แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Cooper เมื่อ 2025-2-14 21:14 <br /><br /><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;" id="docs-internal-guid-26d2d85c-7fff-da60-59e6-b39ecfd6aa0c"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font style="" face="Sarabun" size="3">Time</font></span></p><div style="text-align: left;"><font face="Sarabun" size="3"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Sarabun" size="3">14/02/25 </font></span></p><div style="text-align: left;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="6" face="Sarabun"><b>บทพิเศษ Valentine's Day</b></font></span></p><div style="text-align: center;"><font size="6" face="Sarabun"><b><br></b></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="6" face="Sarabun"><b>ตอนที่ 4</b></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"นี่มันอะไรกันครับเนี่ย..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์นั่งกอดอกในอ้อมแขนของไลแซนเดอร์ ทำหน้าบึ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะรู้อยู่แล้วว่าต่อให้บอกให้ปล่อย อีกฝ่ายก็คงไม่สนใจคำขอของเขาอยู่ดี </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชายหน้ามึนคนนี้น่ะหรือจะฟังเขา? ไม่มีทาง! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วพยายามเมินสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา ไม่สนใจแม้แต่เสียงกระซิบกระซาบที่ฟังดูเหมือนกำลังเดากันไปต่างๆ นานาว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">...ก็แค่คู่เดตจากกิจกรรม <i>blind date</i> ครับพี่น้อง ไม่ต้องคิดไปไกลขนาดนั้น! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ข่มใจไม่คิดมาก พยายามหา ข้อดีของการปล่อยให้ตัวเองอยู่ในสภาพนี้</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">อย่างน้อยมันก็สบายกว่าเดินเองแหละน่า</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ขณะที่เขากำลังจมอยู่ในความคิด เสียงทุ้มข้างตัวก็ดึงเขากลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เหลือบมองเจ้าของคำถามก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย เสียงฟังดูเป็นห่วงจริงๆ นะ... แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยแฮะ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...ผมไม่ได้เป็นอะไรครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"แน่ใจเหรอ?" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"แน่ใจครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์มองเขานิ่งๆ คล้ายกำลังประเมินว่าเขาพูดจริงหรือเปล่า คูเปอร์ทำหน้าขรึมเข้าไว้ พยายามรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองให้ดูสงบที่สุด... </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แม้ว่าในใจจะรู้สึกอับอายอยู่ลึกๆ ก็เถอะ! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ดูเหมือนไลแซนเดอร์จะไม่ได้ติดใจอะไร เพราะอีกฝ่ายเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"สรุปแล้วคุณอยากกินร้านไหนดีครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะย้อนถามกลับ<font color="#48d1cc"> "แล้วคุณล่ะครับ อยากกินอะไร?" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"วันนี้ผมให้คุณจัดการมื้ออาหารได้เต็มที่เลย" </font>ไลแซนเดอร์กล่าวเสียงเรียบ<font color="#2e8b57"> "อยากให้ผมกินอะไร เดี๋ยวผมจะอุ้มคุณเข้าไปด้วย" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กัดฟันแน่น ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายพูดเล่นหรือพูดจริง แต่ดูจากบุคลิกของเจ้าตัวแล้ว... เขาว่าอีกฝ่ายพูดจริงแน่ๆ! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">โอเค เขาควรเลือกร้านให้เร็วที่สุดก่อนที่จะถูกหิ้วเข้าไปทั้งแบบนี้ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">สายตาสีเทากวาดมองรอบตัว พวกเขากำลังเข้าสู่ โอลิมเปียน พลาซ่า ศูนย์กลางของร้านอาหารและซุ้มเกมในแดร์ ยูนิเวอร์แซล อาคารรอบจัตุรัสตกแต่งด้วยสีสันสดใสในสไตล์กรีกแฟนตาซี ประดับไปด้วยเสาโรมันแกะสลักลวดลายเทพเจ้าแห่งโอลิมปัส </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เหลือบไปเห็นร้านหนึ่งที่มีป้ายเมนูใหญ่ติดอยู่หน้าร้าน <i>"Ares' BBQ Feast"</i></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">...อาหารปิ้งย่าง? </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ดูเข้าท่าดีแฮะ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ร้านนั้นครับ!"</font> เขาชี้ไปทันที </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์พยักหน้าก่อนจะก้าวเข้าไปในร้านโดยยังไม่ยอมปล่อยเขาลงสักนิด จนกระทั่งพนักงานที่รอรับลูกค้าเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างสงสัย คูเปอร์ถึงได้กระซิบเบาๆ ผ่านซี่ฟัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"วางผมลงได้แล้วครับ!" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">อ้อ จริงสิ</font>" อีกฝ่ายทำเหมือนเพิ่งนึกได้ ก่อนจะวางเขาลงบนเก้าอี้อย่างใจเย็น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ถอนหายใจแล้วรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ หันไปสั่งอาหารทันทีเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาหมาดๆ </font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากนั้นไม่นาน อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ควันหอมฉุยของเนื้อย่างลอยอวลเต็มร้าน ทำให้คูเปอร์รู้สึกหิวขึ้นมาทันที พวกเขาสั่งเนื้อวัว เนื้อแกะ และไส้กรอกรมควันมาลอง ส่วนข้างเคียงก็มีขนมปังอบชีสและซอสสูตรพิเศษของร้าน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ยิ้มออกมาเล็กน้อย พอเป็นอาหารประเภทนี้ก็รู้สึกคุ้นเคยและสบายใจกว่าการกินเค้กเมื่อกี้เยอะ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ดูคุณจะชอบนะครับ"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าไลแซนเดอร์กำลังมองเขาอยู่ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...ก็อาหารดูดีมากเลยนี่ครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"อืม ดีแล้ว" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">พวกเขาเริ่มลงมือย่างเนื้อบนเตากลางโต๊ะ คูเปอร์ใช้ตะเกียบคีบเนื้อพลิกไปมาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเหลือบมองคนที่นั่งตรงข้ามกัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"ปกติคุณกินอะไรบ่อยที่สุดครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ขนมปังกับกาแฟ"</font> ไลแซนเดอร์ตอบเรียบๆ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"...นั่นมันอาหารเช้านี่ครับ" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"แล้วก็อาหารเที่ยงและอาหารเย็นด้วย" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์หยุดมือทันที<font color="#48d1cc"> "เดี๋ยว... นี่คุณหมายความว่ากินแต่ขนมปังกับกาแฟจริงๆ น่ะเหรอครับ?"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"อืม" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คุณใช้ชีวิตยังไงกันครับ!?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ก็ใช้ชีวิตปกติ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"นี่มันไม่ปกติเลยสักนิด!" </font>คูเปอร์ส่ายหัว<font color="#48d1cc"> "แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด วันนี้คุณต้องกินให้อิ่มเลยนะครับ!" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์เลิกคิ้วน้อยๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ<font color="#2e8b57"> "คุณนี่ใจดีจังนะครับ”</font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">“...ผมเรียกว่าหวังดีมากกว่านะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">พวกเขาย่างเนื้อกันไปสักพัก บรรยากาศรอบตัวเริ่มผ่อนคลายลง คูเปอร์ค่อยๆ ลืมความอายไปบ้างแล้ว และเริ่มรู้สึกว่าเขากับไลแซนเดอร์เข้าขากันได้ดีจนน่าแปลกใจ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"คุณนี่เก่งนะครับ" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กระพริบตา<font color="#48d1cc"> "อะไรครับ?" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"เรื่องการดูแลคนอื่น" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"...?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"คุณดูแลผมตั้งแต่เลือกอาหารให้ คอยดูว่าผมกินครบไหม หรือแม้แต่ตอนที่พยายามบังคับให้ผมกินเยอะๆ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"แต่ไหนบอกว่าผมต้องเป็นฝ่ายดูแลคุณไงครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์นิ่งไป ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วตักเนื้อย่างชิ้นหนึ่งใส่จานของไลแซนเดอร์ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"ถ้าจะเถียงก็ช่วยกินนี่ก่อนนะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"รับคำสั่ง" </font>ไลแซนเดอร์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อเข้าปาก </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เบือนหน้าออกไปนิดๆ ไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า... แต่บรรยากาศระหว่างพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไปจากตอนแรกแล้วจริงๆ อย่างน้อยก็รู้สึกว่าพวกเขาเป็นกันเองขึ้น</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากที่ไลแซนเดอร์ยอมรับเนื้อย่างจากเขาแล้ว คูเปอร์ก็รีบก้มหน้าก้มตากินอาหารของตัวเองเพื่อกลบเกลื่อนอะไรบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">มันเป็นความรู้สึกประหลาดที่เขาไม่อยากจะยอมรับง่ายๆ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันมีอยู่จริง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">บรรยากาศระหว่างพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไป อาจจะเพราะไฟอ่อนๆ จากเตาย่างที่ให้ความอบอุ่น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"คุณดูตั้งใจทำอาหารจังนะครับ"</font> ไลแซนเดอร์พูดขึ้นพร้อมกับเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มองดูคูเปอร์ที่กำลังพลิกเนื้ออย่างจริงจัง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"ก็แน่นอนสิครับ"</font> คูเปอร์ตอบโดยไม่ละสายตาจากเตา <font color="#48d1cc">"เวลาจะกินอะไร ผมก็อยากให้มันออกมาดีที่สุด" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"งั้นคุณช่วยดูแลเตาของผมด้วยสิ"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เหลือบมองไปที่จานของอีกฝ่าย พบว่าเนื้อของไลแซนเดอร์ยังแทบไม่ได้แตะเลย มีเพียงชิ้นเล็กๆ สองสามชิ้นที่ถูกหยิบไปกินเท่านั้น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">เฮ้ คุณนี่มันแย่จริงๆ นะครับ</font>" เขาส่ายหัว "<font color="#48d1cc">ยังไม่ได้กินอะไรจริงจังเลยไม่ใช่เหรอครับ</font>?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">ผมกินอยู่ครับ</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">กินนิดเดียวแบบนั้นไม่นับครับ!</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอียงคอ<font color="#2e8b57"> "งั้นคุณช่วยป้อนให้ผมหน่อยสิครับ" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"...อะไรนะครับ?" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าผมต้องกินให้เยอะกว่านี้?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กะพริบตาปริบๆ มองคนที่นั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"ผมแค่บอกให้คุณกินเยอะๆ ไม่ได้บอกว่าผมจะป้อนให้ซะหน่อย!" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"แต่นั่นเป็นวิธีที่เร็วที่สุดไม่ใช่เหรอครับ?" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คุณตั้งใจจะแกล้งผมหรือเปล่าครับเนี่ย?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ผมก็กำลังหิวจริงๆ นะ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เม้มริมฝีปาก ก่อนจะถอนหายใจยาว </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">โอเค ถ้าจะเล่นแบบนี้ก็ได้!</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาตักเนื้อย่างที่ดูดีที่สุดบนเตา ก่อนจะยื่นไปให้ไลแซนเดอร์ สีหน้าเรียบเฉยพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกข้างในให้แนบเนียนที่สุด </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"ถ้างั้น... กินซะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์มองเขาเล็กน้อย ก่อนจะโน้มตัวมาข้างหน้า อ้าปากรับเนื้อที่เขายื่นไปให้โดยไม่ขัดขืน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">โอเค... ใกล้เกินไปแล้ว!</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์รีบดึงมือกลับแทบไม่ทัน หัวใจเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง ขณะที่คนตรงข้ามยังคงเคี้ยวอาหารด้วยสีหน้าสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"...อืม อร่อยดีนะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"ก็แน่นอนอยู่แล้วครับ ผมเป็นคนทำเองทั้งที" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"งั้นต่อไปช่วยดูแลมื้ออาหารของผมด้วยนะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"เดี๋ยว... ผมไม่ได้เซ็นสัญญาอะไรแบบนั้นเลยนะครับ!" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์หัวเราะ ก่อนจะยื่นตะเกียบของตัวเองมาตักเนื้อใส่จานของคูเปอร์บ้าง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"งั้นผมก็จะดูแลคุณเหมือนกันครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คุณกำลังจะแข่งกันอยู่เหรอครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ผมคิดว่าคุณอยากให้เป็นแบบนั้นนะ"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">โอเค เขาเริ่มจะตามเกมของอีกฝ่ายไม่ทันแล้ว! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากมื้ออาหารผ่านไปโดยมีการหยอกล้อไปมาเป็นระยะๆ พวกเขาก็นั่งพักกันอยู่ครู่หนึ่ง คูเปอร์ยกแก้วน้ำขึ้นจิบ พยายามทำใจให้สงบหลังจากที่รู้สึกว่าโดนอีกฝ่ายเล่นงานไปหลายรอบ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">เอาล่ะครับ ตอนนี้คุณอิ่มแล้วใช่ไหม?" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"อืม คงต้องขอบคุณคุณสำหรับมื้อนี้" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">ดีมากครับ เพราะต่อจากนี้ผมต้องไปหาของที่ระลึกติดไม้ติดมือหน่อยแล้ว</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">ของที่ระลึก?"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">ก็ไหนๆ มาแดร์ ยูนิเวอร์แซลแล้ว ผมคงไม่ยอมกลับไปมือเปล่าแน่ๆ</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง<font color="#2e8b57"> "ถ้างั้นไปกันเลยไหมครับ</font>?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"อ่า เดี๋ยวสิครับ..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กำลังจะยันตัวขึ้นจากเก้าอี้ แต่ก็ชะงักไปทันทีเมื่อรู้สึกถึงอาการเจ็บที่ข้อเท้า เขากัดฟันเล็กน้อย พยายามไม่แสดงออกมากนัก </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ไม่ทันพ้นสายตาของไลแซนเดอร์ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">คุณยังเดินไม่ไหวใช่ไหม?</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"เอ่อ... ก็..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไม่ทันได้ปฏิเสธ มือใหญ่ของอีกฝ่ายก็จับแขนเขาไว้ ก่อนจะพยุงให้ลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ผมอุ้มคุณอีกครั้งก็ได้นะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"เฮ้! ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับ!" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">แล้วคุณจะเดินไหวเหรอ</font>?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"..." </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">โอเค เขาพูดอะไรไม่ได้เลยจริงๆ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์พยายามเดินเองช้าๆ แต่ก็ต้องกัดฟันกับอาการเจ็บอยู่ดี ไลแซนเดอร์ถอนหายใจ ก่อนจะย่อตัวลงเล็กน้อย </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ขึ้นหลังสิครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คุณพูดจริง?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ผมไม่ปล่อยให้คุณเดินกระเผลกไปทั้งโอลิมเปียน พลาซ่าหรอกนะครับ"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยอมขึ้นหลังของอีกฝ่าย </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คุณนี่มัน—" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ผมรู้ครับ ผมใจดี" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กลอกตา<font color="#48d1cc"> "ผมไม่ได้จะพูดแบบนั้นนะครับ!" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะพาคูเปอร์เดินตรงไปยังร้านขายของที่ระลึก ท่ามกลางแสงไฟสลัวของพลาซ่า และเสียงหัวเราะของผู้คนที่เดินผ่านไปมา </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">และคูเปอร์ก็ไม่รู้เลยว่าตัวเองเผลอยิ้มออกมาตอนไหน</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เสียงพูดคุยจอแจของฝูงชน ผสานกับเสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ ของโอลิมเปียน พลาซ่า ก่อให้เกิดบรรยากาศที่ทั้งคึกคักและผ่อนคลาย </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ร่างของพวกเขาเคลื่อนไปตามถนนสายหลักของพลาซ่า ฝ่าผู้คนที่เดินขวักไขว่ คูเปอร์ยังคงอยู่บนหลังของไลแซนเดอร์ แม้จะเริ่มคุ้นชินกับความอับอายแล้ว แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะพยายามซุกหน้ากับไหล่ของอีกฝ่ายเป็นพักๆ เมื่อมีคนมองมา </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"คุณอยากได้ของที่ระลึกเป็นอะไรล่ะครับ?" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ที่เงียบไปพักหนึ่ง หรี่ตามองคนถามอย่างจับผิด ก่อนจะถอนหายใจ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...คงเป็นอะไรทำนองว่า... ตุ๊กตาล่ะมั้งครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่มีแววบางอย่างแฝงอยู่<font color="#2e8b57"> "อืม... ผมเห็นซุ้มกิจกรรมอยู่ตรงนั้นนะครับ บางทีที่นั่นอาจจะมีตุ๊กตาให้คุณ" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ขมวดคิ้ว<font color="#48d1cc"> "กิจกรรมอะไรครับ? อย่าบอกนะว่าเป็นกิจกรรมวันวาเลนไทน์น่ะ"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ก็อาจจะใช่" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"แบบนั้นมันชักเยอะไปหน่อยไหมครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"เยอะไปเหรอ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"เราผ่านอะไรมาทั้งวันแล้วนะครับ! ยังไม่พออีกเหรอ?</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์ไม่ได้ตอบอะไร แต่ริมฝีปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างมีเลศนัย คูเปอร์เห็นแล้วก็ยิ่งสงสัย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากบ่นอุบอิบกับตัวเอง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">ของที่ระลึกแค่ซื้อเอาก็ได้มั้ง ไม่เห็นต้องเหนื่อยไปเล่นกิจกรรมอะไรนั่นเลย</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่สุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือก... ไลแซนเดอร์อุ้มเขาไปยังซุ้มกิจกรรมโดยไม่ฟังเสียงค้านของเขาเลยแม้แต่น้อย! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">“<i><b>ยินดีต้อนรับสู่เกมคู่แท้! </b></i>พวกคุณทั้งสองคนจะต้องทำงานร่วมกันเพื่อคว้ารางวัลสุดพิเศษไปให้ได้!"</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กะพริบตาปริบๆ ขณะมองดูซุ้มกิจกรรมขนาดใหญ่ที่ประดับด้วยริบบิ้นสีแดงและชมพู มีผู้เข้าร่วมหลายคู่ที่กำลังเล่นเกมอยู่ และรางวัลที่แขวนอยู่ตรงมุมหนึ่งก็คือ... </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ตุ๊กตายัดนุ่นน่ารักๆ มากมาย</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">...โอเคครับ ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงอยากให้ผมมา</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"คุณอยากได้ตุ๊กตาไม่ใช่เหรอครับ?"</font> ไลแซนเดอร์เอียงคอ <font color="#2e8b57">"ผมแค่ช่วยให้คุณได้มันมา" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"...แต่ต้องแลกกับการเล่นเกมสินะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ถือเป็นความท้าทายที่น่าสนุกไม่ใช่เหรอครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">สนุกบ้าอะไรล่ะครับ! </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่สุดท้ายเขาก็ถูกลากเข้าร่วมเกมอยู่ดี </font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ภารกิจของพวกเขาคือ การประคองลูกแก้วเวทมนตร์ไปยังเส้นชัย โดยต้องใช้แผ่นไม้เล็กๆ ร่วมกันถือ</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"โอเคครับ ผมว่าเราแค่เดินไปช้าๆ อย่างระวังแล้วเราจะผ่านมันไปได้"</font> คูเปอร์พูดขึ้นอย่างจริงจัง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"อืม... ฟังดูเป็นแผนที่ดี"</font> ไลแซนเดอร์ตอบรับ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">..สิบวินาทีต่อมา ลูกแก้วก็กลิ้งตกพื้น</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">...โอเคครับ อันนี้แค่ลองเชิง</font>" คูเปอร์รีบแก้ตัว "<font color="#48d1cc">เอาใหม่</font>!" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">พวกเขาพยายามอีกครั้ง และอีกครั้ง และอีกครั้ง... จนสุดท้ายก็มาถึงเส้นชัยจนได้ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">รางวัลที่พวกเขาได้มา คือ... ตุ๊กตายัดนุ่น 6 ตัว!</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์มองของที่ได้รับมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ "หกตัวเลยเหรอครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ถือว่าเป็นของขวัญใหญ่เลยนะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"ผมแค่อยากได้แค่ตัวเดียวเอง..." </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ก่อนที่เขาจะคิดมากกว่านี้ อยู่ๆ ดอกกุหลาบสีทองและกุหลาบสีน้ำเงินก็ค่อยๆ ร่วงลงมาตรงหน้าพวกเขา </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์หยิบกุหลาบสีน้ำเงินขึ้นมา ไลแซนเดอร์จับกุหลาบสีทอง ดวงตาสีเทาของชายหนุ่มเหลือบขึ้นไปมองด้านบน พลางขมวดคิ้ว </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#48d1cc">มันมาจากไหนกันครับ</font>?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ก่อนที่เขาจะได้คำตอบ คนหนึ่งที่เป็นสตาฟของซุ้มก็เดินเข้ามายื่นดอกไม้สีทองให้อีกคน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กระพริบตาก่อนจะยิ้มเล็กน้อย "<font color="#48d1cc">งั้นคุณเอาสีน้ำเงินไปแล้วกันครับ" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ทำไมล่ะครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"มันเหมาะกับคุณมากกว่า"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์มองเขาครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มรับ<font color="#2e8b57"> "ถ้างั้น... ผมก็จะถือว่าเป็นของขวัญจากคุณนะครับ ส่วนกุหลาบสีทองนี่ผมก็ขอให้คุณด้วยเหมือนกัน" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์รีบเบือนหน้าหนี <font color="#48d1cc">"อย่าพูดอะไรแปลกๆ สิครับ!" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">จากนั้นก็ถึงเวลาจัดการกับตุ๊กตา</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์มองตุ๊กตาทั้งหกตัวที่เรียงกันตรงหน้า เริ่มรู้สึกว่ามันมากเกินไปสำหรับเขา </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"แค่ตัวเดียวก็เกินพอแล้ว"</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาเลื่อนสายตามองตัวเลือกทั้งหมดอย่างครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจยื่นมือไปหยิบ ตุ๊กตาเทพีอะธีน่า ตามสัญชาตญาณ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ก่อนที่เขาจะได้แตะมัน มือนึงก็ยื่นตุ๊กตาตัวอื่นมาให้เสียก่อน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><b>ตุ๊กตาเทพีคิโอเน่</b></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์ชะงักไป ก่อนจะหันไปมองเจ้าของมือที่ยื่นมาให้ แน่นอนว่าเป็นไลแซนเดอร์ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"คุณอยากให้ผมรับไว้เหรอครับ?"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"อืม" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"ทำไมล่ะครับ?" </font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"สำหรับผม... ตัวไหนก็ได้ทั้งนั้น" </font>ไลแซนเดอร์กล่าวเรียบๆ <font color="#2e8b57">"แต่ผมอยากให้คุณได้ตัวนี้" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรับมาอย่างไม่ขัดขืน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"แล้วตัวอื่นล่ะครับ?"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#2e8b57">"ส่วนที่เหลือ... ผมจะเอาไปเอง"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"เอาไปทำอะไรครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">"<font color="#2e8b57">พอดีผมมีคนรู้จักที่อาจจะอยากได้</font>" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์มองหน้าอีกฝ่ายอย่างสงสัย ก่อนจะไหวไหล่ <font color="#48d1cc">"เข้าใจแล้วครับ งั้นผมจะรับตัวนี้ไว้ก็แล้วกัน" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาก้มมองตุ๊กตาเทพีคิโอเน่ในมือ พลางคิดว่ามันให้ความรู้สึกเย็นๆ นิดหน่อย... คล้ายกับเจ้าตัวที่ยื่นมันให้เลยแฮะ</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"งั้น... ของที่ระลึกผมได้ครบแล้วนะครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"ครับ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">"เราจะไปไหนต่อดีครับ?" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไลแซนเดอร์ไม่ตอบทันที แต่ส่งยิ้มบางๆ มาให้ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#2e8b57">"คุณเป็นคนเลือกมาทั้งวันแล้ว... งั้นต่อไป ให้ผมเลือกบ้างดีไหมครับ?"</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="5"><b><u>มอบ ตุ๊กตายัดนุ่น 5 ตัว และ กุหลาบสีน้ำเงิน ให้ ไลแซนเดอร์ วิสเปอร์</u></b></font><font face="Kanit" size="4"> </font></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12px;"><br></span></div><p></p>
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Cooper เมื่อ 2025-2-15 15:30
Time
14/02/25
บทพิเศษ Valentine's Day
ตอนที่ 5
แสงไฟสีทองส่องประกายระยิบระยับเหนือโอลิมเปียน พลาซ่า
แม้นาฬิกาจะส่งเสียงบอกโมงยามว่าบัดนี้ใกล้ถึงบ่ายสี่แล้ว แต่บรรยากาศของสวนสนุกยังคงคึกคักไม่จางหาย เสียงหัวเราะของผู้คน เสียงเครื่องเล่นดังระงม และเสียงดนตรีที่บรรเลงอยู่ไกลๆ ทุกอย่างผสมกลมกลืนเป็นความทรงจำของวันหนึ่งที่ไม่มีทางเหมือนเดิมอีกเป็นครั้งที่สอง
คูเปอร์ยังคงถือ ตุ๊กตาเทพีคิโอเน่ ไว้แนบอก ขณะที่สายตาเหลือบไปมองไลแซนเดอร์ที่เดินอยู่ข้างๆ
เสียงบรรเลงดนตรีจากขบวนพาเหรดดังก้องทั่วโอลิมเปียน พลาซ่า
ฝูงชนเริ่มมารวมตัวกันตลอดแนวถนนหลัก บ้างนั่ง บ้างยืนอยู่ตามจุดต่างๆ เพื่อเฝ้ารอการแสดงสุดยิ่งใหญ่ของสวนสนุก คูเปอร์เหลือบมองไลแซนเดอร์อย่างสงสัยเมื่ออีกฝ่ายพาเขาเดินมายังจุดนี้ ทั้งที่พวกเขาเพิ่งได้รับของที่ระลึกมาไม่นาน
"เรามารอดูอะไรเหรอครับ?"
ไลแซนเดอร์พยักพเยิดไปทางด้านหน้าซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับขบวนพาเหรด "เดี๋ยวคุณก็จะรู้เอง"
"หรือว่า..." คูเปอร์เพ่งมองป้ายกำหนดการของสวนสนุก Heroes' March ขบวนพาเหรดของนักรบและวีรบุรุษกรีกโบราณ ที่มีกำหนดแสดงตอนบ่ายสอง
"คุณจำที่ผมเคยบอกได้ไหมครับ?"
"เรื่องไหนล่ะครับ?"
"ตอนที่เราคุยกันช่วงแรก..." ไลแซนเดอร์หันมามองเขาด้วยสายตาสงบนิ่ง แต่มีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างใน "ผมเคยมาที่นี่ตอนเด็กๆ"
คูเปอร์กระพริบตาไปสองสามครั้งก่อนจะพยักหน้า "อ้อ ใช่ครับ คุณบอกว่าเคยมา แล้วไงครับ?"
"ถึงแม้ว่าจะลืมอะไรไปหลายอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้ขึ้นใจ ก็คือขบวนพาเหรดนี้"
เสียงกลองดังกึกก้องขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มต้น ขบวนพาเหรดเคลื่อนตัวผ่านถนนกว้างของพลาซ่า ผู้ชมรอบข้างส่งเสียงเชียร์ ขณะที่เหล่านักรบในชุดเกราะส่องประกายเดินเป็นแถวอย่างแข็งแกร่ง
คูเปอร์จ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยความทึ่ง เฮอร์คิวลิสตัวยักษ์กำลังโชว์พลังยกเสาหินขนาดใหญ่เหนือหัว เพอร์ซิอุส ชูหัวเมดูซ่าจำลองพลางแสดงสีหน้าภาคภูมิใจ เหล่านักรบจาก อโครโพลิสการ์เดียน ก้าวเดินเป็นจังหวะอย่างพร้อมเพรียง เกราะโลหะวาววับจับแสงอาทิตย์
"ว้าว... ไม่แปลกใจเลยที่คุณจำมันได้" คูเปอร์พึมพำ มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเปล่งประกาย
"ตอนเด็ก ผมตื่นเต้นมากทุกครั้งที่เห็นพวกเขาเดินผ่าน" ไลแซนเดอร์พูดเสียงเรียบ "โดยเฉพาะตอนที่เห็นพวกเงือกจากแอตแลนติส"
ทันทีที่เขาพูดจบ ขบวนของเหล่าสัตว์วิเศษและเผ่าพันธุ์มหัศจรรย์ก็เคลื่อนผ่านมาต่อจากขบวนวีรบุรุษ นางไม้ ในชุดบางเบาสีเขียวมรกตหมุนตัวร่ายรำ เงือกจากแอตแลนติส โผล่พ้นจากอ่างน้ำเคลื่อนที่ขนาดยักษ์ โบกมือทักทายฝูงชน เสียงพิณของเหล่า เทพีมิวส์ดังแว่วสร้างบรรยากาศที่ชวนให้เคลิ้มตาม
"คุณเคยอยากเป็นอะไรในขบวนนี้ไหมครับ?" คูเปอร์ถามขึ้นอย่างสนใจ
ไลแซนเดอร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น "ตอนเด็กๆ ผมเคยอยากเป็นส่วนหนึ่งของขบวน"
"จริงเหรอครับ"
"อืม"
"เป็นนักรบ นักดนตรี หรือเงือก?"
"อันสุดท้ายคุณแค่แกล้งพูดใช่ไหมครับ"
"ฮะๆๆ" คูเปอร์หัวเราะ ก่อนจะหรี่ตา "แต่ถ้าเป็นนักดนตรี ก็ดูเข้ากับคุณอยู่นะครับ"
ไลแซนเดอร์ไม่ได้ปฏิเสธหรือยืนยัน แค่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น "แล้วคุณล่ะครับ"
"หืม?"
"ถ้าคุณเป็นส่วนหนึ่งของขบวนพาเหรด คุณอยากเป็นอะไร"
คูเปอร์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองขบวนที่กำลังเคลื่อนผ่านหน้าเขา
"...คงเป็นพวกนักเล่าเรื่องล่ะมั้งครับ"
"นักเล่าเรื่อง?"
"ก็พวกคนที่เดินไปตามขบวน แล้วคอยเล่าเรื่องวีรบุรุษให้คนฟัง" เขายิ้มบางๆ "ผมชอบเรื่องราว ชอบการแสดง และชอบสื่อสารกับผู้คน"
ไลแซนเดอร์พยักหน้ารับ ฟังอย่างตั้งใจ คูเปอร์มองเขาแล้วก็หลุดขำออกมาเบาๆ
"แต่ถ้าพูดกันตามตรง ผมคงจะเล่นเป็นตัวร้ายที่ออกมาส่งท้ายขบวนมากกว่ามั้งครับ"
"คุณดูเหมาะกับบทตัวเอกมากกว่านะ"
"โอ้โห คุณดูออกอีกแล้วแต่จากอะไรครับ?"
"จากวิธีที่คุณพูดและสื่อสารกับคนอื่น"
คูเปอร์กระแอมเล็กน้อย หัวใจเต้นแปลกๆ กับคำพูดนั้น
เสียงกลองชุดสุดท้ายดังขึ้น ปิดฉากขบวนพาเหรดอันยิ่งใหญ่ ฝูงชนเริ่มแยกย้ายกันไปตามโซนต่างๆ ของพลาซ่า คูเปอร์ยังคงมองตามขบวนที่เคลื่อนผ่านไปด้วยสายตาครุ่นคิด
"รู้ไหมครับ" ไลแซนเดอร์เอ่ยขึ้น ทำให้เขาหันกลับมา
"อะไรเหรอครับ"
"การเดตวันนี้ของเรา ก็คงคล้ายขบวนพาเหรดนี่แหละครับ"
"..."
"เต็มไปด้วยเรื่องไม่คาดคิด แต่สุดท้ายก็น่าจดจำ"
คูเปอร์กระพริบตา มองหน้าอีกฝ่ายที่ยังคงมีรอยยิ้มบางๆ ติดอยู่บนใบหน้า
"คุณพูดอะไรแบบนี้ทำไมครับ?"
"แค่พูดตามความจริง"
โอเค... นี่มันไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ
ระหว่างที่พวกเขาเดินออกจากโอลิมเปียน พลาซ่า เสียงของฝูงชนเริ่มจางหายไปทีละน้อย ลมเย็นในช่วงบ่ายพัดผ่านอย่างสบายตัว คูเปอร์พยายามเดินให้เป็นปกติที่สุด แต่ทุกครั้งที่น้ำหนักลงไปที่ข้อเท้าข้างที่พลิก ก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันแน่น
ไลแซนเดอร์ที่เดินเคียงข้างเหลือบมองเขาอยู่เงียบๆ สักพักก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ
“คุณยังเจ็บอยู่ใช่ไหมครับ”
คูเปอร์รีบส่ายหัว “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ เดินไหวอยู่”
“แน่ใจ?”
"แน่ใจครับ"
แม้จะพูดแบบนั้น แต่พอเดินมาได้แค่สองสามก้าว ความเจ็บก็เริ่มเล่นงานเขาอีกครั้ง คูเปอร์พยายามไม่ให้ตัวเองเสียจังหวะเดิน แต่ก็ไม่พ้นสายตาของไลแซนเดอร์อยู่ดี
ชายหนุ่มร่างสูงถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น “คุณอยากให้ผมช่วยไหมครับ?”
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมบอกแล้วไงว่าเดินไหว— เฮ้!”
คูเปอร์ยังพูดไม่ทันจบ ไลแซนเดอร์ก็โน้มตัวลงมา ก่อนจะช้อนแขนใต้ขาของเขาแล้ว อุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวอีกครั้ง!
“เฮ้! เดี๋ยวครับ”
“คุณโกหกเก่งขึ้นนะครับ” ไลแซนเดอร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ดวงตาสีดำสนิทกลับฉายแววเจ้าเล่ห์จางๆ "ถ้าเดินไหวจริง ทำไมถึงเผลอกัดฟันตอนลงเท้าล่ะครับ"
ให้ตายเถอะ... หมอนี่สังเกตเก่งเกินไปแล้ว!
คูเปอร์กอดอกแน่น ขณะที่ถูกอุ้มพาเดินไปอย่างมั่นคง ฝ่าผู้คนในสวนสนุกที่ยังเดินไปมาอยู่ เสียงกระซิบกระซาบรอบข้างทำให้เขารู้สึกอับอายจนอยากจะมุดดินหนี
“คุณตั้งใจจะแกล้งผมใช่ไหมครับ”
“เปล่าครับ”
"ไม่จริง คุณต้องตั้งใจแน่ๆ!"
"แล้วคุณมีหลักฐานอะไร"
คูเปอร์อ้าปากค้าง เถียงไม่ออกเพราะอีกฝ่ายพูดไปเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าสงบนิ่งมากจนเขาจับไม่ได้ว่าอีกฝ่ายพูดจริงหรือพูดเล่น
เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ โอเค... เขายอมแพ้ก็ได้!
เมื่อพวกเขาเดินออกจากสวนสนุกและเข้าสู่เส้นทางที่เงียบสงบกว่าเดิม เสียงพูดคุยของผู้คนค่อยๆ ลดลง เหลือเพียงเสียงใบไม้กระทบกันเบาๆ คูเปอร์ที่พยายามไม่สนใจความจริงที่ว่าตัวเองกำลังถูกอุ้มเป็นรอบที่สาม (!) ก็พยายามหาเรื่องพูดกลบเกลื่อน
“ว่าแต่...” เขาเอ่ยขึ้น “ทำไมคุณถึงเลือกพาผมไปที่ริมทะเลสาบล่ะครับ”
ไลแซนเดอร์เหลือบมองเขาแวบหนึ่งก่อนตอบ “ผมว่ามันเป็นสถานที่ที่คุณอาจจะชอบ”
“หืม? ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ”
“คุณดูเป็นคนที่ชอบอะไรที่สงบๆ”
"...ผมดูเป็นคนชอบความสงบเหรอครับ"
ไลแซนเดอร์พยักหน้า “อย่างน้อยก็มากกว่าที่คุณคิดนะครับ”
คูเปอร์กระพริบตาอย่างงุนงง เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะสังเกตนิสัยของเขาได้ขนาดนี้
“ผมว่าเราเพิ่งเจอกันไม่นานเองนะครับ”
“แค่นั้นก็พอจะดูออกแล้ว”
ให้ตายเถอะ... พูดอะไรแบบนี้มันน่าขนลุกนะครับ!
