Rita
โพสต์ 2024-11-21 16:01:42
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Roleplay Box</title>
<style>
html {
background-color: #333; /* สีพื้นหลังเว็บ */
color: #fff; /* สีตัวอักษร */
font-family: Arial, sans-serif;
margin: 0;
height: 100%; /* ให้เต็มความสูงหน้าจอ */
}
.main-content {
display: flex;
justify-content: center;
align-items: center;
min-height: 100vh;
padding: 0 15px;
}
.roleplay-box {
border: 2px solid red;
background-color: black;
padding: 15px;
margin: 10px;
border-radius: 10px;
max-width: 500px;
box-shadow: 0 0 10px rgba(255, 0, 0, 0.7);
}
.character-name {
font-size: 1.2em;
font-weight: bold;
color: #ff6666;
margin-bottom: 8px;
}
.roleplay-content {
font-size: 1em;
color: #fff;
}
</style>
<container><font face="Kanit" size="4">
<!-- แทนที่การจัดการ body ด้วย div -->
</font><div class="main-content">
<div class="roleplay-box">
<div class="character-name"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><img src="https://i.imgur.com/QjBAJqg.jpeg" width="300" _height="500" border="0"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><br></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4">ชื่อ: Rita Chanakarnwarukpinit</font></div>
<div class="roleplay-content">
<font face="Kanit" size="4"><br> ชื่อเรื่อง: หอกแห่งฮาล์ฟบลัด</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>แสงแดดยามเที่ยงตกกระทบผิวของ ริต้า เมื่อเธอเดินออกจากบริเวณเตาไฟบูชาเทพ เสียงใบไม้ลู่ลมเบา ๆ ดังก้องเหนือพื้นที่เงียบสงบ เธอกำหอกกรีกในมือแน่น ขณะที่สายตาของเธอจับจ้องไปยังอัฒจันทร์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>ภายในเวลาไม่นาน เธอก็เดินมาถึง ค่ายฮาล์ฟบลัด เสียงฝีเท้าของเธอดังสะท้อนบนพื้นหินอ่อนบริเวณทางเดินที่นำไปสู่อัฒจันทร์ นักเรียนฮาล์ฟบลัดหลายคนกำลังรวมตัวกันในลานฝึกกลางแจ้ง แต่สายตาของเธอมุ่งตรงไปยังห้องเรียนขนาดใหญ่ภายในอัฒจันทร์</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>ริต้า: (พูดกับตัวเอง) <b> "วันนี้คงเป็นวันสำคัญสำหรับฉันสินะ หอกเล่มนี้...มันจะเป็นตัวพิสูจน์ว่า ฉันมีค่าพอจะต่อสู้หรือไม่"</b></font></div><div class="roleplay-content">
<font face="Kanit" size="4"><b><br></b> ---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>เมื่อเธอก้าวเข้าสู่ห้องเรียน เสียงพูดคุยในห้องกลับเงียบลงในทันที นักเรียนทุกคนหันมามองเธอพร้อมด้วยสายตาที่ปนเปไปด้วยความสงสัยและประเมินค่า</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>ที่หน้าห้องคือ โซเฟีย คลาร์ก หญิงสาวผู้เป็นครูฝึก เธอสวมเกราะเบาและถือหอกยาวในมือ ดวงตาคมกริบของเธอจับจ้องไปยังริต้า</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: (กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง) <b> "ริต้า... ฉันรู้ว่าเธอมาจากเตาไฟบูชาเทพ การที่เธอถือหอกกรีกเข้ามาที่นี่ แปลว่าเธอตัดสินใจแล้วที่จะเรียนรู้ศาสตร์แห่งการต่อสู้ใช่ไหม?"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า: (พยักหน้าช้า ๆ)<b> "ค่ะ ท่านโซเฟีย ฉันพร้อมแล้วที่จะเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิชากลยุทธ์และการสงคราม"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>โซเฟีย: (เลิกคิ้วเล็กน้อย) <b> "ทุกอย่างหรือ? เธอรู้ไหมว่าวิชานี้ไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยอาวุธ แต่มันเกี่ยวกับการตัดสินใจ การควบคุมจิตใจ และการใช้ความคิดให้เฉียบคม" </b> (เธอเดินเข้าใกล้ริต้า ยืนตรงหน้าเธอ) <b> "เธอคิดว่าเธอพร้อมจะรับมันหรือยัง?"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า: (สบตาครูฝึกอย่างแน่วแน่) <b> "ค่ะ ฉันพร้อมแล้ว"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟียพยักหน้า ก่อนจะผายมือไปยังพื้นที่ว่างตรงกลางห้อง</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: <b> "ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มได้เลย จับหอกให้มั่นคง ตั้งท่าต่อสู้"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้าจับหอกแน่น มือของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อเล็กน้อยขณะที่เธอพยายามตั้งท่าให้เหมาะสม โซเฟียสังเกตการเคลื่อนไหวของเธอ</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: (ส่ายหน้าเล็กน้อย)<b> "แขนเธออ่อนแรงไป ยืนขาไม่มั่นคงแบบนั้น เธอจะพ่ายแพ้ตั้งแต่เริ่ม คิดไว้เสมอว่าหอกคือส่วนหนึ่งของร่างกายเธอ มันต้องเคลื่อนไหวไปพร้อมกับเธอ ลองใหม่อีกครั้ง"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า: (พยักหน้า รีบปรับตัว) <b> "ค่ะ!"</b> (เธอตั้งท่าใหม่ ยกหอกขึ้นพร้อมจ้องไปข้างหน้า)</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>หลังจากนั้น การฝึกฝนเริ่มเข้มข้นขึ้น โซเฟียให้ริต้าฝึกการโจมตีแบบพื้นฐาน การตั้งท่าป้องกัน และการเคลื่อนที่ไปพร้อมกับหอก ทุกครั้งที่เธอพลาด โซเฟียจะไม่ลังเลที่จะชี้จุดอ่อน</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: (พูดเสียงดัง)<b> "อย่าลังเล! เมื่อเธอตัดสินใจโจมตี มันต้องเด็ดขาดและรวดเร็ว เข้าใจไหม?" </b>
<br> ริต้า: (หอบเล็กน้อยแต่ตอบเสียงหนักแน่น) <b> "เข้าใจค่ะ!"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>โซเฟีย: (ยิ้มมุมปากเล็กน้อย) <b> "ดี อย่างนั้นลองอีกครั้ง ครั้งนี้คิดให้เร็วกว่าเดิม"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>เวลาในห้องเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ริต้าฝึกฝนจนเหงื่อท่วมตัว แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น โซเฟียเดินเข้ามาหาเธอในช่วงท้าย พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: <b> "เธอทำได้ดีสำหรับวันแรก แต่การจะเป็นนักรบที่แท้จริง เธอต้องเรียนรู้ที่จะไว้วางใจตัวเอง และสิ่งสำคัญที่สุดคือการไม่ยอมแพ้ จำไว้นะ ริต้า"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า: (ยิ้มเล็กน้อยพร้อมพยักหน้า) <b> "ค่ะ ฉันจะไม่ยอมแพ้"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>ในขณะที่แสงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ ริต้ากำหอกในมือแน่น ขณะที่เธอเดินออกจากห้องเรียนด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ วันแรกของการฝึกฝนจบลง แต่เส้นทางสู่การเป็นนักรบที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น...
</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4">หมายเหตุ: เข้าเรียนวิชากลยุทธ์และการสงคราม I (หอก) ครั้งที่ 1/4 เข้าเรียน + 10 EXP และ + 20 ความกล้า</font></div>
</div>
</div>
</container>
Rita
โพสต์ 2024-11-22 14:01:01
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Roleplay Box</title>
<style>
html {
background-color: #333; /* สีพื้นหลังเว็บ */
color: #fff; /* สีตัวอักษร */
font-family: Arial, sans-serif;
margin: 0;
height: 100%; /* ให้เต็มความสูงหน้าจอ */
}
.main-content {
display: flex;
justify-content: center;
align-items: center;
min-height: 100vh;
padding: 0 15px;
}
.roleplay-box {
border: 2px solid red;
background-color: black;
padding: 15px;
margin: 10px;
border-radius: 10px;
max-width: 500px;
box-shadow: 0 0 10px rgba(255, 0, 0, 0.7);
}
.character-name {
font-size: 1.2em;
font-weight: bold;
color: #ff6666;
margin-bottom: 8px;
}
.roleplay-content {
font-size: 1em;
color: #fff;
}
</style>
<container><font face="Kanit" size="4">
<!-- แทนที่การจัดการ body ด้วย div -->
</font><div class="main-content">
<div class="roleplay-box">
<div class="character-name"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><img src="https://i.imgur.com/QjBAJqg.jpeg" width="300" _height="500" border="0"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><br></div><div class="character-name" style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4">ชื่อ: Rita Chanakarnwarukpinit</font></div>
<div class="roleplay-content">
<font face="Kanit" size="4"><br> นิยาย: "บันทึกอสุรกายฮาร์ปี้"</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>---</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>ริต้าเดินออกจากชายหาด ทิ้งเสียงคลื่นไว้เบื้องหลัง บันทึกอสุรกายฮาร์ปี้ในมือเธอถูกจับไว้แน่น ความเหนื่อยล้าจากการฝึกฝนยังคงอยู่ในร่างกาย แต่ความมุ่งมั่นของเธอผลักดันให้ก้าวเดินต่อไป
<br> เมื่อมาถึงอัฒจันทร์ที่ตั้งอยู่กลางลานกว้าง บริเวณนั้นเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านเบาๆ และแสงแดดที่ส่องลงมาบนพื้นหินสีขาว ริต้าเห็นรุ่นพี่โซเฟียในชุดคลุมสีฟ้ากำลังยืนรออยู่ตรงกลางเวที สายตาของเธอดูนิ่งสงบแต่ทรงพลัง</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย:<b> "ริต้า เธอมาช้ากว่าที่ฉันคาดไว้นะ"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า:<b> "ต้องขอโทษด้วยค่ะพี่โซเฟีย ฉันติดการฝึกวิชาอสุรกายศึกษากับครูฝึกไทสัน แต่ฉันก็รีบมาที่นี่ทันทีหลังจากเสร็จเรียบร้อยแล้ว"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>เธอก้าวขึ้นไปบนอัฒจันทร์และยื่นบันทึกอสุรกายฮาร์ปี้ให้รุ่นพี่โซเฟียทันที</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟียรับสมุดบันทึกมาด้วยท่าทางสุขุม เธอเปิดอ่านหน้าที่เต็มไปด้วยข้อความและภาพวาดอย่างตั้งใจ นิ้วเรียวยาวของเธอเลื่อนผ่านบันทึก พลางพึมพำเล็กน้อย</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย:<b> "รายละเอียดค่อนข้างครบถ้วน... พฤติกรรมการล่า รูปแบบการเคลื่อนไหว และเสียงร้องของฮาร์ปี้ เธอทำได้ดีในส่วนนี้ แต่..."</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>เธอหยุดชั่วครู่และเลื่อนสายตามามองริต้า</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย:<b> "เธอยังไม่ได้อธิบายถึงพลังเวทแฝงในปีกของพวกมัน หรือลักษณะของเสียงร้องที่สามารถรบกวนจิตใจมนุษย์ นั่นเป็นจุดสำคัญที่ควรใส่ลงไป"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้า: <b>"ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ พี่โซเฟีย ฉันมุ่งเน้นที่การเก็บข้อมูลภายนอกของพวกมันมากไป จนละเลยส่วนที่ลึกกว่านั้น"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>โซเฟีย:<b> "อย่าขอโทษ ใช้ข้อผิดพลาดนี้เรียนรู้ เธอมีศักยภาพมาก และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น"</b>
<br> โซเฟียวางบันทึกลง ก่อนจะยื่นมือมาตบไหล่ริต้าเบาๆ</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: <b> "ฉันอยากให้เธอทำสิ่งนี้ต่อให้ดียิ่งขึ้น รวบรวมข้อมูลของอสุรกายอื่นๆ แล้วส่งให้ฉันอีกในครั้งหน้า อย่าลืมความสำคัญของรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ มันอาจเป็นกุญแจสำคัญในภารกิจจริง"</b>
<br> ริต้า: <b> "ค่ะ ฉันจะทำให้ดีขึ้นในครั้งหน้าแน่นอน"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>เธอก้มหัวแสดงความนอบน้อม โซเฟียพยักหน้าอย่างพอใจ</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4">
<br>โซเฟีย: <b> "ดี ไปพักผ่อนเถอะ เธอทำงานหนักมากแล้ว ฉันจะนำข้อมูลนี้ไปเสริมในตำราหลักของกองอสุรกายศึกษา ขอบคุณสำหรับความพยายามของเธอ"</b></font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b>ริต้ายิ้มเล็กน้อย แม้รู้สึกเหนื่อยล้า แต่คำชมจากโซเฟียช่วยเติมพลังให้เธออีกครั้ง เธอก้าวลงจากอัฒจันทร์และเดินจากไป พร้อมความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาตนเองให้เก่งขึ้นเพื่ออนาคตที่รออยู่...
</font></div><div class="roleplay-content"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4">หมายเหตุ: รางวัลผลงาน +20 ความกล้าหาญ , +50 พลังใจ, ( 5 ดรักม่า) และ +25EXP</font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4">+15 ความสัมพันธ์กับรุ่นพี่โซเฟียในความขยันหมั่นเพียร</font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div class="roleplay-content" style="text-align: right;"><font face="Kanit" size="4">แนบ: </font><a href="https://percyjackson.mooorp.com/thread/384/1/1">บันทึกอสุรกายฮาร์ปี้</a></div>
</div>
</div></container>
Denista
โพสต์ 2024-11-22 16:28:36
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nereza เมื่อ 2024-11-22 16:29 <br /><br /><div class="amn-body" style="--color:#D49EB6">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.imgur.com/EwZOvSY.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.imgur.com/viEc8Wc.png"></div>
<div class="amn-title">Aphrodite</div><div class="amn-lyric">Lovers of Pleasure</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">i am not perfect. i say stupid things sometimes. i have scars left by people who did me wrong. i'm a little crazy, and probably won't change. —- NEREZA HENLADYS
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="3"><p style="text-indent: 2.5em;">
เวลา - 12:50 น.
