[บ้านพักหมายเลข 3] ห้องโถงหลัก - บ้านหมายเลข 3 - บ้านโพไซดอน - Percy Jackson and the Olympians Thailand

Ripley โพสต์ 2025-7-9 00:51:48

Ripley โพสต์ 2025-7-18 23:27:26

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ripley เมื่อ 2025-7-19 08:52 <style>
#RIPS01 {
border: 0px double ;
width: 800px;
box-shadow: #FFFFFF 1px 1px 1em;
background-image: url("https://img2.pic.in.th/pic/f25a4e8ff181d79718c5abdd2ed2e4a3c100365011933-ZMDY1F_fw658webp.png");
}
</style>

<style>
#RIPS02 {
width: 75%;
border: 0px solid ;
box-shadow: #FFFFFF 2px 2px 1em;
background-image: url("https://i.imgur.com/Rti02oX.png");}
</style>
<style>
#RIPS03 {
width: 63%;
border: 0px solid ;
padding: 50px;
box-shadow: #FFFFFF 2px 2px 1em;
background-image: url("https://i.imgur.com/Rti02oX.png");}
</style>

<div align="center">
<div id="RIPS01">

 
<div id="RIPS02">
<div style="height: 400px; background-image: url('https://i.imgur.com/qCski30.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div>
<div style="margin-top: -250px; margin-right: -150px; text-align: right;">
<img height="500" src="https://i.imgur.com/Kke3enc.png" border="0" alt=""></div>
 
<div style="margin-top: -600px; text-align: center;">
<img width="600" src="https://img2.pic.in.th/pic/a8bbb7fc2cffd96a10b216e5f77bbe88.png" border="0" alt=""></div>

<div align="center">




 White Swan in The Ocean Unlock The Power 
17th July 2025 9PM


</div>
 

<div style="text-align: left; display: block; width: 90%;">


&emsp;&emsp;ในที่สุดเธอก็ได้กลับบ้านแล้ว !
 
&emsp;&emsp; ริปลีย์ที่กลับมาถึงค่ายเอาช่วงเย็น ๆ ไปกินข้าวกับลิเลียน่า ไทเลอร์ และ เบย์ สโตนบรูค เพื่อเป็นการฉลองการทำภารกิจแรกของริปลีย์และฉลองที่ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัน
 
&emsp;&emsp; “ดีจริง ๆ ที่ไม่ต้องลอยไปหายัยออตตี้บ้านฮาเดสซะแล้ว”
 
&emsp;&emsp; เป็นอีกครั้งที่เธอยังคงใช้คำว่า กลายเป็นเพื่อนจอร์จ แทนคำว่า ตาย อยู่เสมออาจเป็นเพราะเป็นการปลอบใจตัวเธอเองล่ะมั้งที่ว่าการตายก็แค่ทำให้เธอกลายเป็นวิญญาณไปแกล้งยัยพี่สาวร่วมบ้านที่ตอนนี้กลายเป็นพี่สาวต่างบ้านไปแล้วเรียบร้อย
 
&emsp;&emsp; มือเล็กยกผ้าขนหนูขึ้นเช็ดเรือนผมสีน้ำตาลทองสว่างที่เปียกชื้นกายบางในชุดนอนเดินตามทางในบ้านมายังโถงกลางบ้าน
 
&emsp;&emsp; “เหนื่อยหน่อยนะพี่ริปลีย์”
 
&emsp;&emsp; “ไม่หน่อยหรอกรีชอย่างกับซ้อมหนีตายตลอดเวลาแหนะ”
 
&emsp;&emsp; บทสนทนาของสองสาวในบ้านหลังใหญ่ได้กำเนิดขึ้นในรอบหลายวันที่ไม่ได้เจอกัน มือเล็กของริปลีย์ยื่นไปลูบหัวของรีชาเบา ๆ ก่อนจะนึกถึงเด็ก ๆ สามคนที่เธอเพิ่งไปกู้ชีพมาแก๊งพ่อมดแม่มดในโลกทวยเทพเธอนึกถึงว่าหนึ่งในนั้นมีคนที่มักจะจดจ้องลำน้ำตลอดยามขับผ่านความรู้ของเธอได้บอกว่าบางทีเอียนอาจจะเป็น—น้องชายของเธอก็ได้ ?
 
