไม้ตายของตัวเองก่อน </font><b style=""><font color="#800080">“จงรับไป! ท่าดาบเพลิงอสูรทลายสวรรค์!” </font></b><font color="#000000">เขาคำรามลั่นพร้อมกับฟาดดาบลงมาอย่างสุดแรง ท่าทางของเขาใหญ่โตและทรงพลัง แต่กลับเต็มไปด้วยช่องโหว่</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียเองก็เล่นตามน้ำ เธอไม่ได้สู้กลับอย่างจริงจัง แต่กลับใช้ความคล่องแคล่วทั้งหมดที่เรียนมาในการหลบหลีก เธอหมุนตัวไปรอบๆ ราวกับเงา ปล่อยให้ดาบของไลซานเดอร์ฟันลมครั้งแล้วครั้งเล่า</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“แค่นี้เองหรือคะ พลังแห่งเพลิงทมิฬ?”</font><font color="#000000"> เธอยั่วยุด้วยรอยยิ้มหวาน </font><font color="#9932cc">“ดูเหมือนมันจะทำได้แค่ทำให้ฝุ่นฟุ้งตลบนะคะ ท่านอัศวิน”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เสียงหัวเราะและเสียงเชียร์ดังขึ้นจากรอบสนาม ไลซานเดอร์ยิ่งหงุดหงิดและเร่งโจมตีหนักขึ้น เขาทนทานและมีพละกำลังมากกว่าที่เห็นภายนอก แต่เขาก็กำลังเผาผลาญพลังงานของตัวเองไปกับท่าทางที่ไม่จำเป็น</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">สตรีตาคมรู้ดีว่าเธอไม่มีทางชนะเขาได้ในเรื่องความอึด แต่ถ้าเป็นเรื่องสมองแล้วล่ะก็ไม่แน่ เธอจงใจดึงเกมให้ยาว ปล่อยให้เขาเหนื่อยหอบจากการโจมตีที่สูญเปล่า จนกระทั่งการเคลื่อนไหวของเขาเริ่มช้าลงอย่างเห็นได้ชัด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ในจังหวะที่ไลซานเดอร์กำลังจะประกาศชื่อท่าไม้ตายอีกครั้ง ไนมีเรียก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาจบการแสดงแล้ว เธอพุ่งสวนเข้าไปอย่างรวดเร็ว ไม่ได้เล็งไปที่ตัวเขา แต่ใช้โล่กระแทกเข้าไปที่ข้อมือของเขาอย่างแรงจนดาบหลุดจากมือ ก่อนจะใช้เท้าเกี่ยวขาจนเขาล้มลงไปนั่งจุมปุ๊กกับพื้น ปลายดาบของเธอหยุดนิ่งอยู่ห่างจากลำคอของเขาเพียงคืบเดียว</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ดูเหมือนว่ารัตติกาลจะต้องพ่ายแพ้ให้กับกลอุบายของแม่มดเสียแล้วล่ะ” </font><font color="#000000">เธอกระซิบด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไลซานเดอร์นั่งอ้าปากค้าง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างยอมรับ</font><font color="#800080"> “สมแล้วที่เป็นราชินีนักรบ ข้าน้อยขอยอมแพ้!”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์เดินเข้ามาหาทั้งคู่ เขาให้คำแนะนำกับไลซานเดอร์เรื่องการเคลื่อนไหวที่สิ้นเปลือง ก่อนจะหันมาทางไนมีเรีย </font><font color="#8b0000">“เธอไม่ได้สู้กับดาบของเขาแต่สู้กับความทะนงตัวของเขา นั่นคือกลยุทธ์ที่ดี”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เช่นเคย เมื่อการสนทนาจบลง ไนท์ก็ยื่นดอกกุหลาบสีน้ำเงินให้เขาอีกครั้ง “สำหรับชัยชนะครั้งที่สองของดิฉันค่ะ” เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ </font><font color="#9932cc">“ไม่แน่ว่ามันอาจจะมีครั้งที่สามนะคะ แล้วถ้าชนะครบสามครั้ง จะมีรางวัลพิเศษให้รึเปล่า?”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์รับดอกไม้ไป เขามองมันในมือนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ รอยยิ้มที่มีเลศนัยอย่างหาได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา</font><font color="#8b0000"><b><i> “ก็ต้องรอดู ว่าสวนของเธอจะเต็มไปด้วยดอกไม้แห่งชัยชนะ หรือความพ่ายแพ้กันแน่”</i></b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขาไม่ตอบคำถาม แต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้ใจของเธอเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ทุกคนจะทันได้แยกย้าย จู่ๆ เลเวอเรทท์ก็ประกาศขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“ทุกคน!”</font><font color="#000000"> เขาเรียกความสนใจจากเดมิก็อดทั้งแปดคน </font><font color="#8b0000">“วันนี้เลิกฝึกแค่นี้ ไปรวมตัวกันที่โรงอาหาร ฉันมีอะไรจะเลี้ยง”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างงุนงง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน</font><font color="#000000">” บุตรแห่งแอรีสกล่าวต่อด้วยท่าทีที่ผ่อนคลายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน </font><font color="#8b0000">“และก็ของแอนนาเบ็ธ เชสด้วย ไปฉลองกันเถอะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำประกาศนั้นทำให้ทั้งลานฝึกตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจและดีใจจะดังขึ้นตามมา นั่นคือเหตุผลที่เขาดูแปลกไปทั้งวัน และมันก็เป็นจุดหักเหที่ไนมีเรียเองก็คาดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อย<br><br></font></div>
<div style="text-align: center;"><font color="#000000">*****</font></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><b>ฝึกกับเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ 6/10</b></span></div><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b>โบนัสความสัมพันธ์จากการพูดคุย </b>+5 เนื้อหาเข้มขนาดนี้ถ้าไม่ให้จะจับทัดดอกไม้!!</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b>กุหลาบน้ำเงินทอง :</b> เมื่อสวมใส่จะทำให้การมีปฏิสัมพันธ์กับ NPC/TGC/Satyr/Lares+5 </font></div><div style="text-align: left;"><b><font color="#000000">มอบ</font><font color="#0000ff">กุหลาบสีน้ำเงิน </font></b><font color="#000000">ให้ เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์40*2 (จะให้ในการชนะจนครบสวน ฮึ ชนะสามแน่!)</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b>กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ </b>: ในการฝึกแต่ละครั้งความสัมพันธ์กับ NPC รุ่นพี่ที่สังกัด x2 เฉพาะการมอบของ</font></div><div style="text-align: center;"><font color="#9932cc">ตอบรับคำไปร่วมงานวันเกิดของรุ่นพี่</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คู่ฝึกซ้อมประลอง ไลซานเดอร์ เรธมอร์ สายเลือดแห่ง มอร์เฟียส<br><div style="text-align: center;"><img src="https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXcEWvT4ZHUzXCKvesl61JVnoPf2CRaUPeqsIcvVtaBAPhQk78uIjYisVHj4-NuEIi99bnF_l8mJ15FQvzwIOQ1riUQ9CwlYOLVIzhNP5-q9TXWCx9ab22ul5-ILWsV4ZH5jjhwQXw?key=DYeCatt5os3BJ7zAvVp5gA" width="602" height="507" style="background-color: transparent; font-family: Sarabun, sans-serif; font-size: 11pt; white-space-collapse: preserve;"></div></font></div>
<div style="text-align: center;"><br>@God&nbsp;</div>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">

Axel โพสต์ 2025-7-13 19:59:36

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Axel เมื่อ 2025-7-13 20:04 <br /><br /><center>
        <link href="https://dl.dropbox.com/s/0wgl9d2fkpbis0f/you%20think%20i%27m%20such%20a%20flower.css" rel="stylesheet">
        <div id="rr_you-think-im-such-a-flower" style="--width: 430px; --img-height: 200px; --accent: #c5c5c5; --title-color: #000; --subtitle-color: #dadada; --main-font: 'Karla', sans-serif; --main-font-size: 12px; --main-font-line-space: 140%;"><a href="https://is.gd/rossr" title="「by ross」"></a>
                <div class="rcontainer">
                        <div class="rheader" style="background-image: url('https://mir-s3-cdn-cf.behance.net/project_modules/fs/17303778587447.5ca954b847f5c.gif');"></div>
                        <div class="rtitle"><b>Can I join Your Team?</b><i>all I want is to learn from you. ------------------------</i></div>
                        <div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><b>12.07.2025 | 4:00 PM</b>&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">ข่าวสารในค่ายฮาล์ฟบลัดเดินทางเร็วกว่าเฮอร์มีสเอ็กซ์เพรสเสียอีก เขาได้ยินมันมาจากบทสนทนาของเดมิกอดสองคนที่คุยกันอย่างตื่นเต้นใกล้ๆ ลานสตรอว์เบอร์รี—เรื่องการฝึกพิเศษแบบกลุ่มย่อยที่ดูแลโดยรุ่นพี่ผู้มีประสบการณ์โชกโชน

‘การลงทุนที่ดีที่สุดคือการลงทุนในความรู้’ ความคิดนั้นผุดขึ้นในหัวของเขาทันที</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">การฝึกกับเซอร์แมนเมื่อเช้าช่วยปลุกศักยภาพภายใน การทำภารกิจเล็กน้อยๆ ก็พอจะช่วย แต่การจะเอาชนะในเกมระยะยาวได้นั้น เขาต้องการมากกว่าพลังที่ยังไม่ผ่านการเจียระไน เขาต้องการกลยุทธ์ เขาต้องการความรู้ที่ผ่านการพิสูจน์ในสนามรบจริง และในค่ายแห่งนี้ ไม่มีใครที่จะเป็นแหล่งความรู้ชั้นยอดไปกว่าตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่อย่าง แอนนาเบ็ธ เชส อีกแล้ว

ธิดาแห่งเทพีแห่งปัญญา ได้ยินมาว่าเธอคือวีรสตรีแห่งโอลิมปัส สถาปนิกผู้บูรณะสวรรค์... การได้เรียนรู้จากเธอไม่ใช่แค่โอกาส แต่เป็นแต้มต่อที่ประเมินค่าไม่ได้&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">เป้าหมายถูกกำหนดอย่างรวดเร็ว ขั้นตอนต่อไปคือการเข้าหาอย่างมีชั้นเชิง เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปหาเธอตัวเปล่า การเข้าพบผู้เล่นคนสำคัญโดยไม่มีอะไรติดมือคือความผิดพลาดของมือสมัครเล่น เขาแวะที่ร้านค้าของค่ายซึ่งมีของขายทุกอย่างตั้งแต่สากกระเบือยันเรือรบ สายตาของเขากวาดมองหาสิ่งที่จะเป็น ‘กุญแจ’ เปิดประตูที่เหมาะสมที่สุด และเขาก็พบมัน—นิตยสารวิชาการ มันเป็นของเฉพาะกลุ่มและดูน่าเบื่อสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่สำหรับธิดาแห่งอาธีน่า...&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">มันคือการลงทุนที่คุ้มค่าที่จะลอง&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">บุตรแห่งไทคีเดินมาถึงอัฒจันทร์หินโบราณในยามบ่ายคล้อยที่แสงแดดเริ่มอ่อนแรงลง ที่นี่เงียบสงบกว่าส่วนอื่นๆ ของค่าย มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านขั้นบันไดหินที่ว่างเปล่า และเขาก็เห็นเธอ—แอนนาเบ็ธ เชส นั่งอยู่ตามลำพังบนชั้นหินชั้นกลางๆ เรือนผมสีบลอนด์เข้มถูกถักทอเป็นเปียง่ายๆ เธอกำลังก้มหน้าก้มตาขีดเขียนบางอย่างลงในสมุดบันทึกเล่มหนาด้วยความตั้งใจจนไม่สังเกตเห็นการมาของเขา&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">แอ็กเซลเดินลงไปตามขั้นบันไดอย่างเงียบเชียบ เสียงฝีเท้าของเขาสะท้อนเบาๆ บนพื้นหิน เขาหยุดยืนห่างจากเธอในระยะที่เหมาะสม รอให้เธอเงยหน้าขึ้นมาเอง ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นาน

ดวงตาสีเทาคมกริบดุจพายุของเธอตวัดขึ้นมองเขา มันเต็มไปด้วยประกายแห่งความฉลาดเฉลียวและการประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><b><font color="#808080">&nbsp;"มีอะไรรึเปล่า?"</font></b> เธอถาม น้ำเสียงเรียบแต่ชัดเจน

<b><font color="#5c96ab">"ขอโทษที่รบกวนครับ, รุ่นพี่"</font></b> เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย <font color="#5c96ab"><b>"ผม แอ็กเซล พึ่งมาค่ายเมื่อวาน ได้ยินมาว่าคุณเปิดการฝึกแบบกลุ่มย่อย ผมสนใจที่จะร่วมด้วย</b>"&nbsp;</font></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">แอนนาเบ็ธหรี่ตามองเขาอย่างพินิจพิจารณา <b style=""><font color="#808080">"นายคือเด็กใหม่... บุตรแห่งไทคี"</font></b> เธอกล่าว เป็นการยืนยันข้อมูลมากกว่าคำถาม

ดาขิพยักหน้า <b><font color="#5c96ab">"และผมทราบมาว่าวันนี้เป็นวันเกิดของรุ่นพี่"</font></b>

เขาพูดพร้อมกับยื่นนิตยสารที่ถือมาให้เธอ ดวงตาสีเทาของเธอฉายแววประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อรับมันไปคลี่ดู&nbsp;</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><font color="#5c96ab">"</font><b><font color="#5c96ab">มันอาจจะดูเป็นการเหมารวมไปหน่อย..."</font> </b>แอ็กเซลกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก <b><font color="#5c96ab">"...แต่ผมเดาว่าธิดาแห่งอาธีน่าคงจะชอบของขวัญประเภทนี้มากกว่าดอกไม้หรือขนมเค้ก"</font></b>

เขาทิ้งท้ายประโยคนั้นไว้ให้ลอยอยู่ในอากาศ ปล่อยให้ของขวัญและความตั้งใจของเขาทำหน้าที่ของมันเอง เขาไม่ได้มาเพื่อร้องขอ แต่มาเพื่อเสนอ—เสนอตัวเป็นนักเรียนที่มีค่าพอให้เธอเสียเวลาสอน และตอนนี้....</font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3"><br></font></div><div class="rtxt" style="text-align: left;"><font size="3">ก็ถึงตาที่เธอจะเป็นคนตัดสินใจแล้ว</font>&nbsp;</div><div class="rtxt" style="text-align: left;">------------------------------------------------------------------------------</div><div class="rtxt" style="text-align: left;">กิจกรรมฝึกกับรุ่นพี่ : Team Annabeth</div><div class="rtxt" style="text-align: left;">น้ำหอมบุรุษ: เลขไบต์โรลเพลย์ลงท้าย 2,4,6,8 คู่สนทนาได้กลิ่นหอม + 2 โบนัส
ให้ของขวัญวันเกิดเป็นสิ่งของ +30 ความสัมพันธ์ แอนนาเบ็ธ&nbsp;</div><div class="rtxt">@God&nbsp;@Dean&nbsp;</div><b><b><b><b><b>
                </b></b></b></b></b></div><b><b><b>
        </b></b></b></div><b><b><b>
</b></b></b></center><b><b><b>
</b></b>
</b>

Nymeria โพสต์ 2025-7-13 21:52:43

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: justify;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>13-07-2025</dato>
                <dato>18.00 PM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><div style="text-align: left;"><span style="font-size: medium; font-family: Kanit;"><font color="#000000">เย็นวันสุดท้ายของการฝึกภาคบังคับสิ้นสุดลงด้วยบรรยากาศที่แปลกประหลาดกว่าทุกวัน ความเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางข้ามรัฐและการเผชิญหน้ากับพายุฝนฟ้าคะนองของมหาเทพเมื่อคืนยังคงเกาะกินอยู่ในทุกอณูของร่างกายไนมีเรีย แต่เธอกลับรู้สึกถึงความสงบที่มาแทนที่ความตึงเครียดของสมรภูมิ</font></span></div><font face="Kanit"><div style="text-align: left;"><font size="3" color="#000000"><br></font></div><font size="3"><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ในวันนี้ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด บางทีอาจเป็นเพราะผลพวงจากงานเลี้ยงวันเกิดเมื่อวาน หรือบางทีอาจเป็นเพราะเขารู้สึกว่าการเคี่ยวกรำนักเรียนรุ่นใหม่ได้สิ้นสุดลงแล้ว เขายังคงเด็ดขาดในการออกคำสั่ง แต่แววตาที่เคยจับผิดอยู่ตลอดเวลากลับอ่อนลง และบ่อยครั้งที่ไนมีเรียรู้สึกได้ว่าสายตาคู่นั้นมองมาที่เธออย่างเงียบๆ โดยไม่มีคำพูดใดๆ</font></div>