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">หลังจากการเผชิญหน้่ากับฮาร์ปี้ เนเรซ่าแสดงความสนใจอย่างชัดเจนในการเรียนรู้ที่จะใช้หอก สาวสวยจากเคบินสิบเดินถือหอกที่ไปควานหาซื้อมาจากคนในค่ายพร้อมด้วยสมุดบันทึกหนึ่งเล่มที่เธอพึ่งจะขุดมันออกมาจากกองสมุดที่ไม่ได้ใช้ภายในชั้นหนังสือของชาวอะโฟรไดท์มายังอัฒจันทร์ที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ดวงตาสีมูนสโตนของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ ก่อนจะสะดุดตากับหญิงสาวท่าทางมั่นใจและโดดเด่นคนหนึ่ง ถึงผู้หญิงคนนี้จะไม่ได้สวยสง่าเท่าไพเพอร์ที่เป็นพี่สาวของเธอ แต่ก็ยังมีแรงดึงดูดบางอย่าง.. คงเป็นเพราะท่าทางไม่เกรงกลัวอะไรพร้อมกับการถือหอกที่ดูกระฉับกระเฉง ทำให้เนเรซ่าคาดเดาได้โดยทันทีว่านั่นต้องเป็น <i><font color="#8C3864"><font face="Kanit"><font size="3">‘ โซเฟีย คลาร์ก ’</font></font></font></i> รุ่นพี่จากบ้านอะธีน่าที่รับหน้าที่สอนการใช้หอกรวมไปถึงเจ้าของประกาศงานเกี่ยวกับการบันทึกเรื่องอสูรกาย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ หวังว่าฉันคงไม่ได้มาเข้าคลาสสายนะคะ ”</font> ที่ปรึกษาประจำบ้านอะโฟรไดท์เดินเข้าไปร่วมในเขตฝึกของอัฒจันทร์ เสียงของเธอเรียกให้โซเฟียที่กำลังเฝ้ารุ่นน้องคนอื่น ๆ ต้องหันมามอง แน่นอน— ความประทับใจแรกเป็นสิ่งสำคัญ ดังนั้นเนเรซ่าจึงพิถีพิถันเป็นพิเศษ เธอสวมชุดไปรเวทที่คล่องแคล่ง มือซ้ายถือหอกเอาไว้ ส่วนมือขวากอดสมุดบันทึกเล่มหนึ่งแนบอก ดู.. กระตือรือร้นเกี่ยวกับการเรียนรู้
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#bde0dc">“ ถ้ายังเห็นฉัน นั่นก็แปลว่าเธอไม่ได้มาสาย ” </font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
คำตอบของโซเฟียทำให้เนเรซ่าเลิกคิ้ว บุตรสาวเทพีแห่งความรักหัวเราะเบา ๆ เธอไม่ถือสาความปากร้ายหรือการตอบโต้ที่เย่อหยิ่ง เพราะบ้านอะธีน่ามีดีมากพอจะให้แสดงออกด้วยท่าทีอย่างนี้ <font color="#8C3864">“ โชคดีจริง ๆ ที่มาทัน ฉันมีเรื่องที่ต้องเรียนและก็มีงานมาส่งคุณพอดี ”</font> เนเรซ่าโคลงศีรษะไปมาช้า ๆ เธอเดินเข้าไปใกล้โซเฟียอีกหนึ่งก้าว
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ คงไม่เป็นการรบกวนใช่ไหมคะ? ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เธอถามพร้อมกับยื่นสมุดไปให้โซเฟีย ธิดาแห่งเทพีอะธีน่าหลุบตาลงมองสมุดแสนประณีต มันมีลวดลายที่ซับซ้อนหรูหราบ่งบอกความคิดของผู้ใช้ สำหรับโซเฟียแล้วคำถามอย่างเช่นเธอเป็นเด็กบ้านไหนนั้นไม่จำเป็นในเมื่อทุกอย่างก็ชัดเจนดี ใบหน้าที่งดงามโดดเด่น กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่โชยออกมาอย่างน่าประทับใจรวมไปถึงรสนิยมในการเลือกของที่ไม่ธรรมดา
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#bde0dc">“ ที่เจอหน้ากันครั้งแรกแล้วส่งบันทึกพิชิตอสูรกายแบบนี้ สำหรับบ้านอะโฟรไดท์คงจะมีแค่เธอแล้วล่ะ ”</font> โซเฟียยื่นมือออกมารับสมุดบันทึกของเนเรซ่า รุ่นพี่สาวพลิกสมุดเล่มนั้นไปมา พิจารณาวัสดุและคุณภาพผ่านการสัมผัส
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ เป็นคนแรกก็ดีค่ะ ฉันชอบสร้างความประทับใจใหม่ ๆ ให้คนอื่น ”</font> เนเรซ่าสูดหายใจเข้า เธอหันไปมองเพื่อน ๆ ไม่ก็รุ่นน้องที่กำลังฝึกการใช้หอกภายในอัฒจันทร์<font color="#8C3864"> “ ค่อย ๆ อ่านนะคะ ระหว่างนี้ฉันขอไปเริ่มฝึกใช้หอกก่อนดีกว่า ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
โซเฟียเลิกคิ้ว เธอชำเลืองตามองเนเรซ่าที่หันหลังเดินไปร่วมกับกลุ่มเล็ก ๆ ไม่ห่างจากจุดที่เธออยู่ <i><font color="#bde0dc"><font face="Kanit"><font size="3">‘ เป็นพวกไม่ชอบเสียเวลาไปเปล่า ๆ สินะ ’ </font></font></font></i>อาจารย์สอนการใช้หอกจากบ้านอะธีน่าก้มลงพลิกสมุดให้เปิดออกและชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าแรก
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอดังขึ้น ดูท่าในค่ายนี้จะมีคนที่เขียนบันทึกสนุก ๆ ได้อีกคนหนึ่งแล้ว.. <font color="#bde0dc">“ ออตาเวีย ช่วยแนะนำแม่หนูจากอะโฟรไดท์ด้วยล่ะ ”</font> โซเฟียพูดเสียงดังเพื่อให้ร็อกซานา ออตาเวีย สมาชิกของบ้านฮาเดสที่อยู่ใกล้บริเวณนั้นรู้ตัวว่าควรให้คำแนะนำกับสมาชิกใหม่ของคลาสในขณะที่ผู้ฝึกสอนกำลังตรวจการบ้าน(?)เสริม
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ธิดาฮาเดสผู้เงียบขรึมขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาสีรัตติกาลของเธอคนนั้นเลื่อนมองมาที่หญิงสาวแสนสวยจากบ้านที่ไม่ควรมีอะไรมายุ่งเกี่ยวกับเธออย่างบ้านอะโฟรไดท์ เธอตั้งใจจะมองข้าม แต่ก่อนที่จะได้ทำแบบนั้น <font color="#8C3864">“สวัสดีค่ะ คุณออตาเวียสินะคะ?”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เนเรซ่าที่สังเกตอาการของอีกฝ่ายมาระยะหนึ่งเป็นฝ่ายเริ่มพูดทักทายก่อนโดยไม่ขัดเขิน เธอปั้นยิ้มหวาน ๆ ส่งให้สาวหมองหม่นจากบ้านฮาเดสจนอีกฝ่ายชะงักและหน้าแดงไปชั่วขณะ <font color="#efcb29">“ อ อือ สวัสดี ”</font> และก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น ใช่ .. สาวออตาเวียจากบ้านฮาเดสเงียบเป็นเป่าสาก วิธีการสอนของหล่อนก็เป็นเอกลักษณ์เสียเหลือเกิน เมื่อเจ้าตัวเลือกที่จะทำให้ดูแทนที่การอธิบาย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
มันก็ไม่ได้แย่ แต่จบคาบนี้สงสัยเธอคงต้องไปบอกโซเฟียให้เปลี่ยนคนแนะนำซะแล้ว
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
…
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
หลังจากคลาสฝึกการใช้หอก เนเรซ่าพอจะเคยชินกับการถือจับ จ้วงและแทงโดยใช้อาวุธที่มีขนาดยาวกว่าช่วงตัวของเธอแล้ว ส่วนที่เหลือก็แคต้องปรับตัวให้ชินกับการควงหรือเปลี่ยนท่าไม่ให้ปลายอีกด้านของหอกฟาดหัวหรือพันแขนขาจนเสียจังหวะ เนเรซ่ายกมือขึ้นป้องปากหาว ช่วงนี้เธอหันมาออกกำลังกายมากขึ้น อ่านหนังสือมากขึ้นแล้วยังต้องมาซ้อมต่อสู้แบบนี้บ่อย ๆ ไม่แปลกที่เด็กรักสบายอย่างเธอจะเริ่มมีอาการอ่อนล้า
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#bde0dc">“ เฮนลาดิส ”</font> เสียงของโซเฟียดังขึ้นจากด้านหลังทำให้เนเรซ่าต้องหันไปมอง รุ่นพี่สาวบ้านอะธีน่าถือสมุดของเธอพร้อมกับเดินเข้ามาหา และเมื่ออยู่ในระยะที่ใกล้พอ โซเฟียก็ทำการยื่นสมุดกลับมาให้เธอ <font color="#bde0dc">“ เป็นบันทึกที่อ่านสนุกดี ไว้ฉันจะรอหน้าถัดไป ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ไม่ทันให้เนเรซ่าได้ตอบกลับอะไรด้วยซ้ำ มือของโซเฟียก็ตบลงที่ไหล่ของเธอเบา ๆ <font color="#bde0dc">“ ไว้เจอกันคลาสหน้า สาวน้อย ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
… บ้าเอ้ย ค่ายนี้มันมีแต่คนแปลก ๆ จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย ?
<br>
<br>
<div align="center">
<img src="https://i.imgur.com/XZ2xsJp.png" width="300" border="0"><br><br>
ส่งบันทึก - วาร์ป<br>รางวัลงาน: +20 ความกล้าหาญ ,<br> +50 พลังใจ, +70 ดอลลาร์ และ +25EXP
<br>
+15 ความสัมพันธ์กับรุ่นพี่โซเฟียในความขยันหมั่นเพียร<br>
+7 ความสัมพันธ์กับโซเฟีย คลาร์ก จากสกิลหอมเย้ายวน</div>
</div>
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Nareza Henladys</em>
<em class="amn-tag">all star</em>
<em class="amn-tag">and</em>
<em class="amn-tag">me!</em>
<div class="amn-tt">CABIN10</div></div>
</div><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></div>
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css"/>
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="https://dl.dropbox.com/s/3vono8lj48a6cp8/birds.css?dl=0"/>
Denista
โพสต์ 2024-12-4 12:11:35
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nereza เมื่อ 2024-12-4 12:12 <br /><br /><div class="amn-body" style="--color:#D49EB6">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.imgur.com/EwZOvSY.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.imgur.com/viEc8Wc.png"></div>
<div class="amn-title">Aphrodite</div><div class="amn-lyric">Lovers of Pleasure</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">i am not perfect. i say stupid things sometimes. i have scars left by people who did me wrong. i'm a little crazy, and probably won't change. —- NEREZA HENLADYS
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="3"><p style="text-indent: 2.5em;">
หลังจากปิดคลาสอสูรกายและมีดสั้น.. มันถึงเวลาแล้วที่จะหันมาโฟกัสวิชาใหม่
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เนเรซ่ายืนอยู่ใจกลางอัฒจันทร์พร้อมคนมากมายที่มาเพื่อเข้าร่วมคลาสของโซเฟีย รุ่นพี่บ้านอะธีน่าผู้เชี่ยวชาญในการใช้หอกตามแบบฉบับของสายเลือดผู้ทรงปัญญา <i><font face="Kanit"><font size="3"><font color="#8C3864">‘ จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดว่าคนจากบ้านอะธีน่าเหมาะกับการใช้หนังสือฟาดหน้ามากกว่าจะมายืนใช้หอก ’</i></font></font></font> ความคิดไร้สาระของเธอกำลังรังสรรภาพของตัวละครผมสีเข้มที่สวมชุดแนวกรีกโรมันจากเกมชื่อดังที่เปลี่ยนหน้าเป็นหินได้แถมยังใช้หนังสือฟาดและปาช็อก
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
มุมปากของสาวสวยยกขึ้นจวนจะกลายมาเป็นการหัวเราะเพียงลำพังที่ทำให้คนขนลุก แต่ก่อนที่จะได้เป็นอย่างนั้นก็ดันมีเสียงกระซิบจากสายหนึ่งมาทำให้เธอหลุดจากภวังความคิด
<br> <br><div align="center"><font face="Kanit"><font size="4"><font color="#e4bfd9">
สาวน้อยของแม่ แม่อยากขอให้เจ้าช่วยไปสั่งสอนเอโลอิส เด็กคนนั้นลบหลู่แม่อย่างมาก</font></font></font></div>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
สานส์ประกาศิตจาก..อะโฟรไดท์?
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
คิ้วของเนเรซ่าขมวดเข้าหากันอย่างประหลาดใจ <i><font color="#8C3864"><font face="Kanit"><font size="3">‘ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แม่ฉันไว้วานเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้? อ้อ.. บางทีอาจจะตั้งแต่ที่เธอเข้าข้างแฟนใหม่จนน่าอายในตอนแคมเปญฉลาดนั่นละมั้ง ’</i></font></font></font> ไม่ใช่ว่าเนเรซ่าไม่รักแม่ <i><font color="#8C3864"><font face="Kanit"><font size="2">(จริง ๆ ก็ใช่)</i></font></font></font> เธอแค่ไม่คิดว่าปัญหาไร้สาระพรรค์นี้จะลามมาถึงตัว
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
สั่งสอน? สั่งสอนด้วยเหตุผลแค่ว่าลบหลู่?