&emsp;&emsp; “รีชเราอาจจะมีสมาชิกใหม่ก็ได้นะ— Maybe ?”
 
&emsp;&emsp; “จริงหรอพี่ริปลีย์!?”
 
&emsp;&emsp; ดวงตาของรีชาวาวใสเปล่งประกายจนน่าเอ็นดูแม้ว่าอยากจะยอมรับไปเต็มปากว่าเป็นแบบนั้นแต่ถ้าเธอคาดการผิดขึ้นมาจะไม่ทำให้ความหวังของเด็กน้อยคนนี้ที่จะกลายเป็น ‘รุ่นพี่’ ในวันข้างหน้าพังทลายหรอกหรอ ?ริปลีย์ทำได้เพียงยกยิ้มเบา ๆ ก่อนจะย่อตัวเพื่อเอ่ยกับรีชาอย่างอ่อนโยน
 
&emsp;&emsp; “Just maybe—ไม่แน่ใจว่าพี่จะคิดถูกไหมแต่ถ้าถูกก็ถือว่าดีใช่ไหมล่ะ ?” เธอเอ่ยบอกตามตรง “เดี๋ยวขอไปทักทายพ่อหน่อยว่ากลับบ้านแล้วส่วนเด็กดีน่ะ ต่อให้ตอนนี้จะสว่างจนแสบตาก็เถอะแต่ก็สามทุ่มแล้ว ไปนอนเร็ว”
 
&emsp;&emsp; “ค่า !”
 
&emsp;&emsp; ดวงตากลมมองตามร่างเล็กของน้องน้อยในค่ายรีบวิ่งไปหอนอนฝั่งหญิงที่ที่ตอนนี้มีเธอกับรีชาพักกันสองคนก่อนที่จะเดินลึกตรงไปยังรูปปั้นของโพไซดอนเพื่อคุยกับเขา
 
&emsp;&emsp; “สวัสดีค่ะพ่อตอนนี้ฉันกลับมาถึงบ้านแล้วนะ” เธอเอ่ยพร้อมกับยกมือขึ้นวางประทับ ณ มือของรูปปั้น “ฉันต้องไปถึงแอตแลนต้าเพื่อกู้ชีพเด็กสามคนหวิดจะกลายเป็นเพื่อนจอร์จซ้ำแล้วซ้ำเล่า— หมายถึง เกือบจะกลายเป็นวิญญาณลอยกลับค่ายน่ะค่ะจอร์จมันชื่อของวิญญาณที่ติดตามร็อกซาน่า ธิดาแห่งฮาเดสมาตั้งแต่เด็ก ๆ ฉันเลยชอบล้อความตายด้วยชื่อของเขาบ่อย ๆ อย่างไรก็ตามสายน้ำเยียวยาของคุณที่มอบพลังให้น่ะช่วยได้เยอะเลยน่ะขอบคุณนะคะ”
 
&emsp;&emsp; วินาทีนั้นเองที่เธอเอ่ยจบสายลมกลิ่นเค็มพัดโชยโอบกายเล็กแม้ตอนแรกจะรู้สึกเย็นสบายแต่ว่าความหนักอึ้งที่ทำให้เธอหัวหนักเกินทนนั้นแล่นเข้ามาโดยพลันริปลีย์รู้ว่ามีสิ่งใดแปลกไปจากตอนแรกแต่ก็รู้สึกว่าร่างกายนี้ไม่อาจจะต่อต้านการทิ้งกายลงนั่งพิงกับแท่นรูปปั้นความมืดมิดได้เข้ามาเธอสลบไปจามภาระของร่างกายที่หนักอึ้งกระทันหัน

 <div align="center"><img src="https://i.imgur.com/bH3hmBb.png" width="200" _height="200" border="0"></div> 


</div>
<div style="margin-top: -550px; "><div style="height: 800px; background-image: url('https://img2.pic.in.th/pic/2fdb742eac38e9e7ea5730ff1b25b4e4fd521a82fcaac-AzsWKK_fw658webp.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div></div>
</div>
 