<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“เอาล่ะ วันสุดท้ายของการประลอง” </font><font color="#000000">บุตรแห่งแอรีสประกาศเสียงเรียบ </font><font color="#8b0000">“กติกาเหมือนเดิม ใช้อาวุธที่ถนัดที่สุด สู้แบบแฟร์ๆ และเรียนรู้จากคู่ต่อสู้ของพวกนาย”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขามองไปรอบลานฝึกที่มีแต่ความว่างเปล่าจากการไม่มีสมรภูมิจำลอง ก่อนจะขานชื่อจับคู่ ไนท์แอบคาดหวังว่าจะได้คู่ที่เบาๆ หน่อยสำหรับวันสุดท้ายนี้ แต่ดูเหมือนเทพแห่งสงครามจะไม่เคยปราณีใคร</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“เฮนลาดิส” </font><font color="#000000">เขาเรียกชื่อเธอ </font><font color="#8b0000"><b>“คู่ของเธอ ร็อกซาน่า ออตาเวีย”</b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ชื่อนั้นทำให้ไนมีเรียชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวร่างบางในชุดสีดำสนิทที่ยืนอยู่อีกฟากของลานฝึก ธิดาแห่งฮาเดสคนนั้นยังคงมีใบหน้าที่เรียบเฉยและดวงตาที่ดูเหนื่อยหน่ายกับทุกสิ่งบนโลกเช่นเคย แต่เมื่อสายตาของทั้งสองสบกัน มันกลับมีความเข้าใจบางอย่างที่สื่อถึงกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูด คนคุยกับผีด้วยกันย่อมมองตากันแล้วเข้าใจ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><i style=""><font color="#808080">“เลือกคู่ได้สมกับเป็นวันสุดท้ายจริงๆ”</font></i><font color="#000000"> คลาริสซ่าพึมพำในหัว </font><i style=""><font color="#808080">“แม่มดปะทะเจ้าหญิงแห่งยมโลก น่าดูชมชะมัด”</font></i></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ทั้งสองเดินมาประจันหน้ากันกลางลาน ร็อกซาน่าชักดาบสีดำสนิทที่ทำจากเหล็กสไตเจี้ยนออกมาจากฝัก มันดูดกลืนแสงรอบข้างจนน่าขนลุก ในขณะที่ไนมีเรียยังคงใช้ดาบซิฟอสและโล่อัลพิสคู่ใจของเธอ ไม่มีการแนะนำตัว มีเพียงการพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ เป็นสัญญาณของการยอมรับในตัวตนของกันและกัน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">แล้วการประลองก็เริ่มต้นขึ้น ไม่มีการออมมือ ไม่มีการลองเชิง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">มันคือการต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อที่สุดเท่าที่ไนท์เคยเจอมา ร็อกซาน่าไม่ได้ดุดันเหมือนรูบี้ หรือเปี่ยมด้วยจินตนาการเหมือนไลซานเดอร์ แต่ทุกการเคลื่อนไหวของเธอนั้นเฉียบคมและแม่นยำอย่างน่ากลัว ดาบสไตเจี้ยนในมือของเธอดูราวกับอสรพิษที่พร้อมจะฉกเข้าที่จุดตายได้ทุกเมื่อ เป็นครั้งแรกที่ไนมีเรียสามารถปะทะตรงๆ ได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องพละกำลังที่ต่างกันเกินไป มันคือการดวลกันด้วยทักษะ ความเร็ว และการอ่านใจล้วนๆ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b><i>เคร้ง! ฉึ่ก! ปั่ก!</i></b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เสียงโลหะปะทะกันสลับกับเสียงโล่ที่ถูกกระแทกดังขึ้นเป็นจังหวะ ทุกการโจมตีของร็อกซาน่าตรงเป้าและมีประสิทธิภาพ แต่ทุกการป้องกันของไนมีเรียก็ทำได้อย่างสมบูรณ์แบบเช่นกัน ผู้ชมที่เหลืออีกหกคนต่างยืนมองอย่างเงียบกริบ ไม่มีเสียงเชียร์ มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความนับถือในการต่อสู้ที่ไหลลื่นราวกับการเต้นรำแห่งความตาย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">แต่แล้วโชคก็ดูเหมือนจะไม่ได้เข้าข้างธิดาแห่งฮาเดสเสมอไป ในจังหวะที่ร็อกซาน่าก้าวถอยหลังเพื่อตั้งหลัก ส้นเท้าของเธอกลับไปเหยียบก้อนหินเล็กๆ ที่มองไม่เห็นเข้าพอดี ร่างของเธอเสียหลักไปเพียงเสี้ยววินาที</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">และนั่นคือโอกาสทั้งหมดที่ไนมีเรียต้องการ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ร่างอรชรพุ่งสวนเข้าไปอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้โจมตี แต่ใช้โล่กระแทกเข้าไปที่ดาบของร็อกซาน่าจนหลุดมือ ก่อนที่ปลายดาบซิฟอสของเธอจะหยุดนิ่งอยู่ที่ลำคอของอีกฝ่าย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ร็อกซาน่ามองปลายดาบนั้นด้วยสายตาที่เรียบเฉย ก่อนที่มุมปากของเธอจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ </font><font color="#000080">“เธอชนะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียลดดาบลงแล้วยื่นมือไปให้</font><font color="#9932cc"> “เธอแข็งแกร่งมาก ถ้าไม่ใช่เพราะก้อนหินก้อนนั้น ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ธิดาแห่งยมโลกจับมือนั้นไว้</font><font color="#000080"> “โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของฝีมือเหมือนกันนั่นแหละ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ทั้งสองจับมือกันด้วยรอยยิ้มแห่งมิตรภาพ ก่อนจะเดินกลับไปยังกลุ่ม</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">หลังจากการประลองจบลง ไนมีเรียเดินตรงเข้าไปหาเลเวอเรทท์ ในมือของเธอคือดอกกุหลาบสีน้ำเงินดอกสุดท้าย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><b style=""><i style=""><font color="#9932cc">“นี่.. รุ่นพี่... ฉันชนะรวดสามครั้งแล้วนะคะ” </font></i></b><font color="#000000">เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ </font><font color="#9932cc">“รับดอกไม้นี่ไว้เป็นที่ระลึกถึงบททดสอบของคุณด้วยเถอะค่ะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เธอยื่นมันให้เขา ดวงตาของเธอเป็นประกายถามโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูด </font><i style=""><font color="#9932cc">ไม่มีคำชมพิเศษให้หน่อยหรือคะ?</font></i></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">บุตรแห่งแอรีสผู้เคยปรามาสและกดดันเธอมาตลอดสัปดาห์มองดอกกุหลาบในมือของเธอสลับกับใบหน้าของเธอ ก่อนที่รอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งและจริงใจที่สุดจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาไม่พูดอะไร แต่รับดอกกุหลาบนั้นไปถือไว้</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">การกระทำนั้นมีความหมายมากกว่าคำชมใดๆ สตรีตาคมเห็นดังนั้นก็อดยิ้มกว้างไม่ได้ ก่อนจะแกล้งทำเสียงขึงขัง </font><font color="#9932cc">“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ฉันได้ยินวีรกรรมของรุ่นพี่มาเยอะเหมือนกันนะคะ ตอนที่ออกไปทำภารกิจปราบไฮดร้าคนเดียวบ้างล่ะ ไปช่วยลูกของเทพีไอริสจากไซเรนบ้างล่ะ สมแล้วที่เป็นวีรบุรุษในตำนานของค่ายเรา!”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำยกยอปอปั้นที่ดูเกินจริงนั้นทำให้เลเวอเรทท์หัวเราะออกมาในที่สุด เป็นเสียงหัวเราะที่ดังและจริงใจ ไม่ใช่แค่การยิ้มมุมปาก</font><font color="#8b0000"><b> “พอได้แล้วน่าเฮนลาดิส...” </b></font><font color="#000000">เขาโบกมือไล่เธออย่างขบขัน <br></font><font color="#8b0000"><br>“ถ้ายังไม่หยุดพูดเดี๋ยวจับโยนลงทะเลสาบซะเลย”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ขณะที่ไนท์กำลังจะหมุนตัวเดินออกจากลานฝึก เธอก็หันกลับมาหาเขาอีกครั้ง คราวนี้แววตาของเธอกลับมาจริงจัง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ฉันจะไม่อยู่ที่ค่ายสักพักนะคะ ต้องไปทำภารกิจ” </font><font color="#000000">เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เรียบลง </font><font color="#9932cc">“ถึงคุณจะไม่ชอบขี้หน้าฉันที่เป็นลูกเทพใต้พิภพก็เถอะ แต่อย่าแช่งกันนักเลย กระท่อม 20 เราถือเรื่องโชคลางมากทีเดียว”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">พูดจบ ร่างบางก็หันหลังวิ่งจากไปทันที ทิ้งให้ครูฝึกหนุ่มยืนนิ่งอยู่กับดอกกุหลาบสีน้ำเงินในมือและคำพูดที่ค้างคาใจของเธอ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขามองตามหลังเธอไปจนลับสายตา ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆ ด้วยรอยยิ้มจางๆ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><i style=""><font color="#8b0000"><b>“ฉันพูดตอนไหนว่าไม่ชอบขี้หน้าเธอ ยัยเด็กนี่”</b></font></i></div>
<div style="text-align: left;"><br><div style="text-align: center;">********</div><br></div><div style="text-align: center;"><b>ฝึกกับเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ 7/10</b><br><br></div><b>
โบนัสความสัมพันธ์จากการพูดคุย</b> +5 ทั้งชนะ 3 ตารวด ทั้งอวย คุณจะเอาอะไรกับผม!<br><b>
กุหลาบน้ำเงินทอง :</b> เมื่อสวมใส่จะทำให้การมีปฏิสัมพันธ์กับ NPC/TGC/Satyr/Lares+5 <br>
มอบ<font color="#0000ff">กุหลาบสีน้ำเงิน </font>ให้ เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์40*2<b><i> (ชนะครั้งที่สาม กุหลาบครบสามดอก พี่จะเลิกหน้าตึงใส่ผมได้ยังอ่ะคับๆ)</i></b><br>
กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ : ในการฝึกแต่ละครั้งความสัมพันธ์กับ NPC รุ่นพี่ที่สังกัด x2 เฉพาะการมอบของ<br><b>
อวยรุ่นพี่ใช้ค่า 1000 เกียรติยศ</b><br>
การใช้ค่าเกียรติยศ: ทุก ๆ การใช้ค่าเกียรติยศ 1000 เกียรติยศ จะได้รับความสนิทสนมโบนัส +50<br><div style="text-align: center;"><br></div>

<div style="text-align: center;"><span id="docs-internal-guid-7833d9ec-7fff-f8ed-d47d-f45d036e6121"><p dir="ltr" style="line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Sarabun, sans-serif; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">คู่ประลอง ยัยหนู ร็อกซาน่า ออตาเวีย</span><span style="font-size: 11pt; font-family: Sarabun, sans-serif; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br><br></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Sarabun, sans-serif; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="border:none;display:inline-block;overflow:hidden;width:523px;height:445px;"><img src="https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfE256WMHqKrtnUp2IdLXVrGZvmSlCJkVmsEorvE8aExYMQJMtea6WL8aNfzweIuNw9CxQ8UWQWjs6_rG6UKd_xGtUptOAXre75WzXg9HmMP8ERyqCOn3g9C3NvgvWysdNBRpX-?key=DYeCatt5os3BJ7zAvVp5gA" width="523" height="445"></span></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="font-size: 11pt; font-family: Sarabun, sans-serif; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br>@God&nbsp;</span></p></span></div>
<br>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">

Laura โพสต์ 2025-7-13 23:28:50

      
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Example Box with Image and Text</title>
<style>
      .blx-box {
            margin: 0 auto;
            max-width: 650px;
            border-radius: 10px;
            background: #fff;
            color: #000;
            box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
      }
      .blx-box-text {
            padding: 20px;
            font-family: Arial, sans-serif;
      }
      .blx-box-image-box {
            background: rgba(255, 255, 255, 0.5);
            width: fit-content;
            padding: 8px 20px;
            border-radius: 100px;
      }
      .blx-box-image {
            height: 150px;
            padding: 20px;
            border-radius: 10px 10px 0 0;
            font-weight: bold;
            font-size: 14px;
            color: rgb(51, 51, 51);
      }
      .blx-box-image-avatar {
            width: 40px;
            height: 40px;
            border-radius: 50%;
            display: inline-block;
            vertical-align: middle;
            margin-right: 12px;
      }
      .blx-box-image-container {
            position: relative;
            height: 250px;
            background: url('https://i.imgur.com/qEmgk6F.png') center/cover no-repeat;
            border-radius: 10px 10px 0 0;
            -webkit-mask-image: -webkit-gradient(linear, center 30%, center 100%, from(rgba(0, 0, 0, 1)), to(rgba(0, 0, 0, 0.0)));
            box-shadow: inset 0 0 10px rgba(0, 0, 0, 0.3);
      }
      .blx-box-image-container .blx-box-image-avatar {
            position: absolute;
            bottom: 10px;
            left: 20px;
            z-index: 10;
      }
    </style>