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เธอขยับแขนมากอดอก ดวงตากวาดมองรอบกายอย่างสงบเพื่อให้แน่ใจว่ารอบ ๆ ไม่ได้มีใครที่กำลังใส่ใจ <font color="#8C3864">“ อย่าทำเหมือนนี่เป็นครั้งแรกที่มีคนลบหลู่ไปหน่อยเลยค่ะ ถ้าจะให้สั่งสอนทุกคนที่ลบหลู่ท่านอย่างมาก คงต้องใช้เวลาเกือบสิบปี ”</font> เสียงของเนเรซ่าฟังดูเกียจคร้านและชาญฉลาดไปพร้อม ๆ กัน สายเลือดอะโฟรไดท์ไม่ใช่คนเขลา พวกเขาเหมาะสมกับคำว่าเจ้าเล่ห์มากกว่าใสซื่อ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ เป็นคนที่โดดเด่นก็ต้องมีคนเห็นต่างอยู่แล้ว ”</font> บุตรสาวของอะโฟรไดท์ยักไหล่ เธอดึงมือข้างหนึ่งขึ้น งอนิ้วลงเพื่อที่นัยน์ตาสีมูนสโตนนั้นจะได้สำรวจดูลวดลายที่งดงามบนเล็บยาว ๆ ของเธอ <font color="#8C3864">“ แม่เป็นคนที่ชินกับมันที่สุดแท้ ๆ ทำไมถึงยังต้องร้อนรนกับอะไรพวกนี้ด้วย ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ ช่างเถอะ ช่วงนี้หนูไม่มีเวลา ”</font> เนตรจิ้งจอกของที่ปรึกษาสาวเลื่อนขึ้นมองโซเฟีย คลาร์กที่ปรากฏตัวในอัฒจันทร์ เวลาเอ้อระเหยของเธอหมดแล้ว เนเรซ่าไม่ควรโวยวายกับเจ้าของเสียงที่ส่งมามากเกินไป ผู้หญิงที่สมควรเรียกว่าเป็นคนครองโฉมอย่างเทพธิดาในหมู่สายเลือดครึ่งเทพถอนหายใจเฮือก <font color="#8C3864">“ แล้วก็— มันน่าน้อยใจนะคะที่แม่มักจะติดต่อมาแค่เวลาที่มีปัญหา เท่านี้ล่ะค่ะ ไว้ค่อยคุยกัน ”</font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เนเรซ่าผละตัวออกมาจากเงามืด ราวกับคนที่พึ่งจะคุยโทรศัพท์เสร็จทั้งที่แค่พูดกับอากาศ สองขาขยับก้าวไปด้านหน้าอย่างมั่นใจเพื่อที่จะเข้าไปประชิดรุ่นพี่คนสอนประจำคลาสหอกกรีก <font color="#8C3864">“ คุณโซเฟีย ”</font> สิ่งที่อยู่ในมือของเนเรซ่า แน่นอน การบ้าน เธอยกยิ้มกว้างและยื่นสมุดการบ้านที่อีกฝ่ายสั่งเมื่อหนก่อนให้กับคนสั่งด้วยความกระตือรือร้น
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ ฉันคาดหวังกับการเรียนในครั้งนี้นะคะ ” </font>ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยบางสิ่งที่ซับซ้อน เนเรซ่าหัวเราะในลำคอเบา ๆก่อนจะถอยหลังเดินห่างออกไปหลายก้าว ทิ้งให้โซเฟียสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกุหลาบที่เริ่มจางลงเมื่อเนเรซ่าเดินไปเข้าร่วมกับกลุ่มที่กำลังยืดเส้นสายโดยทิ้งไว้แค่สมุดการบ้านหนึ่งเล่ม
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
โซเฟียก้มมองสมุดในมือก่อนจะหัวเราะฮึ เธอลดมือข้างที่ถือสมุดให้ห้อยไปอยู่ข้างกาย <font color="#bfe4de">“ วันนี้จะฝึกการแทงด้วยหอก เตรียมร่างกายของพวกเธอให้พร้อม จบคลาสวันนี้ฉันมั่นใจว่าพวกเธอคงใช้แขนไปไม่ได้อีกหลายวัน ” </font>ผู้สอนประจำคลาสกระชับหอกในมือพร้อมด้วยใบหน้าที่เหมือนกับส่องประกายด้วยชัยชนะ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
และตลอดทั้งคลาสนั้นก็เหมือนนรกที่ถูกผลักดันให้ต้องแบกแท่งไม้หนัก ๆ แล้วแทงไปข้างหน้าอย่างไร้จุดจบ
<br>
<br>
<div align="center">
<img src="https://i.imgur.com/XZ2xsJp.png" width="300" border="0"><br><br>
ส่งการบ้าน +20 คะแนนบ้าน - วาร์ป การบ้าน<br>
เข้าเรียน +10 EXP , +20 ความกล้า<br>
+7 ความสัมพันธ์กับโซเฟียจากสกิลหอมเย้ายวน<br></div>
</div>
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Nareza Henladys</em>
<em class="amn-tag">all star</em>
<em class="amn-tag">and</em>
<em class="amn-tag">me!</em>
<div class="amn-tt">CABIN10</div></div>
</div><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></div>
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css"/>
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="https://dl.dropbox.com/s/3vono8lj48a6cp8/birds.css?dl=0"/>
Denista
โพสต์ 2024-12-12 17:07:09
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nereza เมื่อ 2024-12-12 17:08 <br /><br /> <style>
/* Response Container */
.response-container {
max-width: 900px;
margin: 30px auto;
background: #fff;
border-radius: 15px;
box-shadow: 0 6px 15px rgba(0, 0, 0, 0.1);
padding: 30px;
border-left: 8px solid #e4bfd7; /* Soft pastel pink */
border-top: 4px solid #e4bfd7; /* Soft pastel blue */
}
/* Character Info Section */
.character-info {
display: flex;
align-items: center;
margin-bottom: 20px;
}
.character-info img {
width: 120px;
height: 120px;
border-radius: 50%;
margin-right: 20px;
border: 4px solid #e4bfd7;
}
.character-info .name {
font-size: 4em;
font-weight: bold;
color: #e4bfd7; /* Pastel pink */
}
.character-info .status {
font-size: 3em;
color: #777;
font-style: Kanit;
}
/* Dialogue Box */
.dialogue-box {
background: #efe6ec; /* Very light pastel blue */
border-radius: 12px;
padding: 80px;
font-size: 3.2em;
line-height: 1.7;
border: 1px solid #e4bfd7;
box-shadow: inset 0 2px 5px rgba(0, 0, 0, 0.05);
}
.dialogue-box p {
margin: 0;
color: #555;
}
/* Quote Section */
.quotee {
margin: 25px 0;
padding: 20px;
font-style: italic;
color: #a09f9f;
background: #f7f7f7;
border-left: 6px solid #e4bfd7;
border-radius: 8px;
}
/* Footer */
.footer {
text-align: right;
font-size: 3em;
color: #888;
}
/* Hover effects */
.response-container:hover {
box-shadow: 0 12px 20px rgba(0, 0, 0, 0.15);
}
.dialogue-box:hover {
background: #f9f9f9;
}
</style>
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Cardo'); Cardo {font-family: 'Cardo';} </style>
<div class="response-container">
<!-- Character Info -->
<div class="character-info">
<img src="https://i.imgur.com/4cNUq3b.gif" alt="Character Avatar">
<div>
<div class="name"><font face="Cardo"><font size="5">NEREZA HENLADYS</font></font></div>
<div class="status"><font face="Kanit"><font size="3">Lovers of Pleasure ❣ Head Counselor Cabin 10</font></font></div>
</div>
</div>
<!-- Dialogue -->
<div class="dialogue-box"><font face="Kanit"><font size="3">
<p><p style="text-indent: 2.5em;">หลังจากลงชื่อที่ห้องทำงานของคุณดีเสร็จ เนเรซ่าก็มาทำสิ่งที่คิดเอาไว้ในลำดับถัดไปก็คือการเข้าเรียนวิชาหอกกรีกของโซเฟีย คลาร์ก เพราะนอกจากจะมาเพื่อเรียนแล้ว เธอก็ยังมีหน้าใหม่ ๆ ของบันทึกอสูรกายที่ตั้งใจจะนำมาส่งรุ่นพี่โซเฟีย <font color="#8C3864"><i>‘ เหมือนจะมีก็อปลินกับไซคลอปส์แล้วก็บาเกะดานูกิที่เพิ่มมาหรือเปล่านะ.. น่าเสียดายที่ฉันหามิโนทอร์ไม่เจอแล้วก็ชนะเจ้าคิตสึเนะนั่นไม่ได้ ’</font></i> มือนุ่มยกขึ้นสางเส้นผม ใบหน้าโฉบเฉี่ยวของสาวจิ้งจอกประจำเคบินที่สิบปรากฏร่องรอยความเสียดาย
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
ณ อัฒจันทร์ประจำค่าย เสียงเคี่ยวเข็ญฝึกฝนของเด็กหลายคนประสานกันดังกึกก้อง อันที่จริงนอกจากวิชาดาบและโล่ หอกกรีกของโซเฟีย คลาร์กแทบจะเป็นวิชาสามัญประจำค่ายที่เด็กทุกคนต้องได้เรียน ครั้งนี้เนเรซ่าไม่ได้รีบร้อนมาเป็นคนแรก ๆ อันที่จริงเธอมาสายพอสมควรแต่ก็ยังทันคลาสเรียนเนื่องจากวันนี้โซเฟียกวาดตารางช่วงบ่ายเพื่อเปิดคลาสโดยเฉพาะ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ รุ่นพี่คลาร์ก ” </font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เสียงเรียกจากด้านข้างทำให้โซเฟียหันไปจนพบกับเด็กสาวจากเคบินที่สิบยืนถือสมุดเล่มหนึ่งด้วยท่าทางสบาย ๆ <font color="#80afa7">“ ไง ได้ยินว่าเธอวิ่งแจ้นออกไปทันทีที่ไทสันประกาศข้อสอบ ”</font> ฝีปากเฉียบคมและท่าทางมั่นใจคือเอกลักษณ์เฉพาะตัวของธิดาอะธีน่าผู้เด่นดัง เธอคนนั้นยื่นมือออกมาเสมือนรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
เนเรซ่าหัวเราะเบา ๆ กับการเคลื่อนไหวที่ผ่านการคิดมาก่อนแล้ว เธอประคองส่งบันทึกอสูรกายให้กับโซเฟียและก้าวถอยออกมาไม่กี่ก้าวเพื่อเว้นระยะให้อีกฝ่ายไม่รู้สึกว่าถูกรบกวนรวมไปถึงไม่ทำให้ตัวเธอเองดูตื่นเต้นหรือร้อนรนจนเกินไป
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ ก็อบลิน..? ไปเจอมาตอนไหน? ”</font> รุ่นพี่ที่ใช้นามสกุลแบบเดียวกันกับตัวละครในคอมมิคฮีโร่ชื่อดังถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ เธอกวาดสายตาดูเหล่าตัวอักษรที่บ่งบอกความคับแค้นใจตลอดทั้งหน้าบันทึกจนมุมปากเริ่มยกขึ้นคล้ายจะหัวเราะ แต่ก็ยังให้เกียรติธิดาของอะโฟรไดท์ในฐานะที่เข้าใจว่าสายเลือดของพวกเขาและก็อบลินจัดว่าเป็นศัตรูตามธรรมชาติ
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864">“ จากโตเกียวน่ะ ” </font>
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
โซเฟียพยักหน้า ครูฝึกประจำวิชาหอกพ่วงตำแหน่งเจ้าของการสนับสนุนให้เด็ก ๆ ในค่ายทำบันทึกอสูรกายชำเลืองตามองเจ้าของสมุดในระหว่างที่เธอกำลังพลิกหน้าบันทึกเพื่อไปดูหน้าข้อมูลฉบับเจาะลึกขึ้น <font color="#80afa7">“ ระหว่างนี้ก็ฝึกตามเพื่อน ๆ ใช้หอกตามท่าพื้นฐานของเอเธนส์ที่ถูกปรับปรุงใหม่ ”</font> คำพูดของโซเฟียทำให้ดวงตาของธิดาแห่งอะโฟรไดท์เลื่อนไปมองคนในคลาสที่หอบแฮ่ก ๆ แต่ก็ยังสะบัดหอกอย่างไม่ลดละ ด้วยความกังวลส่วนหนึ่ง.. และอีกเสี้ยวเล็ก ๆ คือความชื่นชม
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
โชคดีที่เมื่อเธอเดินไปร่วมกลุ่มเล็ก ๆ ก็มีสมาชิกใจดีคนหนึ่งที่ขยับมาบอกการเรียนการสอนวันนี้เสียงเบา เขาคนนั้นมีเหงื่ออาบเต็มหน้าแต่ก็ยังยิ้มอย่างสดใสเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกหวั่นกับโปรแกรมการฝึกของโซเฟีย<font color="#b82644"> “ วันนี้โซเฟียสั่งให้พวกเราฝึกเซ็ตโจมตีพื้นฐาน 1000 ครั้ง ”</font> ทันทีที่กระจ่างว่าการเรียนในครั้งนี้คืออะไร เนเรซ่าก็รู้สึกว่าน้ำลายในคอเหือดแห้งไปจนหมด
<br><br><p style="text-indent: 2.5em;">
<font color="#8C3864"><i>‘ ชุดการโจมตีพื้นฐาน? ไอสะบัดลง ฟาดซ้าย ตวัดขวา แทงหน้านั่นนะเหรอ ? 1000 ครั้ง? นั่นเท่ากับเธอต้องขยับถึง 5000 ครั้งเลยนะกว่าจะครบ? ’</i></font> เสียงถอนหายใจดังขึ้นควบคู่กับเสียงหัวเราะของคนที่สังเกตเห็นท่าทางของเธอ แต่มันก็ช่วยไม่ได้ บุตรสาวของเทพีแห่งความรักกลั้นหายใจ เธอหยิบหอกกรีกประจำตัวออกมา สูดหายใจเข้าให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนจะเริ่มฝึกฝนตามคำสั่งและแผนการสอนในวันนี้อย่างตั้งใจ
</p>
</font></font></div>
<!-- Optional Quote -->
<div class="quotee"><font face="Kanit"><font size="3">
ส่งบันทึกอสูรกายหน้าใหม่ : ก็อบลิน<br>
รางวัลงาน: +20 ความกล้าหาญ , +50 พลังใจ, +70 ดอลลาร์ และ +25EXP<br>
+15 ความสัมพันธ์กับรุ่นพี่โซเฟียในความขยันหมั่นเพียร<br>
+7 ความสัมพันธ์กับรุ่นพี่โซเฟีย : หอมเย้ายวน<br>
เข้าเรียน (ครั้งที่ 3) +10 EXP , +20 ความกล้า
</font></font></div>
<!-- Footer -->
<div class="footer">
<p>Timeline at [ 14:56 | 12/12/2024 ]</p>
</div>
</div>
Paige
โพสต์ 2025-2-13 16:25:55
<center>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Bai+Jamjuree&family=Rock+Salt&display=swap" rel="stylesheet">
<div style="width: 550px; height: auto; background-image: url(https://i.pinimg.com/736x/48/08/26/480826f008f97b6330fe48c42b7bd78d.jpg); padding: 40px;"><div style="width: 550px; height: auto; background-color: rgb(140, 146, 172); font-family: "Bai Jamjuree"; text-align: justify; line-height: 20px; box-sizing: border-box; padding: 35px;"><div style="font-size: 15px; color: rgb(50, 23, 77); width: 480px; height: 200px; background-image: url("https://i.imgur.com/dpq5FWR.png"); background-size: cover; background-position: center center;"></div>
<br><div style="font-size: 45px; color: rgb(88, 66, 124); text-align: right; font-family: "Bai Jamjuree";"><b><i>P</i></b>aige Yoo</div><br><font color="#483d8b" style="font-size: 15px;"><br>
Feb, 13 2025 | 09.30 am