คูเปอร์รีบเบือนหน้าหนี ไม่อยากสบตากับอีกฝ่ายตรงๆ เพราะรู้สึกว่าถ้าทำแบบนั้นเขาคงได้หน้าแดงขึ้นมาแน่ๆ
...แต่กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของไลแซนเดอร์ที่ลอยมาตามสายลมนี่มัน...
โอเค! เขาต้องห้ามคิดอะไรไปไกลเด็ดขาด!
คูเปอร์พยายามเบนความสนใจไปทางอื่น กวาดตามองรอบตัวขณะที่ไลแซนเดอร์ยังคงอุ้มเขาเดินไปตามถนนที่ทอดออกจากสวนสนุก เสียงผู้คนจางหายไปเรื่อยๆ เมื่อพวกเขามุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่เงียบสงบกว่า แสงแดดอ่อนๆ สะท้อนจากผิวน้ำของทะเลสาบมอนทอคอยู่ลิบๆ
"คุณโอเคไหมครับ?" เสียงทุ้มของไลแซนเดอร์ดังขึ้นใกล้ๆ ทำให้คูเปอร์เผลอสะดุ้งเล็กน้อย เขาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายก่อนจะรีบพยักหน้ารัวๆ
"โอเคครับ โอเคมาก"
"แต่คุณตัวเกร็งขึ้นนะครับ"
"ก็—!" คูเปอร์รีบกลืนคำพูดตัวเองลงไปก่อนจะสูดหายใจลึกๆ พยายามทำตัวให้เป็นปกติ "แค่รู้สึกแปลกๆ ครับ ปกติผมไม่ค่อยถูกอุ้มแบบนี้"
"งั้นก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่แล้วกัน"
คูเปอร์กะพริบตา เฮ้ เดี๋ยว นั่นมันควรเป็นคำพูดของเขาไม่ใช่เหรอ!?
เขารีบเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนสีหน้าที่เริ่มร้อนขึ้นมาเล็กๆ และทำเป็นมองทิวทัศน์ข้างทางแทน มองจากตรงนี้เขาเริ่มเห็นโรงแรมเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ริมน้ำ บรรยากาศโดยรอบดูเงียบสงบ เหมาะกับการพักผ่อนหลังจากวันอันวุ่นวาย
"ร้านที่คุณพูดถึงอยู่แถวนี้เหรอครับ?"
"อืม ที่นี่แหละ" ไลแซนเดอร์พยักพเยิดไปทางอาคารไม้ที่ตั้งอยู่ใกล้ริมทะเลสาบ ป้ายหน้าร้านเขียนไว้ว่า The Crow’s Nest
ลมหายใจของคูเปอร์ติดขัดไปชั่วขณะ วิวที่นี่ดีเกินคาด ทะเลสาบกว้างใหญ่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้า แสงแดดอ่อนๆ ส่องกระทบผืนน้ำเป็นประกายระยิบระยับ โต๊ะริมระเบียงถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย มีผ้าปูโต๊ะสีขาวสะอาดตาให้ความรู้สึกอบอุ่น
เขาเผลอลืมตัวไปชั่วครู่ จนกระทั่งรู้สึกถึงไอร้อนที่แก้มตัวเองเมื่อมีสายตาของคนรอบข้างจับจ้อง
"ผมเดินเองได้แล้วครับ"
ไลแซนเดอร์ชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็วางเขาลงตามคำขอ คูเปอร์รีบทรงตัวให้มั่นก่อนจะไอแห้งๆ แล้วเดินนำเข้าไปในร้านโดยเร็ว
"สั่งอาหารได้เลยครับ มื้อนี้ผมเลี้ยง"
คูเปอร์ชะงัก "แน่ใจเหรอครับ?"
"อืม ถือว่าเป็นคำขอบคุณสำหรับวันนี้"
"แต่วันนี้ผมเป็นคนเลือกให้คุณตั้งหลายอย่างแล้วนะครับ"
"งั้นครั้งนี้ให้ผมเป็นฝ่ายดูแลคุณบ้าง"
คูเปอร์เม้มปากแน่นก่อนจะพยักหน้าเบาๆ เขาเปิดเมนู ดูเหมือนที่นี่จะเน้นอาหารทะเลและอาหารสไตล์เวสเทิร์น เขาลองเลือกปลาย่างกับสลัด ส่วนไลแซนเดอร์เลือกเมนูสเต็กและซุปข้น
ระหว่างรออาหาร พวกเขาก็คุยกันเรื่องต่างๆ ไลแซนเดอร์เป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยที่คูเปอร์เล่า เจ้าตัวก็ยังรับฟังด้วยความสนใจ
“ว่าแต่คุณทำอะไรนอกจากเล่นดนตรีเหรอครับ”
“ผมอ่านหนังสือบ้าง”
“แนวไหนครับ”
“แล้วแต่ช่วง บางครั้งก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับตำนาน บางทีก็เป็นบทกวี”
"ฟังดูเหมือนคนที่มีโลกส่วนตัวสูงนะครับ"
"ก็อาจจะใช่"
"แล้วถ้าให้เลือกหนังสือเล่มหนึ่งที่คุณชอบที่สุดล่ะครับ?"
"อืม..." ไลแซนเดอร์คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "The Odyssey"
"โอดิสซีย์? เรื่องราวของโอดิสเซียสน่ะเหรอครับ?"
"อืม"
คูเปอร์กะพริบตา เขาไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ที่อีกฝ่ายเลือกเล่มนี้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าทำไม
"เพราะอะไรเหรอครับ"
"เพราะมันเป็นเรื่องของการเดินทาง"
"แค่นั้นเอง"
"แล้วคุณคิดว่ามันควรมีเหตุผลมากกว่านั้นไหม?"
"...ก็ไม่ครับ แค่อยากรู้"
ไลแซนเดอร์ยิ้มบางๆ ก่อนที่อาหารจะถูกนำมาเสิร์ฟ พวกเขากินไปคุยไป บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายขึ้น
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ พวกเขาก็มานั่งที่ริมหาดเพื่อย่อยอาหาร ลมเย็นๆ พัดผ่าน เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
"ที่นี่สงบกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะครับ" คูเปอร์พึมพำ มองแสงสะท้อนของพระอาทิตย์ที่อยู่บนผิวน้ำ
"คุณชอบไหม?"
"อืม ชอบครับ"
"ดีแล้ว"
พวกเขานั่งเงียบไปพักหนึ่ง คูเปอร์เหลือบมองไลแซนเดอร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ อีกฝ่ายดูสงบและไม่พูดมาก แต่ก็ไม่ได้ทำให้บรรยากาศอึดอัดเลยแม้แต่น้อย
"ขอบคุณนะครับ"
ไลแซนเดอร์หันมามองเขา "เรื่องอะไรครับ?"
"เรื่องวันนี้" คูเปอร์ยิ้มบางๆ "มันสนุกกว่าที่คิดไว้เยอะเลย"
"งั้นก็ดีแล้วครับ"
บรรยากาศเงียบลงอีกครั้ง คูเปอร์ปล่อยให้สายลมพัดผ่าน พยายามทำใจให้สงบ
แต่ทำไมกันนะ...
ทำไมถึงรู้สึกว่า วันนี้เป็นวันที่พิเศษกว่าทุกๆ วัน
เสียงคลื่นซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมยามเย็นพัดเอื่อยๆ นำกลิ่นน้ำและไอเย็นจากทะเลสาบเข้ามา คูเปอร์นั่งเอนหลังพิงแขนตัวเอง รู้สึกผ่อนคลายมากกว่าตลอดทั้งวัน แม้จะยังมีความเจ็บตึงจากข้อเท้าอยู่บ้าง แต่เขาก็พอจะลืมมันไปได้ชั่วขณะ
ไลแซนเดอร์นั่งอยู่ข้างๆ ร่างสูงของอีกฝ่ายทอดสายตามองไปยังผืนน้ำเงียบๆ คล้ายกับกำลังใช้เวลาซึมซับบรรยากาศรอบตัว คูเปอร์เหลือบมองเขา ก่อนจะเผลอยิ้มออกมา
"คุณดูเป็นคนที่ชอบความเงียบสงบนะครับ"
ไลแซนเดอร์หันมามองเขาเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบางๆ "บางทีผมก็ชอบอะไรที่ไม่วุ่นวายเกินไป"
"งั้นพาผมมาที่นี่เพราะแบบนั้นเหรอครับ?"
"อาจจะ"
คูเปอร์หัวเราะเบาๆ เขาหยิบก้อนหินเล็กๆ ขึ้นมาแล้วโยนลงไปในน้ำ มันกระเด็นสองสามครั้งก่อนจะจมหายไป
"คุณเคยมีความฝันอะไรไหมครับ?"
ไลแซนเดอร์เงียบไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังไตร่ตรองคำถาม
"ทุกคนก็ต้องมีความฝันกันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอครับ?"
"แล้วความฝันของคุณคืออะไรล่ะครับ"
ไลแซนเดอร์ไม่ได้ตอบในทันที ดวงตาสีดำของเขายังคงจับจ้องไปที่ผืนน้ำ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเรียบๆ
"ความฝันของผมเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามช่วงเวลา"
"ฟังดูเป็นคำตอบที่กำกวมนะครับ"
"อืม" ไลแซนเดอร์ยิ้มเล็กน้อย "แต่ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่ผมอยากทำจริงๆ ก็คงเป็น... การได้สร้างอะไรบางอย่างที่อยู่กับผู้คนไปนานๆ"
"เช่นดนตรี?"
"นั่นก็เป็นหนึ่งในนั้น"
คูเปอร์พยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเองก็เคยมีความฝันที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
"ผมเองก็มีความฝันนะครับ"
ไลแซนเดอร์เหลือบตามามองเขาอย่างสนใจ "อะไรเหรอครับ?"
คูเปอร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบางๆ ดวงตาสีเทาของเขาฉายแววอ่อนโยนลง "ผมอยากเป็นนักแสดง"
"นักแสดง?"
"อืม"
คูเปอร์เหม่อมองท้องฟ้า เมฆที่ลอยกระจายอยู่เต็มฟ้าสะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา "ผมเติบโตมากับเรื่องเล่า โตมากับโลกที่เต็มไปด้วยจินตนาการ ผมรักการเล่าเรื่องมาตั้งแต่เด็กๆ และผมก็อยากจะเป็นส่วนหนึ่งของมัน"
ไลแซนเดอร์ไม่ได้พูดอะไร เขาตั้งใจฟังในสิ่งที่คูเปอร์กำลังถ่ายทอดออกมา
"ตอนเด็กๆ พ่อบุญธรรมของผมเป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ ส่วนแม่ก็เป็นนักโบราณคดี บ้านของเรามีหนังสือเต็มไปหมด ผมโตมากับเสียงเล่านิทานก่อนนอน โตมากับเรื่องราวของวีรบุรุษและบุคคลในอดีต"
ไลแซนเดอร์มองคูเปอร์ที่กำลังเล่าด้วยแววตาสงบ ดวงตาสีเทาของอีกฝ่ายเป็นประกายราวกับกำลังย้อนนึกถึงอดีตของตัวเอง
"แล้วตอนที่ผมเริ่มโตขึ้น... ผมก็เริ่มเห็นอะไรบางอย่างที่คนอื่นไม่เห็น" คูเปอร์หัวเราะเบาๆ "ผมรู้ว่ามันฟังดูแปลก แต่ผมคิดเสมอว่าตัวเองเหมือนอยู่ระหว่างโลกสองใบ โลกของคนธรรมดา และโลกที่เต็มไปด้วยเรื่องราวเหนือธรรมชาติ"
"คุณไม่เคยกลัวเหรอครับ"
"ไม่ครับ" คูเปอร์ส่ายหน้า "ถ้าผมต้องกลัวสิ่งที่ผมเห็น... งั้นผมก็คงต้องกลัวไปตลอดชีวิต"
ไลแซนเดอร์มองเขาอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ "คุณเข้มแข็งกว่าที่คิดนะครับ"
คูเปอร์หัวเราะ "ไม่รู้ว่าควรรู้สึกดีไหมที่ได้ยินคุณพูดแบบนั้น"
ไลแซนเดอร์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเงียบลงเมื่อคูเปอร์เอ่ยขึ้น
"ว่าแต่... คุณชอบดนตรีใช่ไหมครับ?"
"อืม"
"ความจริงวันนี้ผมเตรียมเพลงมาร้องให้คู่เดตฟังด้วยล่ะ"
ไลแซนเดอร์เลิกคิ้วน้อยๆ ขณะที่คูเปอร์ยิ้ม ก่อนจะสูดหายใจลึกๆ และเริ่มเอื้อนเอ่ยบทเพลงออกมา
https://youtu.be/pSQk-4fddDI?si=-V0_l8OLyWRVOjkW
(เพลงประกอบเสริมจิตนาการ---)
เสียงร้องของคูเปอร์ล่องลอยไปพร้อมกับสายลมเย็นของยามเย็น เสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นจังหวะเบาๆ กลายเป็นแบ็กกราวด์ที่ช่วยขับเน้นท่วงทำนองให้ไพเราะยิ่งขึ้น ดวงตาสีเทาของเขาหลุบลงเล็กน้อย ปล่อยให้ตัวเองจมไปกับบทเพลงที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย
"แค่เราหลับตา จะได้มาเห็นในโลกที่ฉันมีสุขร่มเย็นที่ที่เป็นของเราผ่านมืดมิด ผ่านประตูที่ใดไม่รู้แต่คุ้นตา ดั่งกลับมาบ้านเก่า"
คูเปอร์ไม่แน่ใจว่าทำไมถึงเลือกเพลงนี้ขึ้นมาร้อง อาจเป็นเพราะเนื้อหาของมันสะท้อนถึงสิ่งที่เขายึดมั่นมาตลอด ความฝันของเขา โลกที่เขาวาดไว้ในใจ และเส้นทางที่เขากำลังก้าวเดินไป
ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มบางๆ ขณะที่เสียงร้องของเขาก้องกังวานไปทั่วริมฝั่งทะเลสาบ
"ใครจะมองว่าเรานั้นฟั่นเฟือนไปมากมายใครจะมองเรื่องทั้งหลายว่ามันไม่จริงจะไม่แคร์ จะไม่สน เขาเรียกเราอย่างไรขอสร้างโลกที่สดใสให้ใจพึ่งพิง"
เสียงของเขาเอื้อนเอ่ยไปตามท่วงทำนองอย่างลื่นไหล บางจังหวะก็แผ่วลงคล้ายเสียงกระซิบ บางช่วงก็ทุ้มต่ำและหนักแน่น สายตาของคูเปอร์เหม่อมองผืนน้ำเบื้องหน้าขณะที่ปล่อยให้ความรู้สึกของตนถ่ายทอดผ่านบทเพลง
และเมื่อเขาเว้นจังหวะเพื่อหายใจ—
เสียงร้องอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นขับร้องท่อนต่อไป
เสียงทุ้มลึก นุ่มนวล และเปี่ยมเสน่ห์ของไลแซนเดอร์
"ก่อนเอนกายในคืนยาวนานดั่งเกิดประกายดวงไฟบันดาลมีฝันนับล้านเวียนวนจนเราต้องตื่นก็อยากให้แดนที่เฝ้าฝันหาปรากฏเป็นจริงไม่ใช่ลวงตาและฝันนับล้านนำพาเรามาทุกคืนโลกที่สวยดังปองรอให้สองเราได้มายืน"
คูเปอร์เบิกตากว้างเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าไลแซนเดอร์จะร้องเพลงตาม ท่วงทำนองที่เปล่งออกมาจากอีกฝ่ายนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ ความนุ่มนวลของน้ำเสียงขับเน้นให้เพลงยิ่งไพเราะขึ้น
แวบหนึ่ง คูเปอร์รู้สึกเหมือนลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ
แต่แทนที่จะหยุดร้อง เขากลับยิ้มบางๆ และปล่อยให้ตัวเองไหลไปตามจังหวะของเสียงดนตรีที่ไม่มีเครื่องดนตรีใดๆ นอกจากเสียงของพวกเขาเอง
"จะเล็กหรือใหญ่ ฝ่าไปทุกวันแบ่งปันความฝันจะร้ายดีแค่มีกันและกันจะถูกหรือผิด ไม่เคยคิดหวั่นถ้าหากเธอพาฉันเดินก้าวไปสู่ดินแดนของเธอโลกที่เจอยามหลับตาเห็นไม่ไกลเมื่อหลับตาเห็นในใจ"
คูเปอร์ร้องนำ ไลแซนเดอร์รับส่งเสียงคอรัสประสานเป็นช่วงๆ ราวกับพวกเขาซ้อมร้องเพลงนี้มาด้วยกันหลายเดือน แม้จะเป็นการร้องสดๆ โดยไม่ได้เตรียมตัว แต่ทุกอย่างกลับไหลลื่นเป็นธรรมชาติ
เมื่อถึงท่อนสุดท้าย พวกเขาประสานเสียงกันในจังหวะเดียวกัน
"ก็อยากให้แดนที่เฝ้าฝันหาปรากฏเป็นจริงไม่ใช่ลวงตาและฝันนับล้านนำพาเรามาทุกคืนโลกสวยดังปองรอให้สองเราได้มายืนโลกที่สองเราสร้างขึ้นมา"
เมื่อเสียงสุดท้ายจางลง คูเปอร์ลืมตาขึ้นแล้วหันไปสบตากับไลแซนเดอร์
"คุณร้องเพลงเพราะนะครับ"
คูเปอร์กระพริบตา รู้สึกเหมือนเพิ่งถูกดึงกลับมาสู่โลกความจริง เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบต้นคอตัวเอง
"ขอบคุณครับ..."