<div id="RIPS03">
<div style="text-align: left;">


<div align="center">เปิดใช้งานเอฟเฟค</div>
 ปลดพลัง ภูมิคุ้มกันพิษ สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้าภูมิคุ้มกันเปียก และ ฟองอากาศแห่งชีวิต ใช้ค่าตื่นรู้ 7 แต้ม
 
◆BELIEVER◆ 
(ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ) 
- โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15 
◆ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ◆ 
โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15 
@God
</div></div>

<div style="margin-top: -100px; "><div style="height: 200px; background-image: url('https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/5720a3b19bcc91d47431705002cb55aebdda1a8f2df0-jXF7du_fw658webp.png');
background-repeat: no-repeat;
background-size: cover;"></div></div>
</div></div>

Ripley โพสต์ 2025-7-19 10:19:44

Ripley โพสต์ 2025-7-26 23:27:27

Ripley โพสต์ 2025-8-26 09:09:50

Parida โพสต์ 2025-9-3 21:53:13

<div style="
font-family: 'Sarabun', sans-serif;
background-color: #FAF0E6;
border: 6px solid #4B2E2E;
border-radius: 10px;
padding: 30px;
width: 90%;
max-width: 1000px;
margin: 50px auto;
box-shadow: 0 0 20px #8B4513 inset;
position: relative;
overflow: hidden;
">


<div class="draggable" style="
 font-size: 36px;
 font-weight: bold;
 text-align: center;
 color: #3B3B3B;
 margin-bottom: 10px;
 cursor: move;
">ค่ายฮาล์ฟบลัด</div>


<div class="draggable" style="
 font-size: 16px;
 color: #3B3B3B;
 text-align: right;
 margin-bottom: 10px;
 cursor: move;
">วันที่: 3 กันยายน 2025 </div>


<div class="draggable" style="
 font-size: 22px;
 font-weight: bold;
 color: #3B3B3B;
 text-align: center;
 margin-bottom: 20px;
 cursor: move;
">บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 41</div>


<div style="display: flex; gap: 20px; align-items: flex-start; max-height: 600px; overflow-y: auto; padding-right: 10px;">

 
 <div class="draggable floating-image" style="flex: 0 0 280px; cursor: move;">
 <img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065558.md.jpg" alt="ภาพลึกลับ" style="width: 100%; border: 4px solid #5D3A66; border-radius: 10px; box-shadow: 0 0 15px #B497BD;">
 </div>