</font><br><br><font style="font-size: 15px;"><font color="#32174d">หลังจากออกมาจากสนามฝึกซ้อม ร่างเพรียวก็เดินมายังอัฒจันทร์กลางแจ้ง </font><br><font color="#32174d">สถานที่เรียนดาบและโล่ ซึ่งเป็นวิชาแรกของวันนี้ ผู้สอนเป็นธิดาแห่งซุสอย่าง</font><br><font color="#32174d">เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ได้ยินรุ่นพี่กล่าวว่าเธอเป็นคนที่มีจิตใจห้าวหาญ ไม่กลัวสิ่งใด</font><br><font color="#32174d">แถมยังมั่นใจในตัวเองอีกด้วย ดังนั้นจึงไม่แปลกใจกับการที่เธอจะมาเป็นผู้</font><br><font color="#32174d">ฝึกสอนในคลาสนี้
</font><br><br><font color="#32174d">นัยน์ตาสีช็อคโกแลตของเพจมองเข้าไปภายในคลาส มีทั้งรุ่นพี่และคนอื่น ๆ ที่</font><br><font color="#32174d">ฝึกฝนการกันอยู่ รอบตัวมีอาวุธมากมายเรียงรายกันอยู่ ทั้งดาบสั้น ดาบยาว </font><br><font color="#32174d">หอก โล่ รวมถึงอุปกรณ์ป้องกันอื่น ๆ เสียงเหล็กกระทบกันดังไปทั่วบริเวณ บ้างก็</font><br><font color="#32174d">ฝึกฝนกันเอง ด้านคนใหม่ที่เข้ามาก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อฟังคำจากผู้สอน</font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“เอาล่ะ ยินดีต้อนรับผู้เข้าใหม่ทุกคน ฉันเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต จะเป็นผู้ฝึกสอนทุก<br>คนในคลาสนี้ วันนี้เราจะเริ่มจากพื้นฐาน การจับอาวุธแล้วก็การป้องกันตัว” </font></b><br><br><font color="#32174d">เอมิเลียกล่าวพลางชี้ไปยังแผงดาบที่อยู่ด้านข้าง ๆ </font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“ฉันจะให้ลองใช้ดาบไม้กันก่อน แล้วเดี๋ยวมาครั้งหน้ามาลองดาบจริง”
</font></b><br><br><font color="#32174d">เพจพยักหน้าเข้าใจแล้วเดินไปยังแผงอาวุธ สายตามองหาดาบที่ดูเหมาะกับตัวเองและน้ำหนักพอดีมือ แม้ว่าจะรู้สึกหนักกว่าที่คิด แต่หากได้จับดาบจริงก็หนัก</font><br><font color="#32174d">กว่านี้แน่ </font><br><br><font color="#32174d">เพราะเป็นการจับครั้งแรกเลยทำให้ท่าที่ออกมาดูเก้ ๆ กัง ๆ
เอมิเลียเห็นท่าของ</font><br><font color="#32174d">เพจแล้วจึงเดินเข้ามาหาพลางปรับท่าให้ </font><br><br><b><font color="#8b0000">“จับดาบให้มั่น อย่าเกร็งจนเกินไป ส่วนนิ้วโป้งและนิ้วชี้ก็ต้องอยู่ในตำแหน่งที่<br>ควบคุมได้ แบบนี้นะ - ลองฟันอากาศดู”
</font></b><br><br><font color="#32174d">บุตรของเฮคาทีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเหวี่ยงดาบออกไปข้างหน้า แต่แรงสั่น</font><br><font color="#32174d">สะเทือนทำให้เพจรู้สึกไม่มั่นคง
</font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“อย่าใช้แค่แขน ใช้ทั้งตัวหมุนตามแรงฟันที่ออกไป จะได้แรงที่มากขึ้น” </font></b><font color="#32174d">ครูสาว</font><br><font color="#32174d">แนะนำ
</font><br><br><font color="#32174d">ครั้งนี้เพจลองอีกครั้ง เธอขยับเท้าให้มั่นคงขึ้น หมุนลำตัวไปตามแรงเหวี่ยงของ</font><br><font color="#32174d">ดาบไม้ จังหวะเริ่มดูคล่องขึ้น ทำให้เอมิเลียพยักหน้าอย่างพอใจ และเดินไปดูคน</font><br><font color="#32174d">อื่น ๆ </font><br><br><font color="#32174d">ส่วนเพจก็เริ่มฝึกอีกครั้ง จนเริ่มเข้าใจว่าไม่ใช่แค่จะแกว่างไปมา แต่ต้องรู้จัก</font><br><font color="#32174d">ควบคุมร่างกายให้ถูกด้วย
</font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“เอาล่ะต่อไป แค่ใช้ดาบเป็นยังไม่พอ เราต้องรู้จักการป้องกันตัว” </font></b><font color="#32174d">ครูสาวกล่าว</font><br><font color="#32174d">พลางเดินไปหยิบโล่ไม้ขนาดกลางขึ้นมาแล้วเริ่มสาธิตวิธีถือ </font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“โล่ไม่ใช่แค่ไว้กันการโจมตีเท่านั้น มันต้องสามารถใช้เป็นอาวุธได้ด้วย”
</font></b><br><br><font color="#32174d">ลูกสาวตระกูลยูหยิบโล่ไม้ขึ้นมา ซึ่งแน่นอนว่ามันหนักกว่าที่คาดเอาไว้ ซึ่งเพจหัน</font><br><font color="#32174d">มองบางคนนก็หยิบโล่ขึ้นมาราวกับมันเบาหวิว</font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“ลองจับคู่ แล้วลองใช้โล่ในการป้องกันการโจมตี”
</font></b><br><br><b style=""><font color="#a0522d">“มาคู่กันไหม ฉันไม่จริงจังกับมือใหม่หรอก”</font></b><font color="#32174d"> รุ่นพี่คนหนึ่งยิ้มให้พร้อมกับเริ่ม</font><br><font color="#32174d">เหวี่ยงดาบใส่เธอ
โชคดีที่เพจยกโล่ขึ้นมากันไว้ได้ทัน แต่แรงกระแทกทำให้หญิง</font><br><font color="#32174d">สาวเซถอยไปสองสามก้าว รวมถึงแขนที่ชาตามไปด้วย
</font><br><br><font color="#32174d"><b>“อย่าตั้งรับตรง ๆ ปัดออกด้านข้างไปซะ!”</b> เอมิเลียตะโกนแนะนำออกมา
</font><br><br><font color="#32174d">เมื่อได้คำแนะนำ เพจจึงตั้งหลักใหม่ เมื่อดาบของรุ่นพี่พุ่งมา เธอจึงขยับโล่เอียงออกไปด้านข้าง เพื่อลดแรงปะทะการโจมตีของอีกฝ่ายได้สำเร็จ
</font><br><br><b style=""><font color="#8b0000">“แบบนั้นแหละ! เก่งมาก”</font></b><font color="#32174d"> ครูสาวพยักหน้าพอใจ </font><font color="#8b0000"><b>“แต่ต้องเร็วขึ้นกว่านี้อีก ถ้าช้า<br>แบบนั้น ศัตรูจะโจมตีเราซ้ำได้ง่าย ๆ เข้าใจไหม”
</b></font><br><br><font color="#32174d"><b>“เข้าใจค่ะ!”</b> หญิงสาวรับคำแล้วพยายามฝึกต่อ ทั้งการป้องกันและขยับตัวให้เร็ว</font><br><font color="#32174d">ขึ้น แม้จะยังไม่คล่อง แต่ก็เริ่มเข้าใจหลักการใช้ของอาวุธทั้งสอง รวมพื้นฐานการ</font><br><font color="#32174d">ต่อสู้ด้วย แม้จะเป็นเพียงการเริ่มต้น แต่เพจก็พร้อมที่จะเรียนรู้ต่อไป
</font><br><b><br><font color="#8b0000">“วันนี้พอแค่นี้ก่อน ครั้งหน้าเรามาเจอกันใหม่!”
</font></b></font><br><br><div style="text-align: right; font-style: italic;"><font size="2" style="" color="#4b0082">คลาสเรียนดาบ&โล่ ครั้งที่ 1</font></div><div style="text-align: right; font-style: italic;"><font size="2" style="" color="#4b0082">รางวัลเข้าชั้นเรียน: +10 EXP , +20 ความกล้า ✡ </font></div></div></div><a href="http://is.gd/rossr" style="font-family: Calibri; font-size: 4px; text-transform: uppercase; letter-spacing: 1px; opacity: .3; text-decoration: none;">(resoure)</a></center>
Laura
โพสต์ 2025-4-15 17:37:18
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Example Box with Image and Text</title>
<style>
.blx-box {
margin: 0 auto;
max-width: 650px;
border-radius: 10px;
background: #fff;
color: #000;
box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
}
.blx-box-text {
padding: 20px;
font-family: Arial, sans-serif;
}
.blx-box-image-box {
background: rgba(255, 255, 255, 0.5);
width: fit-content;
padding: 8px 20px;
border-radius: 100px;
}
.blx-box-image {
height: 150px;
padding: 20px;
border-radius: 10px 10px 0 0;
font-weight: bold;
font-size: 14px;
color: rgb(51, 51, 51);
}
.blx-box-image-avatar {
width: 40px;
height: 40px;
border-radius: 50%;
display: inline-block;
vertical-align: middle;
margin-right: 12px;
}
.blx-box-image-container {
position: relative;
height: 250px;
background: url('https://i.imgur.com/qEmgk6F.png') center/cover no-repeat;
border-radius: 10px 10px 0 0;
-webkit-mask-image: -webkit-gradient(linear, center 30%, center 100%, from(rgba(0, 0, 0, 1)), to(rgba(0, 0, 0, 0.0)));
box-shadow: inset 0 0 10px rgba(0, 0, 0, 0.3);
}
.blx-box-image-container .blx-box-image-avatar {
position: absolute;
bottom: 10px;
left: 20px;
z-index: 10;
}
</style>
<div class="blx-box">
<div class="blx-box-image-container">
<div class="blx-box-image-avatar"><br></div>
</div>
<div class="blx-box-text">
<h2 style="text-align: right;"><font face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f" size="6">อัฒจันทร์</font></h2><div style="text-align: right;"><b><font color="#2f4f4f" face="TH SarabunPSK" size="5">คาบเรียนจิตวิญญาณเพอร์ซีอุส</font><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> เวลา 10.30 น (แต่ราร่าไม่เรียนหรอก)</span></b></div><div><hr class="l"><br></div><div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แสงแดดยามเช้าของค่ายฮาล์ฟบลัดอบอุ่นกำลังดี ลมเย็นปะทะใบหน้าเบาๆ กลิ่นดินจากสนามซ้อมจางๆ ลอยเข้าจมูก สร้างบรรยากาศของ “เช้าวันเรียนวิชาใหม่”</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">บริเวณอัฒจันทร์กลางสนาม มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งนั่งรอการสอนวิชา “<b>จิตวิญญาณเพอร์ซีอุส</b>” ซึ่งเป็นวิชาขั้นสูงเฉพาะลูกครึ่งเทพที่ผ่านการฝึกระดับกลางมาแล้วเท่านั้น</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ระดับนี้แล้ว แน่นอน ลอร์ร่าไม่ได้มีชื่อในคลาสนั้นอยู่แล้ว เอาอะไรไปมีเล่าเรียนไม่จบสักเทอมโถ่</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แต่ไม่มีชื่อแล้วใครสนล่ะ...สนามมันทางผ่านไง! ใครๆ ก็เดินผ่านได้</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ใดๆ บอกเลยว่าเช็คมาแล้ว คาบนี้คนสอนคือใคร มาไม่มีพลาดหรอกนะ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เด็กสาวร่างบางในเสื้อยืดลายตัวใหญ่กับกางเกงผ้ายืดขายาวสีเทา รองเท้าผ้าใบสบายๆ ผ่านสนามแบบ ไม่ได้แอบดูนะ แค่มองข้างๆ เฉยๆ มองเท่านั้น จริงๆ ไม่ได้จะสร้างเรื่องอะไรเลยนะ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">“ </font><b style=""><font color="#9932cc">ไหนดูซิ เขาเรียนกันยังไง </font></b><font color="#2f4f4f">" เธอพูดกับตัวเองเบาๆ</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แต่สิ่งที่ปรากฏตรงกลางสนามคือ…</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดฝึกดาบและโล่ เสื้อแขนยาวผ้าบางพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เปียกเหงื่อบางๆ แนบแผ่นหลัง กางเกงลำลองที่เป็นแบบขาสั้น </font></div><div><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><br></span></div><div><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">มันทำห้เห็นหุ่นฟิตพอดีไปหมด แบบมันดี ท่วงท่าการยืนถือดาบดูสงบแต่ทรงพลัง และผมสีดำขลับรวบเอาไว้แบบหลวมๆ ตัดกับแสงแดดยามเช้า ดูเล่นหูเล่นตาสุดๆ</span></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">“ </font><b style=""><font color="#9932cc">โอ๊ยยย ตายๆ หุ่นดีเป็นบ้า</font></b><font color="#2f4f4f"> ” ลอร์ร่าร้องในใจ กรีดร้องเต็มเสียงไปเลย แต่อะไร พูดไม่ได้เก็บอาการไว้นะ!!</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">อีกฝ่ายถูกล้อจากเหล่านักเรียนที่เข้าเรียน เขาหยิบดาบไม้ขึ้นมาตีท่าทางช้าๆ ทำท่าทางให้ดู เเละพูดแต่เเน่นอนว่าตรงที่ลอร์ร่ายืนไม่ได้ยินหรอกนะ </font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ส่วนตอนนี้ลอร์ร่าเหม่อมองอยู่นานจริงๆ มองคนสอนจนใจลอยไปไหนต่อไปแล้วไม่รู้ ดวงตาไม่กะพริบ สติไม่อยู่ที่เท้าแล้ว…</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">แต่อยู่ๆ เรื่องราวไม่คาดคิดก็เกิด มันก็นะ ต้องเกิดกับเเต่นังร่าอะหละ นักเรียนชายคนหนึ่งเงื้อหอกไม้ ขว้างไปผิดจังหวะ!</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ทิศทางของหอก…พุ่งตรงมาทางลอร์ร่า มันก็นะ เเต่กับร่าไง!!</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">" </font><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#9932cc"><b>เห้ย!!! "</b></font><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"> เสียงของผู้คนนักเรียนเเถวนั้นโหวกเวกกันสนั่น จนเรียกสติ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เธอที่ได้สติทันที แต่ก็ไม่ทันทำอะไร</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ก็มีมือใครบางคนคว้าไหล่เธอไว้แล้วดึงเธอเข้าหาตัว</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ตัวเธอหมุนไปชนกับแผงอกแข็งแรง กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นสบู่จางๆ ทำให้สมองเธอหยุดประมวลผล</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ส่วนหอกไม้พุ่งผ่านไปแบบเฉียดวิกนิดเดียว... ไม่รอดก็เจ็บตัวอะบอกเลย</font></div></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff0000">เธอมาทำอะไรเเถวนี้</font></b><font color="#2f4f4f"> " </font></font><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหู</span></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">ลอร์ร่าเงยหน้าช้าๆ เห็นเป็น</font><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">ดวงตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้น...