ลมเย็นๆ พัดผ่าน พาเอาความอบอุ่นประหลาดแทรกซึมเข้ามาในบรรยากาศโดยที่พวกเขาเองก็ไม่ทันสังเกต…
เสียงคลื่นยังคงซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะ ลมยามเย็นพัดเบาๆ พาไอเย็นจากทะเลสาบมาโอบล้อม คูเปอร์ทอดสายตามองออกไปยังผืนน้ำกว้าง สายลมทำให้ผิวของเขาเย็นวูบ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตัวแต่อย่างใด บรรยากาศคืนนี้เงียบสงบ และดูเหมือนว่าเวลาจะไหลไปช้ากว่าปกติ
เขาหลับตาลง ปล่อยให้ลมพัดผ่านใบหน้าอย่างผ่อนคลาย ก่อนจะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างสะกิดสายตา
กุหลาบสีน้ำเงิน
คูเปอร์เอียงคอเล็กน้อย จ้องมองดอกไม้ที่ดูจะปรากฏตัวขึ้นหลายครั้งในวันนี้ ตั้งแต่ซุ้มกิจกรรมในสวนสนุก ตอนรับรางวัลที่ร้านเค้ก และตอนที่เขายื่นให้ไลแซนเดอร์
"...แปลกจัง"
เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะคลานไปหยิบมันขึ้นมา สีของมันยังคงเป็นเฉดน้ำเงินลึก หัวใจของเขากระตุกแวบหนึ่งเมื่อนึกถึง
หวังว่านี่จะเป็นดอกสุดท้ายนะ...
คูเปอร์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเหลือบไปมองคู่เดตที่นั่งอยู่ข้างๆ เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มยังคงมีสีหน้าเรียบสงบ ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟจากริมฝั่ง
คูเปอร์มองกุหลาบในมือ ก่อนจะชูดอกไม้นั้นแล้วยื่นไปให้ไลแซนเดอร์
"ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ รุ่นพี่ไลแซนเดอร์"
ไลแซนเดอร์มองกุหลาบในมือของเขานิ่งๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปรับ ดวงตาของอีกฝ่ายทอดมองเขาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนที่ริมฝีปากจะขยับเปล่งเสียงนุ่มลึก
"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ... คูเปอร์"
ร่างของคูเปอร์สะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาสีเทาเบิกขึ้นอย่างตกใจ อีกฝ่ายเอ่ยชื่อเขา—!?
ตั้งแต่เดตกันมา ไลแซนเดอร์ไม่เคยเรียกชื่อเขาตรงๆ เลยสักครั้ง คำที่ใช้แทนกันมีแค่ ‘คุณ’แต่ครั้งนี้กลับเป็น...
"..."
ปากของเขากำลังจะขยับถามอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อความทรงจำผุดขึ้นมาในหัว
ตั่งแต่ที่ร้านเค้ก
"จำไม่ได้เหรอ?"
เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นจากคนตรงข้าม ไลแซนเดอร์เอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย พลางจ้องมองเขาด้วยสายตาที่มีร่องรอยหยอกเย้า
"คุณเป็นคนพูดเองนะครับ ว่าไม่ต้องใช้ภาษาสุภาพมากก็ได้"
คูเปอร์กระพริบตาปริบๆ ก่อนจะนึกออกว่า ใช่ เขาพูดแบบนั้นจริงๆ ตั่งแต่ตอนแรกที่เจอกันเลย
…แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกแปลกๆ กับการที่อีกฝ่ายเรียกชื่อเขากันนะ!?
"หรือว่า... คุณไม่อยากให้ผมเรียกชื่อคุณครับ?" ไลแซนเดอร์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงติดขบขัน
"เอ่อ..." คูเปอร์หลบสายตาเล็กน้อยก่อนจะกระแอมเบาๆ "ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นหรอกครับ แค่... ไม่คุ้นเท่านั้นเอง"
"งั้นเดี๋ยวคุณก็คุ้นเองครับ"
คำพูดนั้นทำให้คูเปอร์หันกลับมาสบตากับไลแซนเดอร์โดยอัตโนมัติ ราวกับสมองของเขากำลังพยายามประมวลผลความหมายแฝงของมัน
แต่ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ ไลแซนเดอร์ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
"ดวงตาของคุณ... เป็นสีเทาที่สวยดีนะครับ"
คูเปอร์กระพริบตาปริบๆ ห๊ะ?
"เอ่อ... ขอบคุณครับ?"
"มันเหมือนหมอกตอนเช้าตรู่" ไลแซนเดอร์พึมพำเบาๆ "เยือกเย็น แต่ก็แฝงความอบอุ่นอยู่ในที"
"...คุณกำลังเปรียบเทียบตาผมกับบรรยากาศเหรอครับ?"
"ก็อาจจะนะ"
"..."
...นี่มันไม่แฟร์เลยจริงๆ
หมอนี่ตั้งใจแกล้งเขาแน่ๆ!
คูเปอร์เม้มริมฝีปาก พยายามไม่หลบสายตาของอีกฝ่าย แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ กันนะ...
บ้าจริง ให้ตายเถอะ ไลแซนเดอร์ วิสเปอร์!
คูเปอร์นั่งนิ่งสงบอารมณ์ มองคลื่นที่กระทบชายฝั่งเป็นระลอกๆ ดวงตาสีเทาของเขาหลุบลงมองผืนน้ำ ทิ้งตัวเองให้ล่องลอยไปกับบรรยากาศอันเงียบสงบ รู้สึกได้ถึงลมเย็นที่พัดผ่านแก้มและเสียงกระซิบแผ่วของธรรมชาติ
แต่แล้วจู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว
"อ้อ จริงสิ..."
คูเปอร์เบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะรีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ต นิ้วเรียวสัมผัสกับพื้นผิวเย็นๆ ของบางสิ่งที่เขาเก็บเอาไว้ตั้งแต่เช้านี้ แต่กลับลืมไปเสียสนิท
หินมูนสโตน
เขาหยิบมันออกมาจากกระเป๋า แสงอ่อนๆ ของดวงจันทร์ถูกสะท้อนออกมาผ่านพื้นผิวของอัญมณีสีขาวขุ่นที่เปล่งประกายเรืองรองราวกับกักเก็บแสงจันทร์เอาไว้ในตัวมันเอง
เขาพลิกหินในมือเบาๆ ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวเรียบลื่นและเย็นสบายของมัน หินก้อนนี้เขาตั้งใจจะให้คู่เดตเป็นของที่ระลึกในวันนี้ แต่ดันลืมไปเสียสนิทเพราะเหตุการณ์มากมายที่เกิดขึ้น
เขาเหลือบตามองไลแซนเดอร์ที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ คนตัวสูงยังคงทอดสายตามองออกไปไกล ราวกับกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง
คูเปอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือออกไป
"นี่ครับ"
ไลแซนเดอร์กะพริบตาเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองสิ่งที่คูเปอร์ยื่นให้ "หืม?"
"หินมูนสโตน ผมตั้งใจจะให้คุณตั้งแต่ตอนกลางวัน แต่ดันลืมไปซะสนิทเลย"
ไลแซนเดอร์จ้องมองอัญมณีที่เปล่งประกายแสงจางๆ ในมือของคูเปอร์ ก่อนจะยื่นมือมารับมันไป นิ้วเรียวสัมผัสกับผิวเย็นของหิน ดวงตาสีดำลึกลับทอประกายบางอย่าง
"ทำไมถึงเลือกหินนี้ให้ผมล่ะครับ?"
คูเปอร์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบางๆ "ก็เพราะมันเป็นของที่ให้ความรู้สึกสงบดีนะครับ"
"สงบ?"
"ใช่ครับ... ผมไม่รู้ว่าคุณจะเชื่อเรื่องแบบนี้ไหม แต่เขาว่ากันว่ามูนสโตนเป็นหินแห่งพลังของดวงจันทร์ มันช่วยให้จิตใจสงบ และช่วยทำให้ความคิดแจ่มชัดขึ้น"
ไลแซนเดอร์พลิกหินในมือเบาๆ สัมผัสมันด้วยปลายนิ้วราวกับกำลังพิจารณา
"คุณเชื่อในพลังของมันไหมครับ?"
คูเปอร์หัวเราะเบาๆ "ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่ผมว่ามันเป็นของที่ดีนะ อย่างน้อยก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นได้แหละน่า"
ไลแซนเดอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกหินขึ้นเล็กน้อย แสงจากดวงอาทิตย์สะท้อนลงบนพื้นผิวของมันเป็นประกายเรืองรอง
"ถ้างั้น... ผมก็จะรับมันไว้ครับ"
คูเปอร์ยิ้ม "ดีใจที่คุณชอบนะครับ"
ไลแซนเดอร์ไม่ได้ตอบอะไร แต่คูเปอร์ก็สังเกตเห็นว่ามุมปากของอีกฝ่ายมีรอยยิ้ม แฝงอยู่
เสียงคลื่นยังคงซัดกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ทำให้เส้นผมของคูเปอร์ปลิวไหว เขายกมือขึ้นลูบต้นแขนตัวเองเบาๆ ไม่ใช่เพราะหนาว แต่เพราะรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก
คืนนี้เงียบสงบ ทะเลสาบมอนทอคสะท้อนเงาดวงจันทร์เต็มดวงเป็นประกายระยิบระยับ ทว่าความรู้สึกที่ลอยอยู่ในอากาศตอนนี้ไม่ใช่เพียงความเงียบสงบ แต่มันเต็มไปด้วยอะไรบางอย่างที่คูเปอร์อธิบายไม่ถูก
เขาหันไปมองไลแซนเดอร์ที่ยังคงนั่งอยู่ข้างๆ คนตัวสูงทอดสายตาออกไปยังเส้นขอบน้ำด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับว่าการอยู่ในความเงียบเช่นนี้เป็นเรื่องปกติสำหรับเขา
และแล้ว อยู่ๆ ไลแซนเดอร์ก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นก่อนดวงตาสีดำของเขาจับจ้องไปที่คนข้างๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก
“วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์นะครับ”
"แล้วคุณคิดว่าวันนี้เป็นวันแบบไหนเหรอครับ?"
"วันแห่งความรัก?"
"อืม..." ไลแซนเดอร์ครุ่นคิด ก่อนจะเอียงคอมองเขาด้วยสายตาพินิจ "งั้นวันนี้คุณได้รับความรักไปบ้างหรือยังครับ?"
คำถามนั้นทำให้คูเปอร์ชะงักไปครู่หนึ่ง
"เอ่อ..."
นี่หมอนี่พูดอะไรขึ้นมากันนะ!?
เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย พยายามหาคำตอบที่ฟังดูเป็นกลางที่สุด "ก็น่าจะมีอยู่บ้างครับ..."
"อย่างนั้นเหรอครับ?"
"แล้วคุณล่ะครับ?”
ไลแซนเดอร์หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก "อืม... ก็คงได้รับมาเยอะเหมือนกันครับ"
คูเปอร์รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นผิดจังหวะไปครู่หนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้หาคำตอบให้ตัวเองเกี่ยวกับความรู้สึกนี้ บางอย่างก็ดึงความสนใจของเขาไปเสียก่อน
{สายลมพัดผ่านสะท้านหล้า
คลื่นครืนถั่งมาพาระลอกขาน
ฟองขาวกลั่นก่อรัศมีพาน
จรัสวาบเบิกบานกลางวารี
กลางเกลียวธาราแสงเรืองรอง
ล้ำละอองผุดพลั่งดังรัศมี
โอบเอื้อก่อร่างเป็นนารี
งามประหนึ่งเทพีสวรรค์ไกล
เนตรดั่งมณีวาววามสรวง
เรือนผมรินร่วงเป็นเงาไหม
ผิวพรรณผ่องพริ้มวิมลใจ
ราวแสงทองไล้ละอองฟอง}
ฟองคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเริ่มดูแปลกไป คลื่นดูสูงขึ้นและแตกตัวเป็นฟองขาวละเอียดผิดปกติ มันรวมตัวกันเป็นละอองบางเบาที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ายามเย็น
และในพริบตา
ร่างอันสง่างามของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา
คูเปอร์เบิกตากว้างอย่างตกตะลึงเมื่อเห็นหญิงสาวผู้หนึ่งก้าวออกมาจากกลุ่มฟองคลื่น เส้นผมสีทองของนางพลิ้วไหวราวกับต้องแสงตะวัน ผิวกายขาวผ่องราวกับงาช้าง นางสวมอาภรณ์ที่ดูราวกับทอจากไอหมอกแห่งท้องทะเล ระยิบระยับดุจต้องแสงจันทร์
เทพีอะโฟรไดท์
แม้จะไม่เคยพบกันโดยตรง แต่คูเปอร์ก็จำได้ทันทีว่าเป็นใคร เขารีบตั้งสติ พยายามขยับตัวลุกขึ้นเพื่อทำความเคารพ แต่ก็ถูกห้ามไว้ด้วยสายตาอ่อนโยนของนาง
เทพีแห่งความรักเผยรอยยิ้มขบขัน "ข้าไม่ได้รบกวนเวลาอันแสนพิเศษของพวกเจ้าหรอกนะ?"
คูเปอร์สะดุ้ง รีบโบกมือปฏิเสธทันที "พวกผมไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ!”
อะโฟรไดท์หัวเราะเสียงใส "ข้าก็ยังไม่ได้พูดอะไรเลย" นางหรี่ตาลงมองพวกเขา รอยยิ้มของนางเต็มไปด้วยแววล้อเลียน "แต่ว่ากันตามตรง พวกเจ้าน่าสนใจไม่น้อยเลยนะ"
คูเปอร์เม้มริมฝีปาก พยายามไม่ตอบโต้ใดๆ และปล่อยให้เทพีเป็นฝ่ายพูดต่อ
"เนื่องในวันแห่งความรัก ข้าได้ทักทอผ้าคลุมให้แก่เหล่าเดมิก็อด"
เมื่อสิ้นคำกล่าว ผืนผ้าคลุมสีชมพูอ่อนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากอากาศเบื้องหน้าพวกเขา มันนุ่มละมุนราวกับหมอกยามเช้า ประดับประดาด้วยขนนกพิราบอันบริสุทธิ์ และกลีบกุหลาบสีแดงสด
เมื่อสิ้นคำกล่าว ผืนผ้าคลุมสีชมพูอ่อนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากอากาศเบื้องหน้าพวกเขา มันนุ่มละมุนราวกับหมอกยามเช้า ประดับประดาด้วยขนนกพิราบอันบริสุทธิ์ และกลีบกุหลาบสีแดงสด
คูเปอร์มองมันด้วยสายตาปริบๆ
สีชมพูขนาดนี้... ชาตินี้จะได้ใส่ไหมนะ!?
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ปฏิเสธอะไร เทพีอะโฟรไดท์ก็เอียงคอมองเขาอย่างรู้ทัน
"เหตุใดเจ้าไม่ลองใส่ดูก่อนเล่า?”
คูเปอร์เผลอสะดุ้งเล็กๆ โอ้โห นี่เทพีอ่านใจเขาได้หรือไง!?
แม้จะอิดออดอยู่ในใจ แต่เขาก็รู้ดีว่าปฏิเสธเทพีแห่งความรักที่อยู่ต่อหน้านั้นไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก เขาจึงค่อยๆ รับผ้าคลุมมาและสวมมันอย่างไม่เต็มใจเท่าไร
"นั่นไง ใส่แล้วก็ดูดีออก" อะโฟรไดท์กล่าวด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ
คูเปอร์ทำหน้าเหมือนจะเถียง แต่ยังไม่ทันพูดอะไร เขาก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมา
ไลแซนเดอร์กำลังมองมาที่เขา
คูเปอร์กระพริบตา มองกลับไปอย่างสงสัย ดวงตาสีดำของอีกฝ่ายดูราวกับกำลังพินิจบางอย่าง ก่อนที่เขาจะเอ่ยออกมาเบาๆ
"คุณใส่แล้วดูน่ารักมากเลยนะครับ"
โอเค! พอแค่นี้!
คูเปอร์รีบถอดผ้าคลุมออกแทบจะทันที หน้าเห่อร้อนขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ หมอนี่ตั้งใจแกล้งกันชัดๆ!
อะโฟรไดท์หัวเราะเบาๆกับปฏิกิริยาของคูเปอร์ นางดูพึงพอใจอย่างมาก
แต่ยังไม่ทันที่เทพีจะจากไป ผืนอากาศเบื้องหน้าก็เกิดแสงวูบไหว และกล่องสีทองสองกล่องก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา
คูเปอร์รับกล่องมาอย่างงุนงง และเมื่อมันเปิดออกเองโดยอัตโนมัติ เขาก็พบว่าภายในมีกุหลาบสีทองห้าดอก วางเรียงกันอย่างงดงาม
เขาเหลือบมองไลแซนเดอร์ พบว่าอีกฝ่ายก็ได้รับกุหลาบแบบเดียวกัน
เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้น อะโฟรไดท์ก็กอดอกยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของนางเป็นประกายบางอย่าง
"ข้าขอมอบสิ่งนี้สำหรับคู่เดตที่น่าสนใจประจำวาเลนไทน์นี้”
คูเปอร์สำลักอากาศ "เดี๋ยว—"
"และข้าหวังว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้อีกจากพวกเจ้าเยอะๆ นะ"
เสียงขำของเทพีแว่วไปกับสายลม ร่างของนางค่อยๆ เลือนหายกลับเข้าสู่ฟองคลื่น ปล่อยให้คูเปอร์ยังคงอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น
ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร สิ่งที่ร่วงลงมาจากฟ้าก็ทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง
กุหลาบสีทอง ร่วงลงมาจากท้องฟ้า... แบบเดียวกับที่อยู่ในกล่องเป๊ะ
คูเปอร์กลับมานั่งจุ้มปุ๊กกับพื้นทราย มองดอกไม้พวกนั้นด้วยสีหน้าหมดคำพูด
พวกเขานั่งอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้วรึเปล่านะ...