 
 <div style="width: 2px; background-color: #4B2E2E;"></div>

 
 <div class="draggable floating-text" style="flex: 1 1 0%; font-size: 18px; line-height: 1.8; cursor: move;">
 เนื้อหาโรลเพลย์:      หลังจากที่ทีน่า แซนโดวาลพาภริดา อารยภักดีเทวราช หรือ ริดา ทัวร์กระท่อมของเทพซุสจนทั่วแล้ว เธอก็หันกลับมามองเด็กสาวรุ่นน้องด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ที่ต่อไปที่เราจะไปกันนะ… ก็คือบ้านของเทพโพไซดอน! แต่ต้องบอกก่อนนะว่าเราจะได้ยืนดูแค่หน้าบ้านเท่านั้น เพราะที่นั่นเป็นเขตส่วนตัวของสมาชิกในครอบครัวโพไซดอนน่ะ” .    น้ำเสียงสดใสของทีน่าทำให้ริดารู้สึกตื่นเต้น หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ ดวงตาเป็นประกายวาววับและรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนริมฝีปาก ก่อนจะก้าวเดินตามทีน่าไปอย่างว่าง่ายไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงหน้า กระท่อมโพไซดอน บ้านหมายเลขที่ 3 ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางค่ายฮาล์ฟบลัด ตัวกระท่อมภายนอกทำจาก หินปะการังสีฟ้าคราม แวววาวเมื่อสะท้อนกับแสงแดดยามบ่าย ด้านหน้ามี เสากรีกสีน้ำทะเล เรียงรายค้ำยันหลังคา ดูสง่างามและแฝงกลิ่นอายของพลังมหาสมุทร รอบตัวบ้านมีกลิ่นไอเกลือทะเลจาง ๆ ลอยฟุ้ง คล้ายกำลังยืนอยู่ริมชายหาด เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังแผ่ว ๆ ราวกับมาจากที่ใดที่หนึ่งแม้ที่นี่จะห่างไกลทะเล      ทีน่าหยุดยืนตรงหน้ากระท่อมแล้วหันไปยิ้มให้ริดาอีกครั้ง เธอเริ่มบรรยายด้วยน้ำเสียงจริงจังปนความเคารพ “บ้านหลังนี้เป็นที่พักของลูก ๆ แห่งเทพโพไซดอน ภายในมีห้องโถงหลักที่เอาไว้ให้สมาชิกในครอบครัวรวมตัวกัน ถึงภายนอกจะดูเรียบง่าย แต่ข้างในเต็มไปด้วยพลังเวทมนตร์แห่งน้ำที่มีเอกลักษณ์มาก แค่ยืนอยู่ตรงนี้ เธอก็น่าจะรู้สึกได้ถึงพลังของมหาสมุทรที่แผ่วเบาล้อมรอบตัวเราอยู่”ริดาเงยหน้ามองกระท่อมด้วยดวงตากลมโตที่เปล่งประกายด้วยความตื่นตะลึง ขนลุกซู่เล็กน้อยเพราะสัมผัสได้ถึงพลังที่ซ่อนอยู่ กลิ่นไอเค็มจาง ๆ ของน้ำทะเลน่าหลงใหลจนเธอเผลอยิ้มกว้างออกมาโดยไม่รู้ตัว .    ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเบา ๆ ก็ดังแว่วออกมาจากเฉลียงด้านหน้า เมื่อริดาหันไปมอง เธอก็พบกับชายหนุ่มร่างสูงผู้หนึ่งยืนพิงเสากรีกอย่างสบาย ๆ เขาคือ เจโรม ปาร์ค ซึงยอน หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า เจย์       เจย์มีใบหน้าคมคายแฝงเสน่ห์ ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและรอยยิ้มอบอุ่นที่เป็นมิตร ลมทะเลพัดผ่านเส้นผมสีเข้มของเขาให้พลิ้วไหวเล็กน้อย บุคลิกของเขาดูสุขุมแต่ก็แฝงพลังงานบวกอย่างน่าประหลาด เมื่อเขาได้พูดคุยหรือแสดงออกถึงความตั้งใจ เสียงของเขาจะดังและมั่นคง เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ไม่ต่างจากคนที่มีชีวิตชีวาแบบ extrovert ที่คอยสร้างเสียงหัวเราะให้คนรอบข้าง“โอ้… ทีน่า นั่นเธอเหรอ!” เสียงของเจย์ดังขึ้นพร้อมก้าวเดินเข้ามา รอยยิ้มกว้างเผยให้เห็นถึงความเป็นกันเอง เขามองไปยังริดาที่แอบหลบอยู่ข้าง ๆ ทีน่าด้วยความสนใจ “แล้วนี่… เด็กใหม่สินะ?” .    ทีน่ายกมือโบกเล็กน้อยก่อนตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริง “ใช่แล้ว เจย์! นี่คือริดา ลูกครึ่งเทพคนใหม่ของค่ายเรา เธอเพิ่งมาถึงวันนี้เอง”      ริดาก้าวออกมาจากด้านหลังทีน่าช้า ๆ ก่อนจะยกมือไหว้ตามแบบไทย ๆ “สวัสดีค่ะ… ฉันริดา ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”เจย์หัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะยกมือขึ้นเกาท้ายทอยด้วยท่าทีเขินเล็กน้อย “โอ้ ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นหรอก! เราอยู่กันแบบครอบครัวสบาย ๆ ได้เลย ยินดีต้อนรับสู่ค่ายฮาล์ฟบลัดนะ ริดา” .    ในจังหวะนั้น ริดาอดไม่ได้ที่จะใช้ “สกิลสายตาวิ๊ง ๆ” ประจำตัว ส่งรอยยิ้มมีเสน่ห์พร้อมแววตาเป็นประกายใส่เจย์อย่างขี้เล่น แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่ก็ทำให้เจย์ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมพูดอย่างขบขัน “โอ้โห… แหม สายตานั่นทำเอาฉันไปไม่เป็นเลยนะ!” .   ทีน่าที่อยู่ข้าง ๆ หันมามองทั้งคู่พร้อมยิ้มขำ ๆ พลางส่ายหน้าเบา ๆ “เธอนี่นะ ริดา… ยังไม่ทันไรก็เริ่มสร้างสีสันให้ค่ายซะแล้ว”      บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างเป็นกันเอง ลมทะเลพัดโชยเบา ๆ คล้ายจะเอื้อให้มิตรภาพระหว่างพวกเขากำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน ท่ามกลางพลังแห่งมหาสมุทรที่โอบล้อมบ้านหมายเลขที่ 3 แห่งนี้ ราวกับเทพโพไซดอนเองก็กำลังเฝ้ามองพวกเขาอยู่ในเงามืดของทะเลลึก รับรางวัล: +15 EXP .     .                 .                         