<div class="blx-box">
    <div class="blx-box-image-container">
      <div class="blx-box-image-avatar"><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div>
    </div>
    <div class="blx-box-text">
      <h2><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">&nbsp;อัฒจันทร์</font></h2><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เมื่อถึงเวลาฝึก วันนี้อีกวันทำไมตาขวามันกระตุกแปลกๆ ลอร์ร่าเดินเจ้ามาที่ลาน เจอหลายๆคนกำลังจับคู่กัน ซ้อมอย่างจริง...จัง ไม่นั้นไม่จริงจัง เหมือนจะฆ่ากัน</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">เด็กสาวสังคมที่ไม่ชอบอะไรพวกนี้ แบบมาถึง " </font><b style=""><font color="#ff0000">นั้นไง คู่มาพอดีเอาคู่กันเลย</font></b><font color="#2f4f4f"> " เสียงของเลเวอร์ที่ดังขึ้นทำเอาลอร์ร่าอ้าปาก นี้อะไรมาถึงให้ตบตีเลย</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แล้วนั้นใคร&nbsp;<b><i>ไลซานเดอร์ เรธมอร์ บุตรมอร์เฟียส ใ</i></b>ห้ได้แบบนี้สิ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">หนีได้มั้ย ลอร์ร่าต้องทำใจใช่มั้ย " อย่าหันหลัง " เสียงดังสั่นจากผู้ฝึกสอนทำเอาเด็กน้อยต่างๆขนหัวลุกไปหมดแล้ว ตานี้ไม่มีความอ่อนโยนเลย&nbsp;</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ลอร์ร่าหน้ายู้วแล้วตอนนี้ตัวแทบจะหดเล็กลงเหลือ 10 เซนเท่านั้น</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#006400">ฝากตัวด้วยครับ</font></b><font color="#2f4f4f"> "&nbsp;ไลซานเดอร์ กล่าวก่อนจะฟาดลงมาเต็มแรง&nbsp;ี้ฝากตัวหรอ ลอร์ร่าที่หักตัวหลบ ให้ตายสิ มันเอาจริง จะฆ่ากันหรือไง เด็กสาวผมบอร์นทองหันไปแล้วตีกลับ แต่นั้นหละ แรงชะนีแบบเธอเอาอะไรไปสูง แรงช้าของเขากัน ร่างก็ใหญ่โตตัวก็หนา</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#9932cc"> .....</font></b><font color="#2f4f4f"> " ไม่รู้สึกม่เท่าไร จังหวะสวนกลับมาที เล่นลอร์ร่าแทบร่างแตก ตีมาได้ ข้อมือน้อยๆที่วันๆ ยกแต่แก้วไวน์อะนะ สังสรรค์กันทั้งวัน&nbsp;</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">นี้สิของจริงใช้อะไรได้ เด็กสาวเริ่มหลบๆ เเต่ก็เหมือนจะโดนดักทางได้ทันเสมอๆ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#9932cc"> โอ๊ยยย </font></b><font color="#2f4f4f">" เธอร้องออกมา เมื่อปลายมีดกรีดลงที่เเขน เด็กสาวหันไปมองหน้าแบบ เอาเรื่องเอาราวมาก นี้ฝึกต้องจริงจังขนาดนี้ถ้ามีแผลเป็นขึ้นมาจะทำยังไง เลือกขึ้นหน้าจนพูดไม่ออก ไล่ตบไล่ตีอีกฝ่ายยกใหญ่</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แต่ก็ได้พักเดียวเท่าั้นหละ เพราะทำอะไรไม่ได้เลย เขารับไว้ได้หมด พร้อมกับยิ้มอีกต่างหาก ตาบ้านี้มันน่ากลัวชะมัดเลย</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ไหนว่าบ้านนี้นอนเก่งไงไม่น่านะ ใครนอนกัน ตีแรงขนาดนี้ เด็กสาวที่แบบหัวจะปวด ในขณะที่ตีๆกันอยู่เขาก็สวนท่าทางจะเอาเรื่องมาก เหมือนจะโมโหแล้วหละ&nbsp;</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#008000"> นี้ผมออมมือแล้วนะ </font></b><font color="#2f4f4f">" เเน่นอนคำพูดนี้มันชั่ง กวนประสาทเสียจริง</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เขาไล่ตีกับลอร์ร่าจนเด็กสาวล้มลงไปนั่งกองกับพื้น เสียงหนึ่งทำเขาหยุดก่อนจะเอาปลายมีดจิ้มลงอีกรอบ ตอนนี้แผลรอบตัวไปหมด</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff0000">พอแล้วๆ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เขาตะโกนขึ้น ทุกคนหันไปมองร่างขนาดใหญ่เดินเข้ามาพร้อมพูดขึ้น " </font><b style=""><font color="#ff0000">คิดจะสู้ มันต้องดูตัวเองหน่อย ให้ฝึกไม่ได้ให้มาทรมานตัวเอง </font></b><font color="#2f4f4f">" หางตาหันมามอง ก่อนจะเดินจากไป อีกฝ่ายหยุดมือแล้วยิ้มๆ โบกมือให้ลอร์ร่าเบาๆ</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><i style=""><font color="#9932cc">ตานี้จะทุบให้ตายเลยหรือไง</font></i></b><font color="#2f4f4f"> " เธอหัวเสียสุดๆ ก่อนจะเดินไปอีกหน่อย</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff0000">วันนี้กลับไปพักซะ </font></b><font color="#2f4f4f">" เวเลอร์บอกกับลอร์ร่า ก่อนเขาจะเดินไปดูเด็กๆ คนอื่นๆ เด็กสาวถอนหายใจออกมา</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ขอบคุณค่ะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอพูดเบาๆ จากนั้นเอาของออกมาวางไว้ " </font><b style=""><font color="#9932cc">ขอโทษค่ะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอพูดแล้วหันหลังเดินกลับไป มองดูแผลตามตัว สภาพให้ตายสิ รีบกลับไปใส่ยาดีกว่า!!</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">อันนั้นหนูให้ พี่ไม่ต้องคืน</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอพูดยกมือแบบหันหลังม่ได้สนใจเขาอะไรมากมาย เพราะกำลังโฟกัสแผลตัวเองอยู่ แบบก็นะ วันก่อนเห็นว่าเสื้อตัวนั้นขาดแล้วเลยเอาให้ใหม่แต่แบบ มันน่ามั้ยก่อน น่าให้มั้ย!!!</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><hr class="l"></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div style="text-align: center;"><a href="https://percyjackson.mooorp.com/plugin.php?id=dzs_npccomrade:fight&amp;aid=975"><font size="5" face="TH SarabunPSK">ประลองกับ -&nbsp;ไลซานเดอร์ เรธมอร์ - จิ้มๆ</font></a></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><div style="text-align: center;"><b>ฝึกกับเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ 5/10</b></div><div style="text-align: center;">มอบแจ๊กเก็ตหนัง 1 ตัว - ให้&nbsp; เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ เมื่อนำไปมอบให้ NPC/TGC เป็นของขวัญ จะได้ความสนิทสนม x2 กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ : ในการฝึกแต่ละครั้งความสัมพันธ์กับ NPC รุ่นพี่ที่สังกัด x2 เฉพาะการมอบของ</div><div style="text-align: center;">ทุกครั้งที่ปฏิสัมพันธ์กับ NPC Lares SP TGC จะได้รับโบนัสความสนิทสนมเพิ่มขึ้น +10 (ผ้าคลุม)</div><div style="text-align: center;">ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 2 / 4 / 6 / 8 คู่สนทนาจะได้กลิ่นหอมบนตัวคุณ&nbsp;</div><div style="text-align: center;">&nbsp;จะได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (น้ำหอม)</div><div style="text-align: center;">เดมี่ก็อตจะได้รับโบนัสความสัมพันธ์ +5</div></font></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div>
      
    </div>
</div>

Daemon โพสต์ 2025-7-14 11:00:36

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Daemon เมื่อ 2025-7-14 11:06 <br /><br /><div align="center"><br>
<div class="waves">
<div class="wvtop">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,85.3C640,75,800,53,960,64C1120,75,1280,117,1360,138.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,58.7C640,43,800,53,960,48C1120,43,1280,21,1360,10.7L1440,0L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,288L80,277.3C160,267,320,245,480,250.7C640,256,800,288,960,277.3C1120,267,1280,213,1360,186.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,128L80,144C160,160,320,192,480,192C640,192,800,160,960,149.3C1120,139,1280,149,1360,154.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path></svg>
</div>
<div class="wvicon"><img src="https://i.imgur.com/Uyj2Bee.gif/100"></div>
<div class="wvhead">
<strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong>
<em><br></em>
</div>
<div class="wvtext"><div class="wvtext"><div style="text-align: center;"><span style="color: transparent; font-size: 30px; font-style: italic; font-weight: 900; letter-spacing: -1.5px; -webkit-text-stroke: 1px var(--accent); text-align: start; font-family: Poppins;">Daemon&nbsp; Kannel</span></div><span style="font-family: Kanit; font-size: large; font-weight: 700; text-align: start; text-transform: uppercase; color: var(--text);"><div style="text-align: center;"><span style="color: var(--text);"><br>14 · กรกฎาคม · 2025</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">·</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;15.00&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">น.</span></div></span></div><div class="wvtext"><div class="wvtext"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3" style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</font><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">วันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม 2025 เวลาบ่ายสามโมงตรง เดม่อนเดินไปยังอัฒจันทร์ของค่ายฮาล์ฟบลัดเพื่อเข้าเรียนวิชา จิตวิญญาณเพอร์ซีอุส ซึ่งสอนโดยเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ บุตรแห่งแอรีส</span></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แสงแดดยามบ่ายยังคงสาดส่องอย่างเจิดจ้าตามปรากฏการณ์ 'Eternal Sunshine' ที่ปกคลุมโลกอยู่ แต่อัฒจันทร์แห่งนี้กลับร่มรื่นด้วยเงาไม้ใหญ่ ทำให้บรรยากาศการเรียนการสอนไม่ร้อนอบอ้าวเกินไป นักเรียนคนอื่นๆ ในคลาสต่างยืนรวมกลุ่มกันอย่างเงียบสงบ ไม่มีเสียงพูดคุยจอแจอย่างที่เคยเป็นในโรงอาหารเมื่อคืนก่อน ทุกคนดูตั้งใจและเคารพครูฝึกตรงหน้า</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์ยืนอยู่กลางอัฒจันทร์ในชุดฝึกสีเข้ม รูปร่างสูงโปร่งกำยำของเขาดูน่าเกรงขาม ดวงตาสีฟ้าคมกริบกวาดมองนักเรียนแต่ละคนอย่างพินิจ ก่อนจะหยุดอยู่ที่เดม่อนชั่วครู่ 'คงเป็นเรื่องเมื่อคืนสินะ' เดม่อนเดาในใจ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"วันนี้ เราจะมาเรียนรู้ที่จะชนะ เยี่ยงเพอร์ซีอุส" </font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์กล่าวเสียงนิ่งขรึมและเยือกเย็น น้ำเสียงของเขาชัดเจนและทรงพลัง แม้จะไม่ได้ตะคอก แต่ก็ทำให้ทุกคนเงียบกริบและตั้งใจฟัง</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3"><font color="#000000">เขาเริ่มอธิบาย</font><font color="#ff0000"> "พวกเจ้าทุกคนรู้จักเพอร์ซีอุส วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ บุตรแห่งซุส</font><b style="color: rgb(0, 0, 0);">"</b><font color="#000000"> เลเวอเรทท์เว้นจังหวะ ก่อนจะถามคำถามที่ฟังดูเรียบง่าย แต่แฝงด้วยปรัชญา </font></font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ใครบอกได้บ้างว่า เพอร์ซีอุสเอาชนะเมดูซ่าได้อย่างไร?"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">มีนักเรียนคนหนึ่งยกมือขึ้นตอบอย่างรวดเร็ว</font><font face="Sarabun" size="3" color="#4169e1"> "ด้วยดาบโค้งของเขาครับ!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์ส่ายหน้าช้าๆ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ผิด" </font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เขาพูดเสียงหนักแน่น</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "ดาบเป็นเพียงเครื่องมือ แต่สิ่งที่ทำให้เขาชนะคือสติปัญญา... เขาใช้โล่ขัดเงาเป็นกระจก เขาไม่ได้สู้กับอสุรกายตรงๆ เขาสู้กับเงาของมัน นี่คือบทเรียนแรกที่พวกเจ้าต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ: การต่อสู้ไม่ได้มีแค่พละกำลัง แต่ต้องมีไหวพริบ"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบๆ พรที่ได้รับจากเลปพราคอนเมื่อเช้านี้เรื่องความอดทนและไม่ย่อท้อ ทำให้เขารู้สึกว่าบทเรียนนี้เข้ากับเขาอย่างน่าประหลาด</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;"> &nbsp;&nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3">"โล่ของพวกเจ้า"</font></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เลเวอเรทท์พูดต่อ พลางชูโล่เกราะคำรามของตัวเองขึ้นมา</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "ไม่ได้มีไว้แค่รับการโจมตี แต่มันคือเครื่องมือทางยุทธวิธีชั้นยอด มันสามารถเป็นอุปกรณ์สอดแนมสะท้อนภาพศัตรูที่อยู่ด้านหลัง หรือซ่อนตัวอยู่รอบมุม เป็นอุปกรณ์ส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมทีม หรือแม้กระทั่งเป็นอาวุธสำหรับขุดดินหรือค้ำยันทางเมื่อจำเป็น พวกเจ้าต้องคิดนอกกรอบ!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">บรรยากาศในคลาสดูจริงจังขึ้น ทุกคนหยิบโล่ของตัวเองขึ้นมาเตรียมพร้อม</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3">"เอาล่ะ ถึงเวลากิจกรรมภาคปฏิบัติ" </font></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์กล่าว สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่ว</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "การทดสอบนี้คือ การทดสอบเงาสะท้อน"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เขาอธิบายกติกา</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "พวกเจ้าจะได้รับโล่ขัดเงา ทุกคนมีแล้วใช่ไหม</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">" ทุกคนพยักหน้าตอบรับ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"หน้าที่ของพวกเจ้าคือต้องฝึกเคลื่อนที่โดยห้ามมองไปข้างหน้าโดยตรงเด็ดขาด แต่ต้องใช้ภาพสะท้อนจากโล่เพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวางที่ข้าจะจัดวางไว้รอบๆ อัฒจันทร์นี้ ใครชนสิ่งกีดขวาง...ซิทอัพร้อยครั้ง!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เสียงอุทานเบาๆ ดังขึ้นจากนักเรียนบางคน ซิทอัพร้อยครั้งไม่ใช่เรื่องเล่นๆ โดยเฉพาะหลังการฝึกทั้งวัน</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"เริ่มได้!"</b> เลเวอเรทท์สั่ง</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนยกโล่อัสพิสของเขาขึ้นมา โล่ขนาดใหญ่ที่ปกติใช้ป้องกัน บัดนี้ต้องกลายเป็น "สายตา" ให้เขาแทน เขามองไปที่ภาพสะท้อนของตัวเองและสิ่งแวดล้อมบนพื้นผิวโล่ พลางเริ่มก้าวเดินอย่างระมัดระวัง พยายามบังคับร่างกายให้เคลื่อนที่ไปตามทิศทางที่ภาพสะท้อนในโล่บอก</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">การทดสอบนี้ยากกว่าที่คิด เขาต้องใช้สมาธิอย่างมากเพื่อปรับการรับรู้ ไม่ให้ดวงตาเหลือบมองไปข้างหน้าตรงๆ ยิ่งสำหรับเขาที่เป็นโรคดิสเล็กเซียอยู่แล้ว การอ่านและตีความภาพสะท้อนที่บิดเบี้ยวเล็กน้อยยิ่งเป็นความท้าทาย 'อดทนไว้เดม่อน...ไม่ย่อท้อ' พรของเลปพราคอนดังก้องในหัว เขาสูดหายใจลึกๆ พยายามปรับตัวให้เข้ากับวิธีการมองโลกแบบใหม่นี้... การมองผ่านเงาสะท้อน</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์เดินตรวจตราไปรอบๆ สายตาคมกริบของเขาจับจ้องไปยังนักเรียนแต่ละคน ประเมินการเคลื่อนไหวและการใช้โล่ นักเรียนหลายคนสะดุดหรือชนเข้ากับเสาไม้ที่ถูกวางไว้เป็นสิ่งกีดขวางเสียงดัง <i>"ปัก!"</i> เป็นระยะๆ สร้างเสียงหัวเราะเล็กๆ จากเพื่อนร่วมชั้นที่ยังไม่โดน หรือไม่ก็เสียงหอบหายใจของคนที่กำลังซิทอัพชดใช้ความผิด</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น มีบางครั้งที่เขาเกือบจะชนเข้ากับเสาไม้ แต่พรที่ได้รับมาก็ทำให้เขามีสมาธิมากขึ้น เดม่อนกัดฟันแน่น พยายามโฟกัสมากขึ้น เขาเรียนรู้ที่จะอ่านการเคลื่อนไหวของเงาบนโล่ ปรับมุมมองเล็กน้อยเพื่อชดเชยการบิดเบี้ยวของภาพ เขาเริ่มใช้ทักษะดาบและโล่ที่เรียนรู้มาผสมผสานกับการเคลื่อนไหว ทำให้เขาสามารถใช้โล่เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของร่างกายได้จริงๆ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์เดินมาหยุดอยู่ใกล้ๆ เดม่อน เขายืนกอดอกมองการเคลื่อนไหวของเดม่อนผ่านโล่</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3"><font color="#ff0000" style="">"ดี! เดม่อน!" </font><font color="#000000">เสียงของเลเวอเรทท์ดังขึ้นในที่สุด เป็นครั้งแรกที่บุตรแห่งแอรีสเอ่ยชมใครระหว่างการทดสอบนี้ </font><font color="#ff0000">"นั่นแหละ...ใช้สมอง ไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อ! มองให้ขาด! โล่คือดวงตาคู่ที่สองของเจ้า!"</font></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">คำชมจากครูฝึกทำให้เดม่อนรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาก เขายิ่งจดจ่อกับการทดสอบ การเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลขึ้นเรื่อยๆ จนดูคล้ายกับการเต้นรำไปรอบๆ สิ่งกีดขวาง เขาสามารถหลบหลีกได้เกือบทั้งหมด มีเพียงไม่กี่ครั้งที่เผลอไปสัมผัสสิ่งกีดขวางเบาๆ จนต้องไปวิดพื้นหรือซิทอัพตามที่เลเวอเรทท์กำหนดไว้ก่อนหน้านั้น</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3"><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div></font><font face="Sarabun" size="3"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span></font><font color="#000000">เมื่อเวลา 16:00 น. ตรงตามเวลาเป๊ะๆ เลเวอเรทท์ก็ประกาศจบการฝึก "พอแค่นี้ก่อน" เลเวอเรทท์กล่าว เสียงของเขากลับมานิ่งขรึมเหมือนเดิม ใบหน้าคมคายของเขาจริงจังขึ้นเล็กน้อยขณะกวาดสายตามองนักเรียนที่ยืนหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็ฉายแววความพึงพอใจในผลการฝึก</font></div></font><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium; color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp; </span><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"จำไว้ให้ดี... โล่ไม่ได้มีไว้แค่ป้องกัน แต่มันคือเครื่องมือที่สามารถใช้พลิกแพลงสถานการณ์ได้ทุกรูปแบบ ขึ้นอยู่กับไหวพริบของพวกเจ้า"</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เขาจ้องมองไปที่เดม่อนเป็นพิเศษ ดวงตาของเลเวอเรทท์ดูเหมือนจะพยักหน้าเล็กน้อยให้กับพัฒนาการของเดม่อนในวันนี้ "และพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่พละกำลัง แต่เป็นสติปัญญาและความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมแพ้"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">นักเรียนคนอื่นๆ เริ่มแยกย้ายกันไป บ้างก็เดินไปดื่มน้ำ บ้างก็ไปพูดคุยกันถึงความยากของการทดสอบ เดม่อนรู้สึกเหนื่อยล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ เขาจัดการกับการทดสอบที่ยากกว่าที่คิดไว้ได้ด้วยดี และได้รับคำชมจากรุ่นพี่เลเวอเรทท์อีกด้วย</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนถอดโล่อัสพิสออกมา พลางหอบหายใจเบาๆ เหงื่อซึมไปทั่วแผ่นหลัง แต่ในใจกลับรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาก วันนี้เขาได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญอีกอย่างหนึ่ง และความรู้สึกที่ได้ใช้สติปัญญาเอาชนะอุปสรรคก็เป็นความรู้สึกที่ดีอย่างประหลาด ราวกับความสามารถในการมองผ่านเงาสะท้อนบนโล่ ได้ช่วยให้เขามองเห็นบางสิ่งบางอย่างในตัวเองชัดเจนขึ้นด้วย</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เขาก้าวเข้าไปหารุ่นพี่เลเวอเรทท์ที่กำลังเก็บอุปกรณ์อยู่ <b>"รุ่นพี่ครับ"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์หันมามอง ดวงตาคมกริบของเขายังคงนิ่งเรียบ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"นี่ครับ" </b>เดม่อนพูด พลางยื่นถุงกระดาษที่เตรียมไว้ให้ รุ่นพี่แอรีสเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อรับไปเปิดดู ข้างในเป็นไส้กรอกย่างร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น <b>"ผมเห็นว่ารุ่นพี่ชอบไส้กรอกย่างครับ... เป็นของขวัญวันเกิดย้อนหลังครับ"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เลเวอเรทท์มองไส้กรอกในถุง ก่อนจะมองกลับมาที่เดม่อน สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่ดวงตาดูอ่อนลงเล็กน้อย </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ขอบใจ" </font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เขาพูดสั้นๆ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนยิ้มตอบ<b> "ไม่มีอะไรแล้วครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ" </b>เขากล่าวพลางโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้รุ่นพี่แอรีสยืนอยู่คนเดียวกับไส้กรอกย่างในมือ</font></div><font face="Sarabun" size="3"><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><b>วิชาจิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส คลาสที่ 1</b></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000">รางวัลเข้าฝึก (แนบโรล): +2 Point</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000">ทุกๆ การฝึกจะได้รับค่าความสนิท +5 (ไม่จำกัดไบต์)&nbsp;</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><b>โบนัส: </b>ทุกๆ 10,000 ไบต์ ได้รับค่าความสนิทเพิ่มอีก +5 (สูงสุด 100,000 ไบต์ รวม 50)</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">มอบ ไส้กรอกย่าง</b></font></span><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">&nbsp;ให้</b></font></span><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">&nbsp;</b></font></span><font color="#b7011f"><b> เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ +20</b></font></div><div align="left" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3" color="#000000">- พูดคุยประจำวัน +5</font></span></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">- หอมเย้ายวน :&nbsp;</font></span><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">NPC รุ่นพี่หรือเพื่อนร่วมค่ายจะได้รับโบนัส +10 ความสนิทสนม</font></span></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">- เสน่ห์อันเลิศล้ำ :&nbsp;</font></span><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">NPC รุ่นพี่หรือเพื่อนร่วมค่ายจะได้รับโบนัส +5 ความสนิทสนม</font></span></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><b style="color: rgb(183, 1, 31); font-family: Sarabun; font-size: medium; text-align: justify;">รวม: 40 แต้ม</b></div></div></div></font></div></div></div></div></div><div class="wvtext"><br></div>
<div class="wvbot">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,122.7C640,149,800,203,960,202.7C1120,203,1280,149,1360,122.7L1440,96L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,128C160,160,320,224,480,245.3C640,267,800,245,960,202.7C1120,160,1280,96,1360,64L1440,32L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,32L80,53.3C160,75,320,117,480,133.3C640,149,800,139,960,149.3C1120,160,1280,192,1360,208L1440,224L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,85.3C640,96,800,160,960,197.3C1120,235,1280,245,1360,250.7L1440,256L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path></svg>
</div>
</div>
<a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit"></a><a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit" style="display: inline !important;">NC</a>