"กลับค่ายได้แล้วมั้งครับ"
เขาพยายามลุกขึ้น แต่แรงที่กดไปที่ข้อเท้าทำให้รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา
ไลแซนเดอร์มองเขา ก่อนจะพึมพำเบาๆ "ทำไมถึงดื้อจังนะ..."
ก่อนที่คูเปอร์จะทันตอบอะไร ร่างของเขาก็ถูกอุ้มขึ้นอีกครั้ง
"พอแล้วมั้งครับ! คุณไม่หนักบ้างเหรอ!?"
ไลแซนเดอร์ยิ้มขำ "ก็ไม่รู้สิครับ"
"คุณจะอุ้มผมกลับไปจนถึงค่ายเลยหรือไง!?"
ไลแซนเดอร์ยังคงยิ้มหน้าแป้น ไม่สะทกสะท้านอะไรเลยแม้แต่น้อย
หนอยแน่! ถ้ามีคราวหน้าล่ะก็ผมจะเอาคืนบ้าง!
------------------------------------มอบ หินมูนสโตน และ กุหลาบสีน้ำเงิน ให้ ไลแซนเดอร์ วิสเปอร์รับ มาลาแห่งอัสสัมชัญ + ดอกกุหลาบสีทอง 5 ดอก จากกล่องสุ่มรับ กุหลาบสีทอง กิจกรรม Blind Date จาก อะโฟรไดท์BELIEVER โบนัสความโปรดปราน +15ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ โบนัสความโปรดปราน +15เป้าหมาย เทพีอะโฟรไดท์
<center><link href="https://dl.dropbox.com/s/rzk46q4oyydu95e/sour%20grapes.css" rel="stylesheet"><div id="rr_sour-grapes" style="--width: 600px; --accent: #F7D098; --accent-text: #fff; --bg-color: #630A10; --border-color: #7E8A97; --text-color: #dadada; --font-size: 12px;"><a href="https://is.gd/rossr" title="「by ross」"></a><div class="rcontainer"><div class="rheader">
เที่ยวสวนสนุก เสี่ยงภัย
</div><div class="rtxt">
ย้อนเวลา 18 กุมภา 68 16:00 น.<br><br>
หลังจากที่เฟเรียตอบตกลงการเชิญชวนของเพื่อนสาวร่วมชั้นของตนเองมาถึงยังสวนสนุกลองไอส์แลนต์ที่เธอก็พอรู้จักเป็นอย่างดีเพราะที่นี่น่ะเธอเคยมาเมื่อหลายเดือนก่อนสมัยที่ฝึกอยู่ที่ค่ายฮาล์ฟบลัดแล้วมาทำภารกิจปราบก็อบลินที่นี่ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นน่าจะแค่ก็อบลินธรรมดามั้งนะ และก็เอาชนะมาได้อย่างไร้บาดแผล แต่ก็นะก็อบลินเป็นแค่อสุรกายระดับต้น ๆ เองนะ แถมตอนนั้นเธอก็เก่งในระดับหนึ่งแล้วด้วยแหละนะ<br><br>
“ถึงแล้ว งั้นเฟเรียรออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวเราไปซื้อตั๋วมาให้” <br><br>
“ก็ได้ค่ะ งั้นเราไปนั่งรอตรงนั้นนะคะ”<br><br>
หลังจากที่เพื่อนสาวที่ชวนมาเดินไปต่อคิวซื้อตั๋วเข้าสวนสนุกเรียบร้อยแล้ว เฟเรียก็ย้ายตัวเองมานั่งอยู่ที่ม้านั่งหน้าทางเข้าสวนสนุก พลางเหลือบตามองไปที่เพื่อนคนนั้นอย่างพินิจพิจารณาว่าตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายจะเป็นตัวอะไรกันแน่ แต่เนียนขนาดนี้น่าจะมีใครร่ายมนตร์บังตาทับไว้ให้สินะ ถึงทำให้เดมิก็อตอย่างเธอไม่สามารถมองเห็นตัวจริงของคนคนนี้ได้ง่าย ๆ เหมือนกับตอนนั้นเลย วันแรกที่เธอมาเข้าเรียนที่นี่อ่านะ ก็อ่านะถ้าคนคนนั้นส่งเธอคนนี้มาจริง ๆ ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกนะ ก็เป็นเทพีแห่งเวทมนตร์นี่นา จะทำเรื่องพวกนี้คงจะง่ายราวกับปอกกล้วยเข้าปากอยู่แล้วแหละ แค่ว่าจะทำไงให้คนคนนี้เปิดเผยตัวจริงออกมา จะล่อไปที่ที่มีกันแค่สองต่อสองดีไหมนะ แต่ที่ไหนกันล่ะ เธอครุ่นคิดพลางมองขึ้นไปที่เครื่องเล่นเครื่องหนึ่งที่สุดแสนสะดุดตาของเธอ<br><br>
“จริงด้วยที่นั่นไงล่ะ”<br><br>
เธอพึมพำกับตัวเองในจังหวะที่เพื่อนสาวที่ชวนมานั่นกลับมาพร้อมตั๋วเข้าสวนสนุกสองใบมาพอดี<br><br>
“รอนานไหมคะเฟเรีย นี่ค่ะตั๋ว เราเข้าไปข้างในกันเถอะนะคะ”<br><br>
“ค่ะ”<br><br>
เธอรับตั๋วเข้าสวนสนุกมาไว้กับตัวก่อนจะพากันเดินเข้าแถวผ่านจุดตรวจตั๋วเข้าสวนสนุกโดนที่เธอนั่นไม่ยอมให้เพื่อนสาวคนนี้แตะตัวเธอเลยแม้แต่นิดเดียว ก็ระแวงนิด ๆ ล่ะนะ พอเข้ามาถึงแล้วนั้น<br><br>
“อยากไปเล่นที่ไหนก่อนไหมคะ”<br><br>
“งั้นไปนั่งชิงช้าสวรรค์ไหมคะ เรามีเรื่องอยากคุยด้วยพอดีเลย”<br><br>
“ก็ดีนะคะ บรรยายกาศแบบนี้ด้วยนั่งชิงช้าสวรรค์คงสวยดี”<br><br>
“งั้นไปกันเลยค่ะ”<br><br>
เฟเรียได้เปลี่ยนจากฝ่ายตามมาเป็นฝ่ายนำพาเพื่อนสาวร่วมชั้นผู้น่าสงสัยคนนี้ไปเข้าแถวขึ้นชิงช้าสวรรค์ด้วยกัน พอถึงคิวพวกเธอก็นั่งในกระเช้าเดียวกันเพียงสองต่อสอง ก่อนที่มันจะค่อย ๆ หมุนขึ้นตามเส้นรอบวงขึ้นมาจนมาถึงสัก 1 ใน 4 รอบทำให้มองเห็นเส้นขอบฟ้าได้บ้าง ก็ถึงเวลาจริงจังแล้วสินะ<br><br>
“เท่านี้ก็คงไม่มีใครได้ยินแล้วล่ะนะคะ งั้นเราขอถามคุณล่ะนะคะ คุณ เป็น ใครคะ หรือว่าจะเกี่ยวกับเทพีองค์นั่น ไม่ทราบว่าคุณจะเปิดเผยตัวจริงให้เราเห็นจะได้ไหมคะ”<br><br>
</div><div class="rfooter"></div></div></div></center>
<center><link href="https://dl.dropbox.com/s/rzk46q4oyydu95e/sour%20grapes.css" rel="stylesheet"><div id="rr_sour-grapes" style="--width: 600px; --accent: #F7D098; --accent-text: #fff; --bg-color: #630A10; --border-color: #7E8A97; --text-color: #dadada; --font-size: 12px;"><a href="https://is.gd/rossr" title="「by ross」"></a><div class="rcontainer"><div class="rheader">
เที่ยวสวนสนุก
</div><div class="rtxt">
ย้อนเวลา 18 กุมภา 68 17:30 น.<br><br>
ผิดคาดเลย อีกฝ่ายทำสีหน้างุนงงและไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูดหรือว่าจะไม่ใช่อสุรกายกันนะ มันก็ทำให้เธอลดการ์ดลงบ้างนิดหน่อยแต่ก็ไม่ทั้งหมด เพราะบางทีอีกฝ่ายกำลังหลอกลวงเธออยู่ก็เป็นได้ แต่ถ้าเอาแต่ตั้งแง่ไปก็ไม่ได้อะไรดีขึ้นมาด้วยนี่นา เธอหลับตาลงตั้งแต่สมาธิปรับอารมณ์ของตัวเองให้ดีขึ้นมานิดหน่อย <br><br>
“ขอโทษด้วยนะคะ เราคงระแวงมากเกินไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะที่พูดอะไรแปลก ๆ ออกไป” <br><br>
เธอโค้งคำนับขอโทษเพื่อนสาวที่ชวนเธอมาเที่ยวด้วยกันแต่เธอดันพูดอะไรแปลก ๆ ออกไปทั้ง ๆ ที่ยังคงนั่งอยู่ในกระเช้าชิงช้าสวรรค์สายตาเธอก็มองวิวทิวทัศน์ยามเย็นที่พระอาทิตย์เริ่มเคลื่อนลับขอบฟ้าส่องแสงสีส้มเหลืองอันแสนงดงามผ่านหน้าต่างกระเช้าชิงช้าสวรรค์ที่พวกเธอนั่งกันอยู่ขณะที่มันกำลังเคลื่อนวนไปอย่างช้า ๆ จนเกือบครบแล้ว <br><br>
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ งั้นเพื่อเป็นการลงโทษ ช่วยไปเล่นเครื่องเล่นอย่างอื่นด้วยกันจนกว่าจะปิดสวนเลยนะคะ“ <br><br>
“ก็ได้ค่ะ งั้นไปนู่นก่อนเลยไหมคะโทสะแห่งสายฟ้า“ <br><br>
ดีที่มันเป็นจังหวะที่ชิงช้าสวรรค์วนครบรอบจนถึงพื้นพอดี เธอจึงเลือกเป้าหมายการเล่นเครื่องต่อไปเป็นรถไฟเหาะที่มานามว่า โทสะแห่งสายฟ้า ซึ่งเธอก็รู้เลยว่าต้นแบบมาจากท่านเทพซุส ราชาแห่งท้องฟ้าและเทพแห่งสายฟ้า แถมยังเป็นราชาแห่งเทพอีกต่างหากจำง่ายสุดคือบ้านหมายเลข 1 บ้านซุสน่ะใหญ่ที่สุดในบรรดาบ้านพักในค่ายทั้งหมดล่ะนะ แถมมีคนอยู่แค่สองคนด้วยล่ะมั้งนะน้อยในระดับหนึ่งเลย แต่ก็นะสามมหาเทพนี่นา จะว่าไปก็สงสัยอยู่เหมือนกันนะว่าถ้าไปเล่นเครื่องเล่นนี้จะมีสายฟ้ามาชาร์จให้มือถือของเธอได้บ้างไหมด้วยนี่สิ ถึงจะแค่ความคิดเล่น ๆ ของเดมิก็อตตัวน้อยอย่างเธอล่ะนะ <br><br>
“งั้นไปกันเถอะค่ะ” <br><br>
เมื่อตกลงกันได้แล้วพวกเธอก็ลงจากชิงช้าสวรรค์ไปนั่งเล่นรถไฟเหาะนามโทสะแห่งสายฟ้าโดยที่เธอได้ให้เพื่อนสาวคนนี้นั่งอยู่แถวหน้าแล้วตัวเฟเรียเองก็นั่งอยู่ข้างหลังเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเองด้วย เผื่อมีอะไรจะได้ระวังตัวได้ง่าย ๆ ด้วย ถึงแม้ในใจเธอก็นึกสงสัยอยู่ว่าทำไมถึงชวนมาที่นี่กันแน่นะ แต่ก็นั่นแหละนะ เธอพยายามปัดความคิดแย่ ๆ ออกไป ก่อนที่รถไฟเหาะจะพุ่งไปตามรางอย่างน่าหวาดเสียวจนขนาดเธอยังเผลอส่งเสียงกรี๊ดอยู่หลายรอบอยู่ หลังจากตรงนี้พวกเราก็ไปไล่เล่นกันเยอะทั้งล่องแก่ง บ้านผีสิง หรือแม้แต่เรือไวกิ้ง จนครบเป็นที่เรียบร้อยก็มานั่งกินอาหารที่อยู่ในราคาตั๋วสวนสนุกด้วยกันอย่างมีความสุข ถึงจะหวั่นใจว่าจะจบง่ายงี้เลยจริงดิ แต่ก็ช่างเถอะ <br><br>
</div><div class="rfooter"></div></div></div></center>
<meta charset="UTF-8">
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
<title>Example Box with Image and Text</title>
<style>
.blx-box {
margin: 0 auto;
max-width: 650px;
border-radius: 10px;
background: #fff;
color: #000;
box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1);
}
.blx-box-text {
padding: 20px;
font-family: Arial, sans-serif;
}
.blx-box-image-box {
background: rgba(255, 255, 255, 0.5);
width: fit-content;
padding: 8px 20px;
border-radius: 100px;
}
.blx-box-image {
height: 150px;
padding: 20px;
border-radius: 10px 10px 0 0;
font-weight: bold;
font-size: 14px;
color: rgb(51, 51, 51);
}
.blx-box-image-avatar {
width: 40px;
height: 40px;
border-radius: 50%;
display: inline-block;
vertical-align: middle;
margin-right: 12px;
}
.blx-box-image-container {
position: relative;
height: 250px;
background: url('https://i.imgur.com/qEmgk6F.png') center/cover no-repeat;
border-radius: 10px 10px 0 0;
-webkit-mask-image: -webkit-gradient(linear, center 30%, center 100%, from(rgba(0, 0, 0, 1)), to(rgba(0, 0, 0, 0.0)));
box-shadow: inset 0 0 10px rgba(0, 0, 0, 0.3);
}
.blx-box-image-container .blx-box-image-avatar {
position: absolute;
bottom: 10px;
left: 20px;
z-index: 10;
}
</style>
<div class="blx-box">
<div class="blx-box-image-container">
<div class="blx-box-image-avatar"><br></div>
</div>
<div class="blx-box-text">
<h2 style="text-align: right;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">[ลองไอส์แลนด์] Dare Universal</font></h2><div style="text-align: right;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ตอน คำสัญญาของทิฟฟานี</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ตั้งเเต่เช้าตรู่แสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ้าม่านสีไวน์เข้ามาในห้อง เด็กสาวร่างเล็กยังคงซุกอยู่ในผ้านวม ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนเถาวัลย์องุ่นหน้าบ้านนั้นหละ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เธอกำลังอยู่ในฝันหวานที่เต็มไปด้วยขบวนพาเรด ลูกหมู และไวน์องุ่น แต่แล้ว…</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">ลุกได้แล้ว เราจะไปสวนสนุก </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เสียงเด็ดขาดของทิฟฟานีดังขึ้นประหนึ่งสายฟ้าจากพ่อ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เด็กสาวดีดตัวขึ้นมาช้าๆ ตายังปรือ เสื้อยับย่นไปทั้งตัว</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">หือ... ยังไม่สายเหรอพี่... ร่ายังอยากนอนนะ</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#ff8c00"> ไม่สาย แต่ถ้าช้ากว่านี้จะต่อแถวได้ท้ายสุด และฉันจะไม่รอเธอนะ </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">โอ๊ยยย เข้าใจแล้วๆๆ ร่าลุกแล้ว!</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เธอลุกขึ้นมาพร้อมความงัวเงียและงอแงแบบขั้นสุด ปากยังบ่นพึมพำแต่ก็เดินลากตัวเองไปเตรียมพร้อมในที่สุด เพราะ... ก็สัญญาไว้แล้วนี่นา เรื่องเเบบนี้มันช่วยไม่ได้หนินะ</font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อเเต่ตัวเสร็จ พี่สาวคนโตก็คือพาน้องลากขึ้นรถเดินเข้ามาที่สวนสนุกแบบชำนานมาก สงสัยจะแอบมาบ่อยๆ นะ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">บรรยากาศท้องฟ้าใสแจ๋ว กับแสงแดดที่กำลังอุ่นพอดี เรียงแถวกันหน้าโลโก้ขนาดใหญ่ของสวนสนุกที่เขียนว่า “ <b>Olympus Fantasy Park</b> ”</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">บรรยากาศคล้ายดิสนีย์แลนด์แต่เต็มไปด้วยกลิ่นอายเทพเจ้า ผู้คนมากมายมารอเข้าแถว เสียงเพลงธีมโอลิมปัสเปิดคลออยู่เบื้องหลัง</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ลอร์ร่ายืนมองไปรอบๆ ตาเป็นประกาย</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">"</font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#9932cc"><b> โห... สวนสนุกนี่มัน... อลังการ! จังเลยอะ</b></font><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"> " เธอมองไปรอบๆ เเบบมองไปทางไหนก็สวย</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">เธออย่าเพิ่งตื่นตะลึง เข้าก่อนค่อยตะลึง</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ทิฟฟานีกล่าว พร้อมอมยิ้มแบบตื่นเต้นสุดๆ ร่างเล็กเองก็พยักหน้าขนาดนี้ยังมีอลัฃงอีกไม่ต้องพูดแล้วว่าข้างในจะขนาดไหน</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">เราซื้อตั๋วกันก่อนเถอะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " อีกฝ่ายพูดเสริมอีก เธอรับเงินจากลอร์ร่าไป ตามจำนวน เพราะต่างคนต่างออก ตามที่ลอร์ร่าเข้าใจ</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ร่าฝากด้วยนะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอกล่าวและให้อีกฝ่ายซื้อตั๋วให้ เพราะเเบบสกิลของเธอนั้นบอกเลยว่าเนียนสุดๆ เเปปๆ คือไปหน้าสุดแล้ว</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อถึงเวลาสวนสนุกเปิด แน่นอนสองเท้าวิ่งลากกันไป พุ่งกันมาแบบไม่รอใคร ทิฟฟานีลากน้องสาวสุดที่รักมายืนต่อแถวรถไฟเหาะสายฟ้าแบบไม่ถามความสมัครใจ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เสียงสายฟ้าฟาดเป็นเอฟเฟกต์ เสียงคนกรี๊ดที่ดังสนั่นจากรอบก่อนๆ ยิ่งทำให้ร่างเล็กสั่นๆ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ร่าว่า... พวกเราน่าจะเริ่มเบาๆ ก่อนมั้ย!? </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">"</font><b style=""><font color="#ff8c00"> ไม่ เดี๋ยวเธอก็ชินเอง ต้องเปิดแบบนี้หละ</font><font color="#9932cc"> </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">แต่นี่มันคือพลังของราชาแห่งเทพเลยนะ! </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อถึงคิว รถทะยานพุ่งไปเหมือนแรงของเซอุสจะลงมาจริงๆ ลอร์ร่ากรี๊ดลั่นจนเสียงแหบ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ว๊ากกกกกก!!! ร่าจะกลายเป็นเมฆแล้ววววว! กรืิ๊ดดดดดดดดดดดดด ดดดดดดดดด</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ตอนลงมา เด็กสาวแทบทรุดนั่งกับพื้น มือยังสั่น ขาสั่น แต่น้ำตา... หยดเพราะหัวเราะมากกว่าร้องไห้</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อจบเครื่องเล่นตัวเเรก ทั้งคู่พากันมาล่องแก่งต่อในธีมเมืองใต้น้ำ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ลอร์ร่านั่งแถวหน้า ใส่เสื้อคลุมกันน้ำ (ที่เพิ่งยืมจากพี่สาวทันทีหลังโดนล้อ)</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">การผจญภัยผ่านน้ำตกจำลอง หมอกสีฟ้า และเสียงคำรามของอสุรกายใต้น้ำ ทำให้เธอกรี๊ดได้ไม่แพ้ตอนบนฟ้า</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">ม่ายยย! น้ำมันสาดหน้าอีกแล้วววว! อ๊ากกก</font></b><font color="#2f4f4f"> "</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#ff8c00">" ก็เธอเลือกที่นั่งเองนะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " ทิฟฟานีหัวเราะเบาๆ พร้อมหันไปยิ้มให้กล้องถ่ายรูปตรงทางออกแบบ.... ไม่อยากจะบรรยายเลย</font></font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ไม่นานทั้งคู่ก็เเวะไปหาอะไรทานสักหน่อย เธอนั่งกินกันจนเวลาล่วงเลย</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เผลไปไม่นานก็ได้เวลาของการชมพาเรดแล้วหละ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ตอนนี้ทั้งสวนสนุกถูกแต่งแต้มด้วยขบวนพาเรดสุดอลังการ ม้าลอยฟ้า เทพเจ้าสวมชุดระยิบระยับ </font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ขับร้องบทเพลงดั้งเดิมจากโอลิมปัส</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">ไปเร็วๆ พาเรดมาแล้ว</font></b><font color="#2f4f4f"> " อีกฝ่ายกล่าว และทั้งคู่ก็วิ่งกันออกไป</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">มาแล้วๆ</font></b><font color="#2f4f4f"> " </font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ลอร์ร่ายืนโบกมือแบบไม่ห่วงภาพลักษณ์ ตาเป็นประกายเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง</font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">ฉันก็ชอบที่นี้จัง พวกเขาทำได้ดีจริงๆ </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เธอยิ้มพร้อมหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปพี่สาวแบบเผลอๆ และแอบถ่ายตัวเองตอนตาวิบวับ</font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ไม่นานขวบนนั้นก็จบลง ไปอย่างรวดเร็ว จริงๆ มันน่าจะมีพลุหน่อยนะ เมื่อการแสดงจบทั้งคู่ก็รีบวิ่งไปต่อแถวเพื่อเล่นเครื่องเล่นกันต่อ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">รถบั๊มที่ออกแบบให้เหมือนสนามรบ กลายเป็นเวทีประชันกันเองระหว่างพี่น้อง</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ลอร์ร่าแอบหมุนรถออกไป หนีการชนเเต่นั้นหละ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">อย่าหนีนะ ฉันจะชนเธอให้กระเด็น กรฺีดดดดดดดด </font></b><font color="#2f4f4f">"</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เสียงหัวเราะดังลั่นสนาม เสียงชนดังปั้งๆ จนเจ้าหน้าที่แอบยิ้ม</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ร่างเล็กหมุนติ้วในรถบั๊ม แล้วหัวเราะจนปวดท้อง</font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เวลาความสนุกผ่านไปด้วยความเร็วเลย เพียงไม่นานก็จะหมดวันแล้วนะ </font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อจบจากเครื่องเล่นไปพักเหนื่อยชมละครสักหน่อย </font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ในโรงละครเล็ก อัดแน่นไปด้วยผู้ชม ทุกคนจดจ่ออยู่กับโชว์ที่เล่ากำเนิดเทพผ่านแสงสีและเสียงดนตรี</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ลอร์ร่าดูเงียบที่สุดในวันนั้น ดวงตาเธอจ้องเวทีไม่วาง ร่างเล็กนั่งนิ่งในชุดเปียกหมาดๆ แต่ยิ้มบาง</font></div></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">การแสดงเริ่มเล่นไป ทั้งคู่เองก็เหมือนตกไปในมนสะกด ทุกอย่างมันคือลืมเวลาไปเลย</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">การแดสงผ่านไปได้ด้วยดีและเร็วมาก เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วๆ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ก่อนทั้งคู่จะลุกเดินพากันออกไป</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อออกมาก็พบว่า เกือบเย็นเเล้ว ทั้งคู่เลยตัดสินใจไปช๊อปปิ้งและกลับบ้านเลยดีกว่า </font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เด็กสาวเดินจูงกันไปมุมละลายทรัพย์ ซื้อของจับจ่ายใดๆ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#ff8c00">อันนี้ดู เข้ากับเธอนะ</font></b><font color="#2f4f4f"> " พี่สาวบอก เอาหมวกใส่ให้</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5"><font color="#2f4f4f">" </font><b style=""><font color="#9932cc">จริงหรอ</font></b><font color="#2f4f4f"> " เธอมองตัวเองผ่านกระจก ลองจับให้ดีๆ</font></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ทั้งคู่ลองชุด ถ่ายรูปเล่นกันยกใหญ่ มีตู้โฟโต้บูธ ให้เล่นกันเป็นทั้งของฝากและใดๆ ติดไม้ติดมือกลับบ้าน</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">เมื่อเรียบร้อยก็เตรียมตัวในการเดินทางกลับบ้านกันตามปกติ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">หมดเวลาสนุกแล้วหละ แต่เรื่องราววันนี้คงสนุกกันไปอีกหลายต่อหลายวันเลยนะ ก็เรียกว่าเล่ากันไปอีกหลายต่อหลายวันเลยหละ</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f">ทั้งคู่เองเริ่มเดินทากลับบ้าน แม้ลอร์ร่จะไม่อยากกลับเเต่นั้นหละ สวนสนุกมันจะปิดแล้วนะ คงเลือกอะไรไม่ได้มากหรอก จะนอนที่นี้ก็เห็นทีจะไม่ได้</font></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div><hr class="l"></div><div><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#2f4f4f"><b>จ่ายค่าเข้าสวนสนุก 109 ดอล (ของลอร์ร่า)</b></font></div><div><br></div>
</div>
</div>
<div style="position: relative; font-family: 'Kanit', sans-serif; background: linear-gradient(135deg, #0a0a0a 0%, #1a0033 50%, #2d1b69 100%); min-height: 100vh; display: flex; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: center; padding: 20px; overflow-x: hidden;">
<!-- Magical floating particles -->
<div style="position: fixed; top:0; left:0; width:100%; height:100%; pointer-events:none; z-index:1;">
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:10%;left:10%;animation:floatParticle 8s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:20%;left:30%;animation:floatParticle 10s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:50%;left:70%;animation:floatParticle 12s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<style>
@keyframes floatParticle {
0% { transform: translateY(100vh) rotate(0deg); opacity:0; }
10% { opacity:0.7; }
90% { opacity:0.7; }
100% { transform: translateY(-100px) rotate(360deg); opacity:0; }
}
</style>
</div>
<!-- Main newspaper container -->
<div style="position: relative; z-index: 10; max-width: 1400px; width: 100%; border-radius: 25px; padding: 10px; background: linear-gradient(145deg, #2a2a2a 0%, #1c1c1c 100%); border: 3px solid transparent; box-shadow: 0 0 50px rgba(106,13,173,0.7), inset 0 0 30px rgba(255,255,255,0.1); background-clip: padding-box; display:flex; flex-direction:column;">
<!-- Inner frame with glow -->
<div style="position: relative; border-radius: 20px; padding: 30px; background: radial-gradient(at center top, rgb(61, 26, 120) 0%, rgb(46, 0, 62) 50%, rgb(26, 0, 31) 100%); border: 4px solid rgb(106, 13, 173); overflow: hidden; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.4) 0px 0px 30px inset; display: flex; flex-direction: column;">
<!-- Header -->
<div style="color: rgb(255, 255, 255); position: absolute; top: 25px; left: 50%; transform: translateX(-50%); font-size: 36px; font-weight: 700; text-shadow: rgb(177, 156, 217) 0px 0px 25px, rgb(106, 13, 173) 0px 0px 50px, rgba(0, 0, 0, 0.8) 2px 2px 6px; letter-spacing: 2px;">ค่ายฮาล์ฟบลัด</div>
<div style="color: rgb(209, 196, 233); position: absolute; top: 30px; right: 35px; font-size: 20px; font-weight: 500; background: rgba(255, 255, 255, 0.1); padding: 8px 15px; border-radius: 15px; backdrop-filter: blur(10px); border: 1px solid rgba(177, 156, 217, 0.3);">วันที่: 08/09/2025</div>
<!-- Main title -->
<div style="color: rgb(224, 215, 248); text-align: center; font-size: 32px; margin-top: 80px; font-weight: 600; text-shadow: rgb(177, 156, 217) 0px 0px 20px, rgb(106, 13, 173) 0px 0px 40px; letter-spacing: 1px; position: relative;">
บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 75<div style="position:absolute;bottom:-10px;left:50%;transform:translateX(-50%);width:250px;height:2px;background:linear-gradient(90deg,transparent,#b19cd9,transparent);box-shadow:0 0 10px #b19cd9,0 0 20px #e0d7f8;"></div>
</div>
<!-- Content area scrollable -->
<div style="display: flex; margin-top: 40px; gap: 30px; align-items: flex-start; flex-wrap: wrap;">
<!-- Character image -->
<div style="color: rgb(255, 255, 255); flex: 1 1 0%; min-width: 250px; display: flex; justify-content: center; align-items: flex-start;">
<div style="width:100%;max-width:350px;border:5px solid transparent;border-radius:20px;background:linear-gradient(145deg,#b19cd9,#6a0dad);padding:3px;transition:all 0.3s ease;box-shadow:0 0 25px rgba(177,156,217,0.7);">
<img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065673.md.jpg" alt="บุตรีเฮคาที" style="width:100%;border-radius:15px;display:block;transition:transform 0.3s ease;">
</div>
</div>
<!-- Story content scrollable -->
<div style="flex: 2.5 1 0%; background: rgba(255, 255, 255, 0.08); border: 2px solid rgb(106, 13, 173); border-radius: 15px; padding: 25px; line-height: 2; font-size: 19px; font-family: Sarabun, sans-serif; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.3) 0px 0px 30px inset, rgba(106, 13, 173, 0.3) 0px 0px 25px; max-height: 400px; overflow-y: auto; backdrop-filter: blur(6px); position: relative;">
<p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">หลังจากก้าวผ่านประตูเวทมนตร์ของค่ายฮาล์ฟบลัด ริดา มุ่งหน้าสู่โลกมนุษย์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เส้นทางสู่เมืองใหญ่เต็มไปด้วยผู้คน เสียงจอแจ และกลิ่นหอมจากร้านค้าข้างทาง ซึ่งแตกต่างจากความสงบเงียบในค่ายอย่างสิ้นเชิง</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ไม่นานนัก ร่างเพรียวบางของเธอก็หยุดยืนอยู่หน้า “แดร์ยูนิเวอร์แซล” สวนสนุกขนาดมหึมาที่ส่องประกายระยิบระยับ เสียงหัวเราะและเสียงเพลงจากเครื่องเล่นลอยมาตามลม สร้างบรรยากาศราวกับอยู่ในโลกแห่งความฝัน</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“วันนี้เริ่มงานจริงแล้วสินะ” ริดาพึมพำกับตัวเองพลางกำมือแน่นอย่างมุ่งมั่น ก่อนจะเดินเข้าไปยังพื้นที่ด้านใน</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เมื่อถึงห้องพักพนักงาน ริดาได้รับการต้อนรับจากหัวหน้างานหญิงวัยกลางคนผู้เคร่งขรึม “เธอคือ...ริดาใช่ไหม?”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“ค่ะ ดิฉันริดา มารายงานตัวสำหรับตำแหน่งมาสคอตนางเงือกค่ะ” เธอกล่าวอย่างสุภาพ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“ดีมาก งั้นตามฉันมา เธอต้องเปลี่ยนชุดตรงห้องด้านใน วันนี้มีขบวนพาเหรดสำคัญ หวังว่าเธอจะทำได้ดีที่สุด”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ริดาพยักหน้าแล้วเดินตามหัวหน้าไปในห้องแต่งตัวที่เต็มไปด้วยชุดมาสคอต เธอหยุดอยู่หน้าชุดนางเงือกที่ถูกแขวนไว้อย่างสวยงาม ชุดทำจากผ้าสีน้ำทะเลและสีเงิน ประดับเกล็ดเลื่อมที่สะท้อนแสงระยิบระยับ ริดาสัมผัสชุดเบาๆ ความเย็นและความงดงามทำให้เธอสูดหายใจลึกอย่างตื่นเต้น</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เมื่อแต่งตัวเสร็จ เธอเหลือบมองตัวเองในกระจก จากหญิงสาวในค่าย ตอนนี้เธอกลายเป็นนางเงือกผู้สูงศักดิ์ ดวงตาของริดาฉายประกายทั้งความประหม่าและความมุ่งมั่น “ไม่ใช่แค่ทำงาน...แต่ต้องทำให้เด็กๆ มีความสุขให้ได้”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ไม่นาน เสียงประกาศดังขึ้น “ขบวนพาเหรดกำลังจะเริ่มในอีก 10 นาที!” ริดาสูดหายใจลึกอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกจากห้องแต่งตัวอย่างสง่างาม</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ทันทีที่เธอปรากฏตัว เสียงฮือฮาของเด็กๆ และครอบครัวก็ดังขึ้น "ดูสิ! นางเงือกมาแล้ว!" "สวยจังเลย เหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยายเลยแม่!"</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงเหล่านี้ทำให้หัวใจของริดาอบอุ่น เธอเผยรอยยิ้มใต้หน้ากากและเริ่มโบกมืออย่างอ่อนช้อย เสมือนกำลังโบยบินอยู่ใต้ท้องทะเลลึก เธอหมุนตัวช้าๆ ให้เกล็ดเลื่อมบนชุดสะท้อนแสงระยิบระยับ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“สวัสดีเจ้ามนุษย์น้อยทั้งหลาย~” เธอกล่าวเสียงใสเล็กน้อยให้เสียงก้องกังวานราวกับเสียงแห่งท้องทะเล เด็กๆ ต่างเบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ก่อนจะมีฟองน้ำลอยขึ้นมารอบ ๆ ฐานที่ริดานั่ง</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เมื่อขบวนพาเหรดสิ้นสุดลง ริดาโบกมืออำลาเด็กๆ ที่ตะโกนเรียกชื่อ "นางเงือก" อย่างมีความสุข ความเหนื่อยล้าจากการแสดงถูกแทนที่ด้วยความอิ่มเอมใจอย่างเต็มเปี่ยม</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">หลังจากกลับมาที่ห้องพัก เธอนั่งลงบนเก้าอี้พลางถอนหายใจอย่างโล่งอก “วันนี้...ฉันทำได้แล้ว” เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมรอยยิ้ม</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">นี่ไม่ใช่เพียงแค่การทำงานพิเศษ แต่เป็นบทเรียนสำคัญสำหรับริดา ว่าการได้มอบรอยยิ้มและสร้างความสุขให้กับผู้คน มีค่ามากกว่าภารกิจใดๆ ที่เคยได้รับมา</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#ffff00">ริดา ทำงานเป็นมาสคอส นางเงือกน้อยภายใน สวนสนุก แดร์ยูนิเวอร์แซล</font></p>
<!-- Magical scrollbar -->
<style>
::-webkit-scrollbar { width:12px; }
::-webkit-scrollbar-track { background: rgba(46,0,62,0.3); border-radius:10px; }
::-webkit-scrollbar-thumb { background: linear-gradient(180deg,#b19cd9,#ffd700); border-radius:10px; box-shadow:0 0 10px #ffd700,0 0 20px #b19cd9; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover { background: linear-gradient(180deg,#ffd700,#e0d7f8); box-shadow:0 0 20px #ffd700,0 0 40px #b19cd9; }
</style>
</div>
</div>
</div>
<!-- Footer fixed at bottom of page for items & skills -->
<div style="position: sticky; bottom: 0px; width: 100%; display: flex; justify-content: space-around; align-items: center; background: linear-gradient(145deg, rgb(106, 13, 173), rgb(177, 156, 217)); padding: 15px 20px; border-top: 3px solid rgb(255, 215, 0); border-radius: 0px 0px 25px 25px; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.5) 0px -5px 20px; font-weight: 600; font-size: 18px;">
<div><font color="#ffffff">สถานที่: </font>ลองไอแลนด์ Dare Universal</div>
<div><span style="color: #ffffff;">หัวข้อ: </span>ริดา: ภารกิจนางเงือกแห่งยูนิเวอร์แซล</div>
</div>
</div>
</div>
<div style="position: relative; font-family: 'Kanit', sans-serif; background: linear-gradient(135deg, #0a0a0a 0%, #1a0033 50%, #2d1b69 100%); min-height: 100vh; display: flex; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: center; padding: 20px; overflow-x: hidden;">
<!-- Magical floating particles -->
<div style="position: fixed; top:0; left:0; width:100%; height:100%; pointer-events:none; z-index:1;">
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:10%;left:10%;animation:floatParticle 8s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:20%;left:30%;animation:floatParticle 10s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#fff 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:50%;left:70%;animation:floatParticle 12s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<style>
@keyframes floatParticle {
0% { transform: translateY(100vh) rotate(0deg); opacity:0; }
10% { opacity:0.7; }
90% { opacity:0.7; }
100% { transform: translateY(-100px) rotate(360deg); opacity:0; }
}
</style>
</div>
<!-- Main newspaper container -->
<div style="position: relative; z-index: 10; max-width: 1400px; width: 100%; border-radius: 25px; padding: 10px; background: linear-gradient(145deg, #2a2a2a 0%, #1c1c1c 100%); border: 3px solid transparent; box-shadow: 0 0 50px rgba(106,13,173,0.7), inset 0 0 30px rgba(255,255,255,0.1); background-clip: padding-box; display:flex; flex-direction:column;">
<!-- Inner frame with glow -->