 
 </div>

</div>


<div class="draggable floating-text" style="
 font-size: 20px;
 font-style: italic;
 text-align: center;
 margin-top: 30px;
 color: #4B2E2E;
 border-top: 2px solid #4B2E2E;
 padding-top: 10px;
 cursor: move;
">
 "ในความมืดมิดยังมีแสงนำทางผู้กล้าแห่งเฮคาที"
</div>


<div class="draggable" style="font-size: 16px; margin-top: 15px; cursor: move;">
 สถานที่: ห้องโถงหลัก ของ บ้านโพไซดอน|  หัวข้อ: กระท่อมโพไซดอน: พลังแห่งมหาสมุทรและรอยยิ้มแรก</div>

</div>


<style>
@keyframes floatText {
0% { transform: translateY(0px); }
50% { transform: translateY(-3px); }
100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-text {
animation: floatText 4s ease-in-out infinite;
}

@keyframes floatImage {
0% { transform: translateY(0px); }
50% { transform: translateY(-5px); }
100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-image img {
animation: floatImage 5s ease-in-out infinite;
}

/* Scrollbar กล่องหลัก */
div::-webkit-scrollbar {
width: 10px;
}
div::-webkit-scrollbar-track {
background: #FAF0E6;
}
div::-webkit-scrollbar-thumb {
background-color: #4B2E2E;
border-radius: 10px;
border: 2px solid #FAF0E6;
}
</style>