<style>.waves { --accent: #b7011f; --accent1-25: #b7011f; --accent2-25: #fdc4e2; --accent3-25: #b7011f; --accent4-25: #b7011f; --text:#666; --bckg:#fff; }</style><link rel="stylesheet" href="https://dl.dropboxusercontent.com/scl/fi/50ognhvddbgrdql71m9ys/waves.css?rlkey=zzfy7ubvad00156x4dydsxjv6&amp;st=r13bibt5&amp;dl=0"></div>

Laura โพสต์ 2025-7-14 21:23:40

      
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Example Box with Image and Text</title>
<style>
      .blx-box {
            margin: 0 auto;
            max-width: 650px;
            border-radius: 10px;
            background: #fff;
            color: #000;
            box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
      }
      .blx-box-text {
            padding: 20px;
            font-family: Arial, sans-serif;
      }
      .blx-box-image-box {
            background: rgba(255, 255, 255, 0.5);
            width: fit-content;
            padding: 8px 20px;
            border-radius: 100px;
      }
      .blx-box-image {
            height: 150px;
            padding: 20px;
            border-radius: 10px 10px 0 0;
            font-weight: bold;
            font-size: 14px;
            color: rgb(51, 51, 51);
      }
      .blx-box-image-avatar {
            width: 40px;
            height: 40px;
            border-radius: 50%;
            display: inline-block;
            vertical-align: middle;
            margin-right: 12px;
      }
      .blx-box-image-container {
            position: relative;
            height: 250px;
            background: url('https://i.imgur.com/qEmgk6F.png') center/cover no-repeat;
            border-radius: 10px 10px 0 0;
            -webkit-mask-image: -webkit-gradient(linear, center 30%, center 100%, from(rgba(0, 0, 0, 1)), to(rgba(0, 0, 0, 0.0)));
            box-shadow: inset 0 0 10px rgba(0, 0, 0, 0.3);
      }
      .blx-box-image-container .blx-box-image-avatar {
            position: absolute;
            bottom: 10px;
            left: 20px;
            z-index: 10;
      }
    </style>

<div class="blx-box">
    <div class="blx-box-image-container">
      <div class="blx-box-image-avatar"><br></div>
    </div>
    <div class="blx-box-text">
      <h2 style="text-align: right;"><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">อัฒจันทร์</font></h2><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ในทุกๆ ตอนเย็น ลอร์ร่าจะมีนัดมาฝึกกับรุ่นพี่ วันนี้ก็อีกวัน ต่อเนืองกันมาประมาณ 6 วันเห็นจะได้แล้ว</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">างบางดูเกร็งๆ มือเล็กยังแตะแขนตัวเองตรงแผลเก่าที่พันผ้าไว้เรียบร้อยแล้วจากเมื่อวาน แม้จะดีขึ้นแล้ว แต่เวลาขยับก็ยังรู้สึกตึงอยู่บ้าง เธอสูดหายใจนิดๆ นั่งลงบนม้านั่งไม้ข้างลานรอเวลา</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เสียงเด็กคนอื่นเริ่มดังขึ้นเมื่อคนทยอยกันมา ลอร์ร่านั่งเรียบร้อย มือจับชายกระโปรงแน่น เพราะจะเป็นการจับฉลากเลือกคู่ประลอง และเเน่นอนได้คิวของเธอจับแล้ว&nbsp;</font></div></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">สลากถูกผสมๆ มืคนๆ แล้วหยิบไปส่งให้เลเวอร์</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">“</font><b style=""><font color="#ff0000">เฟลิทซ์ ไฟร์เยอร์</font></b><font color="#2f4f4f">”</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เด็กหนุ่มผมแดงเพลิงสดใส เดินก้าวเข้ามาในลานอย่างมั่นใจ สวมชุดฝึกสีเข้มแต่มีแถบแดงตรงเสื้อ เขายกมือโบกแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว พร้อมรอยยิ้มที่ดูซุกซนแต่ก็แฝงความกล้า ลอร์ร่าละสายตาไปแวบหนึ่ง สูดหายใจลึกๆ แล้วลุกขึ้นยืนรับมีดสั้นมาเตรียมฝึกคู่กับเด็กสาว ใช่เลยมันคือเรื่องถนัดของเขาคือเหล่าอาวุธสั้น</font></div></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ท่าทางของลอร์ร่าตอนนี้เธอดูจะหนักใจเบาๆ แบบคู่นี้ยากแน่ๆ เมื่อวานเธอก็เจ็บมาก วันนี้คงหนักแน่นอน</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">“</font> <b style=""><font color="#8b0000">สาวผมบอร์น</font></b> <font color="#2f4f4f">" เขาล้อสีผมลอร์ร่าเล็กๆ หัวเราะชอบใจ หน้าตากวนๆของเขายิ่งผมแดงๆนั้นดูขัดใจสุดๆ</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เฟลิทซ์ยิ้มกว้างขึ้น แล้วกระชับมีดในมือ เขาส่งสัญญาณให้เริ่มก่อน จากนั้นทั้งคู๋ก็เริ่มปะทะทันที เขาก็พุ่งเข้ามาด้วยจังหวะรวดเร็วตามสไตล์พ่อหนุ่มเลือดร้อน</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ลอร์ร่าเบี่ยงตัวหลบจังหวะแรกทันที ร่างบางหมุนเท้าออกข้าง สะบัดมีดขึ้นมารับแรงของเขา แขนเจ็บจนชาไปเล็กน้อยเพราะแรงพุ่งของเฟลิทซ์</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">การฝึกรอบนี้ดูจะสมน้ำสมเนื้อหรือเปล่านะ เสียงมีดสั้นกระทบกันดังระรัว เฟลิทซ์ยังคงบุกหนักตามฉบับหนุ่มเลือดร้อนสีแดงตามสีโปรดเขา จังหวะเท้าของเขาเร็วและแรงพอให้ลอร์ร่าถอยกรูดมาจนติดขอบลาน ร่างบางก้มตัวหลบเฉียดๆ มือเล็กกำมีดไว้แน่นแต่แรงเริ่มตก เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตากลมโตกะพริบหนึ่งทีแล้ว…ยิ้มบางๆ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">เขาไม่ได้บอกห้ามหรือเปล่านะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอร้องออกมา แบบมองหน้าเขาแล้วกวนๆ</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เถาวัลย์องุ่นเล็กๆ ก็ผุดขึ้นจากพื้น เพราะโรยไว้ก่อนหน้านี้แล้วหนะสิ มันเกี่ยวข้อเท้าของเขาไว้อย่างรวดเร็ว เฟลิทซ์ผงะนิดหนึ่ง ก้มลงมองอย่างงุนงง ก่อนที่อีกเถาหนึ่งจะโผล่จากด้านข้างขึ้นมาโอบแขนเขาเอาไว้เบาๆ จนการเคลื่อนไหวชะงักไป</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><b style=""><font color="#8b0000">" เฮ้ย ยัยผมบอร์น โกงหรอ</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เธอฉวยจังหวะนั้นที่เขากำลังตกใจกับลอร์ร่าอยู่ เธอก็หมุนตัวเข้าหาเขา มืออีกข้างยื่นไปคว้าป้ายชื่อบนหน้าอกเสื้อเขาออกมาแล้วก้าวถอยออกมา</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><b style=""><font color="#9932cc">" อะไร ใครโกงนายยะ เขาเรียกว่าฉลาดเถอะ "</font></b><font color="#2f4f4f"> เมื่อพูดจบเถาวัลย์มันก็ค่อยๆ กลับลงไป กลายเป็นต้นจิ๋ว เหมือนเดิม</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#8b0000">เธอนี้!!</font></b><font color="#2f4f4f"> " ลอร์ร่ายิ้มๆ ขยิบตาหนึ่งทีเบาๆ แบบกวนประสานเขาสุดๆ</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">วันนี้หนูชนะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอเดินไปที่หน้าของเลเวอร์ ยิ้มยกดีใจกับตัวเองเบาๆ แต่เขาก็ไม่ได้อะไร</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#ff0000"> ..... งันหรอ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เขาตอบเสียงเรียบ นั้นไม่ใช้คำชมใดๆ เเล้วเดินไปหาน้องในบ้านตัวเอง</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#ff0000"> กลับไปพัก</font></b><font color="#2f4f4f"> " รอบนี้เขาไม่ได้บอกลอร์ร่า แต่บอกทางหนุ่มผมแดงต่างหาก ลอร์ร่าหันมองเเล้วยิ้มให้อีกฝ่าย แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรทั้งนั้น</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">อ่อ อันนี้ของฝากนะคะ "</font></b><font color="#2f4f4f"> เธอเอาไดเอทโค้ก วางให้ทางผู้ฝึกสอน " </font><b style=""><font color="#9932cc">แช่เย็นมา อร่อยอยู่นะ ยังไงก็อากาศมันร้อนเติมความสดชื่นสักหน่อยนะคะ </font></b><font color="#2f4f4f">" เธอพูดพลางเก็บของ แล้วเดินออกไป เงียบๆ ท่าทางโครตจะภูมิใจเพราะชนะได้เสียที</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><hr class="l"></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div style="text-align: center;"><a href="https://percyjackson.mooorp.com/plugin.php?id=dzs_npccomrade:fight&amp;aid=987"><font size="5" face="TH SarabunPSK">&nbsp; ประลองกับ - เฟลิทซ์ ไฟร์เยอร์ - ชนะหละ</font></a></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5"><b>ฝึกกับเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ 6/10</b></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5">มอบ<b>ไดเอทโค้ก</b>&nbsp;1 กระป๋อง - ให้&nbsp; <b> เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ </b>เมื่อนำไปมอบให้ NPC/TGC เป็นของขวัญ จะได้ความสนิทสนม x2 กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ : ในการฝึกแต่ละครั้งความสัมพันธ์กับ NPC รุ่นพี่ที่สังกัด x2 เฉพาะการมอบของ</font></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5">ทุกครั้งที่ปฏิสัมพันธ์กับ NPC Lares SP TGC จะได้รับโบนัสความสนิทสนมเพิ่มขึ้น +10 (ผ้าคลุม)</font></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5">ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 2 / 4 / 6 / 8 รั</font><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">บโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (น้ำหอม)</span></div><div style="text-align: center;"><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5">เดมี่ก็อตจะได้รับโบนัสความสัมพันธ์ +5</font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div>
      
    </div>
</div>

Daemon โพสต์ 2025-7-17 00:04:56

<div align="center"><br>
<div class="waves">
<div class="wvtop">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,85.3C640,75,800,53,960,64C1120,75,1280,117,1360,138.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,58.7C640,43,800,53,960,48C1120,43,1280,21,1360,10.7L1440,0L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,288L80,277.3C160,267,320,245,480,250.7C640,256,800,288,960,277.3C1120,267,1280,213,1360,186.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,128L80,144C160,160,320,192,480,192C640,192,800,160,960,149.3C1120,139,1280,149,1360,154.7L1440,160L1440,0L1360,0C1280,0,1120,0,960,0C800,0,640,0,480,0C320,0,160,0,80,0L0,0Z"></path></svg>
</div>
<div class="wvicon"><img src="https://i.imgur.com/Uyj2Bee.gif/100"></div>
<div class="wvhead">
<strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong><strong><br></strong>
<em><br></em>
</div>
<div class="wvtext"><div class="wvtext"><div style="text-align: center;"><span style="color: transparent; font-size: 30px; font-style: italic; font-weight: 900; letter-spacing: -1.5px; -webkit-text-stroke: 1px var(--accent); text-align: start; font-family: Poppins;">Daemon&nbsp; Kannel</span></div><span style="font-family: Kanit; font-size: large; font-weight: 700; text-align: start; text-transform: uppercase; color: var(--text);"><div style="text-align: center;"><span style="color: var(--text);"><br>17 · กรกฎาคม · 2025</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">·</span><span style="color: var(--text);">&nbsp;13.00 - 15.00&nbsp;</span><span style="color: var(--text);">น.</span></div></span></div><div class="wvtext"><div class="wvtext"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3" style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนตื่นเช้าตรู่ตามปกติ เขาวิ่งออกกำลังกายรอบค่ายจนเหงื่อซึมไปทั่วทั้งตัว แม้จะเหนื่อยล้าจากการปะทะกับมิโนทอร์เมื่อคืน แต่เขาก็ยังคงรักษาวินัยการฝึกฝนอย่างเคร่งครัด หลังจากพักผ่อนครู่หนึ่ง เขาก็หยิบโล่อัสพิสขึ้นมาพาดไหล่บวกกับใช้พลังหอมเย้ายวนเพื่อชำระล้างร่างกายให้สดชื่นราวกับอาบน้ำใหม่ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังอัฒจันทร์ ซึ่งเป็นสถานที่จัดคลาสวิชาจิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">ขณะที่เดินไป เดม่อนก็ครุ่นคิดถึงคำพูดของรุ่นพี่แคลรีสเมื่อวาน<i> 'พรุ่งนี้เจอกันที่สนามฝึกตอนเช้านะ' </i>ตอนนั้นเขายังไม่รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร แต่เมื่อได้ยินข่าวลือจากชาวค่ายคนอื่นๆ ว่าวันนี้แคลรีสจะมาสอนวิชานี้แทนรุ่นพี่เลเวอเรทท์ที่ยังไม่กลับมาค่าย เดม่อนก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง <i>'แค่คนเดียวก็น่ากลัวจะแย่แล้ว นี่เพิ่มพี่แคลรีสที่มีชื่อเสียงอีกคน'</i> เขานึกในใจ ใบหน้าของธิดาแห่งแอรีสที่บึ้งตึงและแววตาที่ดูไม่ยินดีรับการปฏิเสธยังคงติดตาเขาอยู่</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เมื่อเวลา 13:00 น. ตรงเป๊ะ เดม่อนก็มาถึงอัฒจันทร์ มีชาวค่ายจำนวนหนึ่งมารวมตัวกันแล้ว ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนรุ่นน้องที่เพิ่งเข้าค่ายได้ไม่นาน แคลรีส ลา รู ยืนอยู่กลางลานฝึกในชุดเสื้อกล้ามสีดำและกางเกงทหาร ดูทะมัดทะแมงและน่าเกรงขามเช่นเคย เธอถือไมเมอร์ หอกไฟฟ้าคู่ใจของเธอไว้ในมือ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"เอาล่ะทุกคน!" </font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสตะโกนเสียงห้าว ดวงตาของเธอกวาดมองไปทั่ว </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ยินดีต้อนรับสู่คาบที่สองของวิชาจิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส! วันนี้ฉันจะมาสอนแทนเจ้าเลเวอเรทท์ที่ยังไม่กลับมา"</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เธอหยุดเล็กน้อย แล้วจ้องมองมาที่เดม่อนเป็นพิเศษ</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "หวังว่าทุกคนจะพร้อมสำหรับบทเรียนที่แท้จริงนะ!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เธอก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"วันนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่อง 'ทุกอย่างคืออาวุธ'!" </font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสพูดพลางใช้ปลายหอกชี้ไปที่พื้น </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"พวกเจ้าคิดว่าชัยชนะคือจุดสิ้นสุดงั้นเหรอ? ผิดถนัด! จำเรื่องเพอร์ซีอุสได้ไหม? หลังจากที่เขาตัดหัวเมดูซ่าได้แล้ว เขาไม่ได้โยนมันทิ้งไป! เขาเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของเขา! นั่นแหละคือจิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส! มันคือการมองเห็นโอกาสในทุกสิ่ง! ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของรอบตัว หรือแม้แต่สิ่งที่ได้มาจากการต่อสู้!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสเดินไปรอบๆ พลางอธิบายต่อ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"เมื่อพวกนายเอาชนะอสุรกายได้แล้ว อย่าเพิ่งคิดว่าจบ! พวกนายจะต้องรู้จักพลิกแพลง นำทุกสิ่งที่เหลืออยู่มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด! เศษซากของอสุรกาย อาวุธที่มันทิ้งไว้ หรือแม้แต่สภาพแวดล้อมรอบตัว...ทุกอย่างสามารถเป็นอาวุธได้หมด!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">จากนั้น แคลรีสก็เดินไปยังโต๊ะที่วางของใช้ต่างๆ ไว้ เธอหยิบของบางอย่างขึ้นมา</font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000"> "เอาล่ะ ถึงเวลากิจกรรมภาคปฏิบัติแล้ว! ฉันจะให้ปริศนาสถานการณ์กับพวกนาย!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เธอชี้ไปที่ชาวค่ายคนหนึ่ง </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"สมมติว่า...พวกเธอเพิ่งเอาชนะไซคลอปส์ได้แล้ว แต่ตอนนี้มีเฮลล์ฮาวนด์อีกฝูงกำลังมุ่งหน้ามาหาพวกเธออย่างรวดเร็ว! ในกระเป๋าของไซคลอปส์ที่ตายไป มีแค่ค้อนยักษ์, เชือกยาวๆ, และเศษโลหะขนาดใหญ่... พวกเธอจะใช้อะไรสร้างความได้เปรียบในสถานการณ์นี้!?"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">ชาวค่ายหลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน บางคนก็ทำหน้าครุ่นคิด เดม่อนเองก็เริ่มประมวลผลสถานการณ์ในหัวทันที</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสมองมาที่เดม่อน </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"เจ้าเด็กบ้านอะโฟรไดต์! นายก่อนเลย! นายจะทำยังไง!?"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนรู้สึกกดดันเล็กน้อย แต่เขาก็พยายามตั้งสติ<i> 'ค้อนยักษ์...เชือก...เศษโลหะ...เฮลล์ฮาวนด์...' </i>เขานึกถึงสิ่งที่โกรเวอร์สอนเมื่อวานเรื่องการประเมินภัยคุกคาม และสิ่งที่แคลรีสเพิ่งสอนไปเรื่องการใช้ทุกอย่างเป็นอาวุธ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; <b>&nbsp;</b></span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"ผม...ผมจะใช้เชือกครับรุ่นพี่!"</b> เดม่อนตอบเสียงดังฟังชัด<b> "ผมจะผูกปลายเชือกเข้ากับค้อนยักษ์ แล้วเหวี่ยงมันเหมือนลูกตุ้ม!" </b>เขานึกภาพในหัว 'ถ้าเหวี่ยงได้แรงพอ มันจะสร้างแรงกระแทกมหาศาล' <b>"จากนั้น ผมจะปีนขึ้นไปบนต้นไม้ที่สูงที่สุดแถวนั้น แล้วใช้ค้อนยักษ์ที่ผูกเชือกไว้เหวี่ยงใส่พวกเฮลล์ฮาวนด์จากด้านบนครับ! หรือถ้ามันเข้ามาใกล้ ผมก็จะใช้เศษโลหะขว้างใส่เพื่อถ่วงเวลา หรือใช้เป็นโล่ชั่วคราวครับ"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสเงียบไปครู่หนึ่ง เธอจ้องมองเดม่อนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนที่มุมปากของเธอจะยกขึ้นเล็กน้อย </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ไม่เลว!"</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เธอพูดเสียงห้าว </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"เป็นการคิดที่ใช้ได้! อย่างน้อยก็ไม่ได้คิดแต่จะวิ่งหนี!"</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เธอหันไปทางชาวค่ายคนอื่นๆ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"จำไว้! การคิดนอกกรอบคือสิ่งสำคัญ! อย่าจำกัดตัวเองอยู่แค่สิ่งที่เห็น! ทุกอย่างคืออาวุธ ถ้าพวกเจ้ารู้จักใช้มัน!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสยังคงให้สถานการณ์สมมติต่างๆ แก่ชาวค่ายคนอื่นๆ แต่ละสถานการณ์มีความซับซ้อนและท้าทายมากขึ้นเรื่อยๆ เธอคอยให้คำแนะนำที่ตรงไปตรงมาและดุดัน แต่ก็แฝงไปด้วยความรู้และประสบการณ์ที่ล้ำค่า</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขารับฟังคำถามและสถานการณ์สมมติจากแคลรีสอย่างตั้งใจ แม้จะไม่ได้ถูกเรียกให้ตอบทุกครั้ง แต่เขาก็คิดหาคำตอบในใจไปด้วยทุกครั้ง</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; </span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;</span><font face="Sarabun" size="3">"สถานการณ์ต่อไป!"</font></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> แคลรีสประกาศเสียงห้าว </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"พวกนายอยู่ในป่าลึก พบกับกลุ่มสัตว์ประหลาดที่กำลังหลับใหลอยู่ใกล้ลำธารเล็กๆ คุณไม่มีอาวุธคมๆ เหลืออยู่แล้ว มีเพียงก้อนหินมากมายรอบตัว, เปลือกไม้ที่หลุดร่อนจากต้นไม้, และน้ำในลำธาร... พวกนายจะทำยังไงให้ผ่านสถานการณ์นี้ไปได้ โดยไม่ให้พวกมันตื่น!?"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">ชาวค่ายหลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน บางคนก็ทำหน้าครุ่นคิด พวกเขามักจะถูกฝึกให้โจมตี ไม่ใช่หลบเลี่ยงหรือใช้สภาพแวดล้อมแบบนี้</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เดม่อนนึกถึงพรจากเลปพราคอนที่ทำให้เขามีความอดทนและไม่ย่อท้อ รวมถึงสิ่งที่โกรเวอร์สอนเรื่องการสังเกตกลิ่นและเสียง และสิ่งที่เลเวอเรทท์สอนเรื่องโล่คือเครื่องมือ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; <i>&nbsp;</i></span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><i>'น้ำ...หิน...เปลือกไม้...'</i> เดม่อนประมวลผล '<i>ถ้าไม่ให้ตื่น ก็ต้องไม่เสียงดัง และต้องไม่ให้มันรู้ตัว'</i></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><b>"ผมจะใช้น้ำครับรุ่นพี่!" </b>เดม่อนตอบ <b>"ผมจะค่อยๆ เทน้ำลงไปบนทางที่พวกมันจะเดินผ่านมา เพื่อทำให้พื้นลื่น แล้วก็วางเปลือกไม้หรือก้อนหินที่แหลมคมไว้ใต้ผิวน้ำ เพื่อให้พวกมันสะดุดหรือบาดเจ็บโดยไม่รู้ตัวครับ"</b>&nbsp;</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">เขาหยุดคิด <b>"หรือถ้าพวกมันกำลังหลับอยู่ ผมก็จะค่อยๆ ใช้เปลือกไม้ หรือก้อนหินขนาดเล็ก ขว้างไปในทิศทางตรงกันข้าม เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ หรือสร้างเสียงปลอมๆ ให้พวกมันเข้าใจผิดว่ามีอะไรอยู่ตรงนั้นครับ"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3">แคลรีสพยักหน้าช้าๆ ใบหน้าของเธอเริ่มมีแววพอใจมากขึ้นเรื่อยๆ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"ใช้ได้! การล่อหลอกและสร้างสถานการณ์ให้ได้เปรียบโดยไม่ต้องปะทะโดยตรง...นั่นแหละสติปัญญา! ไม่ใช่แค่ใช้กำลังทื่อๆ ไปวันๆ!"</font><font color="#000000" face="Sarabun" size="3"> เธอหันไปมองชาวค่ายคนอื่นๆ </font><font face="Sarabun" size="3" color="#ff0000">"จำไว้! พวกนายไม่จำเป็นต้องสู้ทุกครั้งที่เจอ! บางครั้ง การหลบเลี่ยงหรือใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์คือวิธีที่ดีที่สุดในการเอาตัวรอด!"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font face="Sarabun" size="3"><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">แคลรีสยังคงให้สถานการณ์สมมติต่างๆ แก่ชาวค่ายคนอื่นๆ ตลอดช่วงเวลาการฝึก แต่ละสถานการณ์มีความซับซ้อนและท้าทายมากขึ้นเรื่อยๆ เธอคอยให้คำแนะนำที่ตรงไปตรงมาและดุดัน ไม่มีการประนีประนอม แต่ก็แฝงไปด้วยความรู้และประสบการณ์ที่ล้ำค่า ซึ่งเป็นสิ่งที่เดม่อนและคนอื่นๆ ซึมซับเข้าไปอย่างเต็มที่</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">เมื่อเวลา 15:00 น. ตรงเป๊ะ แคลรีสก็ประกาศจบการฝึก </font><font color="#ff0000">"พอแค่นี้สำหรับวันนี้" </font><font color="#000000">เธอพูดเสียงห้าว ใบหน้าของเธอดูจริงจัง แต่ก็มีร่องรอยความพึงพอใจในสายตา</font><font color="#ff0000"> "จำไว้ให้ดี... ทุกอย่างคืออาวุธ ถ้าพวกนายรู้จักคิด จิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส ไม่ใช่แค่เรื่องของการต่อสู้ แต่คือเรื่องของการใช้สติปัญญาเพื่อพลิกผันสถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ให้กลายเป็นชัยชนะ!"</font><font color="#000000"> เธอจ้องมองไปที่เดม่อนเป็นพิเศษอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย </font><font color="#ff0000">"</font><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ส่วนนาย&nbsp;</span><font color="#ff0000">วันนี้ทำได้ดีนะ... เจ้าเด็กบ้านอะโฟรไดต์"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">ชาวค่ายคนอื่นๆ เริ่มแยกย้ายกันไป บ้างก็เดินไปดื่มน้ำ บ้างก็ไปพูดคุยกันถึงความยากของสถานการณ์สมมติที่ได้รับ เดม่อนรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมา เขาจัดการกับสถานการณ์ที่ยากกว่าที่คิดไว้ได้ด้วยดี และได้รับคำชมจากรุ่นพี่แคลรีสอีกด้วย</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">เดม่อนถอดโล่อัสพิสออกมา พลางหอบหายใจเบาๆ เหงื่อซึมไปทั่วแผ่นหลัง แต่ในใจกลับรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาก วันนี้เขาได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญอีกอย่างหนึ่ง และความรู้สึกที่ได้ใช้สติปัญญาเอาชนะอุปสรรคก็เป็นความรู้สึกที่ดีอย่างประหลาด ราวกับความสามารถในการมองผ่านเงาสะท้อนบนโล่ ได้ช่วยให้เขามองเห็นบางสิ่งบางอย่างในตัวเองชัดเจนขึ้นด้วย บางทีถ้าเขา</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>หลังจากการฝึกอันเข้มข้นภายใต้การดูแลของธิดาแห่งแอรีสอย่างแคลรีส เดม่อนรู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัว แต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ เขาตัดสินใจหาที่พักสักครู่ ก่อนที่จะกลับกระท่อมไปชำระล้างร่างกายและพักผ่อน</div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><br></div></font><font color="#000000"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>เขาเดินไปนั่งลงใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาอยู่ไม่ไกลจากลานฝึก ลมเย็นๆ พัดผ่านมาเป็นระยะๆ ช่วยคลายความร้อนจากเหงื่อที่ซึมอยู่บนแผ่นหลัง เดม่อนหลับตาลง สูดหายใจลึกๆ พยายามปล่อยวางความปวดเมื่อยทั้งหมด</div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><br></div></font><font color="#000000"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาใกล้ พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกไม้แรกแย้มที่ลอยมาตามลม เดม่อนลืมตาขึ้น และเห็นอลิเซีย เคอร์เนอตี้ พี่สาวร่วมบ้านอะโฟรไดต์ที่เขาเจอเป็นคนแรกในวันแรกที่มาถึงค่าย เธอยืนอยู่ตรงหน้า ด้วยผิวสีน้ำผึ้งและเส้นผมสีเข้มหยิกลอนตามธรรมชาติที่งดงาม ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนรอยยิ้มที่ใจเย็นและอัธยาศัยดี</div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><br></div></font><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000">&nbsp;&nbsp;</font><font style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;"><font color="#000000">&nbsp; &nbsp; &nbsp;</font><font color="#ffc0cb"> &nbsp;</font></span></font><font color="#ffc0cb">"เดม่อน...เป็นยังไงบ้างจ๊ะ" </font><font color="#000000">อลิเซียเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เธอเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ อย่างเป็นกันเอง</font><font color="#ffc0cb"> "พี่เห็นนายฝึกหนักมาทั้งวันเลยนี่นา"</font></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>เดม่อนพยักหน้า <b>"ก็...เหนื่อยครับพี่อลิเซีย แต่ก็สนุกดีครับ" </b>เขาพยายามยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นก็ยังดูฝืนเล็กน้อย</div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>อลิเซียมองมาที่เขาอย่างอ่อนโยน เธอรับรู้ได้ถึงความเศร้าที่ซ่อนอยู่ในแววตาของน้องชายร่วมบ้าน แม้เดม่อนจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เธอก็รู้ว่าเขากำลังคิดถึงเรื่องของลิเลียน่า</div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#ffc0cb">"เรื่องลิเลียน่าใช่ไหมจ๊ะ"</font><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> อลิเซียพูดเบาๆ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเข้าใจ</span><font color="#ffc0cb"> "พี่ก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่าอาการแบบนี้ของลิเลียน่าจะหายไปได้หรือเปล่า"</font><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> เธอถอนหายใจเล็กน้อย </span><font color="#ffc0cb">"แต่พี่เชื่อนะว่าลึกๆ แล้วลิเลียน่าก็ยังคงมีความรู้สึกดีๆ และมิตรภาพที่เคยมีให้นายเหมือนเดิม... เพียงแต่บางที นี่อาจจะเป็นเรื่องของเวลาน่ะจ้ะ"</font></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นเล็กน้อย </span><font color="#ffc0cb">"พี่คิดว่าในภารกิจที่เธอกลับมาจากเฮติตอนนั้น... เธอคงเจออะไรบางอย่างที่หนักหนาสาหัสเกินกว่าที่ใครคนหนึ่งจะแบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพัง"</font><font color="#000000"> อลิเซียมองไปยังท้องฟ้าที่ยังคงสว่างจ้า เธอเองก็จำเหตุการณ์ในภารกิจเฮติบางช่วงได้ไม่แน่ชัดนัก ราวกับว่าถูกอะไรบางอย่างบดบัง </font><font color="#ffc0cb" style="">"บางทีเธออาจจะต้องใช้เวลาในการเยียวยาจิตใจของตัวเองนะ...แล้ววันหนึ่ง ทุกอย่างอาจจะกลับมาเป็นปกติได้"</font></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font>คำพูดของอลิเซียราวกับสายลมเย็นที่พัดผ่านเข้ามาในใจของเดม่อน มันช่วยปลอบประโลมความรู้สึกหนักอึ้งให้เบาบางลงได้บ้าง เขารู้สึกขอบคุณพี่สาวร่วมบ้านคนนี้ที่เข้าใจความรู้สึกของเขาโดยที่ไม่ต้องอธิบายอะไรมากมายเลย</div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">เดม่อนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง คำพูดของอลิเซียทำให้ความคิดของเขาวนเวียนอยู่ในหัว <i>'บางทีเขาไม่ควรถอดใจเร็วเกินไป'</i> แววตาของเขาฉายแววครุ่นคิดตามสิ่งที่พี่สาวร่วมบ้านพูด</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000"><i>'ถ้าเป็นตัวฉัน...ลิเลียน่าจะพยายามช่วยฉันไหมนะ?' </i>คำถามนี้ผุดขึ้นมาในใจของเดม่อน เขาหวนนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในซีแอตเทิล วันที่เขาถูกลักพาตัวไปโดยองค์กรลึกลับปริศนา วันนั้นลิเลียน่าเชื่อเสียงของแม่เขา และมาตามหาเขาจนเจอ ช่วยเขาออกมาจากสถานการณ์อันตรายนั้นได้</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">ความทรงจำนั้นชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน มันเป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่าลิเลียน่าจะไม่ทอดทิ้งเขา นั่นบ่งชี้ว่าลึกๆ แล้ว เธอยังคงเป็นเพื่อนที่ห่วงใยเขาเสมอ</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000"><i>'บางที...ลิเลียน่าอาจจะมีความลำบากใจบางอย่าง' </i>เดม่อนครุ่นคิด เขาเริ่มเข้าใจว่าการที่เธอจำเขาไม่ได้ อาจไม่ใช่เพราะเธอไม่ต้องการจดจำ แต่เป็นเพราะบางสิ่งบางอย่างที่อยู่เหนือการควบคุมของเธอเอง มันจะต้องเป็นแบบนี้แน่....</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">ความรู้สึกหนักอึ้งในใจของเดม่อนเริ่มคลี่คลายลงช้าๆ ความหวังเล็กๆ ก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้ง เขามองไปที่อลิเซียด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000"><b>"ขอบคุณครับพี่อลิเซีย"</b> เดม่อนเอ่ยเสียงแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ<b> "ผม...ผมจะลองดูอีกครั้งครับ"</b></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">อลิเซียยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน เธอรู้ว่าคำพูดของเธอได้ช่วยปลอบประโลมจิตใจของน้องชายคนนี้ได้มากแค่ไหน</font></div></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;"><font color="#ff0000">&nbsp; &nbsp; &nbsp; </font><font color="#ffc0cb">&nbsp;</font></span></font><font color="#ffc0cb">"ดีแล้วจ้ะ พี่เชื่อว่านายทำได้"</font><font color="#000000"> อลิเซียพูด ก่อนจะลุกขึ้นยืน </font><font color="#ffc0cb">"พี่ไปก่อนนะจ๊ะ นายก็พักผ่อนเยอะๆ ล่ะ"</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font><font color="#000000">เดม่อนพยักหน้า เขามองตามหลังอลิเซียที่เดินจากไปจนลับตา ความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการฝึกและจากเรื่องราวของลิเลียน่ายังคงอยู่ แต่ตอนนี้มันถูกแทนที่ด้วยความหวังและความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมแพ้</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; <i>&nbsp;</i></span></font><font color="#000000"><i>'ฉันจะรอ...รอจนกว่าเธอจะกลับมา'</i> เดม่อนคิดในใจ <i>'แล้วฉันจะลองพยายามเข้าหาลิเลียน่าอีกครั้ง'</i> เขาเชื่อว่าความผูกพันที่พวกเขามีต่อกันนั้นไม่ได้หายไปไหน เพียงแค่มันถูกซ่อนอยู่ภายใต้บางสิ่งบางอย่างที่เขายังไม่เข้าใจ และเขาจะต้องพยายามทำความเข้าใจมันให้ได้</font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;</span><font color="#000000"><font style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;</span></font>เดม่อนคิดแล้วค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงใต้ต้นไม้ เพื่อพักผ่อนอย่างสงบสักครู่ ท่ามกลางสายลมยามเย็นพัดเย็นสบาย</font></div></div><div align="left" style="text-align: justify; outline-style: none; color: rgb(0, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;<font color="#ff0000" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px;"><span style="font-family: Sarabun; font-size: medium;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></font></div></div></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: justify; outline-style: none;"><br></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><b>วิชาจิตวิญญาณแห่งเพอร์ซีอุส คลาสที่ 2/4</b></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000">รางวัลเข้าฝึก (แนบโรล): +2 Point</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000">ทุกๆ การฝึกจะได้รับค่าความสนิท +5 (ไม่จำกัดไบต์)&nbsp;</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><b>โบนัส: </b>ทุกๆ 10,000 ไบต์ ได้รับค่าความสนิทเพิ่มอีก +5 (สูงสุด 100,000 ไบต์ รวม 50)</font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><b style="color: rgb(183, 1, 31); text-align: justify;">รวม 50,000 ไบต์: 30 แต้ม</b><font color="#000000"></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><br></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">มอบ กุหลาบสีน้ำเงิน&nbsp;</b></font></span><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">ให้</b></font></span><span style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; text-align: justify;"><font color="#b7011f" face="Sarabun" size="3"><b style="color: rgb(183, 1, 31);">&nbsp;</b></font></span><font color="#b7011f"><b> แคลรีส ลา รู +40</b></font></div><div align="left" style="font-family: &quot;Open Sans&quot;; font-size: 12px; outline-style: none;"><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3" color="#000000">- พูดคุยประจำวัน +5</font></span></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">- หอมเย้ายวน :&nbsp;</font></span><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">NPC รุ่นพี่หรือเพื่อนร่วมค่ายจะได้รับโบนัส +10 ความสนิทสนม</font></span></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><font color="#000000"><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">- เสน่ห์อันเลิศล้ำ :&nbsp;</font></span><span style="text-align: justify;"><font face="Sarabun" size="3">NPC รุ่นพี่หรือเพื่อนร่วมค่ายจะได้รับโบนัส +5 ความสนิทสนม</font></span></font></div><div align="left" style="text-align: center; outline-style: none;"><b style="color: rgb(183, 1, 31); font-family: Sarabun; font-size: medium; text-align: justify;">รวม: 60 แต้ม</b></div></div></div></font></div></div></div></div></div><div class="wvtext"><br></div>
<div class="wvbot">
<svg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 1440 320"><path fill="var(--accent4-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,96C160,96,320,96,480,122.7C640,149,800,203,960,202.7C1120,203,1280,149,1360,122.7L1440,96L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent3-25)" fill-opacity="1" d="M0,96L80,128C160,160,320,224,480,245.3C640,267,800,245,960,202.7C1120,160,1280,96,1360,64L1440,32L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent2-25)" fill-opacity="1" d="M0,32L80,53.3C160,75,320,117,480,133.3C640,149,800,139,960,149.3C1120,160,1280,192,1360,208L1440,224L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path><path fill="var(--accent1-25)" fill-opacity="1" d="M0,160L80,138.7C160,117,320,75,480,85.3C640,96,800,160,960,197.3C1120,235,1280,245,1360,250.7L1440,256L1440,320L1360,320C1280,320,1120,320,960,320C800,320,640,320,480,320C320,320,160,320,80,320L0,320Z"></path></svg>
</div>
</div>
<a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit"></a><a href="https://necromancercoding.tumblr.com/" class="ncredit" style="display: inline !important;">NC</a>

<style>.waves { --accent: #b7011f; --accent1-25: #b7011f; --accent2-25: #fdc4e2; --accent3-25: #b7011f; --accent4-25: #b7011f; --text:#666; --bckg:#fff; }</style><link rel="stylesheet" href="https://dl.dropboxusercontent.com/scl/fi/50ognhvddbgrdql71m9ys/waves.css?rlkey=zzfy7ubvad00156x4dydsxjv6&amp;st=r13bibt5&amp;dl=0"></div>

Nymeria โพสต์ 2025-7-24 01:16:06

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: justify;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>18-07-2025</dato>
                <dato>08.00 AM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><font face="Kanit"><font size="3">
<br>
<br><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่ไนมีเรียได้หลับใหลอย่างแท้จริง การหลับใหลที่ปราศจากความฝันอันน่าสะพรึงกลัวหรือเสียงกระซิบของคำพยากรณ์ มันคือการพักผ่อนที่ร่างกายและจิตวิญญาณของเธอโหยหามานาน แสงแดดยามเช้าที่ส่องลอดผ่านหน้าต่างของเคบิน 20 ไม่ได้ปลุกเธอให้ตื่น แต่กลับเป็นความเงียบสงบที่แปลกปลอมเกินไปต่างหาก</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ห้วงคำนึงของสตรีตาคมเต็มไปด้วยเศษเสี้ยวของเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา ภาพของไฮดร้าที่งอกออกมาสิบหัว, ความเย็นเยียบของพลังที่ไหลบ่าเข้าสู่ร่าง, และถ้อยคำแห่งวันสิ้นโลกที่ออกจากปากของเทพพยากรณ์ ทุกอย่างหมุนวนอยู่ในหัวราวกับเศษซากของพายุที่เพิ่งสงบลง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ธิดาแห่งม่านหมอกปลุกเงาที่หลับใหล”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำพยากรณ์นั้นไม่ใช่แค่ลางบอกเหตุอีกต่อไป แต่มันคือตราประทับที่ถูกตีลงบนโชคชะตาของเธอเรียบร้อยแล้ว การตัดสินใจจึงเกิดขึ้นอย่างเงียบงันในใจ เธอต้องไปพบไครอน เพื่อปรึกษา เพื่อหาคำตอบ และเพื่อเตรียมตัวสำหรับสงครามครั้งใหม่ที่กำลังจะมาถึง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ขณะที่กำลังจะลุกจากเตียงนั้นเอง เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงของเด็กสาวคนหนึ่งจากบ้านไอริส </font><font color="#008000">“พี่ไนมีเรียคะ! มีข้อความสายรุ้งถึงพี่ค่ะ!” </font><font color="#000000">เด็กสาวกล่าวพลางยื่นแผ่นกระดาษที่ยังคงมีละอองน้ำสีรุ้งเกาะอยู่จางๆ ให้ </font><font color="#008000">“รุ่นพี่ไฮด์ฝากมาบอกว่า ให้ไปพบรุ่นพี่คริสโตเฟอร์ที่คาเฟ่พรุ่งนี้ตอนหกโมงค่ะ น่าจะเรื่องสอบคลาสยิงปืนนะคะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เจ้าของรอยยิ้มงามรับข้อความมาด้วยรอยยิ้มขอบคุณ ก่อนจะปิดประตูลง ช่างเป็นการเริ่มต้นวันที่วุ่นวายเสียจริง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">มื้อเช้าของวันคือ</font><font color="#ff0000">หนวดคราเค่นทอดกรอบ</font><font color="#000000">ที่ได้รับเป็นของฝากมาจากเพื่อนร่วมค่าย มันคือหนึ่งในข้อดีของการสร้างมิตรภาพเอาไว้ทั่วสารทิศ รสชาติเค็มๆ มันๆ และความกรุบกรอบของมันอร่อยกว่าที่คิดไว้มาก ช่วยปลุกให้สมองที่ยังคงเฉื่อยชาอยู่ตื่นตัวขึ้นมาได้บ้าง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">หลังมื้อเช้า ร่างอรชรในชุดฝึกซ้อมที่ทะมัดทะแมงก็ออกจากเคบิน 20 แต่จุดหมายของเธอไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ในทันที สองเท้าพาร่างบางไปยังลานฝึกซ้อมที่คุ้นเคย ที่ที่กลิ่นเหงื่อ, ฝุ่นดิน, และโลหะผสมปนเปกันจนเป็นกลิ่นเฉพาะตัว ที่นั่น เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ กำลังฝึกซ้อมดาบอยู่ตามลำพัง การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็ว, หนักหน่วง, และเต็มไปด้วยประสิทธิภาพที่น่ากลัว</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เธอผู้นั้นยืนรออย่างเงียบๆ จนกระทั่งเขาฝึกจบและหันมาเห็นเธอ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“มาแต่เช้าเลยนะ”</font><font color="#000000"> เขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ตามปกติ แต่ในแววตานั้นมีความอ่อนลงเล็กน้อย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ก็แค่มาบอกลาน่ะค่ะ” </font><font color="#000000">สตรีรอยยิ้มเรียบตอบ</font><font color="#9932cc"> “ในฐานะที่การติวเข้มแบบตัวต่อตัวของรุ่นพี่จบลงแล้ว”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">บุตรแห่งแอรีสเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าด้วยหลังมือ เขามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากวันแรกที่เจอกันอย่างสิ้นเชิง</font><font color="#8b0000"> “เธอไม่ใช่แค่ฉลาด”</font><font color="#000000"> เขาเอ่ยขึ้นมาตรงๆ </font><font color="#8b0000">“แต่ยังอึดกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ จากนี้ไปก็ลองไปทำภารกิจจริงๆ ดูซะ จะได้รู้ว่าสิ่งที่ฉันสอนไปมันใช้ได้ผลแค่ไหน”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">นั่นคือคำชมครั้งแรกที่เธอเคยได้รับจากเขา มันไม่ใช่คำชมที่หวานหู แต่กลับหนักแน่นและจริงใจที่สุด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“พูดถึงภารกิจเดินทาง”</font><font color="#000000"> เจ้าของนัยน์ตาลึกลับกล่าว</font><font color="#9932cc"> “พอดีว่าฉันเพิ่งได้รับมาสดๆ ร้อนๆ เลยค่ะ เมื่อคืนนี้เอง”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เธอเล่าเรื่องคำพยากรณ์แห่งวันสิ้นโลกที่ได้รับจากเรเชลให้เขาฟังทั้งหมด ไม่มีการปิดบัง ไม่มีการอ้อมค้อม เธอเล่าในฐานะที่เขาไม่ใช่แค่ครูฝึกอีกต่อไป แต่เป็นคนที่ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ยิ่งฟัง ใบหน้าของเลเวอเรทท์ก็ยิ่งเคร่งขรึมมากขึ้นเรื่อยๆ ในฐานะบุตรแห่งเทพแห่งสงคราม เขาย่อมเข้าใจความหมายของคำว่า<b><i> ‘โรคระบาด, สงคราม, ความอดอยาก, และความตาย’</i></b> ได้ดีกว่าใครทั้งหมด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“คำพยากรณ์ระดับนี้”</font><font color="#000000"> เขากล่าวเสียงเข้มหลังจากที่เธอเล่าจบ </font><font color="#8b0000">“มันคือภารกิจระดับวีรบุรุษที่ไม่ใช้สนามเด็กเล่นของมือใหม่” </font><font color="#000000">หยุดไปชั่วครู่ ดวงตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้นจ้องมองเธออย่างจริงจัง</font><font color="#8b0000"> “รออยู่ที่นี่แป๊บหนึ่ง ฉันมีบางอย่างจะให้ มันน่าจะช่วยให้เธอรอดกลับมาได้”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขากำลังจะหันหลังเดินไปยังเคบินของเขา แต่ไนท์กลับเอ่ยขัดขึ้น</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ขอบคุณสำหรับความหวังดีค่ะรุ่นพี่” </font><font color="#000000">เธอกล่าวพลางยิ้มบางๆ </font><font color="#9932cc">“แต่ฉันไม่ชอบรับของใครฟรีๆ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">มือที่วาดเฮนน่าจนเต็มล้วงเข้าไปในแหวนลูกบากษ์มิติของเธอแล้วหยิบไส้กรอกย่างร้อนๆ ที่ยังส่งกลิ่นหอมฉุยออกมาสองสามชิ้นแล้วยื่นให้เขา “ถือซะว่านี่เป็นการแลกเปลี่ยนก็แล้วกันค่ะ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์มองไส้กรอกย่างของโปรดของเขาในมือของเธอ สลับกับมองใบหน้าที่ยิ้มอย่างรู้ทันนั้นแล้วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขารับมันมาถือไว้</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“เอาเป็นว่า”</font><font color="#000000"> ร่างอรชรกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือความขี้เล่นเป็นครั้งแรกของวัน “ถ้ารุ่นพี่รับปากว่า เมื่อฉันกลับมาถึงค่ายอีกครั้ง จะปฏิบัติต่อฉันให้ดีขึ้นอีกหน่อย ไม่ใช่ในฐานะเด็กบ้านเฮคาทีรึแม่มดที่น่าระแวง แต่ในฐานะรุ่นน้องคนโปรดของคุณน่ะ ฉันจะยอมรับของชิ้นนี้โดยไม่มีข้อโต้แย้งเลย”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำท้านั้นทำให้บุตรแห่งแอรีสหลุดยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก เขาส่ายหน้าเบาๆ ให้กับความเจ้าเล่ห์ที่ไม่เคยลดละของเธอ ก่อนจะกัดไส้กรอกย่างเข้าไปคำโตโดยไม่ตอบอะไร แต่ในความเงียบนั้น มันคือคำตอบรับที่ชัดเจนที่สุดแล้ว</font></div>
<div style="text-align: center;"><font color="#000000"><br>******<br><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff0000">กินหนวดคราเค่นทอดกรอบ : </font><font color="#000000">ผู้กินอาหารจานนี้ผ่านโรลเพลย์และส่งมาไอดี GOD ได้รับ +3 VIT</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ : แจ้งรุ่นพี่ว่ากำลังจะไปทำภารกิจคำพยากรณ์ รัตติกาลที่สาบสูญ (หัวใจ 10 ดวง)</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"> เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">โบนัสความสัมพันธ์จากการพูดคุย +5 พี่เลิกตึงใส่ผมได้ละ ผมไม่ได้จีบพี่เชิงนั้นคับ</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">มอบ </font><font color="#8b0000">ใส้กรอกย่าง</font><font color="#000000"> + 20</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b>กำไลมิตรประสาน : </b>ทุกครั้งที่สนทนาคู่สนทนาจะรู้สึกถึงออร่าบางอย่างที่ทำให้รู้สึกคุ้นเคยและสนิทสนมกับคุณขึ้นเล็กน้อย ได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (เฉพาะรุ่นพี่และเพื่อนเท่านั้น)</font></div><div style="text-align: left;"><br></div>


<div style="text-align: center;"><br>@God&nbsp;</div>
<br>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Athiti:wght@200;300;400;500;600;700&amp;f&amp;display=swap" rel="stylesheet">

Nymeria โพสต์ 2025-7-29 20:17:08

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: justify;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>24-07-2025</dato>
                <dato>13.15 PM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><font face="Kanit"><font size="3">
<br>
<br><div style="text-align: left;">สมองที่ถูกใช้งานอย่างหนักหน่วงตลอดช่วงเช้าต้องการเชื้อเพลิงมาเติมเต็ม และไม่มีอะไรจะตอบสนองความต้องการนั้นได้ดีไปกว่าโปรตีนจากใต้ทะเลลึก สองเท้าพาร่างที่เริ่มโหยหาพลังงานมายังศาลาอาหารที่คึกคักไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงกระทบกันของภาชนะ กลิ่นอาหารหลากหลายชนิดที่ลอยมาปะทะจมูกนั้นน่าจะทำให้ใครหลายคนน้ำลายสอ แต่สำหรับเป้าหมายของไนท์ในวันนี้แล้ว มันอาจจะทำให้บางคนอยากจะเบือนหน้าหนี</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">หนวดคราเค่นทอดกรอบที่เหลือจากมื้อเย็นเมื่อวานถูกตักใส่จานจนพูน มันคือเมนูพิเศษที่ไม่ค่อยมีใครกล้าลองนัก แต่สำหรับคนที่ต้องการพลังงานเพื่อใช้ในการฝึกฝนอันต่อเนื่องแล้ว รูปลักษณ์ที่น่าสยดสยองของมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“นี่เธอกำลังจะกินอสุรกายจากขุมนรกเป็นมื้อกลางวันจริงๆ เหรอ” เสียงของวิญญาณสาวดังขึ้นในหัวด้วยความขยะแขยงอย่างไม่ปิดบัง “เห็นแล้วมันพะอืดพะอมจนพลังเวทของฉันแทบจะตีกลับ ให้ตายเถอะ สมัยของฉันอย่างน้อยเราก็ยังย่างมันให้สุกก่อนจะกินนะ ไม่ใช่เอามาทอดจนกรอบเป็นขนมขบเคี้ยวแบบนี้”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“มันคือโปรตีนขั้นสูง และฉันที่ตอนนี้วิ่งฝึกไปทั่วเพื่อเตรียมรับมือหายนะครั้งใหญ่ ต้องการมัน!!” เจ้าของรอยยิ้มเรียบตอบกลับพลางจัดการกับอาหารจานยักษ์ตรงหน้าอย่างไม่สนใจไยดี</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">หลังจากเติมพลังให้ตัวเองจนเต็มที่แล้ว ก่อนที่จะเดินออกจากศาลาอาหาร ร่างอรชรก็แวะไปที่เคาน์เตอร์อีกครั้ง คว้าแฮมเบอร์เกอร์เนื้อชิ้นโตที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ มาหนึ่งชิ้น มันไม่ใช่สำหรับเธอ แต่เป็นเครื่องบรรณาการสำหรับครูฝึกคนต่อไป</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">อากาศยามบ่ายที่ลานประลองนั้นร้อนระอุราวกับลมหายใจของมังกร พื้นดินที่แห้งผากคลุ้งไปด้วยฝุ่นทุกครั้งที่มีการก้าวเท้า และเสียงดาบที่กระทบกับโล่ก็ดังก้องไปทั่วราวกับเป็นบทเพลงแห่งสงครามที่ไม่เคยมีวันจบสิ้น</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ยืนอยู่กลางลานประลองด้วยท่าทีที่สงบนิ่งและน่าเกรงขาม ร่างสูงโปร่งในชุดเกราะฝึกซ้อมที่ทะมัดทะแมงนั้นดูราวกับรูปปั้นของเทพีแห่งสงคราม ดวงตาสีฟ้าของหล่อนคมกริบและจดจ่ออยู่กับการฝึกสอน ไม่ได้วอกแวกไปกับสิ่งรอบข้าง</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“สำหรับนักบินผู้ยิ่งใหญ่ที่สละเวลามาสอนนักรบฝึกหัดค่ะ” สตรีตาคมเอ่ยขึ้นพลางยื่นห่อแฮมเบอร์เกอร์ให้</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">เอมีเลียเหลือบมองของในมือด้วยหางตา ก่อนจะหันมารับมันไปอย่างเงียบเชียบ รอยยิ้มที่แทบจะมองไม่เห็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของหล่อนเพียงชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไป “ขอบใจ” คือคำพูดสั้นๆ ที่หลุดออกมา นั่นคือการยอมรับในแบบฉบับของเธอ</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“วันนี้” ครูฝึกผู้เป็นตำนานกล่าวเปิดบทเรียนด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับการสวนกลับ การโจมตีที่แท้จริงไม่ได้เริ่มขึ้นเมื่อเธอเป็นฝ่ายรุก แต่เริ่มขึ้นในเสี้ยววินาทีที่เธอป้องกันการโจมตีของศัตรูได้สำเร็จ”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">บทเรียนเริ่มต้นด้วยพื้นฐานการโจมตีด้วยดาบ ทั้งการฟัน (Slash) ที่เน้นความรุนแรงและวงกว้าง และการแทง (Thrust) ที่เน้นความแม่นยำและจู่โจมในจุดตาย การเคลื่อนไหวของธิดาแห่งเฮคาทีนั้นแตกต่างจากคนอื่นๆ มันไม่ได้เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง แต่กลับเต็มไปด้วยความแม่นยำและประสิทธิภาพที่น่าขนลุก ทุกการเคลื่อนไหวถูกคำนวณมาอย่างดี ราวกับกำลังร่ายรำเวทมนตร์แห่งความตาย</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">จากนั้นก็เป็นการใช้โล่เพื่อการรุก การกระแทกด้วยโล่ ไม่ใช่แค่การผลัก แต่คือการใช้แรงปะทะเพื่อทำลายจังหวะและเปิดช่องว่างของศัตรู</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">และสุดท้ายก็มาถึงหัวใจของบทเรียนในวันนี้ หลักการ “ป้องกันและสวนกลับ” (Block and Counter)</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“บล็อก แล้วแทง! บล็อก แล้วฟัน! ทำให้มันเป็นสัญชาตญาณ!” เสียงของเอมีเลียก้องไปทั่วลานประลอง</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">ร่างบางฝึกซ้อมคอมโบนั้นกับหุ่นฟางซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว เสียงโลหะที่กระทบกับฟางแห้งดังขึ้นเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ มันคือท่วงทำนองแห่งการป้องกันและการตอบโต้ที่เริ่มจะหลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับการเคลื่อนไหวของร่างกาย</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ยังช้าไป!” เอมีเลียเดินเข้ามาติวเข้ม “จังหวะระหว่างการบล็อกกับการสวนกลับของเธอห่างกันเกินไป อสูรตัวจริงมันไม่รอยืนรอให้เธอตั้งท่าสวยๆ หรอกนะ”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">ว่าแล้วครูฝึกในตำนานก็หยิบดาบและโล่ฝึกซ้อมขึ้นมาเอง “มานี่ มาซ้อมกับฉัน”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">การซ้อมแบบเบาๆ กับเอมีเลียนั้นให้ความรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ต่อหน้าพายุเฮอริเคน ทุกการโจมตีของหล่อนรวดเร็ว, หนักหน่วง, และไร้ซึ่งความปรานี แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือบทเรียนที่ดีที่สุด ไนท์ถูกบีบให้ต้องใช้สัญชาตญาณทั้งหมดที่มีเพื่อป้องกันและหาจังหวะสวนกลับ นางต้องเรียนรู้ที่จะอ่านการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ, ทิศทางของสายตา, และจังหวะการหายใจของคู่ต่อสู้</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">“ดีขึ้น” เอมีเลียกล่าวหลังจากที่การซ้อมจบลง เหงื่อของหล่อนยังไม่ซึมออกมาแม้แต่หยดเดียว “แต่ยังต้องฝึกอีกเยอะ จำไว้เสมอว่า ดาบและโล่ไม่ใช่แค่เหล็กสองชิ้น แต่มันคือส่วนหนึ่งของร่างกายเธอ”</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;">ถึงแม่บทเรียนในวันนี้จบลง แต่มันได้ทิ้งร่องรอยแห่งความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไว้ในใจของว่าที่แม่มดสาว การต่อสู้ไม่ใช่แค่การใช้พลัง แต่คือการอ่านเกม คือการหาจังหวะ และคือการเปลี่ยนการป้องกันให้กลายเป็นการโจมตีที่อันตรายที่สุด</div>
<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: center;"><b>******</b></div>
<div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b>เข้าเรียนวิชาดาบและโล่ 3/4 รางวัลเข้าชั้นเรียน: +10 EXP , +20 ความกล้า</b></div>
<div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b><font color="#2e8b57">กินหนวดคราเค่นทอดกรอบ</font> : ผู้กินอาหารจานนี้ผ่านโรลเพลย์และส่งมาไอดี GOD ได้รับ +3 VIT</b></div>

<div style="text-align: left;"><br></div><div style="text-align: left;"> เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต</div><div style="text-align: left;">ให้<font color="#2e8b57"> แฮมเบอร์เกอร์</font> ของโปรด +20</div><div style="text-align: left;">กำไลมิตรประสาน : ทุกครั้งที่สนทนาคู่สนทนาจะรู้สึกถึงออร่าบางอย่างที่ทำให้รู้สึกคุ้นเคยและสนิทสนมกับคุณขึ้นเล็กน้อย ได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (เฉพาะรุ่นพี่และเพื่อนเท่านั้น)</div><div style="text-align: left;">การพูดคุย: +5 ความสนิทสนม คือผมเรียนกับคุณคับ ถามเก่งด้วยนะ<br><div style="text-align: center;">@God&nbsp;</div></div>

<div style="text-align: left;"><br></div>
<div style="text-align: left;"><br></div>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Athiti:wght@200;300;400;500;600;700&amp;f&amp;display=swap" rel="stylesheet">

Nymeria โพสต์ 2025-8-2 22:38:46

<style>
        .chaos {
                width: 700px;
                margin: 10px auto;
                background: #111;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                color: #999;
                line-height: 1;
        }

        .chaos im {
                width: 660px;
                height: 140px;
                overflow: hidden;
                display: block;
                position: relative;
                background: var(--color);
        }

        .chaos im img {
                width: 660px;
                filter: grayscale(100%);
                mix-blend-mode: multiply;
                outline: #5f3c8a 1px solid;
        }

        .chaos>div {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                padding: 10px;
                background: #222;
        }

        .chaos imagen {
                position: relative;
                border-radius: 100%;
                display: block;
                overflow: hidden;
                width: 100px;
                height: 100px;
                padding: 0px;
                border-top: #999 2px solid;
                border-left: #999 2px solid;
                border-bottom: var(--color) 2px solid;
                border-right: var(--color) 2px solid;
                top: -50px;
                left: 105px;
                position: relative;
                z-index: 15;
        }

        .chaos imagen img {
                width: 100px;
                height: 100px;
                border-radius: 50%;
        }

        .chaos dato {
                background: var(--color);
                font: 11px 'Inconsolata';
                text-transform: uppercase;
                padding: 5px;
                display: block;
                width: 85px;
                border-radius: 25px;
                margin-bottom: 5px;
                position: relative;
                top: -110px;
                left: 10px;
                text-align: center;
        }

        .chaos h2 {
                position: relative;
                margin-top: -225px;
                padding: 20px;
                text-align: right;
                text-transform: uppercase;
        }

        .chaos h2 n {
                display: block;
                font: 21px Raleway;
                font-weight: 100;
                letter-spacing: -1px;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos h2 m {
                display: block;
        }

        .chaos h2 x {
                display: block;
                font: 26px Oswald;
                letter-spacing: 0px;
                line-height: 20px;
                letter-spacing: 3px;
                font-weight: 200;
        }

        .chaos h2 l {
                display: block;
                font: bold 29px Montserrat;
                line-height: 23px;
                letter-spacing: -1px;
                color: var(--color);
                animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
        }

        @-webkit-keyframes glow {
                from {
                        text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
                }

                to {
                        text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
                }
        }

        .chaos texto {
                display: block;
                text-align: left;
                        letter-spacing: 0px;
                padding: 80px 30px 30px;
                background: #e0e0e0;
                font-size: 11px;
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: -65px;
                color: #444;
        }

        .chaos h2:after {
                content: " ";
                width: 150px;
                height: 1px;
                background: #333;
                display: block;
                position: relative;
                left: 240px;
                top: 20px;
        }

        .chaos frase {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 9px calibri;
                color: #666;
                text-align: right;
                line-height: 15px;
        }

        .chaos .Creds {
                outline: #0d0d0d 1px solid;
                margin-top: 1px;
                display: block;
                padding: 10px;
                background: #0f0f0f;
                text-transform: uppercase;
                font: 8px calibri;
                color: #666;
                text-align: center;
                width: 80px;
                margin-top: -35px;
                line-height: 15px;
                background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
                text-decoration: none;
        }

        .chaos br {
                display: none;
        }

        .chaos texto br {
                display: block;
        }
</style>

<div class="chaos">
        <div>
                <im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
                <imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
                <dato>28-07-2025</dato>
                <dato>15.10 AM</dato>
                <h2>
                        <n>I want to be your</n>
                        <l>everything</l>
                        <x>little darling</x>
                </h2>
                <texto><br><font face="Kanit"><font size="3"><br>&nbsp;ก้อนหินแห่งปัญญาที่เพิ่งได้รับจากเทพีอะธีน่ายังคงให้ความรู้สึกอุ่นซ่านและกระจ่างชัดอยู่ในความคิด แต่ท้องที่เริ่มส่งเสียงประท้วงก็เรียกร้องพลังงานที่เป็นรูปธรรมมากกว่าพลังแห่งความรู้ สองเท้าจึงพาร่างที่สวมชุดฝึกซ้อมอันคุ้นเคยมายังศาลาอาหารที่เริ่มคึกคักขึ้นในยามบ่าย
<br>
<br>
วันนี้เมนูที่เลือกไม่ใช่ของว่างเบาๆ แต่เป็นสเต็กเนื้อสันในของมิโนทอร์ที่ถูกย่างมาอย่างดีจนส่งกลิ่นหอมเย้ายวนไปทั่ว มันคือมื้ออาหารที่ไม่ได้กินเพื่อความอร่อย แต่กินเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ เพื่อตอกย้ำความทรงจำถึงภารกิจเดี่ยวครั้งแรกที่สำเร็จลุล่วงด้วยไหวพริบและคมดาบของตนเอง
<br>
<br><i><font color="#808080">
“แหม กล้าหาญชาญชัยเสียจริงนะ” </font></i>เสียงของสตรีในชุดร่างโปร่งใสดังขึ้นในห้วงคำนึงขณะที่เจ้าของรอยยิ้มเรียบกำลังจัดการกับสเต็กชิ้นโต <font color="#808080"><i>“กินญาติห่างๆ ของอสูรที่เธอเพิ่งจะสังหารไปเนี่ย ไม่กลัวว่ามันจะลุกขึ้นมาวิ่งไล่ขวิดในท้องรึไง”
</i></font><br>
<br><font color="#9932cc">
“วัยกำลังโตต้องเสริมโปรตีนบ้างสิแคลร์ และนี่เป็นการให้เกียรติคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งต่างหาก”</font> ร่างอรชรตอบกลับในใจ ก่อนจะจัดการกับมื้ออาหารตรงหน้าจนหมดเกลี้ยง และเช่นเคย ก่อนจะจากไปก็ไม่ลืมที่จะหยิบแฮมเบอร์เกอร์เนื้อชิ้นโตสองชั้นห่อกลับไปด้วยหนึ่งชิ้น
<br>
<br>
ลานประลองในช่วงบ่ายยังคงร้อนระอุและอบอวลไปด้วยกลิ่นของหยาดเหงื่อ, โลหะ, และผืนดินที่แห้งผากเช่นเคย เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ยืนรออยู่แล้วด้วยท่าทีที่เคร่งขรึมและจริงจังยิ่งกว่าทุกครั้ง ดวงตาของหล่อนจับจ้องมาที่ไนท์ราวกับจะประเมินทุกอณูของความพร้อมก่อนการทดสอบครั้งสุดท้าย
<br>
<br><font color="#9932cc">
“เชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบินรบค่ะ”</font> ว่าที่แม่มดสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นห่อเบอร์เกอร์ให้
<br>
<br>
นักบินในตำนานรับไปโดยไม่ได้เอ่ยคำขอบคุณใดๆ แต่สายตาที่อ่อนลงเล็กน้อยนั้นก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุดแล้ว <font color="#4169e1">“วันนี้คือบทสรุปของทุกสิ่งที่เราเรียนกันมา” </font>หล่อนกล่าวเสียงเรียบ <font color="#4169e1">“ตั้งใจให้ดีล่ะ เพราะพรุ่งนี้จะไม่มีโอกาสให้แก้ตัวอีกแล้ว”
</font><br>
<br>
น้ำเสียงนั้นหนักแน่นและเปี่ยมด้วยความหมาย มันคือคำพูดของครูที่รู้ดีว่าลูกศิษย์กำลังจะก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่แท้จริง
<br>
<br><font color="#4169e1">
“ก่อนที่เราจะเริ่มภาคปฏิบัติ”</font> เอมีเลียกล่าวต่อ <font color="#4169e1">“เรามาทบทวนทฤษฎีกันอีกครั้ง” </font>ภาพฉายเวทมนตร์ปรากฏขึ้นกลางอากาศเป็นรูปของอสุรกายสามชนิดที่คุ้นเคย
<br>
<br><font color="#4169e1">
“เฮลล์ฮาวนด์ จงใช้ความเร็วและความคล่องตัวให้เป็นประโยชน์ อย่าปะทะตรงๆ แดรคีเน ล่อให้พวกมันเข้ารุมในที่แคบแล้วใช้โล่กระแทกเพื่อทำลายการประสานงาน ยักษ์ไลสโตรโกเนียน ให้ใช้สมอง อย่าใช้กำลัง หาสิ่งกีดขวาง ทำให้พวกมันเสียหลักล้มด้วยตัวเอง”
</font><br>
<br>
ทฤษฎีถูกสรุปจบลงอย่างรวดเร็วและกระชับ จากนั้นก็เป็นการฝึกการเคลื่อนที่บนพื้นที่จำลองที่ไม่เรียบและเต็มไปด้วยสิ่งกีดขวาง ธิดาแห่งเฮคาทีต้องเรียนรู้ที่จะตระหนักถึงรอบทิศทาง ระวังหลังอยู่เสมอ และใช้ทุกย่างก้าวให้เกิดประโยชน์สูงสุด
<br>
<br>
และแล้วก็มาถึงช่วงเวลาสำคัญที่สุด การทดสอบขั้นสุดท้ายในฉากการต่อสู้จำลอง
<br>
<br>
เอมีเลียชี้นิ้วไปยังกลางลานประลอง หุ่นยนต์อสูรที่ทำเลียนแบบจากสัมฤทธิ์สามตัวอยู่ตรงนั้นมาพักใหญ่แล้ว ดุท่ารุ่นพี่จะขอความช่วยเหลือจากกระท่อมเฮเฟตัสมาไม่น้อยในการฝึกพวกเธอ พวกมันคำรามลั่นด้วยเสียงของกลไกที่น่าขนลุก เฮลล์ฮาวนด์ที่เคลื่อนไหวได้เร็วดั่งเงา, แดรคีเนที่แกว่งดาบและแส้ไปมาอย่างน่ากลัว, และยักษ์ไลสโตรโกเนียนขนาดจำลองที่ยังคงดูน่าเกรงขาม
<br>
<br><font color="#4169e1">
“เป้าหมายของเธอคือเอาชีวิตรอดและทำลายพวกมันให้ได้ทั้งหมด”</font> เอมีเลียสั่งการ <font color="#4169e1">“ฉันจะประเมินผลจากท่าทาง การตัดสินใจ และการใช้ทักษะของเธอ เริ่มได้!”
</font><br>
<br>
สิ้นเสียงคำรามของครูฝึก เฮลล์ฮาวนด์จักรกลก็พุ่งเข้าใส่เป็นตัวแรก!
<br>
<br>
ไนท์ไม่ได้พุ่งเข้าปะทะ แต่กลับวิ่งหลบไปทางด้านข้าง ใช้เสาหินจำลองเป็นที่กำบัง ดวงตาที่คมกริบกวาดมองการเคลื่อนไหวของศัตรูทั้งหมดอย่างรวดเร็ว แดรคีเนกำลังขยับปีกเข้ามาจากทางซ้าย ในขณะที่ยักษ์กำลังเงื้อกระบองเตรียมทุบ
<br>
<br><font color="#808080"><b><i>
“แผน แผนอยู่ไหน!” </i></b></font>เสียงของวิญญาณสาวดังขึ้นอย่างร้อนรน
<br>
<br>
ธิดาแห่งเฮคาทีใช้ความคิดในเสี้ยววินาที นางกระแทกโล่เข้ากับเสาหินอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเฮลล์ฮาวนด์ ก่อนจะพุ่งตัวออกจากที่กำบังแล้วสไลด์ตัวลอดใต้แขนของยักษ์ที่กำลังเหวี่ยงกระบองลงมาอย่างสุดแรง
<br>
<br><b><i>
โครม! </i></b>กระบองทองสัมฤทธิ์ฟาดเข้ากับพื้นดินจนสะเทือนเลื่อนลั่น
<br>
<br>
จังหวะนั้นเอง ไนท์ก็ดีดตัวขึ้นมาอยู่ด้านหลังของยักษ์แล้วใช้ดาบแทงเข้าไปที่ข้อพับเข่าที่เป็นจุดเชื่อมต่อกลไกอย่างแม่นยำ ยักษ์จักรกลเสียหลักล้มคุกเข่าลง แดรคีเนที่กำลังพุ่งเข้ามาต้องชะงักกะทันหัน
<br>
<br>
นั่นคือโอกาสที่รอคอย! ร่างอรชรไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าใส่แดรคีเนทันที เสียงดาบปะทะกับดาบดังขึ้นเป็นประกายไฟ โล่ถูกใช้เพื่อปัดป้องแส้ที่ฟาดเข้ามา ก่อนที่เจ้าของรอยยิ้มงามจะใช้ท่า<font color="#9932cc"> “ป้องกันและสวนกลับ”</font> ที่เพิ่งเรียนมาสดๆ ร้อนๆ
<br>
<br>
เคร้ง! โล่รับการฟันของแดรคีเนไว้ได้ ก่อนที่คมดาบของไนท์จะแทงสวนกลับเข้าไปที่ช่องว่างใต้แขนของหุ่นยนต์อย่างรวดเร็ว แดรคีเนจักรกลชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่แสงไฟในดวงตาของมันจะดับวูบลง
<br>
<br>
เหลือเพียงตัวสุดท้าย เฮลล์ฮาวนด์ที่กำลังวิ่งวนรอบตัวอย่างสับสน
<br>
<br><b><font color="#4169e1">
“จบมันซะ!”
</font></b><br>
<br>
สตรีผู้สวมแหวนผีสิงไม่ได้รอให้ศัตรูตั้งตัวได้ นางใช้ความได้เปรียบจากพื้นที่ที่ไม่เรียบกระโดดขึ้นไปบนซากของยักษ์จักรกล แล้วพุ่งตัวลงมาหาเฮลล์ฮาวนด์จากมุมสูงราวกับเป็นนักล่าแห่งรัตติกาล คมดาบฟาดเฉือนลงไปที่ลำคอของมันอย่างแม่นยำและไร้ซึ่งความปรานี ศีรษะของหุ่นยนต์สุนัขกลิ้งหลุนๆ ไปกับพื้น
<br>
<br>
ทุกอย่างกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของหญิงสาวและเสียงกลไกที่กำลังจะหยุดทำงาน
<br>
<br>
เอมีเลียเดินเข้ามาเงียบๆ ใบหน้าของหล่อนยังคงเรียบเฉย แต่ในแววตานั้นมีความพึงพอใจฉายชัดออกมา
<br>
<br><font color="#4169e1">
“การตัดสินใจดี การเคลื่อนไหวใช้ได้”</font> หล่อนกล่าวสรุป <font color="#4169e1">“แต่ยังลังเลเกินไปในจังหวะสุดท้าย”
</font><br>
<br>
ครูฝึกผู้เป็นตำนานหยุดยืนตรงหน้าลูกศิษย์ ก่อนจะวางมือลงบนบ่าของไนท์เบาๆ<font color="#4169e1"> “แต่สำหรับภารกิจที่เธอกำลังจะไปเจอ แค่นี้ก็ถือว่าสอบผ่านแล้วล่ะ”
</font><br>
<br>
มันคือคำชมที่สูงที่สุดเท่าที่จะได้รับจากเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต และคือตราประทับสุดท้ายที่ยืนยันว่า ธิดาแห่งเฮคาทีคนนี้ พร้อมแล้วสำหรับทุกสิ่งที่จะมาถึงในภารกิจ.. เอ๊ะ หรือเหมือนเธอลืมอะไรไปบางอย่าง
<br>
<br><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;">*****</span></div>
<div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;"><b>เข้าเรียนวิชาดาบและโล่ 4/4 ครบ!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;">รางวัลเข้าชั้นเรียน: +10 EXP , +20 ความกล้า</span></div>
<div style="text-align: center;"><br></div>
<div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;"><b>กินสเต็กมิโนทอร์ย่าง</b> : ผู้กินอาหารจานนี้ผ่านโรลเพลย์และส่งมาไอดี GOD ได้รับ +3 Point</span></div>
<div style="text-align: center;"><br></div>
<div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;"> เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต</span></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;">ให้ <font color="#2e8b57">แฮมเบอร์เกอร์ </font>ของโปรด +20</span></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;">กำไลมิตรประสาน : ทุกครั้งที่สนทนาคู่สนทนาจะรู้สึกถึงออร่าบางอย่างที่ทำให้รู้สึกคุ้นเคยและสนิทสนมกับคุณขึ้นเล็กน้อย ได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (เฉพาะรุ่นพี่และเพื่อนเท่านั้น)</span></div><div style="text-align: center;"><span style="letter-spacing: 0px;">การพูดคุย: +5 ความสนิทสนม คือผมเรียนกับคุณคับ</span></div>

<div style="text-align: center;"><br></div>
<div style="text-align: center;">@God&nbsp;</div>
                </font></font></texto>
                <frase>i'll melt your heart into two </frase>
                <a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
        </div>
</div>

<style>
        .chaos {
                --color: #5f3c8a;
        }
</style>

<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&amp;family=Montserrat:wght@100;400;600&amp;family=Raleway:wght@100;400;700&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&amp;display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Athiti:wght@200;300;400;500;600;700&amp;f&amp;display=swap" rel="stylesheet">

ดูในรูปแบบกติ: [ใกล้กับสนามฝึก] อัฒจันทร์