<div style="position: relative; border-radius: 20px; padding: 30px; background: radial-gradient(at center top, rgb(61, 26, 120) 0%, rgb(46, 0, 62) 50%, rgb(26, 0, 31) 100%); border: 4px solid rgb(106, 13, 173); overflow: hidden; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.4) 0px 0px 30px inset; display: flex; flex-direction: column;">
<!-- Header -->
<div style="color: rgb(255, 255, 255); position: absolute; top: 25px; left: 50%; transform: translateX(-50%); font-size: 36px; font-weight: 700; text-shadow: rgb(177, 156, 217) 0px 0px 25px, rgb(106, 13, 173) 0px 0px 50px, rgba(0, 0, 0, 0.8) 2px 2px 6px; letter-spacing: 2px;">ค่ายฮาล์ฟบลัด</div>
<div style="color: rgb(209, 196, 233); position: absolute; top: 30px; right: 35px; font-size: 20px; font-weight: 500; background: rgba(255, 255, 255, 0.1); padding: 8px 15px; border-radius: 15px; backdrop-filter: blur(10px); border: 1px solid rgba(177, 156, 217, 0.3);">วันที่: 08/09/2025</div>
<!-- Main title -->
<div style="color: rgb(224, 215, 248); text-align: center; font-size: 32px; margin-top: 80px; font-weight: 600; text-shadow: rgb(177, 156, 217) 0px 0px 20px, rgb(106, 13, 173) 0px 0px 40px; letter-spacing: 1px; position: relative;">
บันรูปภาพทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 76<div style="position:absolute;bottom:-10px;left:50%;transform:translateX(-50%);width:250px;height:2px;background:linear-gradient(90deg,transparent,#b19cd9,transparent);box-shadow:0 0 10px #b19cd9,0 0 20px #e0d7f8;"></div>
</div>
<!-- Content area scrollable -->
<div style="display: flex; margin-top: 40px; gap: 30px; align-items: flex-start; flex-wrap: wrap;">
<!-- Character image -->
<div style="color: rgb(255, 255, 255); flex: 1 1 0%; min-width: 250px; display: flex; justify-content: center; align-items: flex-start;">
<div style="width:100%;max-width:350px;border:5px solid transparent;border-radius:20px;background:linear-gradient(145deg,#b19cd9,#6a0dad);padding:3px;transition:all 0.3s ease;box-shadow:0 0 25px rgba(177,156,217,0.7);">
<img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065673.md.jpg" alt="บุตรีเฮคาที" style="width:100%;border-radius:15px;display:block;transition:transform 0.3s ease;">
</div>
</div>
<!-- Story content scrollable -->
<div style="flex: 2.5 1 0%; background: rgba(255, 255, 255, 0.08); border: 2px solid rgb(106, 13, 173); border-radius: 15px; padding: 25px; line-height: 2; font-size: 19px; font-family: Sarabun, sans-serif; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.3) 0px 0px 30px inset, rgba(106, 13, 173, 0.3) 0px 0px 25px; max-height: 400px; overflow-y: auto; backdrop-filter: blur(6px); position: relative;">
<p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ภริดา อารายภักดีเทวราช หรือ ริดา ปลดชุดนางเงือกออกจากกายอย่างรวดเร็ว ความโล่งอกแล่นเข้ามาแทนที่ความเหนื่อยล้าจากการแสดงตลอดทั้งวัน ร่างกายที่โหยหาการพักผ่อนทำให้เธอรีบมุ่งหน้าไปยังห้องแต่งตัวที่อยู่ด้านหลังสวนสนุก เสียงดนตรีที่ดังอื้ออึงและฝูงชนที่วุ่นวายเริ่มเลือนหายไป เหลือเพียงเสียงฝีเท้าของเธอที่กระทบกับพื้นเบาๆ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ภายในห้องแต่งตัว ริดาหยิบ เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัดสีส้ม ที่มอบความรู้สึกอบอุ่นราวกับบ้านขึ้นมาสวม ตามด้วยกระโปรงสีขาวสะอาดตาและรองเท้าผ้าใบคู่โปรดที่คุ้นชิน เธอสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองในกระจก ดวงตาคมฉายแววมุ่งมั่นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“โอเค...กลับค่ายสักที วันนี้เหนื่อยชะมัด” เธอพึมพำกับตัวเอง</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ริดาเดินออกจากห้องแต่งตัวไปยังจุดรับเงินค่าจ้างอย่างใจเย็น เธอเก็บเงินลงกระเป๋าอย่างเป็นระเบียบ ทว่าในวินาทีนั้นเอง...เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="text-align: center; color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/10000657078396bedbaf62c551.md.jpg" border="0"></p><p style="text-align: center; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#ffff00">รูปภาพการต่อสู้ระหว่างริดา กับ โทรล์</font></p><p style="text-align: center; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><a href="https://percyjackson.mooorp.com/plugin.php?id=dzs_npccomrade:dungeon&do=dungeon_fight&battle_id=160"><font color="#ffff00">ลิงก์การต่อสู้ระหว่างริดา กับ โทรล์</font></a><font color="#ffff00"></font></p><p style="text-align: center; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“ครืน ครืน”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงสั่นสะเทือนดังสนั่นราวกับแผ่นดินกำลังแยกออกจากกัน อากาศรอบตัวเย็นยะเยือกผิดปกติ ก่อนที่ร่างยักษ์ของ โทรล์ จะพุ่งเข้ามาจากด้านหลังอย่างดุดัน! โต๊ะเก้าอี้และสิ่งของปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ดวงตาของริดาวาววับขึ้นอย่างไร้ซึ่งความหวาดกลัว เธอคว้า มีดสั้นสัมฤทธิ์ คู่ใจที่เหน็บไว้ตรงต้นขาอย่างรวดเร็ว เสียงโลหะเสียดสีกันดัง “ฉึบ” ก่อนที่ร่างเพรียวจะพุ่งเข้าปะทะกับอสุรกายตนนั้นทันที</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“คิดจะมาทำร้ายคนของฉันงั้นเหรอ...หืม? มาลองดูกันหน่อยสิ!” ริดากัดฟันพูดเสียงต่ำ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เธอพุ่งตัวเข้าหาโทรล์ด้วยความว่องไว ฟันเข้าที่แขนของมันอย่างเต็มแรง มีดสั้นสัมฤทธิ์สะท้อนแสงสลัวของสวนสนุกยามค่ำคืน แต่ผิวหนังที่หนาและกำยำของโทรล์แทบไม่สะทกสะท้าน มันคำรามดังก้องราวกับสายฟ้า ก่อนจะกวาดแขนเข้าใส่ร่างของริดาอย่างรุนแรง</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“อึก!”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ริดาสะดุ้ง ร่างบางกระเด็นไปกระแทกเสากลางห้องอย่างจัง เธอพยายามฝืนลุกขึ้นยืน ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น แต่ร่างกายกลับทรยศ แรงโจมตีของโทรล์บวกกับความเหนื่อยล้าจากการทำงานทำให้เธอเริ่มยืนไม่ไหว แม้จะสู้สุดกำลัง แต่มีดสั้นก็หลุดจากมือ ร่างของริดาล้มลงไปกองกับพื้น ความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามาในห้วงสติ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“แย่แล้ว...ถ้าแบบนี้...เราจะ...” เสียงของเธอแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ในจังหวะที่โทรล์ง้างกรงเล็บขึ้นเพื่อโจมตีซ้ำ... “เฮ้ย! ไอ้ขี้เหร่! มาทางนี้!”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงตะโกนห้าวหาญของ เฟลิทซ์ ไฟร์เยอร์ ดังขึ้นจากด้านหลัง เขาปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับดาบยาวในมือ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวเมื่อเห็นเพื่อนกำลังตกอยู่ในอันตราย</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“อย่าแตะต้องเพื่อนกูนะเว้ย!” เขาสบถเสียงดังลั่น ก่อนจะพุ่งเข้าหาโทรล์อย่างรวดเร็ว</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงโลหะปะทะกับเนื้อดัง “เพียะ!” เฟลิทซ์ฟันเข้าที่โทรล์อย่างแม่นยำจนมันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะล่าถอยกลับไปในเงามืดแล้วหายไปในที่สุด</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เฟลิทซ์รีบวิ่งเข้ามาหาริดา เขาทรุดตัวลงข้างๆ เธอด้วยสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด มือหนากระชับไหล่เธอเบาๆ</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“ริดา! เฮ้ อย่าเพิ่งหมดสติสิ!” น้ำเสียงของเขาดุดัน แต่แฝงความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ริดาพยายามลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นใบหน้าคมเข้มของเฟลิทซ์ที่เต็มไปด้วยความโกรธและความกังวล</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">“เฟลิทซ์...ขอบ...ใจ...”</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ก่อนที่เธอจะพูดจบ สติของริดาก็ดับวูบลง เฟลิทซ์กัดฟันแน่น เขารีบช้อนร่างบอบบางของเธอขึ้นมาอย่างทะนุถนอมแต่แฝงไปด้วยความเร่งรีบ จากนั้นจึงพาเธอออกจากสวนสนุกเพื่อเดินทางกลับค่ายฮาล์ฟบลัดทันที</p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#ffff00">ได้รับรางวัล +25 EXP และ +20 ดรักม่า</font></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#ffff00"><br></font></p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#ffff00"><br></font></p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"></p><p style="color: rgb(240, 240, 240); text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p>
<!-- Magical scrollbar -->
<style>
::-webkit-scrollbar { width:12px; }
::-webkit-scrollbar-track { background: rgba(46,0,62,0.3); border-radius:10px; }
::-webkit-scrollbar-thumb { background: linear-gradient(180deg,#b19cd9,#ffd700); border-radius:10px; box-shadow:0 0 10px #ffd700,0 0 20px #b19cd9; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover { background: linear-gradient(180deg,#ffd700,#e0d7f8); box-shadow:0 0 20px #ffd700,0 0 40px #b19cd9; }
</style>
</div>
</div>
</div>
<!-- Footer fixed at bottom of page for items & skills -->
<div style="position: sticky; bottom: 0px; width: 100%; display: flex; justify-content: space-around; align-items: center; background: linear-gradient(145deg, rgb(106, 13, 173), rgb(177, 156, 217)); padding: 15px 20px; border-top: 3px solid rgb(255, 215, 0); border-radius: 0px 0px 25px 25px; box-shadow: rgba(177, 156, 217, 0.5) 0px -5px 20px; font-weight: 600; font-size: 18px;">
<div><font color="#ffffff">สถานที่: </font>ลองไอส์แลนด์ Dare Universal</div>
<div><span style="color: #ffffff;">หัวข้อ: </span>จากเจ้าหญิงสู่ผู้พิทักษ์: เมื่อสวนสนุกกลายเป็นสมรภูมิ</div>
</div>
</div>
</div>
<div style="position: relative; font-family: 'Kanit', sans-serif; background: linear-gradient(135deg, #000000 0%, #1a0000 50%, #330000 100%); min-height: 100vh; display: flex; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: center; padding: 20px; overflow-x: hidden;">
<!-- Magical floating particles -->
<div style="position: fixed; top:0; left:0; width:100%; height:100%; pointer-events:none; z-index:1;">
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff0000 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:10%;left:10%;animation:floatParticle 8s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff3333 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:20%;left:30%;animation:floatParticle 10s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff6666 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:50%;left:70%;animation:floatParticle 12s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<style>
@keyframes floatParticle {
0% { transform: translateY(100vh) rotate(0deg); opacity:0; }
10% { opacity:0.7; }
90% { opacity:0.7; }
100% { transform: translateY(-100px) rotate(360deg); opacity:0; }
}
</style>
</div>
<!-- Top Center Logo -->
<div style="position: relative; z-index: 20; text-align: center; margin-bottom: 20px;">
<img src="https://img2.pic.in.th/pic/1000065888.md.png" alt="ค่ายฮาล์ฟบลัดโลโก้" style="width:150px; height:auto; border-radius:20px; box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.8),0 0 50px rgba(0,0,0,0.9); background:rgba(0,0,0,0.4); padding:5px;">
</div>
<!-- Main Container -->
<div style="position: relative; z-index: 10; max-width: 1400px; width: 100%; border-radius: 25px; padding: 20px; background: linear-gradient(145deg, #1a1a1a 0%, #0d0d0d 100%); border: 3px solid transparent; box-shadow: 0 0 50px rgba(255,0,0,0.7), inset 0 0 30px rgba(255,0,0,0.2); background-clip: padding-box; display:flex; flex-direction:column; gap:20px;">
<!-- Magical Header -->
<div style="text-align:center; position:relative;">
<h1 style="color:#ff3333;font-size:40px;font-weight:700;text-shadow:0 0 20px #ff0000,0 0 40px #990000,2px 2px 6px rgba(0,0,0,0.9);letter-spacing:3px;margin:0;">
ค่ายฮาล์ฟบลัด
</h1>
<div style="color: #ff9999; font-size:18px; background: rgba(255,0,0,0.15); padding:8px 15px; border-radius:12px; backdrop-filter: blur(10px); border:1px solid rgba(255,0,0,0.3); position:absolute; right:0; top:0;">
วันที่: 19/09/2025
</div>
</div>
<!-- Main Content Layout -->
<div style="display:flex; flex-wrap:wrap; gap:30px; align-items:flex-start;">
<!-- Character Image -->
<div style="flex:1 1 250px; display:flex; justify-content:center; align-items:flex-start;">
<div style="width:100%;max-width:350px;border:5px solid transparent;border-radius:20px;background:linear-gradient(145deg,#ff0000,#660000);padding:3px;transition:all 0.3s ease;box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.7);">
<img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065673.md.jpg" alt="บุตรีเฮคาที" style="width:100%;border-radius:15px;display:block;transition:transform 0.3s ease;">
</div>
</div>
<!-- Scrollable Story Area -->
<div style="flex:2.5 1 0%; background: rgba(255, 0, 0, 0.08); border: 2px solid #660000; border-radius: 15px; padding: 25px; line-height: 2; font-size: 19px; font-family: Sarabun, sans-serif; box-shadow: rgba(255,0,0,0.3) 0px 0px 30px inset, rgba(255,0,0,0.2) 0px 0px 25px; max-height: 400px; overflow-y: auto; backdrop-filter: blur(6px); position: relative;">
<div style="position:absolute;top:0;left:0;width:100%;height:5px;background:linear-gradient(90deg,transparent,#ff0000,transparent);"></div>
<p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงเพลงและเสียงหัวเราะก้องกังวานไปทั่วทั้งสวนสนุก แดร์ยูนิเวอร์แซล ริดา อารยภักดีเทวราช ก้าวออกจากห้องพักพนักงานในชุดมาสคอตนางเงือกสีฟ้า-เขียวแวววาว หางที่พลิ้วไหวไปมาดึงดูดสายตาเด็กๆ ที่มองมาด้วยความตื่นเต้น</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ก่อนเริ่มงาน ริดาเช็กอุปกรณ์และวอร์มอัปเบาๆ จากนั้นจึงเดินเข้าสู่โซน "ทะเลสาบมหัศจรรย์" ที่เต็มไปด้วยฝูงปลาหลากสีสัน</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ทันทีที่เห็นเธอ เด็กๆ ก็วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น "นางเงือก! นางเงือกจริงๆ!" ริดายิ้มภายใต้หน้ากาก โบกมือ และเป่าฟองสบู่ลูกยักษ์เพื่อเรียกความสนใจ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ระหว่างเดินทักทาย ริดาหยุดถ่ายรูปกับทุกคน เธอโค้งตัวและทำสัญลักษณ์รูปหัวใจให้กล้อง พร้อมกับขยับหางนางเงือกให้ดูมีชีวิตชีวา ทุกการเคลื่อนไหวของเธอดูคล่องแคล่วและเต็มไปด้วยพลังงาน</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เมื่อถึงช่วงพักกลางวัน เธอได้พักดื่มน้ำและกินของว่าง เสียงหัวเราะของเด็กๆ เป็นแรงผลักดันให้เธอกลับไปทำงานต่อ เธอจัดกิจกรรมพิเศษ "ฟองสบู่วิเศษ" โดยใช้ฟองสบู่ขนาดใหญ่สร้างความประทับใจให้เด็กๆ จนทุกคนพากันปรบมือ</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เมื่อสวนสนุกใกล้จะปิด ริดาเดินตรวจสอบอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเด็กๆ ทุกคนมีความสุข เธอเก็บอุปกรณ์และทำความสะอาดเล็กน้อยก่อนจะกลับห้องพัก</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ในตอนท้ายของวัน ริดานั่งพักและจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดทั้งวัน แม้จะเหนื่อยแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กๆ ก็ทำให้เธอรู้สึกคุ้มค่า</p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">ริดาทำงาน ในตำแหน่ง มาสคอตนางเงือก ภายในสวนสนุก แดร์ยูนิเวอร์แซล</font></p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p>