Mackenzie โพสต์ 2026-1-19 19:00:33

Dean โพสต์ 2026-1-20 00:12:31

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2026-1-20 00:15

Mackenzie ตอบกลับเมื่อ 2026-1-19 19:00
107.the last day of 2025-31.12.2025 / 06:20PM-แม้ว่าพายุหิมะจะถล่มนิวยอ ...
https://i.imgur.com/ZmPLSo3.png382https://i.imgur.com/ZmPLSo3.pngส่งท้ายปีเก่า
[ต่อจากโรลเพลย์ของ @Mackenzie]
            (WED) 31/12/2025 เวลา 20.40 น.
            “มันก็ประมาณนั้นแหละ” ดีนกล่าวด้วยความภาคภูมิใจในตัวแฟนคนเก่งของเขา แม้ว่าแมคเคนซีจะไม่ได้เล่ารายละเอียดทั้งหมดออกมาก็ตาม ซึ่งดูเหมือนว่าหลาย ๆ คนจะอยากมีความรักที่ชวนฝันเหมือนกับสองคนนี้ไม่มากก็น้อย “แต่ก็ยังมีอีกค—..”
            ดีนหันไปทางเดม่อนที่ประกบข้างไปด้วยลิเลียน่าและรูบี้ สมองส่วนสามัญสำนึกของเขาฉุกคิดก่อนจะโพล่งทั้งประโยคออกไปได้ว่า ‘ตกลงความสัมพันธ์ของสามคนนี้มันยังไงนะ?’ จึงหุบปากดีกว่าเพราะคราวนี้รูบี้อาจจะไม่ขอเขาประลองดี ๆ แต่เป็นการเปิดสนามประลองมันตรงนี้ตอนนี้เลยก็เป็นได้ เลยไม่เอาดีกว่า
            “ฉัน… หมายถึงว่านอกจากอาหารแล้วฉันยังมีของขวัญให้ทุกคนด้วยน่ะ! เพราะงั้นแจกของขวัญกันเลยดีกว่า!”
            “เย้! ของขวัญ”
            ไฮรี่และเด็ก ๆ ต่างกระโดดโลดเต้นดีใจไม่ต่างจากพวกเด็กน้อย ทุกคนเข้าแถวรอรับของขวัญจากเจ้าบ้านอย่างดีนที่ถูกห่อด้วยกระดาษสีส้ม เริ่มต้นด้วยเหล่าสายเลือดเฮอร์มีส ไฮรี่ ชาร์ล็อต นิโคไล เชมัส รีชา แก๊งรถไฟ สองสาวจากไอริส เอมีเลีย และมาถึงคิวของเอียน มาร์โลว์สมาชิกใหม่ของบ้านโพไซดอนผู้ที่มาถึงค่ายตอนที่ดีนไม่อยู่
            “ขอบคุณฮะพี่ดีน”
            ของขวัญของเด็กชายมีขนาดเล็กที่สุด เป็นของขวัญที่มีขนาดเพียงแค่หนึ่งฝ่ามือและบางไม่กี่เซนติเมตร คาดเดาไม่ได้เลยว่าเขาจะได้อะไรเป็นของขวัญปีใหม่
         “เปิดเลย! เปิดเลย!”
            กองเชียร์ส่งเสียงสนับสนุนเหมือนอย่างหลายคนก่อนหน้าที่ได้ของขวัญกันไปแล้ว แม้จะประหม่าแต่เด็กชายจำเป็นต้องทำตามธรรมเนียมเฉกเช่นคนอื่น ๆ และสิ่งที่โผล่พ้นกระดาษห่อของขวัญสีส้มก็คือ ‘โทรศัทพ์เดดาลัส รุ่นไฮโดรเอ็กซ์’
            “ทะ… โทรศัพท์มือถือ!”
            เอียนตกใจมือไม้อ่อนจนเกือบจะทำของขวัญที่เพิ่งได้รับมาหลุดออกจากมือแต่เขายังรับไว้ได้ทัน เด็กชายผู้เป็นกำพร้าไม่เคยได้รับของขวัญราคาแพงขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ซึ่งคนอื่น ๆ ในงานก็ตกใจเช่นกันที่ดีนให้ของขวัญมูลค่าสูงขนาดนี้แก่เอียน
            “ถ้านายไม่รังเกียจนะเอียน มันเป็นมือถือเครื่องเก่าของฉันเอง ตอนแรกก็กะว่าจะซื้อเครื่องใหม่ให้หรอก แต่คงไม่ทันนายออกไปทำภารกิจแน่ ๆ ไหน ๆ ต้องเดินทางไกลไปกับพี่ไพเพอร์นายก็ควรจะมีติดตัวไว้ติดต่อกับคนอื่นเวลาหลงทาง แล้วไม่มีโทรศัพท์รุ่นไหนจะเหมาะกับนายมากกว่านี้อีกแล้ว พี่สำรองข้อมูลทุกอย่างเอาไว้แล้วเพราะงั้นนายเอาไปใช้ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ พี่โหลดแอปสำคัญ ๆ แล้วสมัครไอดีใหม่ตั้งค่าเป็นชื่อนายไว้แล้วด้วย ใช้ตามสบายเลยนะเอียน”
            “พี่ดีน ผมเกรงใจจัง แล้วแบบนี้พี่จะ…” เด็กชายพูดน้ำเสียงตะกุกตะกัก แม้ว่าเขาจะดีใจกับของขวัญที่เคยอยากได้มานาน แต่ความเกรงใจกลับมีมากกว่า
            “รับไปเถอะน่า ไม่ต้องเกรงใจหรอก พี่มีดรักม่าเยอะ” ดีนทำท่าตบกระเป๋าเสื้อแต่ไม่มีเสียงกรุ๊งกริ๊งของเงินโบราณ “เอาไว้ออกไปทำธุระกับแมคซี่พี่จะแวะไปซื้อเครื่องใหม่ ส่วนช่วงที่ไม่มีมือถือใช้ฉันคงต้องรบกวนนายหน่อยนะแมคซี่” ดีนหัวเราะฮี่
         “อืมฮึ ไม่มีปัญหา” แมคเคนซีพยักหน้ารับ ยังไงพวกเขาก็ตัวติดกันแทบตลอดเวลาอยู่แล้ว