กำลังมองมาที่เธอ </span><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">ระยะประชิดมาก มากจนเห็นลมหายใจ</span></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">“</font><b style=""><font color="#9932cc">อะ...อะ...เอ่อ...ขอโทษค่ะ...คือ...ไม่ได้ตั้งใจ—คือไม่ได้ดูอะค่ะ… โอ๊ย คือไม่ ผ่าน ผ่านมา ใช่ค่ะ ผ่านเฉยๆ </font></b><font color="#2f4f4f">”</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เธอพูดติดๆ ขัดๆ ทั้งตัวแข็ง แก้มร้อนขึ้นมาเฉยๆ แล้วใจเต้นแรงมาก ขอร้องเขาจะได้ยินไหมก่อน</font></div></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เขานั้นขยับตัวเเละปล่อยมือจากตัวลอร์ร่าเล็กน้อย </font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff0000">ต่อไปก็ระวังหน่อย เดินเร็วๆ</font></b><b><font color="#ff0000"> อย่าเหม่อลอยอีก</font></b> <font color="#2f4f4f">”</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font color="#2f4f4f"><font face="TH SarabunPSK" size="5">เขาที่แอบดุงเล็กน้อย จรงๆก็ห่วงหละดูออก ใบหน้านิ่งเหมือนเดิม แต่แววตานั้น... </font><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">เหมือนสังเกตว่าเธอเขินอยู่แน่นอน!!</span></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" style="color: rgb(47, 79, 79);">ลอร์ร่าพยักหน้าเร็วๆ </font><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#2f4f4f">“</font><b style=""><font color="#9932cc"> ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ! จะไม่เดินอีกค่ะ! ไม่เดินเลยค่ะ! เดี๋ยวบินกลับก็ได้ค่ะ!</font></b><font color="#2f4f4f">”</font></span></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เธอพูดพลางโค้งนิดๆ แบบไม่รู้จะทำยังไง เเล้วอะไรนะ เมื่อกี้พูดอะไร บินกลับ เดี๋ยวราร่า เธอบิน โอ๊ย อยากจะเอามือทุบหัวพูดอะไรออกไปเล่า</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">เสียงหัวเราะเบาๆ จากกลุ่มนักเรียนด้านหลังดังขึ้นทันที พร้อมเสียงซุบซิบ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff0000">แล้วไม่เป็นอะไรใชมั้ย </font></b><font color="#2f4f4f">" เขานั้นถามกับเด็กสาว</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ไม่ค่ะ โอเค ปกติค่ะ</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#9932cc"> ดีเเล้ว งันเดินกลับเองได้นะ เดินดีๆหละ ไม่ต้องบิน</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f">และเเน่นอนเขาล้อแล้ว ไม่น่าเลยยัยร่าเธอพลาดเขาก็ขยี้เสียด้วย บินอะไรของเธอ</font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">กลับ ค่ะ กลับเองได้ เดี๋ยวเดินกลับเลยค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอโค้งหัวให้พร้อมิ่งเเจ้นออกไปทันที </font></font><span style="color: rgb(47, 79, 79); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;">หน้าตาเเดงไปหมดเเล้ว</span></div><div><font size="5" face="TH SarabunPSK" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#ff0000"> เอ้า แล้วมองอะไร ฝึกต่อสิ </font></b><font color="#2f4f4f">" หลังเดินออกมา เสียงของร่างสูงที่ดังอยู่ห่างๆ เธอเองก็แบบว่านะ หนีก่อนเธอหอบหายใจ ยกมือกุมหน้า ใบหน้าแดงก่ำ</font></font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f"><br></font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">.....</font></b><font color="#2f4f4f"> " หัวใจจะวาย ตอนนี้เธอที่แบบมือไม้สั่นไปหมดเลย เธอทำตัวไม่ถูกด้วยซ้ำไป เขินไปหมด โอ๊ยเรื่องนี้ห้ามหลุดออกไปเด็ดขาดเลยนะ ไม่งันได้เป็นเรื่องอีกแน่ๆ เธอที่แบบ นิ่งไว้ </font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f"><br></font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">ทุกอย่างปกติ ไม่มีอะไรนิ่งไว้ก่อน ไม่ต้องอะไร ทำตัวปกติ!!</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><hr class="l"></div><div style="text-align: center;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#9932cc"><b style="">เพิ่มเติม</b></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#9932cc"><div style="text-align: center;"><b>ทุกครั้งที่ปฏิสัมพันธ์กับ NPC Lares SP TGC จะได้รับโบนัสความสนิทสนมเพิ่มขึ้น +10 (ผ้าคลุม)</b></div><div style="text-align: center;"><b>ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 2 / 4 / 6 / 8 คู่สนทนาจะได้กลิ่นหอมบนตัวคุณ </b></div><div style="text-align: center;"><b> จะได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (น้ำหอม)</b></div><div><br></div></font></div>
</div>
</div>
Nymeria
โพสต์ 2025-7-5 00:02:38
<style>
.chaos {
width: 700px;
margin: 10px auto;
background: #111;
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
color: #999;
line-height: 1;
}
.chaos im {
width: 660px;
height: 140px;
overflow: hidden;
display: block;
position: relative;
background: var(--color);
}
.chaos im img {
width: 660px;
filter: grayscale(100%);
mix-blend-mode: multiply;
outline: #5f3c8a 1px solid;
}
.chaos>div {
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
background: #222;
}
.chaos imagen {
position: relative;
border-radius: 100%;
display: block;
overflow: hidden;
width: 100px;
height: 100px;
padding: 0px;
border-top: #999 2px solid;
border-left: #999 2px solid;
border-bottom: var(--color) 2px solid;
border-right: var(--color) 2px solid;
top: -50px;
left: 105px;
position: relative;
z-index: 15;
}
.chaos imagen img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
}
.chaos dato {
background: var(--color);
font: 11px 'Inconsolata';
text-transform: uppercase;
padding: 5px;
display: block;
width: 85px;
border-radius: 25px;
margin-bottom: 5px;
position: relative;
top: -110px;
left: 10px;
text-align: center;
}
.chaos h2 {
position: relative;
margin-top: -225px;
padding: 20px;
text-align: right;
text-transform: uppercase;
}
.chaos h2 n {
display: block;
font: 21px Raleway;
font-weight: 100;
letter-spacing: -1px;
line-height: 15px;
}
.chaos h2 m {
display: block;
}
.chaos h2 x {
display: block;
font: 26px Oswald;
letter-spacing: 0px;
line-height: 20px;
letter-spacing: 3px;
font-weight: 200;
}
.chaos h2 l {
display: block;
font: bold 29px Montserrat;
line-height: 23px;
letter-spacing: -1px;
color: var(--color);
animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
}
@-webkit-keyframes glow {
from {
text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
}
to {
text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
}
}
.chaos texto {
display: block;
text-align: justify;
padding: 80px 30px 30px;
background: #e0e0e0;
font-size: 11px;
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: -65px;
color: #444;
}
.chaos h2:after {
content: " ";
width: 150px;
height: 1px;
background: #333;
display: block;
position: relative;
left: 240px;
top: 20px;
}
.chaos frase {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 9px calibri;
color: #666;
text-align: right;
line-height: 15px;
}
.chaos .Creds {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 8px calibri;
color: #666;
text-align: center;
width: 80px;
margin-top: -35px;
line-height: 15px;
background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
text-decoration: none;
}
.chaos br {
display: none;
}
.chaos texto br {
display: block;
}
</style>
<div class="chaos">
<div>
<im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
<imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
<dato>04-07-2025</dato>
<dato>13.20 PM</dato>
<h2>
<n>I want to be your</n>
<l>everything</l>
<x>little darling</x>
</h2>
<texto><br><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium; font-family: Kanit;"><b><font color="#000000">ดาบและโล่ I</font></b></span></div><font face="Kanit"><div style="text-align: left;"><font size="3" color="#000000"><br></font></div><font size="3"><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">"ให้ตายสิ นี่มันเป็นการทรมานที่ถูกกฎหมายชัดๆ" </font><font color="#000000">ไนมีเรียบ่นพึมพำกับตัวเองขณะที่เดินลากเท้าเข้ามาในลานประลองของค่าย แสงแดดเดือนกรกฎาคมสาดลงมาอย่างไม่ปรานี เผาไหม้พื้นดินจนฝุ่นคลุ้งทุกย่างก้าว กลิ่นเหงื่อไคลและเสียงโลหะกระทบกันดังระงม บรรยากาศดิบเถื่อนที่ทำให้ธิดาแห่งเฮคาทีอยากจะเสกตัวเองให้หายไปจากตรงนี้</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">วิชาการต่อสู้และป้องกันตัวจากอสุรกาย I ดาบและโล่... ชื่อวิชามันฟังดูน่าเบื่อตั้งแต่แรกเห็น สำหรับคนที่คุ้นเคยกับการใช้มนตราและเล่ห์กล การจับดาบดูเป็นการใช้แรงงานที่ไร้ชั้นเชิงสิ้นดี</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><i style=""><font color="#808080">“เธอก็รู้ว่ามันจำเป็น”</font></i><font color="#000000"> เสียงของคลาริสซ่าดังขึ้นในหัว เย็นชาแต่แฝงความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ </font><font color="#808080"><i>“เวทมนตร์ใช้เวลาในการร่าย แต่เขี้ยวเล็บของอสุรกายมันไม่เคยรอใคร”</i></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“ฉันรู้ แคลร์ แต่ดูสภาพสิ เหมือนโรงฆ่าสัตว์มากกว่าห้องเรียน”</font><font color="#000000"> ไนมีเรียสวนกลับในใจ ดวงตาสีเฮเซลกวาดมองไปรอบๆ กลุ่มเดมิก็อดหน้าใหม่และหน้าเก่าที่มารวมตัวกัน บางคนดูกระตือรือร้น บางคนก็ดูกังวล ส่วนไนมีเรีย... เธอแค่รู้สึกรำคาญ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ทันใดนั้น เสียงจอแจก็เงียบลง เมื่อร่างของสตรีคนหนึ่งก้าวเข้ามาในลานประลอง เธอไม่ใช่เดมิก็อดวัยรุ่นเหมือนคนอื่นๆ รูปลักษณ์ของเธอดูเหมือนคนอายุราวสี่สิบปี เส้นผมสีน้ำตาลถูกมัดรวบไว้ลวกๆ แต่ดวงตาสีฟ้าคมกริบนั้นกลับฉายแววของคนที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน ร่างกายสมส่วนในชุดฝึกรัดกุมเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ได้มาจากการใช้งานจริง ไม่ใช่การเข้ายิมเพื่อความสวยงาม</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">"สวัสดี เหล่าเดมิก็อด" </font><font color="#000000">น้ำเสียงของเธอห้าวและกังวาน มีอำนาจในตัวเองที่ทำให้ทุกคนต้องหยุดฟัง </font><font color="#4169e1">"ฉันชื่อเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต และในเทอมนี้ ฉันจะสอนให้พวกเธอรู้จักวิธีที่จะไม่ตายเร็วเกินไป"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไนมีเรีย... </font><i style=""><font color="#9932cc">*เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต? นักบินในตำนานคนนั้นน่ะหรือ? น่าสนใจกว่าที่คิดแหะ*</font></i></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">"ก่อนที่เราจะจับอาวุธ มีกฎสามข้อที่พวกเธอต้องจำให้ขึ้นใจ"</font><font color="#000000"> เอมีเลียชูสามนิ้วขึ้น</font><font color="#4169e1"> "ข้อแรก อาวุธไม่ใช่ของเล่น เคารพมันเหมือนที่เคารพชีวิตตัวเอง ข้อสอง เคารพคู่ซ้อมของเธอ เพราะในสนามรบจริง เขาอาจเป็นคนเดียวที่คอยระวังหลังให้ และข้อสาม... การต่อสู้ไม่ใช่เพื่อเกียรติยศ ไม่ใช่เพื่อความสนุก แต่มันคือการเอาชีวิตรอด ใครที่ไม่เข้าใจข้อนี้ ก็เชิญกลับไปเล่นทรายที่ชายหาดได้เลย"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำพูดของเธอตรงไปตรงมาและเฉียบขาด ไนมีเรียสัมผัสได้ถึงพลังที่แผ่ออกมาจากตัวตนของบุตรสาวแห่งซุสคนนี้... พลังของคนที่เคยเผชิญหน้ากับความตายและเดินออกมาได้อย่างทระนง</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">จากนั้น เอมีเลียก็พาทุกคนไปยังคลังอาวุธ แนะนำดาบและโล่ชนิดต่างๆ</font><font color="#4169e1"> “เลือกที่เหมาะกับสรีระ ไม่ใช่ที่ดูเท่” เธอกล่าว "ดาบซิฟอส (Xiphos) สั้น คล่องตัว เหมาะกับการแทงในระยะประชิด กลาดิอุส (Gladius) หนักกว่า ใช้ได้ทั้งฟันและแทง ส่วนโล่ฮอพไลท์ (Hoplite) กลม เบา ใช้ป้องกันและผลักศัตรู สคูทุม (Scutum) ใหญ่และหนักกว่า ให้การป้องกันที่ครอบคลุมแต่จะอุ้ยอ้าย เลือกซะ"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียเดินสำรวจอาวุธอย่างพินิจพิเคราะห์ มือที่สวมถุงมือลูกไม้สีดำลูบไปบนใบดาบอย่างแผ่วเบา เธอเลือกดาบซิฟอสที่ดูเพรียวบางและโล่ฮอพไลท์อันเล็ก ความรู้สึกของเหล็กเย็นๆ ในมือมันช่างแปลกประหลาด มันหนักและ... ไร้ชีวิตชีวา ไม่เหมือนพลังเวทที่ไหลเวียนในกายเธอ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">"เอาล่ะ เมื่อได้อาวุธแล้วก็มาเรียนรู้เรื่องที่สำคัญที่สุด... การยืน!" </font><font color="#000000">เอมีเลียตวาดลั่นลาน </font><font color="#4169e1">"ใครยืนไม่เป็นก็เหมือนรอให้ศัตรูมาเชือดคอ! วางเท้าให้กว้างกว่าช่วงไหล่ ย่อเข่าลง กระจายน้ำหนักไปที่ปลายเท้า หลังตรง โล่อยู่ด้านหน้า ดาบอยู่ในตำแหน่งพร้อมโจมตี!"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เธอสาธิตท่าทางให้ดู มันเป็นท่วงท่าที่มั่นคงและเปี่ยมพลัง ไนมีเรียพยายามเลียนแบบ แต่กลับรู้สึกเก้ๆ กังๆ ราวกับหุ่นกระบอกที่ถูกดึงเชือกผิดจังหวะ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">“ไม่ใช่แบบนั้น!” </font><font color="#000000">เสียงของเอมีเลียดังขึ้นข้างหู ก่อนที่ไนมีเรียจะทันตั้งตัว มือหยาบกร้านแต่แข็งแรงของครูฝึกก็เข้ามาจับที่เอวและไหล่ของเธอเพื่อปรับท่าทาง</font><font color="#4169e1"> "เธอยืนเหมือนกำลังจะเต้นรำในงานเลี้ยง ย่อตัวลงอีก! รู้สึกถึงพื้นใต้เท้าเธอสิ นั่นคือฐานของเธอ!"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียชะงักไปชั่วขณะกับการสัมผัสที่ไม่ได้คาดคิด เธอเกลียดการถูกเนื้อต้องตัวโดยไม่จำเป็น แต่สัมผัสของเอมีเลียนั้นไม่มีความลังเล มันคือการสั่งสอนที่ตรงไปตรงมาและเปี่ยมประสิทธิภาพ เธอจึงกล้ำกลืนความไม่พอใจลงคอและปรับท่าตามที่ถูกบอก</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">“ดีขึ้น”</font><font color="#000000"> เอมีเลียพยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะปล่อยมือแล้วเดินจากไป </font><font color="#4169e1">"ตอนนี้ลองเคลื่อนที่! หน้า หลัง ซ้าย ขวา! รักษาท่านี้ไว้ตลอดเวลา!"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เหล่าเดมิก็อดเริ่มฝึกย่างสามขุมไปรอบๆ ลานฝึก เสียงฝีเท้ากระทบพื้นดินดังพร้อมเพรียงกัน ไนมีเรียเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า พยายามทำความคุ้นเคยกับน้ำหนักของดาบและโล่ มันเมื่อยและน่ารำคาญ แต่เธอก็ยอมรับว่าท่าทางที่เอมีเลียสอนนั้นให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">กิจกรรมสุดท้ายคือการฝึกซ้อมกับหุ่นฟาง เอมีเลียสั่งให้ทุกคนลองใช้ดาบกับเป้านิ่งๆ ไนมีเรียเดินเข้าไปประจันหน้ากับหุ่นฟาง ยกดาบขึ้นแล้วฟันออกไปอย่างไม่มั่นใจนัก ใบดาบเฉือนเข้าที่แขนฟางอย่างแผ่วเบา</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#4169e1"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#4169e1">“นั่นเธอจะฟันมันหรือจะลูบมันกันแน่!” </font><font color="#000000">เสียงเอมีเลียตะโกนมาจากอีกฝั่งของลาน</font><font color="#4169e1"> "จินตนาการว่ามันคือลาเมียที่กำลังจะฉกกัดเธอสิ! ใส่แรงเข้าไป!"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ไนมีเรียถอนหายใจยาว ดวงตาหรี่ลงมองหุ่นฟางไร้วิญญาณตรงหน้า... ลาเมียงั้นเหรอ? ช่างเป็นการเปรียบเปรยที่ไร้จินตนาการสิ้นดี</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><i style=""><font color="#808080">"อย่างน้อยก็ลองคิดว่ามันคือคนที่เธอเกลียดดูสิ"</font></i><font color="#000000"> คลาริสซ่ากระซิบในหัว </font><font color="#808080"><i>"น่าจะช่วยได้เยอะ"</i></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นบนริมฝีปากของไนมีเรีย เธอหลับตาลงชั่วครู่ จินตนาการถึงใบหน้าของใครบางคนที่เธออยากจะมอบคำสาปให้... แล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แววตาของเธอเปลี่ยนไป มันคมกริบและเย็นชา เธอย่อตัวลงในท่าที่ถูกต้อง ยกดาบซิฟอสขึ้นสูง แล้วฟันฉับลงไปที่คอหุ่นฟางอย่างเต็มแรง!</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><b><i>ฉึบ!</i></b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">หัวของหุ่นฟางขาดกระเด็นหลุดจากบ่า ปลิวไปตกอยู่บนพื้นฝุ่น ท่ามกลางความเงียบงันชั่วขณะ ไนมีเรียยืนนิ่ง มองผลงานของตัวเองด้วยความรู้สึกพึงพอใจอย่างประหลาด ก่อนจะลดดาบลงอย่างสง่างาม</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">บางที... การใช้แรงงานแบบนี้อาจจะมีข้อดีของมันอยู่บ้างเหมือนกัน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ร่างบางส่งโคล่าให้เอมีเลียเช่นเดิมเพื่อช่วยให้ชุ่มคอ หลังจบการเรียนไนมีเรียเห็นรุ่นพี่ที่ลงชื่อในการฝึกเมนเทอร์แว่บๆ นั่นน่าจะเป็นเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ จึงวิ่งไปแจ้งความประสงค์ลงฝึกในกลุ่มของเขาด้วย<br><br></font></div>
<div style="text-align: center;"><font color="#000000">***<br><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เข้าเรียนวิชาดาบและโล่ 1/4
รางวัลเข้าชั้นเรียน: +10 EXP , +20 ความกล้า</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ให้ </font><font color="#ff0000">โคล่า</font><font color="#000000"> เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต กินไปเดี๋ยวคอแห้ง
</font><br><font color="#000000">กิจกรรมฝึกพิเศษกับรุ่นพี่เดมิก็อด: แจ้งความประสงค์ฝึกฝนในกลุ่มของรุ่นพี่ </font><br><font color="#8b0000"> เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์
</font><br><font color="#000000"><b>หยกหงส์คู่นิรันดร์ : </b>ทุกครั้งที่มีปฏิสัมพันธ์กับ NPC เดมี่ก็อตจะได้รับโบนัสความสัมพันธ์+5</font><br><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;">@God </div></div>
<br>
</font></font></texto>
<frase>i'll melt your heart into two </frase>
<a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
</div>
</div>
<style>
.chaos {
--color: #5f3c8a;
}
</style>
<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&family=Montserrat:wght@100;400;600&family=Raleway:wght@100;400;700&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&display=swap" rel="stylesheet">
Ripley
โพสต์ 2025-7-6 02:38:22
<style>
#RIPS01 {
border: 0px double ;
width: 800px;
box-shadow: #FFFFFF 1px 1px 1em;
background-image: url("https://img2.pic.in.th/pic/f25a4e8ff181d79718c5abdd2ed2e4a3c100365011933-ZMDY1F_fw658webp.png");
}
</style>
<style>
#RIPS02 {
width: 75%;
border: 0px solid ;
box-shadow: #FFFFFF 2px 2px 1em;
background-image: url("https://i.imgur.com/Rti02oX.png");}
</style>
<div align="center">
<div id="RIPS01">
<br><br>
<div id="RIPS02">
<div style="height: 400px; background-image: url('https://i.imgur.com/qCski30.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div>
<div style="margin-top: -250px; margin-right: -150px; text-align: right;">
<img height="500" src="https://i.imgur.com/Kke3enc.png" border="0" alt=""></div>
<br>
<div style="margin-top: -600px; text-align: center;">
<img width="600" src="https://img2.pic.in.th/pic/a8bbb7fc2cffd96a10b216e5f77bbe88.png" border="0" alt=""></div>
<div align="center">
<font face="TH SarabunPSK">
<b>
<span style="text-shadow: #345DA7 0px 0px 0.7px, #345DA7 0px 0px 25px, #345DA7 0px 0px 10px;">
<font color="#ffffff" size="7"> White Swan in The Ocean<br><br>First SWI class</font><br>
<font color="#ffffff" size="5">4th July 2025 15 AM</font>
</span>
</b>
</font></div>
<br><br>
<div style="text-align: left; display: block; width: 90%;">
<font color="#ffffff" face="TH SarabunPSK" size="5">
   ถึงแม้ว่าจะบอกร็อกซาน่าไปว่าเธอจะเข้าหมดก็เถอะแต่ว่ายายจอมเหม่อลอยตอนเรียนอย่างเธอน่ะหรือจะเป็นคนขยันขึ้นมาภายในช่วงเวลาหนึ่งปีที่หลับใหลต้องบอกว่าก่อนที่จะหลับเธอไปหัวล้มฟาดพื้นแถวไหนมาถึงจะนึกคิดขยันเอาป่านนี้ริปลียร์ สวอนสันผู้แอบไปพักสักหน่อยก่อนมาเรียนคลาสสุดท้ายอย่างการเรียนวิชาทวนที่อัฒจันทร์
<br><br>
   ถ้าให้ถามว่าเธอใช้อะไรเลือกให้ตัวเองมาอยู่ตรงนี้แทนคลาสดาบและโล่ก็คงจะต้องลองคิดถึงพื้นฐานบัลเลต์ของตัวเองเป็นหลักแล้ว จะให้ถือทั้งดาบและโล่ดูจะหนักหนาเกินไปสำหรับเธอที่คิดว่าการใช้หอกยาว หรือ ทวนยาวสักอันน่าจะประยุกต์สมรรถภาพทางกายในการเรียนรู้สิ่งนี้ได้ดีกว่ากันไปมากโขเป็นแน่
<br><br>
   ในช่วงเวลานี้รู้สึกได้ว่าผู้คนน่าจะเบามากกว่าเดิมไปพอควรอาจเพราะนี่มันก็ยามเย็นที่แดดส่งจ้าหน่อย หรือไม่ก็เพราะว่าต้องเลือกระหว่างดาบและโล่กับทวนที่ต้องเรียนในตอนบ่ายสองวิชาเพื่อไม่ให้ร่างกายอ่อนล้า หรือไม่ก็ไม่สนใจวิชาต่อสู้ระยะประชิด หรืออย่างสุดท้ายก็ต้องการโฟกัสทีละสาขาวิชาการต่อสู้ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดก็ตามสาเหตุเหล่านี้น่าจะมีผลต่อการเลือกเรียนในแต่ละวิชา
<br><br>
   ซึ่งร็อคซาน่าเองก็เลือกดาบและโล่เธอเลยหายต๋อมเป็นที่เรียบร้อยไปแล้วน่ะสิ
<br><br>
   ริปลีย์ในตอนนี้ที่มาถึงที่หมายก่อนเวลาสักพักใหญ่ได้ก็หยิบหนังสือวารสารทางวิชาการของค่ายที่ว่าด้วยปรากฎการณ์ไร้คืนจันทร์ฉายแบบนี้เธอที่ไม่รู้อะไรเลยตื่นมาก็เจอดวงอาทิตย์เที่ยงคืนแบบนี้ยอมรับเลยว่าช็อคไม่ไหวเลยต้องการตามข่าวสารตลอดเวลาที่ตัวเองหลับปุ๋ยใบหูเล็กถูกครอบด้วยหูฟังที่ไม่ได้มีโทรศัพท์ไว้เปิดเพลงแต่อย่างใดมันเลยเอามาครอบเหมือนเครื่องประดับให้ดูเข้ากันเวลาอ่านหนังสือตามความเคยชินตลอดสิบเจ็ดปีก่อนเข้าค่ายมาหนึ่งปีนี้แทนครั้นเมื่อเธอรู้สึกว่าสมองจะบวมไปหมดแล้วก็เลือกที่จะเงยหน้าขึ้น ลดหูฟังที่ครอบเพิ่มความเงียบลงห้อยคอเอาไว้แทน
<br><br>
   ตามธรรมเดียวของคนที่มักจะมองไปรอบ ๆ ชมนกชมไม้ชมผู้คนดูเหมือนว่าคนที่พอจะคุ้น ๆ อย่างหนุ่มคนนั้นที่เธอได้ยินกลาย ๆ ตอนที่เขาคุยกับคนอื่น—ต้องบอกว่าคนอื่นมาคุยกับเขาเลยพอจะได้ยินมาหน่อย ๆ ว่าเขาแท้จริงแล้วไม่ใช่หนุ่มบ้านอะโฟรไดต์แต่อย่างใดแต่เป็นเด็กบ้านอะธีน่าต่างหาก
<br><br>
   “แต่หล่อแบบนั้นก็ไม่ผิดนักหรอกที่จะบอกว่าเป็นหนุ่มบ้านอะโฟรไดท์น่ะ”
<br><br>
   “ใช่ไหมล่ะฉันที่เห็นครั้งแรกก็คิดเหมือนกันเขาหล่อเกินไปว่าไหม”
<br><br>
   ธิดาแห่งท้องทะเลที่กำลังนั่งเท้าคางดูผู้คนบนอัฒจันทร์อยู่ก็สะดุ้งโหยงจนใจเต้นระรัวไปหมดหันไปพบกับหญิงสาวรุ่นราวน่าจะคราวเดียวกันเธอเป็นหญิงสาวผมสีบลอนด์ทอง ดวงตาสดใส รอยยิ้นประดับหน้าดูเป็นมิตรขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าเธอคนนี้เป็นรุ่นเก๋าของที่นี่ในคราวเดียวกัน
<br><br>
   “โทษทีฉัน, ลิเลียน่า ไทเลอร์ ธิดาแห่งอะธีน่าน่ะ”หญิงสาวที่ชื่อว่าลิเลียน่าแนะนำตัวอย่างเป็นมิตรก่อนจะขยับมานั่งจับจองพื้นที่ข้าง ๆ อย่างง่ายดาย “เธอคือ ริปลีย์ สวอนสัน ธิดาแห่งโพไซดอนที่เคธี่พูดหยอกเมื่อเช้าใช่ไหม ?”
<br><br>
   “จำได้จากตรงนั้นนี่เอง”
<br><br>
   ริปลีย์ได้ยินว่าตัวเองเป็นที่รู้จักจากเรื่องไหนก็ทำได้แค่ถอนหายใจเบา ๆ
<br><br>
   “จริงสิพอดีว่าไม่ค่อยเห็นคนมานั่งอ่านวารสารวิชาการก่อนเริ่มคลาสน่ะเลยมาคุยด้วยกำลังอ่านเรื่องไหนหรอ”
<br><br>
   “วิจัย—เหมือนการพิสูจน์มากกว่าว่าตอนนี้เราไร้จันทร์อย่างแท้จริงแค่ไหนแล้วก็เอาตำนานนู่นนี่มาโยง วิเคราะห์ตามหลักฐานและสัญญาณธรรมชาติแล้วก็มีเล่าเรื่องสงครามก่อนหน้าด้วยน่ะ” ริปลีย์เอ่ยเล่าพร้อมกับชูปกหนังสือให้อีกคนดูก่อนจะยื่นให้อีกคน “เธอดูสนใจเหมือนกันนะเอาไหมฉันให้”
<br><br>
   “จริงหรอ ? ขอบใจนะสวอนสัน”
<br><br>
   “ด้วยความยินดี”
<br><br>
   แล้วทั้งสองก็นั่งเงียบเพราะคนชวนคุยข้าง ๆ มีเพียงเสียงเปิดหน้ากระดาษไปแล้วน่ะสิเป็นแบบนี้อยู่ครู่หนึ่งเชียวที่คุณครูผู้สอนคลาสนี้จะมาถึงบรรยาภายในห้องที่นี้พลันเงียบลงและจริงจังมากขึ้นไม่ว่าจะด้วยลักษณะของวิชาหรือว่ากลิ่นอายของผู้เป็นครูก็ตามคุณครูที่ได้ยินเสียงแว่ว ๆ จากเด็กที่กระซิบกันว่า ‘โซเฟีย คลาร์ก’ ค่อย ๆ ไล่สายตามองเด็ก ๆ ทั้งหมดก่อนจะเริ่มพูดออกมา
<br><br>
   "อะไรคือข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทวน?"
<br><br>
   เด็กทั้งหลายต่างมองหน้ากันก่อนที่จะเป็นหนุ่มหน้ามนที่เธอเพิ่งจะเมาท์— นับว่าเมาท์ได้แหละ อือ ที่เธอเพิ่งจะเมาท์กับลิเลียน่า ไทเลอร์ไปว่าเขาหน้าตาเบ้าหน้าเหมือนหนุ่มอะโฟรไดท์มากกว่าเป็นคนตอบคำถามนี้
<br><br>
   “ระยะของการโจมตีครับ”
<br><br>
   “ดี” โซเฟียพึงพอใจในคำตอบ "การต่อสู้จะเริ่มเมื่อเราอนุญาต และจะจบลงเมื่อเราต้องการ ผู้ที่ควบคุมระยะได้ คือผู้ที่ควบคุมการต่อสู้"
<br><br>
   หลังจากนั้นเธอก็นำอาวุธทั้งหลายมาเรียงกันให้เด็กทุกคนดูก่อนจะอธิบายไล่ไปตามแต่ละชนิดของมัน “มาดูความแตกต่างของอาวุธกันดีกว่าอันนี้ทวนสั้น (Dory) ที่ใช้กับโล่ และหอกยาว (Sarissa) สำหรับการตั้งแถวรบ”
<br><br>
   “หัวหอกสำหรับโจมตี, ด้ามจับสำหรับป้องกัน, และ "ตุ้มถ่วงปลายทวน" (Sauroter) สำหรับการโจมตีระยะประชิดที่ไม่คาดคิด”
<br><br>
   การเรียนนี้ดูเหมือนว่าจะน่าสนใจกว่าที่คิดแม้ว่าจะเริ่มด้วยทฤษฎีก็ตามแต่ว่าการที่มันเป็นทฤษฎีที่จะรักษาชีวิตน้อย ๆ ของเธอในยามที่ต้องจับของมีคมที่ทั้งฟาดฟันศัตรู เพื่อนพ้อง และตัวเธอเอง
<br><br>
   การเรียนรู้นี้ไม่ใช่แค่การฟัง แต่เป็นการจดจำเพื่อความปลอดภัยด้วย
<br><br>
   “ในวันนี้พวกเธอได้ถืออาวุธกันแน่แต่ว่าจะถืออาวุธแล้วจะทำอะไรต่อ ?วันนี้จะมาเรียนท่าทางการยืนกัน”
<br><br>
   โซเฟียเอ่ยก่อนจะหยิบทวนขึ้นมาถือพร้อมกับทำท่าและอธิบายตามให้พวกเธอได้เห็นภาพ เธอสอนการวางเท้าที่มั่นคง, การถ่ายน้ำหนัก, จุดศูนย์ถ่วงที่ต่ำ สอนการจับทวนสองมือ และการจับมือเดียว ก่อนที่จะกลายเป็นเวลาของการเรียนการสอนที่ต้องลงมือปฏิบัติจริงอย่างการฝึกยืนท่าเตรียมพร้อมทั้งหลายและฝึกแทงสี่ทิศ
<br><br>
   ให้ทุกคนมารับอาวุธฝึกฝนไปได้คนละหนึ่งอันริปลีย์ที่ยืนอยู่คนสุดท้ายในแถว
ในมือเธอคือ หอกยาวเกือบสองเท่าความสูงของตัวเอง ด้ามไม้แอชถูกขัดเรียบจนมันวาว ส่วนหัวหอกเป็นเหล็กที่สะท้อนแสงแดดเฉียบพลัน—น้ำหนักสมดุลกันอย่างประณีตกับปลายอีกด้านที่ถ่วงด้วย ตุ้มโลหะทรงปากฉลาม (sauroter) สำหรับการยันพื้นหรือแทงซ้ำระยะประชิดโซเฟีย เดินเข้ามาหาเธอด้วยสายตาพอใจครึ่งหนึ่งและจับตามองอีกครึ่ง
<br><br>
   “ธิดาแห่งโพไซดอนเลือกอาวุธที่ใช้ควบคุมสนาม... น่าสนใจ” เธอวางเท้าข้างหนึ่งลงบนพื้นและพูดอย่างจริงจัง “ฟังให้ดี—หอกยาวไม่ใช่ของคนใจร้อน มันยาวพอจะขวางกองทัพ แต่ก็ยาวพอจะพลาดเป้าได้ถ้าเธอสั่นไหวแม้เพียงเสี้ยวลมหายใจ”
<br><br>
   ริปลีย์รับฟังคำแนะนำก่อนที่จะกระจายไปยืนตามที่น่าจะไม่ชนกับใครในการเรียนคลาสนี้ครั้นเมื่อได้สัญญาณจากโซเฟีย คลาร์กก็ยกหอกขึ้นเต็มสองมือ—มือหน้าใกล้ปลายหอก มือหลังยึดฐานมั่นใกล้กลางลำตัว เธอกางขาออกเล็กน้อย ก้าวซ้ายไปข้างหน้า ถ่ายน้ำหนักให้มั่น เหมือนคลื่นที่ถาโถมแต่ไม่ล้ม
<br><br>
   โซเฟียที่หันมาเห็นพอดีก็พยักหน้า “อย่าใช้แขนแทง ใช้ทั้งตัว, หอกคือท่อนซุงยาว ๆ เธอคือรอก... เธอบังคับมันได้ด้วยสะโพกและไหล่ ไม่ใช่แค่ข้อมือ”
<br><br>
   “ค่ะ”
<br><br>
   น้ำเสียงหวานขานรับ ริปลีย์ขยับปลายหอกพุ่งแทง—ฟืด! เสียงแหวกอากาศคมชัด ปลายเหล็กเฉียดหัวหุ่นฟางไปเล็กน้อย... ไม่ถึงเป้า
<br><br>
  “ขยับเท้าซ้ายอีกหนึ่งนิ้ว” โซเฟียพูดเบา ๆ ขณะยืนอยู่ข้างหลัง “ถ้าขยับแล้วถึงแปลว่าเธอก้าวพลาดก่อนหน้านั้น... จำไว้—จุดตายของศัตรูต้องอยู่ในระยะหอกของเธอตั้งแต่ก่อนขยับ”
<br><br>
   ริปลีย์รับคำสั่งสอนก่อนจะเริ่มขยับเพื่อให้ได้ท่าที่ถูกต้องเหมาะสมกับสรีระของเธอให้มากที่สุดเมื่อได้จับหอกยาวสองมือนี้ก็ได้รู้อย่างแท้จริงว่าการตัดสินใจของเธอนั้นถูกต้องแล้ว เพราะสิ่งที่เธอมีคือการควบคุมสมดุลร่างกายได้ดีเยี่ยม การก้าวเท้าได้แม่นยำ คล่องแคล่วทุกทิศ สะโพกและขาแข็งแรง เหมาะกับอาวุธที่ต้องการแรงส่งจากลำตัว เส้นสายของการเคลื่อนไหวไม่แข็งทื่อทำให้ไม่เหวี่ยงหอกแล้วรู้สึกเทอะทะพร้อมทั้งยังสามารถตวัดมันได้อย่างสวยงามราวกับการแสงดของหงส์สีพิสุทธิ์แทน
<br><br>
   เมื่อการเรียนนี้ดำเนินไปเรื่อย ๆ จนถึงเวลาเลิกคลาสแล้ว ริปลีย์ยืนนิ่ง หอบเล็กน้อย เหงื่อซึมข้างแก้ม เธอไม่ได้ขยับไปไหนในทันที…มือยังจับหอกแน่นเหมือนก่อนเริ่มฝึก
<br><br>
   ...และในแววตา มีเพียงความแน่วแน่และทะเลอันลึก
<br><br>
   ดูเหมือนจะรู้แล้วสิว่าเธอจะจับอะไรเป็นอาวุธหลักของตัวเอง
<br><br><div align="center"><img src="https://i.imgur.com/bH3hmBb.png" width="200" _height="200" border="0"><br><br><br>
ให้ หนังสือวิชาการ ลิเลียน่า ไทเลอร์<br>
ให้สิ่งที่ชอบที่สุด(ใช่ไหมนะ ?)กับ NPC จะได้รับ +20 แต้มมิตรภาพ<br><br>
ใช้ได้ตัวละครผู้หญิงเท่านั้น : ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 2 4 6 8 คู่สนทนาจะได้กลิ่นหอมบนตัวคุณ ได้รับโบนัสพิเศษ+2 แต้ม (เฉพาะรุ่นพี่และเพื่อนเท่านั้น)<br><br>
รางวัลเข้าชั้นเรียน (แนบโรล): +10 EXP คลาสนี้ +20 ความกล้าด้วยไหมนะ---??<br><br>
@God
</div>
</font>
</div>
<div style="margin-top: -550px; "><div style="height: 800px; background-image: url('https://img2.pic.in.th/pic/2fdb742eac38e9e7ea5730ff1b25b4e4fd521a82fcaac-AzsWKK_fw658webp.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div></div>
</div>
<div style="margin-top: -100px; "><div style="height: 200px; background-image: url('https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/5720a3b19bcc91d47431705002cb55aebdda1a8f2df0-jXF7du_fw658webp.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div></div>
</div></div>
Nymeria
โพสต์ 2025-7-8 03:21:37
<style>
.chaos {
width: 700px;
margin: 10px auto;
background: #111;
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
color: #999;
line-height: 1;
}
.chaos im {
width: 660px;
height: 140px;
overflow: hidden;
display: block;
position: relative;
background: var(--color);
}
.chaos im img {
width: 660px;
filter: grayscale(100%);
mix-blend-mode: multiply;
outline: #5f3c8a 1px solid;
}
.chaos>div {
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
background: #222;
}
.chaos imagen {
position: relative;
border-radius: 100%;
display: block;
overflow: hidden;
width: 100px;
height: 100px;
padding: 0px;
border-top: #999 2px solid;
border-left: #999 2px solid;
border-bottom: var(--color) 2px solid;
border-right: var(--color) 2px solid;
top: -50px;
left: 105px;
position: relative;
z-index: 15;
}
.chaos imagen img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
}
.chaos dato {
background: var(--color);
font: 11px 'Inconsolata';
text-transform: uppercase;
padding: 5px;
display: block;
width: 85px;
border-radius: 25px;
margin-bottom: 5px;
position: relative;
top: -110px;
left: 10px;
text-align: center;
}
.chaos h2 {
position: relative;
margin-top: -225px;
padding: 20px;
text-align: right;
text-transform: uppercase;
}
.chaos h2 n {
display: block;
font: 21px Raleway;
font-weight: 100;
letter-spacing: -1px;
line-height: 15px;
}
.chaos h2 m {
display: block;
}
.chaos h2 x {
display: block;
font: 26px Oswald;
letter-spacing: 0px;
line-height: 20px;
letter-spacing: 3px;
font-weight: 200;
}
.chaos h2 l {
display: block;
font: bold 29px Montserrat;
line-height: 23px;
letter-spacing: -1px;
color: var(--color);
animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
}
@-webkit-keyframes glow {
from {
text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
}
to {
text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
}
}
.chaos texto {
display: block;
text-align: justify;
padding: 80px 30px 30px;
background: #e0e0e0;
font-size: 11px;
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: -65px;
color: #444;
}
.chaos h2:after {
content: " ";
width: 150px;
height: 1px;
background: #333;
display: block;
position: relative;
left: 240px;
top: 20px;
}
.chaos frase {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 9px calibri;
color: #666;
text-align: right;
line-height: 15px;
}
.chaos .Creds {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 8px calibri;
color: #666;
text-align: center;
width: 80px;
margin-top: -35px;
line-height: 15px;
background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
text-decoration: none;
}
.chaos br {
display: none;
}
.chaos texto br {
display: block;
}
</style>
<div class="chaos">
<div>
<im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
<imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
<dato>07-07-2025</dato>
<dato>18.10 PM</dato>
<h2>
<n>I want to be your</n>
<l>everything</l>
<x>little darling</x>
</h2>
<texto><br><font face="Kanit"><font size="3">
<br>
<br><div style="text-align: left;"><font color="#000000">แสงแดดยามเย็นเริ่มทอสีส้มอ่อนอาบท้องฟ้า เมื่อไนมีเรียมาถึงลานฝึกซ้อมอีกครั้งหนึ่งซึ่งจัดไว้สำหรับวิชาการต่อสู้ด้วยมือเปล่า มันเป็นลานดินอัดแน่นที่ล้อมรอบด้วยกระสอบทรายและหุ่นไม้ที่สภาพดูยับเยินกว่าในสนามประลองดาบเสียอีก อากาศที่เริ่มเย็นลงไม่ได้ช่วยลดทอนความร้อนระอุจากพลังงานของเหล่าเดมิก็อดที่มารวมตัวกันได้เลย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">หลังจากศิลปะอันงดงามของธนูและการฟาดฟันแบบโบราณของดาบ ตอนนี้เธอต้องมาเรียนรู้วิธีการที่ดิบเถื่อนที่สุด... การใช้ร่างกายเข้าปะทะ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc">“คลาสสุดท้ายสำหรับวันนี้... หวังว่ามันจะคุ้มค่ากับความเหนื่อยล้านะ”</font><font color="#8b0000"> </font><font color="#000000">เจ้าของนัยน์ตาลึกลับพึมพำขณะยืดเส้นยืดสายเบาๆ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#808080"><i>“การต่อสู้ด้วยมือเปล่าคือพื้นฐานที่สุด สาวน้อย ถ้าเธอทำได้แม้ในตอนที่ไม่มีอะไรอยู่ในมือ เธอก็จะรอด”</i></font><font color="#000000"> คลาริสซ่าให้ทรรศนะด้วยน้ำเสียงจริงจังในหัวของเธอ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">แล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้น... ไม่ได้เดินเข้ามาอย่างโอ่อ่า ไม่ได้ตะโกนเรียกความสนใจ เขาแค่ยืนอยู่ตรงนั้น และความเงียบก็เข้าปกคลุมทั้งลานฝึกโดยอัตโนมัติ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดฝึกสีเข้ม ผมสีดำขลับตัดกับดวงตาสีฟ้าคมกริบที่ดูราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณ กล้ามเนื้อที่ปรากฏตามแขนและลำตัวไม่ใช่กล้ามเนื้อที่สร้างมาเพื่อความสวยงาม แต่มันคือเครื่องมือที่ผ่านการใช้งานมาอย่างหนักหน่วง เขายืนนิ่ง ทว่ากลับแผ่รังสีของนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกวินาที</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์... บุตรแห่งแอรีสในตำนาน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">“ฉันชื่อเลเวอเรทท์”</font><font color="#000000"> เขาเริ่มด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง </font><font color="#8b0000">"และฉันจะไม่สอนให้พวกนายเป็นฮีโร่... ฉันจะสอนให้พวกนายรอดตาย"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นกวาดมองไปทั่วกลุ่มเดมิก็อดหน้าใหม่</font><font color="#8b0000"> “ลืมภาพสวยหรูที่เคยเห็นในหนังซะให้หมด สนามรบจริงมันไม่ปราณีใคร อย่าเพิ่งคิดเท่ห์ คิดแค่ว่าจะไม่ตายก็พอ”</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำพูดของเขาเหมือนน้ำเย็นที่สาดใส่หน้า ปลุกทุกคนให้ตื่นจากความฝัน ไนมีเรียยิ้มมุมปาก... </font><i style=""><font color="#9932cc">อย่างน้อยเขาก็พูดตรงดี</font></i></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><b style=""><font color="#8b0000">“วอร์มอัพ!” </font></b><font color="#000000">เลเวอเรทท์สั่งเสียงเฉียบขาด </font><font color="#8b0000"><b>“วิดพื้นสามสิบ! ซิทอัพห้าสิบ! วิ่งรอบสนามห้ารอบ! ปฏิบัติ!”</b></font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เสียงโอดครวญดังขึ้นแผ่วเบา แต่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง ไนมีเรียถอนหายใจอย่างระอา ก่อนจะทิ้งตัวลงบนพื้นดินเพื่อเริ่มวิดพื้น มันเป็นกิริยาที่ขัดกับความสง่างามของเธอโดยสิ้นเชิง แต่เธอก็ทำมันด้วยท่าทางที่ถูกต้องและมั่นคงอย่างน่าประหลาด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">หลังจากการอบอุ่นร่างกายที่เรียกเหงื่อจนชุ่ม ทุกคนก็กลับมายืนหอบหายใจเป็นวงกลมรอบตัวเลเวอเรทท์</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#8b0000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">"สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้คือการหายใจ" </font><font color="#000000">เขาพูดต่อ </font><font color="#8b0000">"ไม่ใช่หายใจเพื่ออยู่ แต่หายใจเพื่อควบคุมความกลัว สูดเข้าลึกๆ... กลั้นไว้... แล้วผ่อนออกมาช้าๆ ควบคุมมันซะ แล้วความตื่นตระหนกจะทำอะไรพวกนายไม่ได้"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">จากนั้นเขาก็สาธิตท่าตั้งการ์ด </font><font color="#8b0000">"ป้องกันหน้าและลำตัว"</font><font color="#000000"> เขาอธิบายพร้อมกับยกกำปั้นขึ้นมาป้องกันใบหน้าและซี่โครง</font><font color="#8b0000"> "ย่อตัวลง รักษาจุดศูนย์ถ่วงให้ต่ำ เคลื่อนไหวด้วยปลายเท้า ไม่ใช่ส้นเท้า"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">การเคลื่อนไหวของบุตรแห่งแอรีสนั้นไหลลื่นและเปี่ยมประสิทธิภาพ ทุกย่างก้าว ทุกการหมุนตัว ไร้ซึ่งความฟุ่มเฟือย มันคือการเคลื่อนไหวของนักฆ่า ไม่ใช่นักเต้นรำ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขาให้นักเรียนฝึกตามช้าๆ ก่อนจะเดินไปรอบวงเพื่อแก้ไขท่าทางของแต่ละคนด้วยตัวเอง เมื่อเขามาหยุดตรงหน้าไนมีเรีย ดวงตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้นจับจ้องที่ท่าทางของเธอ</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">"การ์ดสูงไป"</font><font color="#000000"> เขาติสั้นๆ</font><font color="#8b0000"> "เธอเปิดช่องว่างที่ลำตัว และอย่าเชิดหน้าแบบนั้น มันน่าหมั่นไส้และเป็นเป้าให้เขาอัดหน้าง่ายขึ้น"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">คำวิจารณ์ที่ตรงไปตรงมาจนน่าโมโห แต่ไนมีเรียกลับไม่รู้สึกโกรธ มันคือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ เธอปรับท่าตามที่เขาบอกอย่างเงียบเชียบ รู้สึกได้ถึงความสมดุลที่ดีขึ้นในทันที ชายคนนี้ไม่ได้สอนด้วยตำรา แต่สอนด้วยประสบการณ์ที่แลกมาด้วยเลือด</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">บทเรียนสุดท้ายของวันคือ</font><b style=""><font color="#8b0000"> "การล้ม" </font></b><font color="#000000">เขาสาธิตวิธีทิ้งตัวลงพื้นและดีดตัวลุกขึ้นยืนในพริบตา </font><font color="#8b0000">"ในสนามรบจริง นายล้มแน่ แต่คนที่รอดคือคนลุกขึ้นมาได้เร็วกว่า"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ทุกคนฝึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างกายเริ่มจำได้เอง ไนมีเรียค้นพบว่าถึงแม้เธอจะเกลียดความสกปรกและเหงื่อไคล แต่ความรู้สึกของการควบคุมร่างกายตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้น... มันก็น่าพึงพอใจในแบบของมัน</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เมื่อสิ้นสุดการฝึก เลเวอเรทท์ก็ปล่อยให้ทุกคนไปพักผ่อนโดยไม่มีคำพูดฟุ่มเฟือยใดๆ อีก ขณะที่คนอื่นๆ ทยอยเดินออกจากลานฝึกด้วยสภาพอิดโรย ไนมีเรียกลับเดินตรงเข้าไปหาครูฝึกหนุ่ม</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา ในมือที่สวมถุงมือปรากฏดอกกุหลาบสีน้ำเงินเข้มราวกับสีของท้องฟ้ายามราตรีขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ... ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากพลังของธิดาแห่งเวทมนตร์</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#9932cc"><b>"การสอนของคุณ... มันไร้ความปราณีและมีประสิทธิภาพอย่างน่าชื่นชม" </b></font><font color="#000000">ไนมีเรียกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะยื่นดอกกุหลาบให้เขา </font><font color="#9932cc">"ฉันจะตั้งใจฝึกฝน.. รุ่นพี่ ขอฝากตัวด้วยในอีกเก้าวัน"</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เลเวอเรทท์มองดอกกุหลาบสีประหลาดในมือเธอสลับกับใบหน้างดงามที่เรียบเฉยของหญิงสาว ความประหลาดใจฉายวูบขึ้นในดวงตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้นเป็นครั้งแรกของวัน เขารับดอกไม้ไปถือไว้ นิ้วที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธสัมผัสกับกลีบดอกไม้อันบอบบางอย่างไม่คุ้นเคย</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">เขาไม่พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับช้าๆ เป็นการตอบรับคำชม(?)</font></div>
<div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000">ร่างอรชรหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้บุตรแห่งเทพสงครามยืนนิ่งอยู่กับดอกไม้สีน้ำเงินที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ตามธรรมชาติเพียงลำพัง ในใจของไนมีเรียไม่ได้มีเพียงความเหนื่อยล้าอีกต่อไป แต่มีความเคารพต่อศาสตร์แห่งการเอาตัวรอดที่ชายคนนั้นได้มอบให้... มันอาจจะไม่ใช่เวทมนตร์ แต่ความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมตายนั้น ก็เป็นพลังที่แข็งแกร่งไม่แพ้กัน</font></div>
<div style="text-align: center;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font color="#000000">*****</font></div><div style="text-align: center;"><font color="#8b0000"><b>ฝึกกับเลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ 1/10</b></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#000000"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font color="#ff00ff">หยกหงส์คู่นิรันดร์ : </font><font color="#000000">ทุกครั้งที่มีปฏิสัมพันธ์กับ NPC เดมี่ก็อตจะได้รับโบนัสความสัมพันธ์ +5</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#0000ff">มอบกุหลาบสีน้ำเงิน</font><font color="#000000"> ให้ เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์ เมื่อนำไปมอบให้ NPC/TGC เป็นของขวัญ จะได้ความสนิทสนม+40 x2</font></div><div style="text-align: left;"><font color="#8b0000">กิจกรรมฝึกฝนกับรุ่นพี่ :</font><font color="#000000"> ในการฝึกแต่ละครั้งความสัมพันธ์กับ NPC รุ่นพี่ที่สังกัด x2 เฉพาะการมอบของ<br><div style="text-align: center;">@God </div></font></div></font></font></texto>
<frase>i'll melt your heart into two </frase>
<a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
</div>
</div>
<style>
.chaos {
--color: #5f3c8a;
}
</style>
<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&family=Montserrat:wght@100;400;600&family=Raleway:wght@100;400;700&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&display=swap" rel="stylesheet">