<!-- Custom Scrollbar -->
<style>
::-webkit-scrollbar { width:12px; }
::-webkit-scrollbar-track { background: rgba(102,0,0,0.3); border-radius:10px; }
::-webkit-scrollbar-thumb { background: linear-gradient(180deg,#ff0000,#660000); border-radius:10px; box-shadow:0 0 10px #ff0000,0 0 20px #660000; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover { background: linear-gradient(180deg,#ff3333,#990000); box-shadow:0 0 20px #ff3333,0 0 40px #990000; }
</style>
</div>
</div>
<!-- Magical Footer -->
<div style="position: sticky; bottom: 0px; width: 100%; display: flex; justify-content: space-around; align-items: center; background: linear-gradient(145deg, #660000, #330000); padding: 15px 20px; border-top: 3px solid #ff0000; border-radius: 0px 0px 25px 25px; box-shadow: rgba(255,0,0,0.5) 0px -5px 20px; font-weight: 600; font-size: 18px; color:#fff;">
<div>สถานที่: Dare Universal</div>
<div>หัวข้อ: ริดานางเงือกผู้มอบรอยยิ้ม</div>
</div>
</div>
</div>
<div style="position: relative; font-family: 'Kanit', sans-serif; background: linear-gradient(135deg, #000000 0%, #1a0000 50%, #330000 100%); min-height: 100vh; display: flex; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: center; padding: 20px; overflow-x: hidden;">
<!-- Magical floating particles -->
<div style="position: fixed; top:0; left:0; width:100%; height:100%; pointer-events:none; z-index:1;">
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff0000 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:10%;left:10%;animation:floatParticle 8s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff3333 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:20%;left:30%;animation:floatParticle 10s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<div style="position:absolute;width:4px;height:4px;background:radial-gradient(circle,#ff6666 0%,transparent 70%);border-radius:50%;top:50%;left:70%;animation:floatParticle 12s infinite linear;opacity:0.7;"></div>
<style>
@keyframes floatParticle {
0% { transform: translateY(100vh) rotate(0deg); opacity:0; }
10% { opacity:0.7; }
90% { opacity:0.7; }
100% { transform: translateY(-100px) rotate(360deg); opacity:0; }
}
</style>
</div>
<!-- Top Center Logo -->
<div style="position: relative; z-index: 20; text-align: center; margin-bottom: 20px;">
<img src="https://img2.pic.in.th/pic/1000065888.md.png" alt="ค่ายฮาล์ฟบลัดโลโก้" style="width:150px; height:auto; border-radius:20px; box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.8),0 0 50px rgba(0,0,0,0.9); background:rgba(0,0,0,0.4); padding:5px;">
</div>
<!-- Main Container -->
<div style="position: relative; z-index: 10; max-width: 1400px; width: 100%; border-radius: 25px; padding: 20px; background: linear-gradient(145deg, #1a1a1a 0%, #0d0d0d 100%); border: 3px solid transparent; box-shadow: 0 0 50px rgba(255,0,0,0.7), inset 0 0 30px rgba(255,0,0,0.2); background-clip: padding-box; display:flex; flex-direction:column; gap:20px;">
<!-- Magical Header -->
<div style="text-align:center; position:relative;">
<h1 style="color:#ff3333;font-size:40px;font-weight:700;text-shadow:0 0 20px #ff0000,0 0 40px #990000,2px 2px 6px rgba(0,0,0,0.9);letter-spacing:3px;margin:0;">
ค่ายฮาล์ฟบลัด
</h1>
<div style="color: #ff9999; font-size:18px; background: rgba(255,0,0,0.15); padding:8px 15px; border-radius:12px; backdrop-filter: blur(10px); border:1px solid rgba(255,0,0,0.3); position:absolute; right:0; top:0;">
วันที่: 19/09/2025
</div>
</div>
<!-- Main Content Layout -->
<div style="display:flex; flex-wrap:wrap; gap:30px; align-items:flex-start;">
<!-- Character Image -->
<div style="flex:1 1 250px; display:flex; justify-content:center; align-items:flex-start;">
<div style="width:100%;max-width:350px;border:5px solid transparent;border-radius:20px;background:linear-gradient(145deg,#ff0000,#660000);padding:3px;transition:all 0.3s ease;box-shadow:0 0 25px rgba(255,0,0,0.7);">
<img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065673.md.jpg" alt="บุตรีเฮคาที" style="width:100%;border-radius:15px;display:block;transition:transform 0.3s ease;">
</div>
</div>
<!-- Scrollable Story Area -->
<div style="flex:2.5 1 0%; background: rgba(255, 0, 0, 0.08); border: 2px solid #660000; border-radius: 15px; padding: 25px; line-height: 2; font-size: 19px; font-family: Sarabun, sans-serif; box-shadow: rgba(255,0,0,0.3) 0px 0px 30px inset, rgba(255,0,0,0.2) 0px 0px 25px; max-height: 400px; overflow-y: auto; backdrop-filter: blur(6px); position: relative;">
<div style="position:absolute;top:0;left:0;width:100%;height:5px;background:linear-gradient(90deg,transparent,#ff0000,transparent);"></div>
<p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">วันทำงานในแดร์ยูนิเวอร์แซลจบลงพร้อมกับแสงอาทิตย์ยามเย็น ริดาเดินลากขาอันอ่อนล้ากลับมายังห้องพักพนักงานอย่างเงียบเชียบ แม้จะเหนื่อยแทบหมดแรง แต่ความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ ก็ยังคงอบอวลอยู่ในใจ เธอค่อยๆ แกะเปลือกของ "นางเงือก" ออกอย่างนุ่มนวล พับเก็บครีบหางอันสวยงามอย่างระมัดระวัง แล้วแขวนชุดไว้ในตู้ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">หลังจากอาบน้ำที่ช่วยชำระทั้งเหงื่อไคลและความเหนื่อยล้าจนหมดสิ้น ริดาก็คว้าเสื้อตัวเก่งที่รอคอยมาทั้งวัน—เสื้อยืดค่ายฮาล์ฟบลัดสีส้มอันสดใสที่ปกป้องเธอจากโลกแห่งเวทมนตร์ ร่างกายของเธอรู้สึกได้ถึงความสบายที่โอบล้อมเอาไว้ ราวกับเธอได้กลับคืนสู่ตัวตนที่แท้จริงอีกครั้ง... นักรบลูกครึ่งเทพที่พร้อมเผชิญหน้ากับทุกการผจญภัย</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนที่เจ้าหน้าที่การเงินจะยื่นซองกระดาษให้ "วันนี้เธอทำได้ดีมาก เด็กๆ ชอบนางเงือกของเรากันใหญ่เลย" รอยยิ้มและคำชมที่อบอุ่นนั้นเป็นมากกว่าค่าจ้าง ริดารับซองมา เปิดดูอย่างใจเต้น แล้วยิ้มออกมาเมื่อเห็นเหรียญดรักม่าที่เปล่งประกาย ผสานพลังเวทกับเงินตราของมนุษย์อย่างลงตัว</p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">การทำงานในวันนี้เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่สำหรับนักผจญภัยอย่างเธอ</p><p style="text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">ภารกิจเสร็จสิ้น:</font></p><p style="text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">ได้รับ: +25 EXP</font></p><p style="text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><font color="#708090">ได้รับ: +20 ดรักม่า</font></p><p style="color: #f0f0f0; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;">ริดาเก็บซองเงินลงในกระเป๋าอย่างทะนุถนอมแล้วมุ่งหน้าออกจากแดร์ยูนิเวอร์แซล ก้าวเท้าไปสู่เส้นทางที่แท้จริงของเธออีกครั้ง... เส้นทางที่เต็มไปด้วยการผจญภัยของลูกครึ่งเทพแห่งค่ายฮาล์ฟบลัด</p><p style="text-align: right; text-indent: 40px; margin-bottom: 20px;"><br></p>
<!-- Custom Scrollbar -->
<style>
::-webkit-scrollbar { width:12px; }
::-webkit-scrollbar-track { background: rgba(102,0,0,0.3); border-radius:10px; }
::-webkit-scrollbar-thumb { background: linear-gradient(180deg,#ff0000,#660000); border-radius:10px; box-shadow:0 0 10px #ff0000,0 0 20px #660000; }
::-webkit-scrollbar-thumb:hover { background: linear-gradient(180deg,#ff3333,#990000); box-shadow:0 0 20px #ff3333,0 0 40px #990000; }
</style>
</div>
</div>
<!-- Magical Footer -->
<div style="position: sticky; bottom: 0px; width: 100%; display: flex; justify-content: space-around; align-items: center; background: linear-gradient(145deg, #660000, #330000); padding: 15px 20px; border-top: 3px solid #ff0000; border-radius: 0px 0px 25px 25px; box-shadow: rgba(255,0,0,0.5) 0px -5px 20px; font-weight: 600; font-size: 18px; color:#fff;">
<div>สถานที่: Dare Universal</div>
<div>หัวข้อ: รอยยิ้มของเด็กๆ คือค่าจ้างของนางเงือก</div>
</div>
</div>
</div>
<span id="docs-internal-guid-cebe4431-7fff-d224-c840-bee3cbfdb60b"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" style="" size="5" color="#696969">วันที่ 19 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เวลาสาย เวลา 11.00 น. ณ สวนสนุก แดร์ยูนิเวอร์แซล</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="3">◀️┃▶️</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"> แดดยามบ่ายคล้อยสาดแสงอุ่นนวลลงบนสวนสนุกขนาดใหญ่ที่ทอดตัวกว้างไปตามเนินเขาลองไอส์แลนด์ เสียงลมพัดผ่านยอดไม้ดังแผ่ว ๆ คล้ายกำลังพึมพำบทสนทนาที่ไม่ต้องการผู้ฟัง คีอาร์หยุดยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า ส่วนสนุก แดร์ ยูนิเวอร์แซล เพียงครู่เดียวก่อนจะก้าวข้ามเข้าไปอย่างเงียบเชียบโดยไม่แสดงสีหน้าตื่นเต้นหรือประหลาดใจใด ๆ แม้เส้นทางจะรายล้อมด้วยสีพาสเทลสดใส เครื่องเล่นหมุนวนทอประกายระยับ และเด็ก ๆ ที่วิ่งหัวเราะอย่างไม่รู้จบก็ตาม</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">ใบหน้าสงบนิ่งของเธอไม่ได้สะท้อนอารมณ์ใดเป็นพิเศษ นอกจากความตั้งใจจะทำงานให้เสร็จสมบูรณ์ที่สุดโดยใช้พลังงานน้อยที่สุด และไม่ต้องปะทะสังคมเกินความจำเป็น เธอหยิบบัตรพนักงานชั่วคราวที่ได้รับมาจากไร่สตรอว์เบอร์รี่ขึ้นมากดแตะผ่านประตู แล้วเดินเข้าไปยังโซนหลังของสวนสนุกอย่างเป็นระเบียบ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">กลิ่นหญ้าเพิ่งรดน้ำผสมกลิ่นหวานของคอตตอนแคนดี้ลอยคลุ้งในอากาศ แต่สำหรับคีอาร์มันถูกแยกออกเป็นชั้น ๆ อย่างเป็นระบบในหัวของเธออย่างรวดเร็ว ทั้งกลิ่นความชื้น กลิ่นดิน กลิ่นเครื่องจักรของชิงช้าสวรรค์ที่กำลังหมุนช้า ๆ อยู่ไกล ๆ และเสียงระลอกลมที่ปะทะโครงเหล็กเป็นจังหวะ เธอมุ่งหน้าไปยังโซนสวนกลางที่เชื่อมไปยังเขาวงกต จุดที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลในวันนี้ </font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">บริเวณสวนสนุกด้านหน้าเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงชิงช้าหมุน แต่ยิ่งก้าวลึกเข้าไปพื้นที่ก็ยิ่งเงียบสงบ เครื่องเล่นอยู่ห่างออกไป ความวุ่นวายค่อย ๆ ถูกทิ้งไว้ด้านหลัง ราวกับโลกกำลังเปิดทางให้คีอาร์เข้าสู่โหมดที่เธอถนัดที่สุด พื้นที่ที่ผู้คนมักไม่ย่างกราย</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">เขาวงกตตั้งอยู่ใต้ร่มเงาของไม้ประดับสูงที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีต กำแพงพุ่มไม้เขียวเข้มสูงท่วมหัวสะท้อนแสงแดดเป็นประกายราวกับหินหยก เธอเดินเข้าไปพร้อมอุปกรณ์เล็กน้อยสำหรับตัดแต่งกิ่งและตรวจสภาพราก ไม่ได้แสดงสีหน้าเบื่อหน่ายหรือรำคาญ เพราะงานแบบนี้คือสิ่งที่เธอชอบที่สุด ไม่มีบทสนทนา ไม่มีคนมาเฝ้าดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์ก้มสำรวจพื้นดินอย่างละเอียด ปลายนิ้วแตะสัมผัสผิวดินเบา ๆ ก่อนจะเอียงหน้าเพียงเล็กน้อย เธอรับรู้ได้ทันทีจากแรงสั่นสะเทือนในพื้นดินและทิศทางลมที่ผ่านมือว่าเขาวงกตฝั่งเหนือดินชื้นเกินไป คงต้องปรับระบบน้ำ หรือไม่ก็ตัดแต่งต้นไม้บางส่วนที่บังลมจนเกินไป เธอถอนกรรไกรตัดกิ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มจัดการอย่างเป็นขั้นตอน </font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;">เธอทำงานอย่างนิ่งสงบในเงาสีเขียวของพุ่มไม้ เสียงลมพัดกระทบใบไม้เบา ๆ คล้ายกำลังกระซิบกับเธอเพียงคนเดียว ระหว่างที่กำลังก้มตรวจรากของต้นไม้พุ่มหนึ่ง ลมแผ่ว ๆ ก็เคลื่อนผ่านแก้มของเธอพร้อมเสียงกึกเบา ๆ ที่ปลายทางเดิน เธอหันหน้าอย่างเฉยชา ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เพราะต้องประมวลสถานการณ์ว่าควรหลบหรือควรเฉยไว้</span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>“ตุ๊บ” </b></font></span><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large; background-color: transparent; white-space-collapse: preserve;"><font color="#696969">เป็นแค่ลูกบอลยักษ์สีแดงของโซนเกมที่ลอยมากลิ้งเข้าเขาวงกตเพราะลมแรง เด็กสองคนวิ่งตามมาแบบหอบแฮ่ก ๆ ก่อนชะงักไปเมื่อเห็นคีอาร์ยืนอยู่ตรงนั้นในเงาของพุ่มไม้หนาทึบ </font><b style=""><font color="#a0522d">“เอ่อ… พี่ครับ ขอรับคืนได้ไหมครับ” </font></b><font color="#696969">เด็กชายถามเสียงกล้า ๆ กลัว ๆ</font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">คีอาร์ยื่นมือไปหยิบลูกบอลแล้วกลิ้งกลับไปให้โดยไม่พูดอะไร สีหน้าของเธอเรียบสนิทจนเด็กทั้งคู่รีบขอบคุณแล้ววิ่งกลับออกไปด้วยความไวระดับที่อาจทำให้เธอสบายใจนิดหน่อยเพราะหมายความว่าพวกเด็กคงไม่กลับเข้ามาอีกง่าย ๆ เธอถอนหายใจบางเบา เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่แสดงความรู้สึกออกมาทางร่างกาย ก่อนจะกลับไปตั้งใจกับกิ่งไม้ตรงหน้า ลมวูบหนึ่งพัดผ่านอุณหภูมิเย็นลดลงจนเธอรู้สึกสบายขึ้นมาก ความคิดในหัวเธอค่อย ๆ กลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง </font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"><font color="#696969"> </font><b style=""><font color="#4169e1"></font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><b style=""><font color="#4169e1">“งานวันนี้คงไม่มีอะไรซับซ้อนมากนัก”</font></b><font color="#696969"> คีอาร์เอ่ยออกมาเบา ๆ อย่างเรียบง่าย ก่อนจะโน้มตัวไปตัดแต่งกิ่งถัดไปด้วยท่าทางที่แม่นยำและเป็นระเบียบตามแบบฉบับของเธอ </font></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: "TH SarabunPSK"; font-size: x-large;"> </span><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969">และท่ามกลางความสว่างสดใสของสวนสนุก บริเวณเขาวงกตกลับกลายเป็นโลกส่วนตัวที่เหมาะที่สุดสำหรับคีอาร์ พื้นที่เงียบสงบที่เธอสามารถวิเคราะห์ทุกสิ่งได้ตามใจ โดยไม่ต้องมีใครมารบกวนหรือคาดหวังรอยยิ้มจากเธอเลยแม้แต่น้อย</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>คีอาร์มาทำงานทำงานเงียบ ๆ เป็นคนสวน</b></font></span></p><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></div></span><p></p>