         เมื่อเห็นว่าพี่ชายไม่ได้ติดขัดเรื่องการใช้มือถืออย่างที่ว่าจริง ๆ เด็กชายจึงยอมรับของขวัญจากดีนไว้ด้วยความเต็มใจ ปาร์ตี้คืนนี้ไม่ใช่เพียงแค่งานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่เท่านั้น แต่ยังเป็นการเลี้ยงส่งเอียนสู่ภารกิจแรกที่จะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้เช้าอีกด้วย
            พิธีแจกของขวัญดำเนินต่อไปจนมาถึงคนสุดท้ายคือแมคเคนซี ดีนไม่มีของขวัญอยู่ในมือ เขาเพียงแค่ติดริบบิ้นสีส้มไว้ที่อกของตัวเอง ซึ่งของขวัญชิ้นนี้ก็ดูจะถูกใจบุตรเทพีแห่งม่านหมอกเป็นพิเศษจนถึงกับยิ้มกว้างแล้วโน้มคอคนรักมาแตะจูบที่ริมฝีปากสีนู้ดเบา ๆ อย่างห้ามใจไม่ไหวจนทุกคนในงานต่างส่งเสียงวี้ดวิ้วแซวคู่รักคู่นี้แต่ช้าไปแล้วที่จะเขินอาย
            เหล่าผู้คนอยู่ร่วมงานต่อกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้ายามดึกงานเลี้ยงก็เลิกไปก่อนจะถึงเวลาเคาน์ดาวน์ปีใหม่ แขกต่างบ้านกลับไปยังกระท่อมของพวกเขา รวมทั้งดีนและแมคเคนซีที่กลับไปรังรักแสนสุขที่บ้านเฮคาที
            “อยู่กันสองคนก็ปิดบ้านดี ๆ นะ พี่ไปก่อนล่ะ”
            “ค่า แล้วเจอกันใหม่ปีหน้านะคะพี่ดีน” รีชาโบกมือลาหวอย ๆ ในมือกอดตุ๊กตาวาฬเพชฌฆาตสีพาสเทลตัวใหม่ที่ดีนซื้อให้ ข้าง ๆ มีเอียนที่โบกมือลาทั้งสองที่หน้าประตู
https://www.youtube.com/watch?v=b5Zay_Hd_7Q[เพลงประกอบ กด ► ฟังเพื่อเพิ่มอรรถรส]
            ความอุ่นจากฝ่ามือที่กุมกันแน่นค่อย ๆ ซึมผ่านถุงมือหนา ท่ามกลางความหนาวเย็นของลองไอแลนด์ที่เพิ่งผ่านพายุหิมะโหมกระหน่ำไปไม่กี่วันก่อน อากาศยังคงเย็นจัด ลมยังพัดเอากลิ่นหิมะเก่าติดมาด้วย แต่ความอบอุ่นระหว่างสองมือกลับชัดเจนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ดีนและแมคเคนซีเดินไปด้วยกันช้า ๆ กุมมือกันฝ่าความหนาวนั้น ราวกับว่าแค่มีอีกฝ่ายอยู่ข้าง ๆ ฤดูหนาวก็ไม่โหดร้ายอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป
            งานเคาน์ดาวน์คืนนี้คงได้แต่อยู่ในห้องนอนที่อบอุ่นกว่าทะเลสาปกลางค่ายดังเช่นเมื่อปีที่แล้ว ทั้งสองนับเวลาถอยหลังร่วมกันในขณะที่เข็มนาฬิกาเข้าสู่เที่ยงคืน
         “สิบ.. เก้า.. แปด.. เจ็ด.. หก.. ห้า.. สี่.. สาม.. สอง.. หนึ่ง! สวัสดีปีใหม่นะที่รัก”
            เสียงพลุจากที่ไกล ๆ ถูกจุดขึ้นเฉลิมฉลองเมื่อเข้าสู่ศักราชใหม่ ดีนไม่ตกใจเสียงของมันอีกต่อไปในเมื่อหัวใจของเขาได้รับการเยียวยาเป็นอย่างดี ชายหนุ่มโน้มใบหน้าที่มีตอหนวดขึ้นแพลมหลังจากที่เพิ่งโกนทิ้งไปเมื่อเช้าจุมพิตลงที่ริมฝีปากอิ่มสีสวยเหมือนผลเชอร์รี่ที่เพิ่งเอ่ยสวัสดีปีใหม่กับเขา เมื่อผละใบหน้าออกดวงตาสีเปลือกไม้สะท้อนแสงไฟสลัวเป็นประกายระริก
            “ฉันดีใจที่ได้ฉลองปีใหม่กับนายอีกปีนะแมคซี่ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของพวกเรา แล้วได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปอีกนาน ๆ นะที่รัก”
            “อืม…ไม่ว่าจะผ่านปีใหม่ไปอีกสักกี่ปี ไม่ว่าจะพบเจอเรื่องราวแบบไหน ขอให้เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ”
            ทั้งสองมองตากันโดยไม่ต้องมีคำพูดสวยหรูใด ๆ พรรณาความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ดีเท่ากับสิ่งที่พวกเขาเป็นอยู่ ปีที่แล้วพวกเขาผ่านเรื่องทั้งดีและร้ายมามากมาย แต่ถึงอย่างนั้นมือคู่นี้ก็กุมกันไว้แน่นโดยไม่มีสิ่งใดมาแยกจากได้ง่าย ๆ ร่างทั้งสองสวมกอดกัน มอบไออุ่นให้แก่กันจากนี้และตลอดไป

https://i.imgur.com/KH6drOM.png
สิ้นสุดปี 2025
static/image/hrline/line3.png

ปฎิสัมพันธ์กับ เอียน มาร์โลว์+7 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+??? ความสนิทสนมจากการมอบ 9335392]+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ][รวม +22 ความสนิทสนม] (ยังไม่รวมจากที่มอบสมาร์ทโฟน)
static/image/hrline/line3.png

ปฎิสัมพันธ์กับ เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย+20 ความสนิทสนมจากการมอบ [นาฬิกาสปอร์ต]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ][รวม +40 ความสนิทสนม]

static/image/hrline/line3.png

ปฎิสัมพันธ์กับ ลิเลียน่า ไทเลอร์+7 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+20 ความสนิทสนมจากการมอบ [คาลิมบา]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ][รวม +42 ความสนิทสนม]

static/image/hrline/line3.png

ปฎิสัมพันธ์กับ ดาริน่า อิวานอฟ+7 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+20 ความสนิทสนมจากการมอบ [ชุดเครื่องเขียน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ][รวม +42 ความสนิทสนม]

static/image/hrline/line3.png

มอบของขวัญให้คนอื่น ๆ ในงานเลี้ยง

มอบ ] ให้ เดม่อน เคนเนลท์มอบ [ชุดกี่เพ้า] ให้ รูบี้ ซูมอบ [หนังสือนิทาน] ให้ เลย์ลา เอลฟาวลีย์มอบ [บอร์ดเกม] ให้ เลย์ลินน์ เอลฟาวลีย์มอบ [น้ำหอมบุรุษ] ให้ อีธาน ซางมอบ [ไฟแช็ก] ให้ ไฮรี่ แฟรงค์ คาสเตลโล่ มอบ [กล้องถ่ายรูป] ให้ ทีน่า แซนโดวาล มอบ [ชุดนักเรียนญี่ปุ่น] ให้ ชาร์ล็อต ลิลเลี่ยนมอบ [ลูกบอล] ให้ นิโคไล ครอฟต์มอบ [ตัวต่อเลโก้] ให้ เชมัส แคตต์มอบ [ตุ๊กตายัดนุ่น] ให้ รีชา แคมพ์เบลล์
@God

หน้า: 1 2 3 [4]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver